2 Coríntios 8
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Bʉʉ wã ʉ́ʉdwã panihnitá, biíh naáwát ã jʉmna caá. Nin Macedonia baácdih jʉmni tʉ́tchinadih moón Jesúíhwã míic wáacnit ded pah ĩ tʉ́i chãjatjidih yeebdíh wã naóhbipna caá. Dios queétdih oinit, bʉ́dí ãt teo wáacap taga.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Queét tʉbit yeejép yapna yʉhna, jwĩ Maáhdih tʉ́i jenah joí cádahcan, bʉ́dí ĩ wẽina caá. Pánih tʉ́i jenah joiná, tʉbit moh yéejnit jʉmna yʉhna, ĩ́ih dinerodih oicanjeh, bita chah moh yéejnitdih bʉ́dí ĩ wʉ̃h wáacap jĩ.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Weém ennijijeh tigaá yeebdíh wã naáwáp. Queét moh yéejnit yʉhna, ĩ bíbohat pah bóo ĩ wʉ̃hʉp jĩ. Nihcan caá. Bʉ́dí pohba ĩ wʉ̃hʉp jĩ. Ĩ náahatdih jíib chãjat pínahdihbʉt ĩ wʉ̃hʉp jĩ. Weémboó páant wã wʉ̃hat tʉ́ʉtcah yʉhna, queétjeh jenah joinít, páant bóo bʉ́dí weemdíh ĩ wʉ̃hʉp jĩ.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 “Judea baácdih moón Jesúíhwã moh yéejnitdih bʉ́dí teo wáaquíhna, nin pah bóo meemdíh jwĩ wʉ̃hnidih queétdih ma wʉ̃hʉʉ́”, weemdíh ĩ niijíp be.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Pánih wʉ̃hna, wã jenah joyát chah ĩ wʉ̃hʉp be. Ĩ́ih dinerodih ĩ wʉ̃hat pínah jã́tih, “Paá, ded pah ma weñat pínahdihjeh yoobópdih meemdíh wã chãj wʉ̃hbipna caá”, Diosdih ĩt niijíp wʉt be. Páant ĩ niiját tʉ́ttimah, “Dios ã wʉtʉchah joinít, yeéb Jesúíh doonádih bohé jibnitboodíh ded pah ñi náahatdih jwĩ tʉ́i teo wáacbipna caá. Ded pah ñi wʉtʉchah, jwĩ jepahbipna caá”, jwiítdih ĩ niijíp be.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Nit Macedonia baácdih moón ĩ́ih dinerodih ĩ wʉ̃hatdih jenah joinít, yeéb Corintodih moondíhbʉt wã jenah joyóp be. “Ninjĩh moón bʉ́dí ĩ wʉ̃hat pah queétbʉt ĩ wʉ̃hat pínahdih ĩ ámoh páña naáh”, wã niíj jenah joyóp be. Páant niíj jenah joinít, Titodih nin pah wã niijíp be: “Meém ĩ́ih dinerodih queétdih mat wʉ̃h wáac jwíihat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánih jwíihnit, nihat ĩ wʉ̃h wáacni dinerodih ma jwʉ́ʉb ámohat tʉ́ʉtat tʉ́ʉt niijná, ĩ pebhna ma jwʉ́ʉb bej páñaá”, Titodih wã niijíp be.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Yeéb tʉ́i chãjnit jʉmna, jwĩ Maáh Cristodih ñi tʉ́i jenah joiná caá. Ã naáwátdih tʉ́i jéihnit, ñi tʉ́i naóh yapana caá. Caán ã weñat pínahdihjeh bʉ́dí chãjíhna, yeebdíh jwĩ bohéát pah tʉ́i oinit, bitadih ñi teo wáacna caá. Pánih tʉ́i chãjnit jʉmna, ñíih dinerodih oicanjeh, moh yéejnit Jesúíhwãdih teo wáaquíhna, biíc yoobó yeebdíh tʉ́i wʉ̃hat caá náahap.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Páant niijná, yeebdíh wʉtna wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, nit Macedonia baácdih moón ded pah jĩ́gah ennit, moh yéejnitdih bʉ́dí ĩ teo wáacatdih yeebdíh wã naáwáp be, “Jwiítbʉt bʉ́dí jĩ́gah ennit, queétdih chah jwĩ wahbipna caá”, ñi niíj jenah joyát pínah niijná. Páant ñi wʉ̃hʉchah enna, “Queét Corintodih moón bitadih tʉ́i jĩ́gah en teo wáacnit ĩ jʉmna caá”, wã jéih niijbípna caá.