Apocalipse 16

Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bairi yua, to bero yʉ tʉ̃gojowʉ bʉsʉrique tutuaro Dios ya arʉapʉ caocajo witirijere. Tie bʉsʉrique atore bairo na ĩjoroyawʉ jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ cãnacãʉ̃ caãna ángelea majãrẽ: “Maa yua, ti yepapʉ ánája. Dios nocãrõ roro majũ cʉ̃rẽ caboenarẽ cʉ̃ caátirotijorije ti jotʉʉ macããjẽrẽ pobatowẽrájá ti yepapʉ,” ĩ wiyojowʉ Dios ya arʉapʉ bʉsʉrique.
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Bairo caĩocajorijere tʉ̃gori yua, caãnijʉ̃goʉ ángel átí, cʉ̃ yarʉ macããjẽ capũnirĩjẽrẽ ati yepapʉ pobatowẽcõãjowĩ. Bairo cʉ̃ capobatowẽrõ bero, moecʉ̃ monstruo ya wãmerẽ, bairi cʉ̃rẽ bairo cabauʉ wericʉ ya wãme cʉ̃ãrẽ cawoatuecoricarã nipetirore camii boarique na etawʉ. Cañuetie, capũnirĩjẽ majũ cãmii boarique na etawʉ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Cʉ̃ berore apei cabero macããcʉ̃ ángel átí, cʉ̃ yarʉ macããjẽ capũnirĩjẽrẽ ria capairiya jesaropʉ pobatowẽjowĩ. Bairo cʉ̃ caáto, tiya ria oco pʉame rií jẽñacoapʉ. Camasocʉ pajĩãrocaricʉ riíre bairo jẽñacoapʉ tiya oco. Tocãrõã yua, tiya macããna cacatiãnimiatana rʉsaricaro mano riapeticoámá.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Cʉ̃ berore apei pʉgarã bero caãcʉ̃ ángel átí, cʉ̃ cʉ̃ã cʉ̃ yarʉ macããjẽ capũnirĩjẽrẽ riyaa, bairi oco opeepʉ cʉ̃ãrẽ pobatowẽjowĩ. Bairo cʉ̃ caáto yua, ti riyaa macããjẽ oco rií jẽñapeticoápʉ́.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Tocãrõã yua, oco quetiupaʉ ángel atore bairo cʉ̃ caĩrĩjẽrẽ yʉ tʉ̃gowʉ:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Na majũ, mʉ yarã, mʉ ya poa macããnarẽ roro na pajĩãrewã.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Bairo cʉ̃ caĩbʉsʉro bero, bʉsʉrique altar mesapʉ cabʉsʉwitirije cʉ̃ãrẽ yʉ tʉ̃gowʉ. Atore bairo ĩwʉ̃: “Dios jãã Quetiupaʉ, catutuaʉ majũ, bairoa mʉ baiya. Caãnorẽ bairo cariapea jĩcãrõ tʉ̃ni camasãrẽ na miñabeseya ãmerẽ,” ĩ ocajowʉ.
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Tunu cʉ̃ berore apei itiarã bero caãcʉ̃ ángel átí, cʉ̃ cʉ̃ã cʉ̃ yarʉ macããjẽ capũnirĩjẽrẽ muipʉ ʉmʉreco macããcʉ̃ buire pobatojowĩ. Bairo cʉ̃ caáto yua, muipʉ ʉmʉreco macããcʉ̃ pʉame tutuaro peero cãrõ majũ asiwĩ. Tutuaro mena muipʉ cʉ̃ caasijoereparore bairo ĩ, tore bairo ámi ángel.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Bairo cʉ̃ caáto yua, muipʉ peero mena camasã roro majũ joe ecowã. Bairo roro majũ tãmʉomirãcʉ̃ã, roro na caátajere tʉ̃goña yapapuari Dios pʉamerẽ cʉ̃ tʉ̃goʉsajʉ̃goema. Diore qũĩroari cʉ̃ basapeoema. Bairo qũĩroapeere, Dios cʉ̃ catʉ̃gojesoetie ũnie pʉamerẽ roro ĩbʉsʉwã. Dios roro na caátaje wapa roro na cʉ̃ caátiere carotimasĩ cʉ̃ caãnimiatacʉ̃ãrẽ, tore bairo roro cʉ̃ bʉsʉpaiwã.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Tunu cʉ̃ berore apei, baparicãnacãʉ̃ bero caãcʉ̃ ángel átí, cʉ̃ cʉ̃ã cʉ̃ yarʉ macããjẽ capũnirĩjẽrẽ moecʉ̃ monstruo cʉ̃ caruiropʉ pobatowẽjowĩ. Tocãrõã nipetiro cʉ̃ caroti ãnimasĩrĩpaʉ naitĩãpeticoapʉ. Baunemoepʉ̃ yua. Bairo cabairo yua, camasã pʉame bʉtioro roro majũ tãmʉorĩ na ñemerõ bacarʉpoturi tʉ̃ni majũ wisiowã.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 ¡Tame, tocãrõ roro majũ mai tãmʉomirãcʉ̃ã, roro na caátiere átijãnagaema! Bairo pʉame baiwã: Dios cʉ̃ caátie, roro na cãmii capũnirõ jʉ̃gori nemojãñurõ ʉmʉrecóo macããcʉ̃ Diore roro majũ cʉ̃ tutimacãwã. Dios cʉ̃ caboetiere bʉsʉpaiwã.