Lucas 18
Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs ARIB
1 Cabero Jesús ĩcõñarĩ na quetibʉjʉyupʉ, jẽnijʉtimirãcʉ̃ã Diore cʉ̃ na cajẽnijãnaetiparore bairo ĩ.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Atore bairo na ĩñupʉ̃: “Ãñupʉ̃ jĩcãʉ̃ quetiupaʉ juez na caĩ. Cʉ̃ pʉame nipetirãrẽ cauwiecʉ ãñupʉ̃. Bairi Dios cʉ̃ãrẽ ĩroaesupʉ. Tunu bairoa camasãrẽ na nʉcʉ̃bʉgoesupʉ.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Cʉ̃, juez cʉ̃ caãni macãrẽã ãñupõ jĩcãõ cawapeao cʉ̃ã. Cõ pʉame aperã roro na caĩepeo ãñupõ, na pesuore bairo caãcõ. Bairi cawapeao pʉame tocãnacãnia ánucũñupõ juez quetiupaʉ tʉpʉ. Cʉ̃rẽ, ‘Tocãrõã yʉre na patowãcõẽtĩcõãtõ yʉre roro caĩrãrẽ na mʉ quetibʉjʉwa, mʉ, quetiupaʉ ãnirĩ,’ qũĩõ acó ánucũñupõ tocãnacãnia.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Baipʉa, quetiupaʉ juez pʉame capee majũ cõ jʉátigaesupʉ. Bairo jʉátigaetimicʉ̃ã, cabero atore bairo ĩ tʉ̃goñañupʉ̃: ‘Diore caĩroaecʉ yʉ ãniña. Tunu bairoa camasã cʉ̃ãrẽ na yʉ nʉcʉ̃bʉgoetiya.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Bairo cabai yʉ caãnimiatacʉ̃ãrẽ, atio pʉame yʉ pajʉ̃go jãnaẽtĩñamo. Bairi, yʉre tocãrõã cõ pajʉ̃go jãnato. Nairõ yʉ tʉre cõ apéricõãto ĩ, cõ yʉ jʉátigʉ,’ ĩ tʉ̃goñañupʉ̃,” na ĩ quetibʉjʉyupʉ Jesús.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ĩ yaparo, na ĩnemoñupʉ̃ tunu: “Tʉ̃gopeoya juez cañuecʉ̃ cawapeaore cõ cʉ̃ caátajere.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Bairi, ¿Nopẽ bairo Dios, cʉ̃ yarã cʉ̃ canetõõparãrẽ, ʉmʉrecóo, ñamii nairõ na cajẽniata, na cʉ̃ jʉáperibujiocʉti? Cañuʉ ãnirĩ na jʉátimajũcõãgʉmi. ¿O na cotecõã manio joroque na cʉ̃ átibujiocʉti? Bairo na áperigʉmi.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Caãnorẽ bairo mʉjããrẽ ñiña: Coteri mea, jicoquei na jʉátibujioʉmi. Mʉjããrẽ ñiña tunu: Nemo yʉ, Camasã Jʉ̃gocʉ yʉ catunuetari rʉ̃mʉrẽ, ¿ati yepapʉre mai Dios mena catʉ̃goñatutuarãrẽ na yʉ bócaetaʉ átí?” na ĩñupʉ̃ Jesús.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Cabero tunu Jesús ĩ cõñanemorĩ, quetibʉjʉyupʉ fariseo, bairi jĩcãʉ̃ gobiernorẽ dinero jejobojari majõcʉ menarẽ. Na quetibʉjʉgʉ ásupʉ aperã, “Caroarã majũ jãã ãniña,” ĩrĩ aperãrẽ caĩñateri majãrẽ.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Atore bairo na ĩñupʉ̃: “Pʉgarã ñubuerã ásúparã caʉ̃mʉa Dios ya wii, templo na caĩrĩ wiipʉ. Bairi jĩcãʉ̃ ãñupʉ̃ fariseo majã mena macããcʉ̃. Apei pʉame ãñupʉ̃ Roma macãrẽ camasã yaye dinerore jejobojari majã mena macããcʉ̃ jĩcãʉ̃.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Atore bairo fariseo pʉame nucũrĩ Diore qũĩ jẽniñupʉ̃: ‘Dios nocãrõ cañuʉ majũrẽ mʉrẽ ñiña. Mʉ ñujãñuña yʉ menarẽ. Yʉa, aperãrẽ bairo yʉ baietiya. Cañuʉ yʉ ãniña. Narẽ bairo yʉ yajapaietiya. Rorije átajere yʉ áperiya. Carõmio mena rorije átaje cʉ̃ãrẽ yʉ áperiya. Tunu bairoa ãni, apei, Roma macãrẽ dinero jejobojari majõcʉre bairo yʉ baietiya.