Atos 13
Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs NVT
1 Antioquía macããna ñubueri majã menarẽ ãñuparã profeta majã, aperã cajʉ̃gobueri majã cʉ̃ã. Ato cãnacãʉ̃ ãñuparã na pʉame: Bernabé, bairi Simón, ape wãmerã Cañii, bairi Lucio Cirene macããcʉ̃, bairi Manaén, Herodes Galilea yepa quetiupaʉ mena cabʉtiricʉ, bairi apei Saulo ãñuparã topʉre.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Bairi yua, to macããna pʉame jĩcã rʉ̃mʉ ʉgarique betiri marĩ Quetiupaʉre na cajẽnirõ, Espíritu Santo pʉame atore bairo na ĩñupʉ̃: “Bernabé, bairi Saulo mena aperãrẽ caquetibʉjʉparã na yʉ boya. Bairi na árotiya narẽ, na yʉ caátirotirijere na átio joroque ĩrã,” na ĩñupʉ̃ Espíritu Santo caneñarãrẽ.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Bairo cʉ̃ caĩrõ, ʉgarique betiri Diore jẽni yaparori bero, na wãmorĩrẽ Bernabé apei Saulo rʉpoa bui ñigãpeori, “Caroare cʉ̃ joáto mʉjããrẽ Dios,” na ĩ joyuparã yua.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Bairo Espíritu Santo cʉ̃ caĩjoatana Bernabé, apei Saulojãã pʉame Seleucia cawãmecʉti macã pʉamerẽ ásúparã. Ti macã etari bero, cũmua mena ásúparã Chipre yucʉ poapʉ.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Topʉ Salamina cawãmecʉti macãrẽ etarã, judío majã na cañubueri wiiripʉ Dios yaye caroa quetire quetibʉjʉ jʉ̃goyuparã Saulojãã camasãrẽ. Mai, Juan cʉ̃ã na mena ásúpʉ, narẽ cajʉátiri majõcʉre bairo.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ti yucʉ poa macããnarẽ quetibʉjʉ ãmejore peyocõãñuparã. Bairo quetibʉjʉ ãmejore peyori bero, Pafos cawãmecʉti macãrẽ etayuparã. Ti macãpʉ judío majõcʉ cũmu carorijere camasĩ “Barjesús” griego yaye mena Elimas cawãmecʉcʉre cʉ̃ etayuparã. Mai, cʉ̃ pʉame caĩtopai ãñupʉ̃. “Yʉa, Dios cʉ̃ caquetibʉjʉrotiro jʉ̃gori mʉjãã yʉ quetibʉjʉya,” na ĩtoyupʉ cʉ̃ pʉame camasãrẽ.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Barjesús pʉame to macããcʉ̃ quetiupaʉ Sergio Paulo cawãmecʉcʉ mena ãñupʉ̃. Cʉ̃, quetiupaʉ pʉame caʉ̃mʉ caroaro catʉ̃goñamasĩ ãñupʉ̃. Bairi Bernabé apei Saulo menarẽ cʉ̃tʉ na piijorotiyupʉ, na caquetibʉjʉrije Dios yaye caroa quetire tʉ̃gogʉ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Bairo cʉ̃ catʉ̃gogaro, Elimas, carorijere camasĩ pʉame, Quetiupaʉ Sergio tie quetire tʉ̃goʉsaremi ĩ, bʉsʉ ẽñotagamiñupʉ̃.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Bairo cʉ̃ catʉ̃goñarĩjẽ masĩrĩ, Saulo ape wãmerã Pablo cawãmecʉcʉ pʉame Espíritu Santo cʉ̃ camasĩõrĩjẽ carʉsaecʉ ãnirĩ Elimarẽ caroaro qũĩñacõãñupʉ̃.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Bairo qũĩñarĩ yua, atore bairo qũĩñupʉ̃ Pablo:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Bairi ãmerẽ popiye mʉ baio joroque mʉ átigʉmi jãã Quetiupaʉ Dios. Mʉ caapee ĩñaecʉ̃, jĩcã yʉtea mai, muipʉ cʉ̃ cabusurijere to ĩñaetĩõ joroque mʉ átigʉmi —qũĩñupʉ̃ Pablo Elimarẽ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Bairo Elimas cʉ̃ cabairijere ĩñarĩ quetiupaʉ Sergio Paulo pʉame tʉ̃goʉsajʉ̃goyupʉ. Marĩ Quetiupaʉ cʉ̃ cabairique quetire Pablojãã na caquetibʉjʉro pʉgani cãrõ tʉ̃gocõã maniásupʉ Sergio Paulo.