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Tunu cʉ̃ berore apei, jĩcã wãmo cãrõ petiro bero caãcʉ̃ ángel átí, cʉ̃ cʉ̃ã cʉ̃ yarʉ macããjẽ capũnirĩjẽrẽ ria capairiya Éufrates cawãmecʉtiyapʉ pobatowẽjowĩ. Tocãrõã yua, tiya ria bopocũmu peticoapʉ. Muipʉ cʉ̃ cawãmʉatói caaná quetiuparã reyes tiyare na capẽñanetõ masĩparore bairo ĩ yua, tore bairo ámi.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Bairo cabairo ñiñajoroyawʉ tunu. ¡Tame, monstruo riseropʉ, dragón riseropʉ, bairi na yaʉ profeta caĩtopai riseropʉ, itiarã majũ wãtĩ yeri pũna witiwã na riseepʉre yua! Itiarã wãtĩã cañuena majũ ũmamʉrẽ bairo cabaurã witiwã na riseepʉre.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Na pʉame wãtĩ yeri pũna cañuena majũ ãma. Átijẽño ĩñorĩqũẽrẽ caáti ĩñomasĩrã ãma. Bairi tunu ati ʉmʉrecóo macããna quetiuparã reyes nipetirore na neñojoráná baiwã. Dios nocãrõ carotimasĩ ya rʉ̃mʉ caetaro, na, quetiuparã mena jĩcãrõ Diore cʉ̃ ãmeo qũẽgarã na neñoráná baiwã.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Bairi mai, tʉ̃goñanemoñijate Jesucristo ati yepapʉ ãcʉ̃ marĩ cʉ̃ caĩcũrĩqũẽrẽ: “¡Tame, ati yepapʉ nemo yʉ caatí rʉ̃mʉrẽ, ‘Cʉ̃jãã,’ caĩã mano yajari majõcʉ cʉ̃ caetarore bairo yʉ etagʉ! Bairi ni ũcʉ̃ masacatiri yʉ caetari rʉ̃mʉrẽ caãnicotei ʉseanirĩ cʉ̃ ãmarõ. Carorije caápei ãnirĩ jutii jãñapetire bairo yʉ caetari rʉ̃mʉrẽ caroaro caãnicotei ʉseanirĩ cʉ̃ ãmarõ. Bairo caroaro caãnicotei roro tãmʉoetigʉmi. Cajutii mácʉ̃rẽ bairo roro bobooro cʉ̃ yʉ etatãmʉoetigʉ,” marĩ ĩ quetibʉjʉcũwĩ Jesús.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Bairo yua, itiarã caãna ũmamʉrẽ bairo cabaurã wãtĩ yeri pũna pʉame hebreo yaye mena Armagedón cawãmecʉtipaʉpʉ na neñowã reyes quetiuparãrẽ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Tocãrõã yua, jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ mena caãcʉ̃ catʉsaʉ ángel átí, catʉsarije capũnirĩjẽ cʉ̃ yarʉ macããjẽrẽ pobatowẽ jowĩ. Wĩno, atie marĩ cayerijorije nipetiropʉre pobatojowĩ. Bairo cʉ̃ caátoa, ʉmʉrecóo macã arʉa Dios ya arʉa santuariopʉ bʉsʉrique witiwʉ. Tutuaro majũ quetiupaʉ cʉ̃ caruiropʉi caĩjorije ocajowʉ. Atore bairo ĩ ocajowʉ Dios cʉ̃ cabʉsʉjorije: “¡Tocãrõã to ãmarõ! Merẽ yʉ átipeyo yaparoya yua,” ĩ ocajoroyawʉ bʉsʉrique.
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Bairo cabʉsʉro bero, tocãrõã bʉtioro cabʉpo yaberije yabewʉ. Capee bʉsʉrique ocajowʉ. Bʉtioro bʉpo cʉ̃ã pawĩ. ¡Tame, ati yepa cʉ̃ã netõnʉcãrõ majũ yuguiwʉ yua! Diwatoa ũno ati yepare camasã na caãnijʉ̃goro berore, tocãrõ tutuaro yepa yuguiñaesupa.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Bairo cayuguiro yua, capairi macã Babilonia ãnatõ itia sero majũ yuguiwẽcoapʉ. Tunu bairo ati ʉmʉrecóopʉ caãnie macãã cʉ̃ã pewẽpeticoapʉ. Dios, Babilonia macããna roro majũ na caátiãnirẽ tʉ̃goñabocári popiye na baio joroque na átigʉ baiwĩ. Roro na mena asianetõrĩ ti macã capairi macã macããnarẽ vino carorije capũnirĩjẽ majũrẽ na etio joroque caácʉre bairo roro na átibuitipacogʉ baiwĩ.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Tunu bairoa apeyera, riapʉ caãnie yucʉpoari, bairi ati macãnʉcʉ̃rõ cʉ̃ã yasipeticoapʉ.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Tunu bairoa ʉmʉrecóopʉi caatíe oco weta cuiri cayʉsʉarije ati yepa nipetiropʉ wẽwʉ̃. Tie pʉame cuarenta kilos cãrõ netõrõ canʉcʉ̃rĩ cuiri majũ wẽwʉ̃ camasã buire. Bairo roro majũ tie narẽ cawẽpearo ĩñarĩ yua, camasã pʉame Diore rorije majũ cʉ̃ tutimacãwã. Roro majũ na átibuitipacowĩ Dios ti macã capairi macã ãnatõ macããnarẽ yua.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.