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Yʉa, pʉgani jeto jĩcã semanarẽ ʉgarique betiri mʉ yʉ ñubuenucũña. Tunu bairoa yʉ cawapatarije cʉ̃ãrẽ pʉga wãmo petiro cãnacã sero cãrõrẽ jĩcã sero cãrõ jeto tocãnacãnia mʉ yʉ jonucũña,’ ĩ jẽniñupʉ̃ Diore fariseo majõcʉ pʉame.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Apei Roma macã macããnarẽ dinero jejobojari majõcʉ pʉame, noo, jopetʉaca ũnopʉ̃ã tuacõãñupʉ̃. Bairo tuari jĩrĩãcã ũno cʉ̃ãrẽ ʉmʉrecóore ĩñamʉgõnucũrĩ mee nucũñupʉ̃. Bairo nucũʉ̃, cʉ̃ majũ cotiare pari, atore bairo ĩ jẽniñupʉ̃ Diore: ‘Dios, nocãrõ cañuʉ majũ, mʉrẽ ñiña. ¡Yʉre bopacooro ĩñaña! Yʉa, roro caátajecʉcʉ yʉ ãniña,’ qũĩ jẽniñupʉ̃ Diore Roma macã macããnarẽ dinero jejobojari majõcʉ pʉame.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Mʉjããrẽ caãnorẽ bairo ñiña: Ãni, Roma macã macããnarẽ cadinero jejobojari majõcʉ, cʉ̃ ya wiire cʉ̃ catunuetaparo jʉ̃goye, merẽ Dios cʉ̃ carorije wapare cʉ̃ masiriyo bojacõãrĩcʉ̃mi. Apei fariseo majõcʉ pʉame roquere cʉ̃ masiriyo bojaetacʉmi. Bairi torea bairo ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ cʉ̃ majũã: ‘Caãnimajũʉ̃ yʉ ãniña,’ caĩ pʉamerẽ, cabʉgoro macããcʉ̃rẽ bairo cʉ̃ ãnio joroque cʉ̃ átigʉmi Dios. Apei, ‘Caãnimajũʉ̃ mee yʉ ãniña,’ caĩ pʉame roquere, cabero cabʉgoro macããcʉ̃rẽ bairo mee cʉ̃ ãnio joroque cʉ̃ átigʉmi Dios,” na ĩñupʉ̃ Jesús.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Bairo cʉ̃ caĩquetibʉjʉ yaparoro bero, tunu aperã na pũnaa, cawĩmarãrẽ na jeasúparã Jesús tʉpʉ, na pãñarĩ Diore na cʉ̃ jẽnibojaáto, ĩrã. Bairo na pũnaarẽ na cajeató ĩñarĩ, cʉ̃ cabuerã pʉame, “Na jeapéricõãña mʉjãã pũnaarẽ,” na ĩñuparã capacʉare.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Bairo na caáto ĩña, na piijori atore bairo na ĩñupʉ̃ Jesús cʉ̃ cabuerãrẽ:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Mʉjããrẽ cariape ñiña: Ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ cawĩmaʉ cʉ̃ catʉ̃goñarõrẽ bairo Dios mena cʉ̃ catʉ̃goñatutuaeticõãta, Dios cʉ̃ carotimasĩrĩpaʉre jãã masĩẽtĩgʉmi —na ĩ quetibʉjʉyupʉ Jesús cʉ̃ cabuerãrẽ.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Cabero jĩcãʉ̃ sacerdote majã mena macããcʉ̃ atore bairo qũĩ jẽniñañupʉ̃ Jesure:
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃go, atore bairo Jesús pʉame qũĩ yʉyupʉ:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Merẽ mʉ masĩĩ Dios camasãrẽ cʉ̃ caátiroticũrĩqũẽrẽ: “Carõmio mena roro átiepeeticõãña. Pajĩãẽtĩcõãña camasãrẽ. Aperã yayere jeerutieticõãña. Aperãrẽ cabʉgoroa na ĩbuitieticõãña. Mʉ pacʉ, mʉ paco cʉ̃ãrẽ nʉcʉ̃bʉgoya.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃go, atore bairo qũĩñupʉ̃ caʉ̃mʉ pʉame:
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Tiere tʉ̃go, Jesús pʉame qũĩnemoñupʉ̃ tunu:
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Tiere tʉ̃go, caʉ̃mʉ pʉame tʉ̃goñarĩqũẽ paicoasupʉ. Capee apeye ũnierẽ cacʉ̃goʉ ãnirĩ, Jesús cʉ̃ caĩrõrẽ bairo átigaesupʉ.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Bairo cʉ̃ catʉ̃goñarĩqũẽ pairo ĩñarĩ, atore bairo na ĩñupʉ̃ Jesús cʉ̃tʉ caãnarẽ:
