Lucas 24
Manitanati Tuparrü (CAXNT) vs ACF
1 Arrümanu tominco tansürapae omenotü manio paüca esa manu nusuturrü. Opiquiata manu perfume.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Nauquiche topiñatai esa nusuturrü, umarrtai manu canrrü uiche ataburri tücañe, carübo.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Omenotüpo, pero champürrtü tabüco oboi nicunturrti Señor Jesús.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Bocütobüso acamanupo, chütusiopü ñome causane oboi. Rrepenteatai amasaratü ümo torrüma mañoñünca aboma atürayoma yobesa. Cuara nurria naibirrimia.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Arrümanuma mañoñünca namatü ñome:
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Champüti auna. Chauqui tüsüboricoti tato. Apaquionsaño ümo arrümanu nurarrti tücañe aume au Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Nantipütoche aume: “Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que ichorri ümo bama ane nomünantü uimia, y itabairomañü apü curusürrü. Y pürücü ba trerrü naneneca isüboriquia tato”.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Auqui upaquionaño manio paüca iyo nurarrti Jesús tücañe.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Auqui manu omeno tato au pueblurrü, aburaboi isucarü manuma once ñanunecasarrti Jesús y isucarü bama maquiataca.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Tonehio manio paüca: María Magdalena, Juanarrü, Mariarrü nipiacütoti Jacobo, y arrüba piquiataca paüca. Oboi aburaboi isucarü bama apostolerrü arrüna pasabo ñome.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Pero nauquiche toncoimia bama apostolerrü tacanarrtü piaracarrtai ümoma. Chicocotapüma.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Tapü arrti Pedro sürotitü türüpo, yarucurrti esa nusuturrü. Nauquiche iñataiti taha, sürotitüpo. Arrtaiti manio cüburriquia, abe au taman narücüquirri. Auquimanu süroti tato au porrü, cütobüsoti.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Arrümanuinqui nanenese tücañe torrüma bama ñanunecasarrti Jesús süromatü au manu pueblurrü nürirri Emaús. Nichequirri taqui once kilómetros auqui Jerusalén.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Amoncoma baparioma ümo arrüna pasabo au Jerusalén, niyücürrüma.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Numo baparioma sane y mapensarama, arrti Jesús sürotitü esama, amencoti ichepema.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Arrüma asaramati, pero tacana taburrio narrtarrüma, chisuputaramatipü.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Auqui arrti Jesús ñanquitioti pünanaquimia:
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Tamanti eanaquimia nürirrti Cleofás iñumutati nurarrti Jesús:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Nanti:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Arrübama üriatu sacerdoterrü y bama mayüriabuca itorrimianamati, nauqui aconti apü curusürrü.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Tapü arrüsomü supapensaca que uiti taesüburu tato arrüna genterrü Israel. Chauqui tübupasao trerrü naneneca arrüna sane.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Abe ito manio paüca amonquio suichepe. Opicütomünana somü, itopiqui obebotü cuatü nanenese au nicürrti.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Champürrtü tabüco oboi nicunturrti. Auqui manu cuantio tato aburaboi suisucarü arrüna umarrtai manuma angelerrü. Namatü ñome, süboricoti tato.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Auqui arrübama suisumpañeru süromatü asaborimia au manu nusutu canrrü. Tabüco uimia tacana arrüna munantü manio paüca, tapü arrti Jesús champürrtü asaramati.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Auqui nanti Jesús ümoma:
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Arrti Cristo tiene que ataquisürüti primero, y auqui caüma atorri üriacaboti y nanentacaboti au napese.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Auqui urapoiti nurria arrüna nantü icu Nicororrü, arrüna manitanama ümoti tücañe. Cusürübo uraboiti arrüna ane corobo uiti Moisés, y auqui nicororrü ui bama profetarrü.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Iñataimia au manu pueblurrü Emaús. Arrti Jesús isamutenti tacanarrtü pasaotiatai.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Arrüma rranrrüma nauqui asioti ichepema, namatü:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nauquiche tanancati tümonsoti ichepema esa mensarrü, iñentati manu pan. Icunusüancatati y chepesüro uiti. Itorrimiatati ümoma.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Au manu rratorrü tacanarrtü rrütopücoma. Aüboqui isuputaramati. Pero arrti Jesús ensoroti tatito esaquimia au manu rratorrü.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Auqui namatü ümomantoe:
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Auqui champürrtü barrüperaramainqui. Basücübücoma tato au Jerusalén au manu tobirri. Nauquiche tiñataimia tato, tabücoma uimia bama once apostolerrü oberabarama aübu bama icumpañeruturrüma.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Arrüma namatü ümo manuma torrü:
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Auqui arrümanuma torrü urapoimia arrüna pasabo ümoma isiu cutubiurrü, y causane nauquiche aisuputaramati Jesús, nauquiche ichepesünatati pan.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Nauquiche amoncomainqui baparioma arrüna sane, arrti Jesús paecüburuti eanama. Manquitioti nurria ümoma, nanti:
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Auqui cütobüsoma bama ñanunecasarrti, y birrubuma, ñaquioncorrüma asaramati taman yausüpürrü.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Auqui nanti Jesús ümoma:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Amasasai niñe y nipope, ta arrüñü. Ausiapata tauna nauqui apiñenoñü. Arrti yausüpürrü champü nañeturrti ni anempito nipiairrti. Tapü arrüñü ane nirrañetu y nipiai.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Auqui itusiancatati neherrti y nipoperrti isucarüma, nauqui asaraimia.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pero arrüma champürrtü icocotamainqui nurria ui na nipucünuncurrüma y ui na nicütobürrüma. Auqui nanti Jesús ümoma:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Torrio ümoti peasorrü nopiocorrü cünucunu.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Yasutioti y basoti isucarüma.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Auqui nanti ümoma:
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Auqui caüma manunecanati ümoma, nauqui aye uimia Nicororrü.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Nanti tatito ümoma:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Arrüna nisüri tiene que aburaboi isucarü namanaiña macrirrtianuca auna Jerusalén y au nanaiña icu na cürrü, nauqui atusi ümoma, y nauqui amorrimiaca tato nomünantü uimia, arrtü iñorronconomacü.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Arraño terrticurrü año ümo arrüna sane, itopiqui amarrtai.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Icüpucati Espíritu Santo aume, ta sane turapoiticaü Tuparrü, rranrrti aicüpurutiti aume. Pero abasiquiaiqui auna pueblurrü Jerusalén cheperrtü apasuquiucati auqui napese. Arrtü cuati, torrio aume abüriacabo auqui ape.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Auqui arrti Jesús sürotitü aübuma auqui pueblurrü. Iñataimia au manu nürirri Betania. Acamanu iquiamperotiño ape nipiarrti. Macunusüancanati ümoma.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Isiu manu ñacunusüancacarrti ümoma, sürotitü ape pünanaquimia au napese.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Arrüma asaramatü isiuti aübu ñanauncurrüma ümoti. Auqui süroma tato au Jerusalén aübu tarucu nipucünuncurrüma.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Nantarrtai aboma au niporrti Tuparrü, ñanauncurrüma ümoti Tuparrü. Amén. La ascensión|src="CN01883B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="LUK 24.53"
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.