Mateus 22
Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs NAA
1 Tunu ape wãme camasãrẽ ĩcõñarĩ na quetibʉjʉnemowĩ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Dios cʉ̃ carotimasĩrĩpaʉ atore bairo niña: Jĩcãʉ̃ quetiupaʉ rey cʉ̃ macʉ̃ cʉ̃ cawãmojiyaparo bose rʉ̃mʉrẽ qũẽnobojayupʉ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Bairo qũẽnorĩ yua, cʉ̃ capiiatanarẽ cʉ̃ ʉ̃mʉarẽ na piirotijoyupʉ. Bairo cʉ̃ caĩrõrẽã bairo cʉ̃ ʉ̃mʉa narẽ na caquetibʉjʉnetõmiatacʉ̃ãrẽ, cʉ̃ capiiatana pʉame atígaesuparã.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Bairi cabero aperã cʉ̃ ʉ̃mʉarẽ tunu na piirotijonemoñupʉ̃: ‘Bairo mʉjãã ĩgarã yʉ capiiatanarẽ: “Merẽ marĩ caʉgaparo etaya. Yʉ wecʉare, aperã waibʉtoa caroaro cariicʉna cʉ̃ãrẽ na pajĩãrĩ, na riire yʉ ãsʉ̃ñaioyaparoya. Ñe ũnie rʉsaetiya. Bairi tãmurĩ mʉjãã apá,” na ĩ quetibʉjʉnetõrájá,’ na ĩ joyupʉ quetiupaʉ rey cʉ̃ ʉ̃mʉarẽ.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Cʉ̃ capiimiatana pʉame cʉ̃ yʉeticõãñuparã. Jĩcãʉ̃ na mena macããcʉ̃ cʉ̃ wesepʉ acoásúpʉ. Apei cʉ̃ caapeye nunirõpʉ acoásúpʉ.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Aperã pʉame quetiupaʉ rey ʉ̃mʉarẽ ñerĩ, roro na ásuparã. Jĩcããrãrẽ na pajĩãreyuparã.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Bairo quetiupaʉ rey pʉame roro na caáto tʉ̃go yua, asiajãñuñupʉ̃. Cʉ̃ ʉ̃mʉa soldaua pajĩãrĩ majã pʉamerẽ natʉ joyupʉ, na pajĩãrerotijoʉ. Na ya macã cʉ̃ãrẽ joerocacõã rotiyupʉ.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Bairo átirotiri bero, atore bairo cʉ̃ ʉ̃mʉa aperãrẽ na ĩñupʉ̃: ‘Yʉ macʉ̃ cʉ̃ cawãmojiyaparo bose rʉ̃mʉrẽ ñe ũnie merẽ rʉsaetiya. Yʉ capiijomiatana pʉame roro na caátie jʉ̃gori na yʉ boetiya.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Bairi maarĩpʉ mʉjãã caátó yʉ boya tunu. Maapʉ caãna tocãnacãʉ̃pʉrea mʉjãã cabocaetarãrẽ, “Ʉgarasá quetiupaʉ rey macʉ̃ bose rʉ̃mʉrẽ,”’ na mʉjãã ĩwã.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃go, cʉ̃ ʉ̃mʉa cʉ̃ caĩrõrẽã bairo maarĩpʉ ásuparã. Á yua, nipetiro na cabocaetarãrẽ na neñoñuparã, camasã na caĩroarã, na caĩroaena cʉ̃ãrẽ. Bairo na caátoi, quetiupaʉ rey bose rʉ̃mʉ cʉ̃ caqũẽnorĩ arʉare camasã jeto jiracoasuparã yua.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Bairo quetiupaʉ rey pʉame cʉ̃ capiijoatanarẽ na jẽnigʉ, ti arʉapʉ etayupʉ. Eta yua, jĩcãʉ̃ na mena macããcʉ̃rẽ qũĩñabocayupʉ. Cʉ̃ pʉame jutii, wãmo jiyarica bose rʉ̃mʉ macããjẽ mee jutii jãñañupʉ̃.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Bairo tie mee cʉ̃ cajãñarõ ĩñarĩ quetiupaʉ rey atore bairo qũĩñupʉ̃: ‘Yʉ yaʉ, wãmo jiyarica bose rʉ̃mʉ macããjẽrẽ mʉ jutii jãnaẽtĩña. Bairi, ¿noa na carotiro mena yʉ ya wiire mʉ jãáti?’ qũĩñupʉ̃. Caʉ̃mʉ pʉame quetiupaʉre dope bairo qũĩ masĩẽsupʉ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Bairi quetiupaʉ rey pʉame cʉ̃ mesarire caĩñarĩcãnʉgõrĩ majãrẽ atore bairo na ĩñupʉ̃: ‘Ãnirẽ cʉ̃ ñeña. Cʉ̃ wãmorĩ, cʉ̃ rʉporire jiyari, jõ macã canaitĩãrõpʉ cʉ̃ rocawiyocõã joya,’ na ĩñupʉ̃. To canaitĩãrõpʉ camasã capããrã otigarãma. Na opire bacarʉpotugarãma, bʉtioro yapapuarã.