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Waibʉcʉ capai, camello, ãpõã pota opeacapʉ cʉ̃ cajã ãmewitiata, masiriyojãñuña. Bairo cʉ̃ caãmewitimasĩmiatacʉ̃ãrẽ, netõjãñurõ masiriyoro niña caʉ̃mʉ capee apeyere cacʉ̃goʉ Dios cʉ̃ carotimasĩrĩpaʉre cʉ̃ caetapee pʉame roque —na ĩ quetibʉjʉyupʉ Jesús.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Bairo cʉ̃ caĩrĩjẽrẽ catʉ̃gorã pʉame cʉ̃ jẽniñañuparã:
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Bairo na caĩjẽniñarõ tʉ̃go, atore bairo na ĩñupʉ̃ Jesús:
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃go, Pedro pʉame bairo qũĩñupʉ̃ Jesure:
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Cabero Jesús cʉ̃ cabuerãrẽ, pʉga wãmo peti rʉpore pʉga pẽnirõ cãnacãʉ̃ majũ camasã watoa caãnarẽ na piiwʉojori na ĩñupʉ̃ na jetore: “Ãmerẽ Jerusalẽpʉ marĩ ágarã. Topʉ profeta majã ãnana yʉ, Camasã Jʉ̃gocʉre na caĩquetibʉjʉ woatuyaricarorea bairo baigaro.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ti macã macããna pʉame judío majã caãmerãrẽ yʉ nunirocacõãgarãma. Roro ñiepegarãma. Roro yʉ átiepegarãma. Na ʉcoo mena yʉ eyotuepegarãma.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Bairo átiri, roro majũ yʉ bape epegarãma. Bairo yʉ átieperi, yʉ pajĩã rocacõãgarãma. Bairo yʉre na caátimiatacʉ̃ãrẽ, itia rʉ̃mʉ bero caãno yʉ pʉame yʉ caticoagʉ tunu,” na ĩ quetibʉjʉyupʉ Jesús.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Na, cʉ̃ cabuerã pʉame cʉ̃ caquetibʉjʉmirĩjẽrẽ tʉ̃gomasĩẽtĩmajũcõãñuparã. Na pʉame, “Jesús bairo baiyasigʉmi,” ĩ masĩẽsuparã. Bairi tʉ̃gomasĩẽsuparã.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Cabero Jericó macãrẽ cõñaácʉ́, Jesús pʉame cacaapee ĩñaecʉ̃rẽ netõásúpʉ. Cʉ̃ pʉame maa tʉ̃ni camasãrẽ dinero jẽniruinucũñupʉ̃.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Bairi yua, camasã capããrã na canetõrõrẽ tʉ̃gori, “¿Dope to baiyati?” na ĩ jẽniñañupʉ̃ cʉ̃tʉ caãnarẽ.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Bairo cʉ̃ caĩjẽniñarõ tʉ̃go, na pʉame qũĩñuparã:
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Tiere tʉ̃gori, bʉsʉrique tutuaro mena qũĩ joyupʉ Jesure:
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Bairo cʉ̃ caĩrõ, aperã cʉ̃ riape caãna pʉame cʉ̃ tutiyuparã, cʉ̃ awajaeticõãto, ĩrã. Bairo cʉ̃rẽ na caĩmiatacʉ̃ãrẽ, bʉtioro jãñurĩ awajanemoñupʉ̃ tunu:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Jesús pʉame cʉ̃ caĩawajarijere tʉ̃gori, tuanʉcãñupʉ̃. Tuanʉcãrĩ, “Cʉ̃ neasá,” na ĩñupʉ̃ aperãrẽ. Bairo yua, cʉ̃ na cane etaro ĩña, cʉ̃ jẽniñañupʉ̃:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Ñerẽ mʉ yʉ caáto mʉ boyati?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃go, atore bairo qũĩñupʉ̃ Jesús:
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Bairo cʉ̃ caĩrõ, jicoquei ĩñamasĩcoasupʉ. Ĩñamasĩ yua, Jesús bero ʉsari, Diore cʉ̃ basapeoyupʉ. Nipetiro camasã, tiere caĩñaatana cʉ̃ã Diore cʉ̃ basapeoyuparã.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.