João 4
Manitanati Tuparrü (CAXNT) vs VC
1 — ausente —
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Numo ipiatenti Jesús que tütusio ümoma, sürotitito auqui Judea, niyücürrti tato au Galilea.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Au manu viajerrü pasaoti auqui manu cürrü nürirri Samaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Au manu cürrü iñataiti saimia manu taman pueblurrü nürirri Sicar, esa manu ñanaunrrü torrio tücañe uiti Jacob ümoti José naqui aütorrti.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Acamanu ane manu taman noria, nürirri “Jacob”. Arrti Jesús iñataiti acamanu esa. Batacheboti ui namenrrti, sane nauquiche tümonsoti acamanu. Chauqui tütoce.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Aiñumu manu paürrü:
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Auqui arrti Jesús iñumutati:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Auqui nantü manu paürrü ümoti Jesús:
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Suipiariente Jacob tücañe oncono uirri suiñemo arrüna noria. Auqui tücañe chabo tuma yupu nanaiña ba naütaiqui y nanaiña niyaburrü numuquianca. ¿Aensapü ane manrrü nüriaca pünanaqui?
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Arrti Jesús nanti:
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Pero arrti naqui chabo na turrü torrio sobi, chanantopü atosüti tato. Arrüna turrü torrio sobi isamunü tacana arrone nantaiturrü auti naqui chabo, chücüpüropü. Arrüna turrü bachebo isüboriquiboti, arrüna chütacürusupü.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 —Señor, ache iñemo manu turrü —nantü manu paürrü—, tapü ananto ichosü tato, nauqui tapü yasiquia isetato ñarrüquia auqui na noria.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Nanti Jesús:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 —Champü niquianañü —nantü manu paürrü.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Itopiqui amoncoma cincoma aiquianü, pero ta chapocapü ni aübutipü maniqui anati caüma aesacü.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Nauquiche toncoi arrüna sane, arrümanu paurrü nantü:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Arrüba nirruputaiqui tücañe opiñanaunta Nupu Tuparrü auna onü na yiriturrü, tapü arraño ba israelitarrü amucanaño que tiene que uiñanaun au Jerusalén.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Aiñumuti Jesús, nanti:
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Arraño samaritanorrü chapisuputacatipü Tuparrü, naqui ümoche apanaun, tapü arrüsomü israelitarrü sopisuputacati, itopiqui arrti naqui uiche taesüburuma macrirrtianuca eanaqui nomünantü cuati eanaqui bama israelitarrü.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tirranrrü aiñanai manu tiemporrü auche iñanaunumati Tuparrü bien ñemanauncurratoe aübu nanaiña nausasürrüma ui yayuracarrti Espíritu Santo, champü nümoche arrüna cauta.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Arrti Tuparrü pururrü Espíritu nacarrti. Sane nauquiche tiene que uiñanaunuti aübu nanaiña noesa espíritu y ui yayuracarrti Espíritu Santo. Tone caüma ñemanauncurratoe numanauncu ümoti. Sanen te nirrancarrti Tuparrü.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Auqui nantü manu paürrü:
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Aiñumuti Jesús:
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Au manu rratorrü iñataimia tato bama ñanunecasarrti. Cütobüsoma ui na arrtaimia baparioti Jesús aübu paürrü. Pero champüti naqui ñanquitio pünanaquiti isane nirrantümo, o isane arrüna nipiarirrti aübu.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Auqui arrümanu paürrü iñocota niyahusürrü y süro tato au pueblurrü uraboi isucarü macrirrtianuca, nantü sane:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Ausiapata amasarai nanta taman noñünrrü, urapoi isucarüñü nanaiña arrüna nisamute. ¿Taqui chitonempü Cristo?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Auqui süromatü manuma macrirrtianuca auqui pueblurrü, auna cauta anancati Jesús.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Arrübama ñanunecasarrti namatü ümoti:
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Pero arrti nanti ümoma:
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü:
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Pero arrti nanti ümoma:
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Caüma namatü macrirrtianuca: “Sürotiqui cuatro panca, nauqui mata trigo”. Pero arrüñü sucanañü aume: “Amasasio ñanaunca, chauqui tupubo trigo, turria nauqui mata. (Machepecatarrü arrüna sane. Arrüna trigo upubo tacana bama sürümana macrirrtianuca, rranrrüma onsaperioma nurarrti Tuparrü.)
