Tiago 3
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ACF
1 Bueno bama masaruquitaiqui, tapü aboma sürümanama abarrüpecuqui bama rranrrüma anunecama. Itopiqui arrti Tuparrü manrrü tarucu yacurrtacarrti aübu bama manunecana.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Contocaü manitate ba chomirriampü. Arrti naqui ipiacati aitochenacati nurarrti chomirriampü, tonenti naqui ipiacatito aitochenacati nanaiña nicütüpürrti, nauqui tapü isamutenti ba nomünantü, urriantai nacarrti.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Suraboira arrüba torrü machepecataca apü nuñutu: Uiñata prenurrü au naru cavayurrü, nauqui aichübü oemo. Panaca sürümanarrü nicütüpürrü, pero sürotü osoi auna cauta urrianca oerotü aübu ui manu prenurrü chimiamantai.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Sane ito manio barcoca posürümanaca, arrümanio omenotü isu turrü. Arrtü maquiütüca fuerte cütüpü peoro. Pero arrtü icüonocotati manu peasomantai taurama ane cütüpü manu barco, sürotüatai auna cauta nirrancarrti naqui esache manu barco.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Sane ito nuñutu, chimiantai, pero chama urriante uirri, itopiqui uirri manitaca. Nusura tacana pese. Uiñonocota chimiatai, pero uirri omo nanaiña nüunrrü.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Manrrü churriampü nuñutu pünanaqui nanaiña nocütüpü, itopiqui tarucapae nomünantü osoi aübuti osüborisapa uirri, arrtü manitaca churriampü. Tarucu nocüso uirri. Manitaca churriampü uiti choborese, y nanaiña nosüboriqui churriaiquipü uirri aübu bama osüborisapa.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniqüidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Uipiaca mamansonoco aruqui nanaiña numuquianca, nutaumanca, noirroboca y nopiococa. Pero champüti naqui puerurrü amansone uiti nuturrti.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Nuñutu chübatachebopü ñanitacarrü nomünantü. Tacana noirroborrü, tarucu nipene narurrü, oconca uirri.
8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 ¡Ui nusura machapiencaca ümoti Tuparrü, y uipiaurramacatito naqui osüborisapa, naqui nisamucurrtito Tuparrü isiu nacarrti!
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 ¿Causane manita urria y churriampü? Masaruquitaiqui, tapü sane osoi.
10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Auqui taman paururrü chücuapütü turrü quicheseña ichepe turrü pichananene, tamantai nacarrü.
11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 ¿Acasopü puerurrü mata nüta olivo apüqui nihi higo? Chüpuerurrüpito mata nüta higo apüqui nihi uva. Isiatai paururrü chücuapütü turrü urria ichepe turrü pichananene.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Arrti naqui onquisioti ta mapanaunrrti au ñapensacarrti, tari ichimiancanatiyü, tari isamunenati ba omirria, nauqui atusi, ta ñemanauncurratoe mapanaunrrti.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Pero arrtü autüboriquia aumeampatoe, y arrtü pesabatai aume nenarrirrti quiatarrü, tapü amucanaño: “Arroñü bien mapanaunca”. Arraño apapancatai aumeampatoe, arrtü amucanaño sane.
14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Arrtü sane napachücoi, churriampü ümoti Tuparrü napapanauncu, ta icuqui nantai cürrü, y ui bama machoboreca.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Itopiqui arrtü aurrianca nanaiña arrüna ane icu na cürrü amenarribo, chauqui tapasamuca aruqui nanaiña nomünantü. Taburatoquiquiatai.
16 Porque onde há inveja e espírito faccioso aí há perturbação e toda a obra perversa.
17 Pero arrtü ane napapanauncu uiti Tuparrü, apisamute caüma arrüba omirria, chapahiquiapü, apacoconauncatai aumeampatoe, apapariquia nurria aübuti quiatarrü. Taquisürüma aume macrirrtianuca. Apayuraca ümo bama ausüborisapa. Urrian tato nausüboriqui, chapapancaiquipü aumeampatoe.
17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Arrtü uirrimiacata tato notübori aübuti quiatarrü, auqui caüma urria nosüboriqui usaübumatoe.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.