Apocalipse 14

Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cabero tunu ñiñajoroyawʉ oveja nurĩcʉ̃ macʉ̃rẽ bairo caãcʉ̃ Cordero cawãmecʉcʉ Sión ʉ̃tã buropʉ canucũʉ̃rẽ. Cʉ̃ mena cʉ̃ tʉpʉre capããrã camasã ciento cuarenta y cuatro mil majũ bauwã. Na pʉame Cordero, bairi cʉ̃ Pacʉ ya wãme mena na riapoapʉ cawoatuecoricarã jeto ãma.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Bairo narẽ ĩñarĩ bero yua, yʉ tʉ̃gowʉ bʉsʉrique ʉmʉrecóopʉ caatíere. Nocãrõ pairo poero cabʉsʉrore bairo bʉsʉwʉ. Bʉpo tutuaro cʉ̃ capanucũrõ cãrõ majũ bʉsʉwʉ. Paricaro arpare tocãnacãʉ̃pʉa tore pari majã capããrã na capaãnierẽ yʉ tʉ̃gowʉ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Bairi na, basari majã pʉame caroa cawãma wãme basariquere basapeo ãma quetiupaʉ cʉ̃ caruiro trono riapepʉ. Baparicãnacãʉ̃ caãna seres majã cacatirã bairi cabʉtoa camasĩrĩ majã riapepʉ basapeoãma. Bairo na cabasarijere ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ basajĩãtimasĩẽmi. To caãna ciento cuarenta y cuatro mil jeto basamasĩwã. Na pʉame ati yepa macããna mena macããna Dios cʉ̃ canetõrĩcãrã ãma.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Aperã carõmia mena na rupaʉre roro caátiepeetana ãma. Carõmio ũcõ mena roro átiepesupa. Dios macʉ̃ Corderore bairo caãcʉ̃ jetore tocãnacã rʉ̃mʉa cʉ̃ tʉ̃goʉsayupa. Di rʉ̃mʉ ũno cʉ̃ aweyoesupa. Camasã ati ʉmʉrecóo macããna mena macããna, Dios yarã caãnijʉ̃gorã majũ ãma. Tunu bairo cʉ̃ macʉ̃ Cordero yarã caãnijʉ̃gorã majũ ãma.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Tunu bairoa di rʉ̃mʉ ũno cabʉgoroa ĩtoesupa. Ñe ũnie jĩcã wãme carorije caáperatana majũ ãma Dios cʉ̃ caĩñajorore.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 To bero ñiñajoroyawʉ tunu jĩcãʉ̃ ángel ʉmʉrecóopʉ cawʉtẽñota ácʉ́re. Bairi cʉ̃ pʉame yua caroa queti capetietie majũrẽ ati yepa macããnarẽ na quetibʉjʉácʉ́ baiwĩ. Tocãnacã yepaa macããna, tocãnacã masa poari macããna, bairi tocãnacã wãme apeye bʉsʉri majã, tocãnacã macãã macããna cʉ̃ãrẽ na quetibʉjʉ ácʉ́ baiwĩ.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Bairi yua cʉ̃, ángel pʉame bʉsʉrique tutuaro mena ĩwĩ: “Dios tutuaro cʉ̃ caĩñabesepa rʉ̃mʉ merẽ etacoaya. Bairi Dios roquere cʉ̃ nʉcʉ̃bʉgoya. Dios jetore cʉ̃ basapeoya, ‘Mʉ, jĩcãʉ̃ã mʉ ãniña cañuʉ majũ,’ qũĩ basapeoya. Bairi ʉmʉrecóo, ati yepa, ria capairiya, oco opee cʉ̃ãrẽ caqũẽnorĩcʉ̃ Diore cʉ̃ basapeoya,” ĩ bʉsʉjowĩ.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Bairo cʉ̃ caĩbʉsʉro bero, apei ángel cabero macããcʉ̃ cʉ̃ã bairo ĩ bʉsʉwĩ: “¡Merẽ yua, merẽ yua, capairi macã Babilonia macããrẽ rocacõãñami Dios! Ti macã macããna roro ati yepa macããna camasã poarire na jʉ̃goáma. ‘Jããrẽ bairo mʉjãã cʉ̃ã mʉjãã rupaʉ mena capee wãme átiepeya,’ na ĩtoepewã ti macã macããna ati yepa macããna camasãrẽ. Bairi ãmerẽ yua, Dios na rei átiyami ti macãã macããnarẽ,” ĩ bʉsʉwĩ.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Cʉ̃ berore apei pʉgarã bero macããcʉ̃ ángel bʉsʉwĩ. Bairo ĩwĩ: “Ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ moecʉ̃ monstruore, o cʉ̃ bauriquere bairo cabauʉ na cawericʉre caĩroaʉre roro cʉ̃ tãmʉo joroque cʉ̃ átigʉmi Dios. Ni ũcʉ̃ monstruo ya wãmerẽ cʉ̃ riapoapʉ, o cʉ̃ wãmopʉ cawoaturotire roro cʉ̃ átigʉmi Dios.