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Arrti naqui batrabacara ümo cosecharrü, torrio ümoti bapacatarrü itobo. Tapü arrüna cosecharrü arrüna matanati, tone tacana bama sürümanama macrirrtianuca torrio ümoma isüboriquiboma arrüna chütacürusupü. Sane nauquiche arrti naqui mancüturu tücañe y arrti naqui matana, juntorrü pucünuñama.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Pero ñemanauntu te arrüna manitacarrü nantü sane: “Tamanti mancüturuti, tapüti quiatarrü matanati”.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Icüpucaño apata au ba ñanaunca cauta mancüturuma bama maquiataca. (O sea, icüpucaño aburaboi nisüri isucarü bama macrirrtianuca chauqui toncoimia nürirrti Tuparrü ui bama manitana tücañe au nürirrti.)
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Sürümanama bama pohoso au manu pueblurrü icocoromati Jesús, ui nura manu paürrü, numo urapoi isucarüma: “Arrüna noñünrrü urapoi isucarüñü nanaiña arrüna pasabo sobi”.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nauquiche iñataimia esati, ñanquitioma pünanaquiti nauqui asioti acamanu ichepema. Así que anati ichepema torrü naneneca.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Manrrü nubiquirrimia caüma bama icocoromati, numo oncoimia nurria turuquitiatoe arrüna nurarrti.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Namatü ümo manu paürrü:
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Iyau manio torrü naneneca sürotitito Jesús auqui manu pueblurrü, niyücürrti au manu cürrü Galilea.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Chauqui turapoiti Jesús, que arrti taman profetarrü chücuasürütipü au na nicürrtiatoe.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Pero nauquiche iñataiti au Galilea, arrübama pohoso acamanu yasuriurumati nurria, itopiqui yebomatito ümo manu pierrta parrcua au Jerusalén. Taha arrtaimia nanaiña arrüna isamutenti au manu pierrta.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Iñataiti tato au manu pueblurrü Caná au manu cürrü Galilea, auna cautatücaü isamunü vinorrü turrü uiti. Ane manu quiatarrü pueblurrü saimia Caná, nürirri Capernaum. Taha anati maniqui taman ñoñünrrü batrabacarati ümoti yüriaburrü. Anatito aütorrti naqui maunrrocono.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Nauquiche tütusio ümoti maniqui ñoñünrrü, que arrti Jesús tiñataiti tato auqui Judea, sürotitü asaratiti au Caná. Acamanu nanti ümoti:
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Auqui nanti Jesús ümoti:
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Auqui nanti maniqui ñoñünrru ümoti:
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 —Acosi tato au napo —nanti Jesús ümoti—, arrti ahü turrian tato ümoti.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Nauquiche tanati tato saimia niporrti, cuamatü bama imostorrti cümenuti, namatü ümoti:
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Auqui ñanquitioti pünanaquimia isane horarrü urrian tato ümoti. Namatü:
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Au manu rratorrü tusiatai ümoti maniqui ñoñünrrü uiche apasa nipiacütaiquirrti aütorrti, itopiqui au manu horarrü tücañe nanti Jesús ümoti: “Arrti ahü chauqui turrian tato ümoti”. Auqui manu caüma icocorotiti Jesús aübu nanaiña bama nesarrti familiarrü.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Tone arrüna segundo milagrorrü uiti Jesús, nauquiche iñataiti tato au Galilea auqui Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.