João 18
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT
1 Tsandi depa' dyatu Jesús ya' disipululaba junu malu' miji', Cedrón pijuusure bejkusha miimi. Tsenñu junu ma vijtya juñu, Jesús ya' disipululaba vimi.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Tsenñu Judas, Jesúsnu peesu kakaanu jumu ruku bain juntsa tenanu kerami, Jesús junu ya' disipululaba den waku wakudimuwaañu' mitya.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Tsenñu Judas romano suutadulanu ma bulu miya' ji', naa chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' bale rukula, fariseolaba de-eeñu aa elesha washkemu chachillanu bain tsai demiya' jimi. Tsejtu vinguenun jutyuu, mantsa lanpara taa, mantsa tu ñillu taa jila.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Tsa deiñu Jesúsya tyee inu ju'ba yumaa demi' mitya, yala dejiñu tyuita'tu, yaa ajke' entsandimi: ¿Munaa mi'kes nendu deiyu? timi.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Tsenñu yala pakatu: Nazaretsha chumu Jesúsnu mi'kes nendu deiyu, tila.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Tsejtu Jesús nei'ba: Iyaa juntsayu, tinmalan yala benga' mitya tene demanguike' tsaa detsujiila.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Tsenñu Jesús manen yalanu entsa mandimi: ¿Munaa mi'kes nendu deiyu? timi. Tsenñu yai bain entsa mandila: Nazaretsha chumu Jesúsnu mi'kes nendu deiyu, mandikala.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Tsa detiñu Jesús entsa mandimi: Yumaa iyaa juntsayu, tiyu. Ñulla inaa mi'kes nendetsushu juntsaa, entsa iba bulu nemulanuya me-eedei, timi.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Tsaa puimiya, Jesús: Apa, ñu inu kuwakisu juntsa chachillaya, maliiba piyaindetyuve, tiñu, ya naatiñuba tsainuu juñu' mityaa, tsaa puive.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Simón Pedro ma peeniya tana' mitya, peeniya muyaa chiti' chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa bale rukuchi manda-i' taawasha kemu Malco mumunu tsaa ya' urandya pungui daapukemi.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Tsanguiñu Jesús, Pedronu entsandimi: Ñu' peeniya ma-uukaakide, in Aparen tsaa mutya' inu tsamantsa taaju iwaanu kentsuba, ¿nejtaa i tsaa in jutyuwa? timi.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Juntsa ma bulu jumu suutadula, yalanu mandanguemu bale rukuba, tsenmin aa elesha washkemu chachilla judío chachillaba bulu Jesúsnu peesu ka' telekila.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Tsejtu Anásya, Caifás' anchapawaañu' mitya, ya' yashaa ajke' tajila. Juntsa tinbunu entsa Caifásya chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa balewaami.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Entsa Caifásya kaspele judíolanu, Jesúsnu laapu' patu tsandimuwaami: Kumuinchi chachilla depeyain jutyu, juntsan mitya ma rukuren peyaiñu uraave, timuwaami.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simón Pedro vee disipuluba Jesús' bendaa jintsula. Tsejtu juntsa disipuluya chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa bale rukuba kera' mitya, yaa tsaa Jesúsba bulu ya juusha vinchi iiñuren,
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pedroya avindaa shuwami juukapabi. Tsenñu chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa bale rukuchi kera disipulu mafale', ya juukapa washnamu shinbunu patu, Pedronu juusha mikakaami.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Tsenñu juukapa washnamu shinbu Pedronu entsandi pake'meemi: ¿Ñu bain entsa ruku' disipulu jutyuu? timi.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Junu ishtyuintsuñu' mitya, taawasha kemu chachilla aa elesha washkemu chachillaba, ñi juikare' juntsa ñingueluu delulan uinala. Tsenñu Pedro bain ishtyatu, yaiba bulu ñinguelu uinami.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Anás, ya bain tsaren chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa bale ruku tikayamu, Jesúsnu ya' disipululanu laapu' pa' pake'meemi, tsenmin ti naajaa mijakaakaa keñu bain.