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Cabero Pablo, cʉ̃ bapa mena Pafos macãĩ ásúparã cũmua mena Perge cawãmecʉti macãpʉ. Ti macã Perge pʉame Panfilia yepapʉ ãñuparõ. Topʉ na caátó, Juan pʉame na tunuweyocoásúpʉ Jerusalén macãpʉ tunu.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Topʉ etari bero, Pisidia yepa macãã macã Antioquíapʉ etayuparã. Ti macã ãna, yerijãrĩcã rʉ̃mʉ caãno to macã wii ñubuerica wiipʉ jãátiruiyuparã.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ñubuerica wii quetiuparã pʉame Moisés ãnacʉ̃ camasã na caátipeere cʉ̃ caquetibʉjʉwoacũrĩqũẽrẽ, bairi profeta majã ãnana na caquetibʉjʉwoatucũñarĩcã tutirire bue yaparori bero, atore bairo na ĩñuparã Pablojããrẽ:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Bairo na caĩrĩjẽrẽ tʉ̃go, Pablo pʉame wãmʉnʉcã, cʉ̃ wãmorĩrẽ ñumʉgõrĩ camasãrẽ na bʉsʉjãnaroti yaparori, atore bairo na ĩ jʉ̃goyupʉ:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Marĩ Israel poa macããna Quetiupaʉ Dios pʉame marĩ ñicʉ̃jãã ãnanarẽ cʉ̃ yarã caãniparãrẽ na ĩñabeseyayupi. Bairo na ĩñabeseri, capããrã na masabʉo joroque na ásúpi, ape majã na caãni yepa Egiptopʉ na caãno mai. Cabero Dios pʉame cʉ̃ camasĩrĩjẽ mena ti yepare na witio joroque ásupi tunu.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Bairo na átiri bero, cuarenta cʉ̃marĩ majũ desierto cayucʉmanopʉ na caãno, dope bairo na cabairijere nʉcãcõãñañupʉ̃ Dios.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Cabero Canaán yepare na caetaro, ti yepa macãã poari jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ cãnacã poa majũrẽ na pajĩãre rotiyupʉ, ti yepare marĩ ñicʉ̃jãã ãnanarẽ na jogʉ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Atore bairo na caátiãnie cuatrocientos cincuenta cʉ̃marĩ majũ yoaro ãñuparã.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 To bero yua, marĩ ñicʉ̃jãã ãnana pʉame na quetiupaʉ caãnipaʉ rey ũcʉ̃rẽ boyayupa. Bairo na caboroi, Dios pʉame Cis macʉ̃, Saúl cawãmecʉcʉre cuarenta cʉ̃marĩ majũ na quetiupaʉ reyre bairo cʉ̃ cũñañupĩ. Cʉ̃, Saúl pʉame Benjamín ya poa macããcʉ̃ majũ ãñupʉ̃.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Cabero tunu Dios quetiupaʉ caãnimirĩcʉ̃, Saulore cʉ̃ wiyoyupi. Bairo cʉ̃ wiyori bero, David cawãmecʉcʉ pʉamerẽ quetiupaʉ reyre bairo cʉ̃ cũñupĩ tunu. Mai, atore bairo David cʉ̃ cabairijere ĩñupĩ Dios: ‘Ãni David, Isaí macʉ̃ jĩcãʉ̃ caʉ̃mʉ cañuʉ niñami. Cʉ̃ mena yʉ ʉseanio joroque baiyami. Tunu bairoa yʉ caátirotirije nipetirijere yʉ caĩrõrẽ bairo caátigaʉ niñami,’ ĩñupĩ Dios Davire.