Gênesis 21

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yavé Saranu tyee tsanguenbera kentsuyu timuwa ju'ba, uwain tsangue ura' kemi.
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 Tsenñu Sara navi', na main ka' kumi Abraham yumaa derukuunuren. Tsejtu Dios naaju tinbutalaa tsainu tsuve tiñu bain juntsa tinbutalaa tsaimi.
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Tsenñu Abraham Sara' ka' kuñu nanu Isaac mumu pumi.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Tsejtu nakayañu mandishpen malu insha Dioschi señas kemi, Dios naake uudenguemuwaañuba tsanguetu.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Abraham 100 añu juunu uwanaa Isaac nakayami.
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 Tsenñu Sara entsandimi: Diosya inu sunden uukakaave. Tsa' mitya mun iya na main miyandiñu demija' bain sundya' iba bulu uukanu detsuve.
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 ¿Maa iya Abrahamnu naka' kunu juve tya' pensa dekiñanga? Tsaanuren iya na main ka' kuwayu, yumaa derukuuñu bain, timi.
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 Kaana yumaa awañu chuchu tyaikikaala. Tsejtu chuchu tyaikikaanu malunu Abraham tsamantsangue chachi wa'kare' fandangu kemi.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 Tsaaren Egiptosha chumu shinbu Agar' na, matyu Abrahamnu ka' kuwañu na jumu, Isaacnu firu ti' uukapuntsu katami Sara.
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 Tsejtu Sara, Abraham' junga jitu tsandimi: ¡Manda-i' taawasha kemu shinbunu ya' naba me-eede! ¡Entsa manda-i' taawasha kemu shinbu' naya in naba, ñu ti tañuba juntsa bulu deveenu jutyuve! timi.
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Tsandiñu, Abraham tsamantsai vera' tyami, Ismael bain ya' nañu' mitya.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 Tsenñu Dios tsandimi: Juntsa na' mitya bain, naa ñu' manda-imu shinbu' mitya bain pensandyatyude. Tsa' mitya Sara naatiñu bain tsanguide, matyu Isaacnu sera' jimulaa uwain ñunu sera' jamu kuranu detsuve.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 Tsenmin ñuchi manda-imu shinbu' nanu bain, iya seewaanu tsuyu, ya bain ñu' nañu' mitya, timi.
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 Tsejtu ayunchi dishkepenene Abraham Agarnu pan kuwamin, animaa kika buusa bain pi puu kuwaminguemi. Tsangue' ya' beenbushusha pandekemi, tsenmin ya' nanu bain mangumingue': Miide, ti' me-eemi. Tsenñu juntsa shinbu nuka jindu'ba mijtu ne jiindu tiba den chutyun tena Beersebasha nentsumi.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Tsejtu animaa kikanu pumu pi de-iiñu, tsaa ya' nanu da'chichii panbeenu tsureke'
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 ya bain vee mujtu, junu baanatyununu ji' chudimi, ya peyantsu keenandyai'tu. Tsejtu ya' ama chudi' chunatu waawaandimi.
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 Tsenñu juntsa kaana bain waañu, Dios selusharen meemi; tsenñu Diosa' anjee Agarnu paputu tsandimi: ¿Tyeengues nendu iyu, Agar? Jeetyatyude, ñu' na challa naana' waañu bain Dios meeve.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Tsa' mitya ñu' nanu mangaide, tsejtu ya' tyaapanu tyaikityude, matyu iya yanu tsamantsangue seewaakaanu tsuyu, timi.
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Tsejtu Agarnu Dios main pi pusu katakaañu, ji' animaa kikanu pi tyuwa mangue' Ismaelnu pi kushkaami.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 — ausente —
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 — ausente —
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 Juntsa tinbutala, Abimélec Abrahamba kuinda kenu jimi. Tsenñu ya' suutadu ama Ficol bain yaba bulu jimi. Tsejtu Abimélec Abrahamnu tsandimi: Ñu ti keñu bain Diosya kemishtimuñu bain mideeyu.
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Tsa' mitya, challa enuren naa inu bain, naa in kaillanu bain, naa inu bene sera' jimu chachillanu bain firu' ken jutyuyu ti', Diosnu paka' uwain tsanguenbera kentsuyu tide. Tsenmin iya naake ñunu ura' keñuba ñu bain tsanguenu tsuyu ti', Diosnu tsandide, tsenmin challa ñu' chunashu juntsa tenasha chumulanu bain tsanguenu tsuyu ti', Diosnu paka' uwain tsanguenbera kentsuyu tide, timi.
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Tsenñu Abraham pakatu: Diosnu paka' uwain tsanguenbera kentsuyu, timi.
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 Tsejtu junuren Abraham Abimélecnu jayu jatsandya' pami, matyu Abimélecchi tiba kiikemu chachilla yanu ma pusu machi'kemuwa deeñu' mitya.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Tsenñu Abimélec tsandimi: Maa ñullanu tsanguiñuba mijtuyu, naa ñu bain inu wandindyuve. Entsa kuindaya challaa mijayu, timi.
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Tsenñu Abraham uveja bain kamin, naa wagaa bain kamingue', Abimélecnu kuwami; tsejtu juntsa malunun yala pallu veta' veta' ura' kenu ti' ma tsai shuwala.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 Tsejtu Abraham ya' uveja puinsha supu uveja kailla mandishpallu veekami.
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 Tsanguiñu Abimélec pake'meetu: ¿Tyeenguenaa entsa mandishpai uveja veekalaatunguiyu? timi.
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Tsenñu Abraham tsandimi: Entsa mandishpai uveja kuwakenu juuwashu juntsaya, uwain iyaa entsa pusu kemuñuba mijakaanaa tsaave, timi.
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Tsa' mityaa juntsa tenanu Beerseba mumu vimuwaami, junaa entsa pai rukula Diosnu paka' tsanguenbera kentsuyu detiñu' mitya.
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Tsa' mitya veta' veta' tsanguedaa ti' depa' dyamin, Abimélec, ya' suutadula' ama Ficolba yala' tu Filisteasha miila.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Tsejtu junu Beersebanu Abraham, ma chi ya' mumu tamarisku chi wajtu, Yavé' mumunu pakami, naa-uwanuba tsanamu Diosnu.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Tsejtu Abraham Filistea tusha pure' tinbu chunami.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.