Gênesis 3
Apanlli Kuku (CBUNT) vs ARIB
1 Apanll maacheetsi ichingaru tinaramchu, anshutam maak kizpur tamapingampan taarangiya. Ashiriya, maaksha kizaa mang masharangiya: ¿Apanll shiyaa amaranga? ¿Mzatsshuchee wanus ktungintspa, ndusha tárang? tárangu,
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Kizshat: Nda, ¿nitaati Apanll amb ateeja? Dancha. Wanusee ichingaru ktungangtsa, tárangcha.
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 Itaru, minam apusanand mzatsish xiyaru anootsimari ktunginllpa; misha ayamtaatiya ptatinllpa. Patatkachinaareesa ashiru, uru tsipatssa, Apanll tárangcha, kiz mkaa tárangiya.
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Maaksha: Nda, uru katungkachitaateesa nda tsipatssa.
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 Siyaa Apanll pachindkucha atasha. Watam nee wanusee katungkachus uru kizpur yasatssa. Waana Apanll tamapari ashiritamtis taatssa. Chinashis wanasirimshee yasatssa. Mishat, yutaritamasheetstam yasachitamsa, maak tárangiya.
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Ashirucha, kizsha wanusee napeeru, Kizpurcha wanasiriya, tárangiya. ¿Tamareeja? Katungachuri, kizpurshapari yasachina, mangush chinaku kiz tárangiya. Naantachu, wanusee pusayaru, katungkarangiya. Wazaranlleemshat, Na shiysha káchangancha. ¡Kischa! tárangiya. Wazaranllshat anuritam ayu táyaru, katungkarangitamta.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Katungam iwatsparamchusin, mangush chinakataraa ashiranganaya. Waanaatstisin nap ashkusin, Zapeerniwa, mang tárangusin, kizpur paziranganaya. Ashirucha, masharpasha k'tayarusin, anpa maxaranganaya.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Mang pukamatsha zar kchizataramchu, Apanll mzatsish káyashinu naantachu, anoo mazinanataranll ashiranganaya. Papcha, Apanll naanllpa. Tapisheeni yasinshu, táranganaya.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Apanllshat kuruzurangiya. ¿Yapshasa? ¿Tamaksa? tárangiya.
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Kamuzsha: Shiyap kusamaam paziktanicha; watam zapeeraniwa. Ashirucha tapisheerini, táranganaya.
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Apanllshat; ¿Chaksha siyaa, Zapeetischa átu, Zapeetanicha átssa? tárangiya. ¿Ndusha nuw yuwaa ktunginllpa tárangi anoo katungeeris? tárangiya.
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Kamuzsha; Yuw shiy kizaa ipunsheemi panarangish ancha nuwaam martayranda. Ashirucha, nuwsha katungeeri, kamuz tárangiya.
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Apanllshat kizaa masharangiya; ¿Mayaamsha amb ashirangsha? tárangiya. Kizshat; Maakcha nuwaa tamapingayranda, tárangiya.
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Apanll mkaatsshat; Yuwamand tputsee tamapingarangish anumand kizpur kiyung kachiyachsha. Shiyamari maacheetsi kasiru mantsirimish taakush, kiyung kachiykush taachsha. Uru nimun titkurpatish pshiyrapshiyrtansha. Tsapumun chishish ipuxpuxtar ashkush, tsapuri katungkush taachsha.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Shiyaatsimari ichingarusin tputs kundartaksin taachinllinaya. Ayamtaati kiz nllurnur shiyaatsimari kundartaksin taachinllinaya. Itaru, minam tputs shiyaa kasichiya. Yuwamand shiy wanashiree kapuxkachish anumand uwsha shiyaa mucheetsish tsaritsartachiya, Apanll tárangiya mkaatsi.
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Apanll kizaatsshat tárangiya; Watam shiy nuwaa kuki kapeeteerush katungkarangshawa. Urutamari shiy iparinakush, wasuree kiyung kachiychitanllsha. Mishat, zaranllimaritish shiyaa kasiku taaratartanllsha. Shiysha uru zaranllingazish zandkush, chinakush tachitaa kizarush ashichsha, Apanll kizaa tárangiya.
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Apanll kamuzaatssha tárangiya; Shiysha izanlleetsish kuk payuyarush, wanusee katungkarangsha. Yuwamand nuwaa kuki kapeetarangish anumanda na nimun arang urutamari tarawaztayarush, kchitakush taaratartansha.
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Mzakush, urutamari kpaa kiyung kachiychiytansha. Mzarshish karut urutamari karutaku puptanlliya; kiyung kachiyachsha.
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 Mzatsee tarawaztakchush, msastatansha. Ambiri ashkush, anpa katungkush kchitachsha. Anuri ashkush tsipachsha. Tsipakchush, yusur wapitam tsapoomatam kinachsha, watam nuw shiyaam tsapuptatam tinaranginawa, Apanlli kamuzaatssha tárangiya.
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Mang kamuz suru Ataga. Wizanlleetssha sur Epa ísamarangiya. Watam ichingarusin Epamand tputs pzapanichinllinaya, tárangiya Ataga.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 — ausente —
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 — ausente —
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 — ausente —
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 — ausente —
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.