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 “Cʉ̃, David ãnacʉ̃ majũ pãrãmerã mena macããcʉ̃ jĩcãʉ̃ ãmi Jesús. Cʉ̃, Jesurea Dios cʉ̃ joyupi, Israel poa macããnarẽ na netõõgʉ. Tirʉ̃mʉpʉ cʉ̃ caĩjʉ̃goyeticũrĩcãrõrẽã bairo átigʉ cʉ̃rẽ joyupi.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Bairo Dios cʉ̃ cajogaricʉ Jesús cʉ̃ caatíparo jʉ̃goye, Juan Bautista pʉame nipetiro Israel poa macããnarẽ quetibʉjʉyupi caroa quetire. Bairo na ĩ quetibʉjʉyupi: ‘Dios mena tʉ̃goña qũẽnoña roro mʉjãã caátiãnajẽrẽ. Tiere tʉ̃goña qũẽnorĩ, Dios cʉ̃ carotirore bairo pʉame ása. Tunu bairoa bautiza rotiya,’ na ĩ quetibʉjʉyupi Israel macããnarẽ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Cabero Juan pʉame, cʉ̃rẽ na capajĩãparo cacõñarõ, atore bairo ĩñupĩ: ‘Yʉre mʉjãã caĩtʉ̃goñarõrẽ bairo yʉ baietiya. Yʉa, Mesías mʉjãã cacotei mee yʉ ãniña. Cabero caetapaʉ nigʉmi Mesías. Yʉ netõrõ caãnimajũʉ̃ nigʉmi.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Yʉ yararẽ bairo caãna Abraham ãnacʉ̃ pãrãmerã, bairi mʉjãã ape yepaa macããna Diore caĩroari majã cʉ̃ã atore bairo mʉjããrẽ ñiña: Atie caroa queti Dios camasãrẽ na carorije wapare cʉ̃ canetõõrĩqũẽ mʉjãã yaye rotie niña mʉjãã cʉ̃ãrẽ.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Bairo cabaimiatacʉ̃ãrẽ, Jerusalén macããna, bairi na quetiuparã cʉ̃ã Jesús, Dios macʉ̃, cʉ̃ caãnierẽ masĩẽsupa. Tunu bairoa yerijãrĩcã rʉ̃mʉ caãno ñubuerica wiipʉ neñarĩ, profeta majã ãnana na caquetibʉjʉ woatucũñarĩqũẽrẽ buemirãcʉ̃ã, tʉ̃gomasĩẽsupa na cabuerijere. Bairi na majũã Jesure na capajĩãrĩ rʉ̃mʉi, tirʉ̃mʉpʉ profeta na caĩjʉ̃goyeticũrĩcãrõrẽã bairo to baio joroque ásupa.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Dise ũnie Jesús roro cʉ̃ caátie camanimiatacʉ̃ãrẽ, Pilato cʉ̃ capajĩãrocarotirore boyupa.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Bairi yua, nipetirije Jesús cʉ̃ cabaipeere na caquetibʉjʉ woatucũrĩqũẽ cabaipetiro bero, yucʉpãĩpʉ na capapuaturocaatacʉre cʉ̃ ruiori, ʉ̃tã opepʉ cʉ̃ jõcũñupã.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Bairo na caátacʉ cʉ̃ caãnimiatacʉ̃ãrẽ, Dios pʉame tunu cʉ̃ catioyupi.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Bairo cʉ̃ cacatioro bero, Galileapʉi Jerusalén macãpʉ Jesure cabapacʉtiñesẽãrĩcãrãrẽ capee rʉ̃mʉrĩ na buia ĩñoãñupĩ. Na, cʉ̃ cabuia ĩñorĩcãrã pʉame ãmerẽ cʉ̃, Jesús, cʉ̃ cabairique quetire quetibʉjʉ ñesẽãñama camasãrẽ.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Bairi merẽ Dios cajʉ̃goye majũpʉa Jesús rupaʉri ãnajẽ caboaetipeere quetibʉjʉ jʉ̃goyeticũñupĩ. Atore bairo ĩnemoñupĩ tunu cʉ̃ ya tutipʉ: ‘Davire caroaro cariape cʉ̃ yʉ caĩquetibʉjʉricarorea bairo yʉ átigʉ,’ qũĩñupʉ̃ Dios.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Bairi tunu aperopʉ atore bairo ĩ quetibʉjʉ cũñupĩ: ‘Mʉ, Dios, mʉ caroti nocãrõ cañuʉ rupaʉri ãnatõrẽ to boaetio joroque mʉ átigʉ.’