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Jwĩ Maáh Jesucristo jwiítdih bʉ́dí oina, ã teo wáacatdih jwiítdih tʉ́i jenah joyát caá náahap. Nin baácboó ã dei jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, Diosjeéh jʉmna, nihat maáh ã jʉmʉchah, caandíh dedé jʉdhdat ãt wihjican tagaá. Obohjeéhtih, nin baácboó dei jʉ̃óhnit, ã maáh wẽpatdih cádahna, jwiítdih teo wáacat tʉ́ʉt niijná, moh yéejni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánih teo wáacna, jwiítboó moh yéejnit jʉmna yʉhna, ãjeéh jwĩ jʉmʉchah, jwiítdihbʉt dedé jʉdhdat ã wihcan niít. Pánih jĩ́gah ennit, ã teo wáacatdih jenah joinít, jwiítdihbʉt biíc yoobó bitadih jĩ́gah ennit, teo wáacat caá náahap.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Nin pah wã niíj jenah joiná caá: Ñi jwíih jenah joyátji bʉʉ biíc jópchi ã yapna caá. Con jópchi, nin Macedonia baácdih moón ĩ jenah joyát pínah jã́tih, yeéb Judea baácdih moón Jesúíhwã moh yéejnitdih jwíih teo wáaquíh jenah joinít ñit jʉmʉp wʉt jĩ. Pánih teo wáaquíh jenah joinít, con jópchidih ñi wʉ̃hat pínah dinerodih ñit ámoh jwíihip wʉt yʉh jĩ.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Pánihna, jã́tih tʉ́i wẽinit ñi teo wáac jwíihat pah, bʉʉbʉt biíc yoobó wẽinit, ñi wʉ̃hat pínahdih wʉ̃h péaat caá náahap. Ded bʉ́dí dinerodih bíbohni chah ã wʉ̃hʉ naáh. Obohjeéhtih, ded nʉmp bíbohni bainí ã wʉ̃hʉ naáh.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Tʉ́i biíc yoobó wẽinit, ñíih dinerodih oicanjeh, wʉ̃hat caá náahap. Pánih wẽi wʉ̃hnidih Dios biíc yoobó ã wẽi enbipna caá. Obohjeéhtih, bií dée wihcanniboodíh “Dinerodih ma wʉ̃hʉʉ́”, Dios ã niijcán caá.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Judea baácdih moón Jesúíhwãdih yeebdíh wʉ̃hat tʉ́ʉtna, “Queét Corintodih moón moh yéejnit ĩ jʉmʉ naáh”, wã niíj jenah joicán caá. Obohjeéhtih, yeéb, queétbʉt biíc yoobó ñi tʉ́i jʉmat pínah niijná, páant wã wʉ̃hat tʉ́ʉtna caá.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Bʉʉ yeéb bʉ́dí bíbohnit jʉmna, queét bíbohcannitboodíh ñi jéih teo wáacna caá. Biíh láa, yeéb moh yéejnit ñi jʉmʉchah, queétboó bʉ́dí bíbohnit, yeebdíhbʉt ĩ jéih teo wáacbipna caá. Pánih míic teo wáacnit, nihat Jesúíhwã tʉ́i biíc yoobó jwĩ tʉ́i jʉmbipna caá.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Jon jã́tih Moisés nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Chah bʉ́dí jeémát ojdih jʉ́i yacniboó ã ʉbni yeó jáap ã jeémát pínahdihjeh ã bíbohop be. Bainíjeh ʉbnibʉt caán yeó jáap ã jeémát pínahdihjeh ã bíbohop be”, ãt niíj daacáp tajĩ.