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Roro majũ na átigʉmi Dios. Aperãrẽ ʉse oco carorije nimarẽ bairo caãnierẽ na etio joroque caácʉre bairo roro na átipacogʉmi. Nocãrõ caasianetõʉ̃ ãnirĩ carorãrẽ carorije cʉ̃ caqũẽnoyurique mena roro majũ bopacooro na átigʉmi. Tunu bairoa peero, asufre mena asuyaro na joeregʉmi. Cʉ̃ yarã cañurã ángelea majã bairi cʉ̃ macʉ̃ Corderojããrĩ na caĩñajoropʉ na joeregʉmi Dios.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Tie caʉ̃rĩjẽ buseri pʉame tocãnacã rʉ̃mʉa cʉ̃marĩ caãno cãrõ nicõã ninucũgaro. Di rʉ̃mʉ ũno, di ñami ũno yerijãrĩqũẽ manigaro monstruore caĩroarãrẽ. Cʉ̃, monstruo, bairi cʉ̃ bauriquere bairo cabauʉ na cawericʉre caĩroarã, o cʉ̃ ya wãmerẽ cawoaturotiricarã nipetiro tocãnacã rʉ̃mʉa popiye baigarãma. Di rʉ̃mʉ ũno yerijãetigarãma yua,” ĩ bʉsʉwĩ ángel pʉgarã bero macããcʉ̃ pʉame.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Bairi mʉjãã Dios yarã caãna, ¡netõjãñurõ tʉ̃goñatutuaya Dios mena! Cʉ̃ mena jeto tʉ̃goñawẽpʉ̃ña. Cʉ̃ caroticũrĩcãrõrẽ bairo jeto áticõã ninucũña. Jesús cʉ̃ãrẽ tocãnacã rʉ̃mʉa cʉ̃ quetire tʉ̃goʉsacõã ninucũña. Atore bairo jĩcãrõ tʉ̃ni cabairã roque cariapea Dios yarã majũ nigarãma.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Tocãrõã yʉ tʉ̃gonemowʉ̃ tunu bʉsʉrique ʉmʉrecóopʉ caatíere. Bairo ĩroyawʉ bʉsʉrique: “Atie yʉ caĩrĩjẽrẽ woatuya: ‘Ʉseanirĩ na ãmarõ ato jʉ̃goyere di rʉ̃mʉ marĩ Quetiupaʉre tʉ̃goʉsajãnaetiri cariaparã. Bairina, na cariaro beropʉ cʉ̃ mena ʉseanigarãma,’ ĩ ocajowʉ.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Tocãrõã ñiñamʉgõ jowʉ ʉmʉrecóopʉ. Bairo ĩñajoʉ, ñiñaroyawʉ oco buseri poa cabotiri poa majũrẽ. Ti poa buire carui camasocʉ bauriquere bairo cabauʉ cʉ̃ãrẽ cʉ̃ ñiñajoroyawʉ. Cʉ̃ rʉpoapʉ corona oro mena qũẽnorĩcã beto oro betore pesawĩ. Tunu bairoa yisericapãĩ yawia caoripãĩ ote jericapãĩrẽ cʉ̃ wãmopʉ cʉ̃gowĩ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Tocãrõã apei ángel templo wiipʉ witiamí. Bairo witietari yua, bʉsʉrique tutuaro mena atore bairo qũĩ awajajowĩ oco buseri poapʉ caruire: “¡Tãmurĩ, mʉ yisericapãĩ mena pajure jeya otere! Merẽ tiere jerica yʉtea etacoaya. Ti yepa macããjẽ ote merẽ bʉtinetõcoaya,” qũĩ jowĩ ángel.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Bairo cʉ̃ caĩrĩjẽrẽ tʉ̃gori, oco buseri poa buipʉ carui pʉame cʉ̃ yise mena ati yepapʉre pajure jecõãwĩ ati yepa macããjẽ otere yua.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Cʉ̃ cabʉsʉro berore, tunu apei ángel witiamí templo wii ʉmʉrecóo macãã wiipʉre. Cʉ̃ cʉ̃ã yise ote jericapãĩ caoripãĩrẽ neamí.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Bairi tunu apei ángel altar mesapʉ caãniatacʉ witietawĩ. Cʉ̃ pʉame peerore carotimasĩ, ti altar macãã peerore cacoteatacʉ ãmi. Bairi bʉsʉrique tutuaro mena, apei ángel yisericapãĩ caoripãĩrẽ caneácʉ́re atore bairo qũĩ jowĩ: “¡Mʉ yise caoripãĩ mena pajure jeija oterique ʉsere! Tipãĩ mena ti yepapʉ caãnie ʉse weseeri macããjẽrẽ pajure jeija ʉsere. Merẽ ti yepa macããjẽ ʉse ñimajũcoaya,” qũĩ bʉsʉjowĩ.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Bairo cʉ̃ caĩrĩjẽrẽ tʉ̃gori yua, yisericapãĩ caoripãĩrẽ cacʉ̃goʉ ángel pʉame ati yepapʉ pajurejowĩ. Ati yepa macããjẽ ʉse weseripʉ pajure jewĩ ʉse oteriquere. Bairo pajurejeri bero nocãrõ pairo ʉsere ripegarã na cacũrõ ũnopʉ jeneñoetowĩ, tie ʉse to ripe ecoo joroque ĩ. Tore bairo ángel cʉ̃ caátie pʉame bairo ĩgaro baiya: Roro popiye camasã na baio joroque Dios cʉ̃ caátipeere ĩñorõ baiya.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Bairi yua, ʉse pʉame ti macã ẽñotaricaro jʉ̃goyepʉ ripe ecowʉ. Bairo riperique yua, ʉse oco jericapaʉre pairo rií jeto witiwʉ. Pairo ʉ̃cʉ̃ãrõ nurĩcʉ̃ caballo riseropʉ caetaparo cãrõ majũ etawʉ. Tunu bairo trescientos kilómetros cãrõ majũ esaro nibatawʉ tie rií.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.