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Mai, David catiipʉ Dios cʉ̃ cabori wãme cãrõ ásupi cʉ̃ caãni yʉtea macããna mena. Dios cʉ̃rẽ cʉ̃ caĩrĩcãrõrẽã bairo ásupi David. Cabero David ãnacʉ̃ pʉame riacoásúpi. Bairo cʉ̃ cariaro bero, cʉ̃ ñicʉ̃jãã ãnana rupaʉri tʉpʉ cʉ̃ yaayayuparã. Bairo na caáto bero, cʉ̃ rupaʉri ãnajẽ boacoayayuparo.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Dios cʉ̃ cacatioricʉ Jesús rupaʉri ãnajẽ pʉame roque boaesupa.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Bairi maijʉ̃goya profeta majã ãnana atore bairo, na caĩrĩqũẽrẽ bairo mʉjãã tãmʉore:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Mʉjãã, yʉ yaye quetire caboena tʉ̃gopeoya mai mʉjããrẽ yʉ caĩquetibʉjʉrijere:
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Bairo ĩ quetibʉjʉri bero, Pablo cʉ̃ baparã mena ñubuerica wiipʉ caãniatana na cawitiátó, atore bairo na ĩñuparã judío majã caãmerã pʉame: “Ape rʉ̃mʉ yerijãrĩcã rʉ̃mʉ caãno cʉ̃ãrẽ atie mʉjãã caquetibʉjʉataje ũnierẽ jãã mʉjãã quetibʉjʉwã tunu,” na ĩñuparã.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ñubuerica wiipʉ neñarĩ bero yua, capããrã judío majã, aperã judío majã mee caãna catʉ̃goʉsarã pʉame Bernabé, Pablojãã mena ʉsayuparã. Bairo na caʉsaro, Pablojãã pʉame atore bairo na ĩ quetibʉjʉnemoñuparã: “Mʉjããrẽ Dios camai ãnirĩ cʉ̃ yaye quetire mʉjãã tʉ̃goʉsao joroque átiyami. Bairi caroaro ãña, Dios cʉ̃ caborore bairo,” na ĩñuparã.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ape semana yapa macãã rʉ̃mʉ yerijãrĩcã rʉ̃mʉ caetaro, capããrã ti macã macããna neñañuparã, marĩ Quetiupaʉ yaye quetire Pablojãã na caquetibʉjʉrijere tʉ̃gogarã.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Bairo capããrã majũ na caneñarõ ĩñarĩ, judío majã pʉame na pesu cʉsuparã Pablojããrẽ. Bairo na pesu cʉtiri, atore bairo ĩñuparã: “Cariape mee niña atie na caquetibʉjʉrije. Ricaati quetibʉjʉyama ãnoa Pablojãã,” roro na ĩñuparã judío majã pʉame.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Bairo na caĩrĩjẽ tʉ̃go, Pablo Bernabéjãã pʉame tʉ̃goñatutuarique mena atore bairo na ĩñuparã:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Bairi atore bairo marĩ Quetiupaʉ jãã ĩ jowĩ:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Bairo Pablojãã na caĩrĩjẽrẽ tʉ̃gori, judío majã caãmerã pʉame ʉseaniñuparã. Bairo ʉseanirĩ atore bairo ãmeo ĩñuparã na majũ: “Marĩ Quetiupaʉ yaye queti Pablojãã na caquetibʉjʉrije ñujãñuña,” ãmeo ĩñuparã. Bairi Dios cʉ̃ caĩñajoro, nipetiro yeri capetietiere cacʉ̃goparã pʉame cariape tʉ̃goʉsayuparã.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Bairi Pisidia yepa nipetiropʉ quetibʉjʉyuparã Pablojãã marĩ Quetiupaʉ yaye quetire.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Bairo na caátoi, judío majã Pablojããrẽ cateerã pʉame carõmia, cañurã, cadineropairã rõmirĩrẽ na bʉsʉjãñuparã. Tunu torea bairo na ĩñuparã ti macã macããna caãnimajũrã ũna cʉ̃ãrẽ. Bairo na ĩ bʉsʉjãrĩ bero, Pablo, Bernabéjããrẽ roro popiye na baio joroque na ásuparã, ti yepare na wiyogarã.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Bairo na caátoi, Pablojãã pʉame ti macã Antioquíare witigarã jʉ̃goye, na rʉpo jutii macããjẽ ñerĩrẽ paareyuparã. “Mʉjãã, Jesús yaye quetire cateeri majã pʉame mʉjãã buicʉtiya,” caĩrãrẽ bairo ásuparã Pablojãã. Bairo átiri bero, Iconio cawãmecʉti macãpʉ acoásúparã yua.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Bairo na caaweyomiatacʉ̃ãrẽ, ti macã macããna catʉ̃goʉsajʉ̃goatana pʉame caroaro ʉseanirõ ãñuparã. Tunu bairoa ñe ũnie rʉsaricaro mano Espíritu Santo cʉ̃ camasĩõrĩjẽ mena ãnimasĩñuparã.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.