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Tsenñu Jesús entsandikami: Iya naa muba demeenaren entsandi papatimuyu; naa-uwanu mijakare' bain cha' waku wakudinu yasha, naa aa eleshasha bain, jungaa iya mijakaakaa kemuyu, jundala kumuinchi judío chachilla' waku wakudinusha. Tsa' mitya iya naa ti bain ne pantsuu kuinda juu kindyuyu.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Tsen, ¿nendiyu inaa pake'meemi? Inu meemeenamulanaa pake'meede. Yalaa minu dejuve iya naatis nemuuñu bain, timi.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Tsejtu Jesús tsandi' dyañu, main aa elesha washkemu ruku tsaa Jesúsnu fi'pakinu paika' entsandimi: ¿Chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa bale rukunuba aantsandi pakanu juu? timi.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Tsenñu Jesús yanu entsandimi: Iya firu' pañuya wainka, naatitaa tsandiñuba; tsaaren iya patyeeshu juntsa ura'ba jushu juntsaya, ¿nenñaa inu kiyu? timi.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Tsenñu Anás Jesúsnu telaa chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa bale ruku Caifás' jungaa eemi.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Tsaa puintsun Pedroya junu, ñinguelunun lulan uinami. Tsenñu entsandi pake'meela: ¿Ñu bain juntsa ruku' disipulu jutyuu? tila.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Tsenñu chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' kayu aa bale rukuchi taawasha kemu main, Pedrochi pungui daavimu ruku' paande, entsandi pake'meemi: ¿Junga vijpaasha ñunu yaba bulu kataindyuwa? timi.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Tsandiñu Pedro manen anbuda mangurekenu uwanu, wallapa utindimi.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Jesúsnu Caifás' junu demangalare' romano uñi' yasha tajila. Tsaindetsu yumaa ma dedandakentsumi. Tsaaren judío chachillaa juntsa uñi' ya juusha vindyula; judío chachi jutyula' yasha vishu juntsaya, Dioschi urajtu kuramu de' mitya. Tsenmin yumaa Dapulla' livee kiñu fandangu panda finundiyandetsu' mitya, tsa indyai'la, matyu vishu juntsaa, juntsa panda finu dejutyu' mitya.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Tsenñu Pilato, uñi juwa' mitya, yalanu fale' keetu entsandi pake'meemi: ¿Ti' mityaa entsa rukunu kuipa pundetsuyu? timi.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Tsenñu: Firu' ken chachi jui'ñuya, ñu' junga taja' kui'chu deeyu, tikala.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Tsa detiñu Pilato entsandimi: Mandaji' ñullaa, ñulla' lei naatiñuba juntsanguidei, timi.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Jesús naa-i peyanu ju' bain, naatimuwaañuba tsaa puitaa tsaimi.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilato, ya juusha mavitu Jesúsnu mika' entsandi pake'meemi: ¿Ñaa judíola' reiyu? timi.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Tsenñu Jesús entsandimi: ¿Ñu maallee inu aantsa pake'meentsuu? ¿Veela tsa detiñaa tsandintsuu? tikami.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Tsenñu Pilato tsandimi: ¿Tsejtu iba judío chachii? Ñu' chachillaa, chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' bale rukulaba buluu ñunu inu detaja' kushaaka. ¿Ñu ti faateru kiyu? timi.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Tsandiñu Jesús entsandimi: Entsa tusha chumu rei nukaa faamu deeñu bain, i bain ne tsai' faamu rei jutyuyu. Tsaaba juñuya inu judío balelanu kakaren jutyu, in mitya vinguikenuu chachi jumulaa vinguichu deeve. Tsa' mitya entsa tushaa iya rei tiya' fale' mandanguen chumu jutyuyu, timi.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Tsandiñu Pilato entsa mandimi: ¿Tsaashu juntsaa, ñaa reituuyu? timi.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Tsenñu Pilato entsandimi: ¿Ti naajaa juntsa uwain tsaave tinu kuindan? timi.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Tsaaren Dapulla' livee kiñu fandangu janmala ñulla ma peesu pumunu me-e'laakaanu inu paki pakikemu chachi de' mitya, ¿naa detiyu, judíola' reinaa mandyaike' me-eenu juwa? timi.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Tsenñu yala manen jui manbaishtu entsandila: ¡Juntsanuya jayuuba! ¡Barrabásnaa mandyaikide! tiitila. Tsaaren Barrabásya firu' kemu chachimi.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.