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Capããrã niñama Dios cʉ̃ capiijorã. Bairo na caãnimiatacʉ̃ãrẽ, na mena macããna jĩcããrã jeto cʉ̃ yʉyama, cʉ̃ cabeserã pʉame,” na ĩ quetibʉjʉwĩ Jesús.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Cabero fariseo majã jĩcãrõrẽ bairo ãmeo bʉsʉpẽnirã neñañuparã. “¿Dope bairo rorije cʉ̃ bʉsʉo joroque marĩ ánaati? Bairo roro Jesús cʉ̃ cabʉsʉata, cʉ̃ marĩ bʉsʉjãmasĩgarã,” ĩrã neñañuparã.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Bairo bʉsʉpẽni yaparo, na cabuerã, bairi Herodes yarã cʉ̃ãrẽ Jesutʉ na joyupa, atore bairo qũĩ jẽniñagarã:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Bairo cabai ãnirĩ, ¿dope bairo mi tʉ̃goñañati romano majã marĩrẽ na carotirijere? ¿To ñuñati quetiupaʉ emperadore camasã yaye dinerore jeri, jãã cajoata, o to ñuẽtĩñati? —qũĩ jẽniñawã.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Jesús pʉame roro na caĩtʉ̃goñarĩjẽrẽ masĩcõãrĩ, atore bairo na ĩwĩ:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Jaʉ, yʉre joñijate moneda tiire, emperadore mʉjãã cajonucũrĩ tii ũnorẽ —na ĩwĩ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Bairo na canunirõ, atore bairo na ĩwĩ:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Bairo cʉ̃ caĩrõ, na pʉame bairo qũĩwã:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃gorã, cʉ̃ caĩquetibʉjʉrijere tʉ̃go acʉacoama. Bairo bairã, cʉ̃ witiweyocoámá.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ti rʉ̃mʉa caãno jĩcããrã saduceo majã na caĩrã qũĩñarámá Jesure. Mai, saduceo majã pʉame atore bairo caĩtʉ̃goñarĩ majã niñama: “Camasã cariacoatana, nopẽ bairo catitunu masĩẽnama,” caĩtʉ̃goñarã ãma. Bairi atore bairo qũĩwã Jesure:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Cabuei, Moisés ãnacʉ̃ atore bairo marĩrẽ ĩ woacũñañupĩ tirʉ̃mʉpʉre: “Ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ cawãmojiyaricʉ cʉ̃ nʉmo mena pũnaa mácʉ̃ã cʉ̃ cariacoapata, cʉ̃ ãnacʉ̃ bai pʉame cʉ̃ buiacore cõ cʉ̃ wãmojiyaáto. Bairo cʉ̃ caáto, cʉ̃ pũnaa caãniparã pʉame cʉ̃ ãnacʉ̃ pũnaarẽ bairo ãnibujiorãma,” ĩcũñupĩ. Tiere mʉ masĩĩ. Bairi jĩcã wãme ĩcõñarĩ jãã quetibʉjʉpa mai:
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ãñuparã jĩcãni, jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ cãnacãʉ̃ jĩcãʉ̃ pũnaa. Bairi cajʉ̃gocʉ pʉame wãmojiya jʉ̃goyupʉ. Cabero pũnaa mácʉ̃ã riacoásúpʉ. Bairi cʉ̃ ãnacʉ̃ bai pʉame cʉ̃ buiacore wãmojiyayupʉ tunu. Cabero pũnaa mácʉ̃ã riacoásúpʉ cʉ̃ cʉ̃ã.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Bairi torea bairo cʉ̃ bai cabero macããcʉ̃ cʉ̃ã cõ wãmojiyamii, riacoásúpʉ. Bairo jetoa aperã cʉ̃ bairã cʉ̃ã na buiacore nʉmocʉtimii, pũnaa mána jeto riapeticoásúparã.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Cabero na ãnana nʉmo caãnimirĩcõ cʉ̃ã riacoásúpo.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Bairo ati yepapʉ nipetirã nʉmo caãnacõ ãnirĩ yua, cariaricarã tunu na cacatiropʉ na caãno, ¿ni majũ jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ cãnacãʉ̃ mena macããcʉ̃ nʉmo cõ ãnicʉti? —qũĩ jẽniñawã saduceo majã Jesure.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Bairo na caĩjẽniñarõ tʉ̃go, atore bairo na ĩ quetibʉjʉwĩ Jesús:
29 Jesus respondeu:
30 Ape ʉmʉrecóore caʉ̃mʉa, carõmia cʉ̃ã catiri caetaparã pʉame nʉmo manigarãma. Ángelea majã, ʉmʉrecóo macããna na caãnorẽ bairo nigarãma.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Apeyera tunu mʉjããrẽ yʉ quetibʉjʉgʉ: ¿Cariacoatana nimirãcʉ̃ã tunu na cacatirore Dios cʉ̃ caquetibʉjʉcũrĩcã tutipʉ mʉjãã ĩñaetinucũñati atiwẽrẽ? Mʉjãã masĩrã:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Yʉa, yʉ ãniña Abraham, cʉ̃ macʉ̃ Isaac, bairi cʉ̃ macʉ̃ Jacob quetiupaʉ caãnacʉ̃,’ ĩñupĩ. Bairo cʉ̃ caĩrõĩ, marĩ masĩña: Dios pʉame cayasirã ãnana ũna quetiupaʉ mee niñami. ¡Cacatirã majũ quetiupaʉ roque niñami! —na ĩ quetibʉjʉwĩ Jesús saduceo majãrẽ.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Bairo camasã pʉame cʉ̃ caĩquetibʉjʉro tʉ̃go, tʉ̃gocõã maniáma caroaro Jesús cʉ̃ caĩquetibʉjʉrijere yua.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Bairo Jesús caroaro cʉ̃ caĩquetibʉjʉro jʉ̃gori, pʉgani cʉ̃ jẽniñanemo masĩẽma saduceo majã pʉame yua. Bairo tiere tʉ̃gorã, fariseo majã pʉame na majũ ãmeo bʉsʉpẽnigarã neñañuparã.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Bairo bʉsʉpẽni yaparo yua, jĩcãʉ̃ na mena macããcʉ̃, Moisés ãnacʉ̃ cʉ̃ caroticũrĩqũẽrẽ cajʉ̃gobueire Jesutʉ cʉ̃ joyupa. Bairi cʉ̃ pʉame Jesús roro cʉ̃ bʉsʉáto ĩrã na cajoatacʉ, atore bairo qũĩ jẽniñawĩ:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Cabuei, Moisés ãnacʉ̃ cʉ̃ caroticũrĩqũẽ mena macããjẽ, ¿dise pʉame caãnimajũrĩjẽ cʉ̃ caroticũrĩqũẽ to ãniñati? —qũĩ jẽniñawĩ.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Bairo cʉ̃ caĩjẽniñarõ tʉ̃go, atore bairo qũĩwĩ Jesús caʉ̃mʉrẽ:
37 Jesus respondeu:
38 Atie Moisés cʉ̃ caroticũrĩqũẽ tocãnacã wãme netõrõ caãnimajũrĩjẽ niña.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Atie rocajãñurĩ cʉ̃ caroticũrĩqũẽ torea bairo jãñurĩ niña tie cʉ̃ã. Bairo ĩña: ‘Mʉjããtʉ macããna cʉ̃ãrẽ mʉjãã rupaʉre mʉjãã camairõrẽã bairo na maiña.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Tie pʉga wãme cʉ̃ caroticũrĩqũẽ caãnimajũrĩjẽ niña. Moisés ãnacʉ̃ ape wãme cʉ̃ caroticũrĩqũẽ bairi profeta majã na caroticũrĩqũẽ tocãnacã wãme netõrõ caãnimajũrĩjẽ niña. Tie camanicõãta, ape wãme carotirije manibujioro —qũĩ quetibʉjʉwĩ Jesús cajʉ̃gobueire.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 — ausente —
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 — ausente —
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Bairo na caĩrõ tʉ̃go, atore bairo na ĩ jẽniñanemowĩ tunu:
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Dios pʉame yʉ Quetiupaʉre atore bairo qũĩwĩ:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Bairo Mesíare, “Yʉ Quetiupaʉ,” cʉ̃ caĩmiatacʉ̃ãrẽ, ¿dope bairo cʉ̃ pãrãmi majũ cʉ̃ ãnibujiocʉti? —na ĩ jẽniñawĩ Jesús cʉ̃tʉ caãnarẽ.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Bairo cʉ̃ caĩjẽniñarõ tʉ̃go, ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ cʉ̃ yʉmasĩẽmi jĩcã wãmeacã ũno. Bairi yua pʉgani cʉ̃ jẽniñanemo masĩẽma.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.