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Yeebdíh wã oi teo wáaquíhat pah mʉntih, Dios Titodihbʉt biíc yoobó oi teo wáaquíhat ãt wʉ̃hʉp taga. Páant ã tʉ́i oi teo wáaquíhatdih ennit, “Tʉ́ina caá, Paá”, wã niijná caá.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 “Corinto tʉ́tchidih moondíh jwʉ́ʉb enedih ma bejeé”, wã niijíchah joinít, “Jʉ́ʉ, wã bejmi caá”, ã niíj wẽi jepahap be. Caandíh wã naáwát pínah jã́tih, yeebdíh bʉ́dí teo wáaquíhna, caanjéh ñi pebhna tʉb bejíhni ã jʉmʉp be.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Caandíh pej jʉmni pínah biíh Jesúsdih jéihnidihbʉt ñi pebhna wã bejat tʉ́ʉtna caá. Ã pej jʉmni pínahdih nihat nin Macedonia baácdih jʉmni tʉ́tchinadih moón Jesúíhwã bʉ́dí ĩ wẽi naóhna caá. “Caánboó Jesúíh doonádih tʉ́i bohéni caá”, ĩ niíj wẽi naóhna caá.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Pánih wẽi naóhnit, Judea baácboó wã bejechah, weemdíh pej jʉm bejni pínahdihbʉt caandíh ĩ ñíwip be. Nihat yeéb Jesúíhwã ñi wʉ̃h wáacni dinerodih jwĩ jʉibí wʉ̃hʉchah enna, “Queét biíh baácdih moón Jesúíhwã jwiítdih oinit, dinerodih ĩ wahachah, bʉ́dí ma teo wáacna caá, Paá”, Diosdih ĩ niíj wẽi naóhbipna caá.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Ñi wʉ̃hni dinerodih jwĩ tʉ́i en daobípna caá. “Pablowã jwĩ́ih dinerodih yee dʉ́ʉc wáina caá ĩt chãjap taga”, ñi niíj jenah joicát pínah niijná, caán nihat tʉ́i wẽi ennidih Titojeéh wã wahna caá.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Pánihna, jwĩ Maáh ã enechah, bitabʉt ĩ enechah, yoobópdih tʉ́i chãjíhna, biíhdihbʉt Titojeéh wã wahna caá.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Titowã ñi pebhna ĩ bejechah, biíhdihbʉt ĩjeéh wã wahna caá. Caanbʉ́t jwĩ Maáhdih jepahni, tʉ́i teo wʉ̃hni caá. Dawá láa bitadih tʉ́i oinit, ã teo wáacachah, wã enep be. Yeebdíh tʉ́i jenah joinít, “Queét Corintodih moón Jesúíhwã ĩ́ih dinerodih ĩ tʉ́i wʉ̃h wáacbipna caá”, wã niíj wẽi naáwáchah joinít, caanbʉ́t yeebdíh teo wáacadih bʉ́dí ã bejíhna caá.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Nit caá ñi pebhna wã wahnit: Titodih ñi tʉ́i jéihna caá. Caán wã chéen caá. Jesúíhwãdih wã teo wáacachah, caán wãjeéh teoni caá. Bita chénewãboó ñi pebhna ãjeéh bejnitdih ñi tʉ́i jéih jwʉhcan caá. Queét chénat pah jwĩ Maáhdih tʉ́i teo wʉ̃hna, caandíh tʉ́i weñanit caá. Páant ĩ jʉmʉchah enna, Jesúíhwã queétdih ĩ ñío wahap be.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Pánihna, ñi pebhna ĩ jʉibínachah, queétdih ñi tʉ́i oi pej jʉmʉʉ́. Páant ñi oi pej jʉmʉchah enna, ñi oyatdih wã naáwátji biíc yoobó ã jʉmatdih bita Jesúíhwã ĩ jéihbipna caá.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.