Romanos 7
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Suraboira quiatarrü machepecatarrü ausucarü, masaruquitaiqui. Arraño apisuputacai nurria nüriacarrü. Tusio te aume que usaca iquiana nüriacarrü solamenterrü arrtü osüboriquiaiqui; arrtü toconca champü.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Tone arrüna machepecatarrü: Taman paürrü poso ane bacüpucurrü ümo, tapü iñoconoti iquiana, mientras süboricotiqui. Pero arrtü tücoiñoti, chüvaleoquipü manu bacüpucurrü ümo.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Arrtü süboricotiqui iquiana y sürotü isiuti quiatarrü, ane nipünate. Tapürrtü coiñoti, arrümanu nüriacarrü caüma chüvaleoquipü ümo. Puerurrü caüma apo tatito aübuti quiatarrü.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Sane ito arraño, masaruquitaiqui. Auconca ichepeti Cristo. Sane nauquiche chabacaiquipü iquiana nüriacarrü. Caüma apicococati quiatarrü, naqui Jesucristo, naqui süborico tato eanaqui macoiñoca. Uiti caüma puerurrü apisamune arrüna urria ümoti Tuparrü.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Tarucapae nurrianca ñome ba chomirriampü. Manrrü tarucapae itopiqui tusio oemo icuqui nüriacarrü isane arrüna urria y arrüna churriampü. Pero urriancatai ñoma ba chomirriampü, y uisamute aübu na cürrü nocütüpü aruqui nanaiña nomünantü. Uirri oconca y cuatü carrticurrü oemo.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Pero caüma chusacaiquipü iquiana nüriacarrü, usaca tacanarrtü oconca pünanaqui. Champürrtü baserebiquia ümoti Tuparrü ui numacoconauncu ümo. Caüma baserebiquia ümoti uiti Espíritu Santo.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 ¿Causanempü caüma? ¿Taqui ane nomünantü osoi ui nüriacarrü? ¡No, champü! Pero chüpuerurrüpü atusi oemo nomünantü, arrtü nampü champü nüriacarrü arrüna corobo. Supiarrtü tarucu nurrianca ümo nenarrirrti quiatarrü. Chütusiopü oemo arrtü nomünantü arrüna sane. Tapü ui nüriacarrü tusio, ta ane corobo sane: “Tapü arrianca ümo nenarrirrti quiatarrü”.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Sane nauquiche ui arrüna bacüpucurrü ane nurrianca ñome aruqui nanaiña nenarrirrti quiatarrü. Tapürrtü champü bacüpucurrü, champü ito nomünantü.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Tücañe chisuputacaipü nüriacarrü, anancañü saneantai icu na cürrü. Pero numo tisuputacai, auqui tusio iñemo arrüna tarucu nomünantü sobi.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ui nomünantü caüma isonca. Arrti Tuparrü rranrrtipü nauqui isübori ui nüriacarrü. Pero uirri caüma isonca, y cuatü carrticurrü iñemo.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Arrüna nomünantü tacanarrtü encañao iñemo aübu na urria nüriacarrü, itopiqui ui arrüna isamute nomünantü cuatü nisonco, champü nümochequi iñemo nüriacarrü, nauquipü isübori uirri.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Pero tusio iñemo que arrüna nüriacarrü torrio uiti Tuparrü, ta urria, champü causane.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 ¿Causanempü caüma? ¿Aensapü isonca ui arrüna urria? No champü. Arrüna nomünantü tone uiche aitabairoñü. Tapü nüriacarrü urria, uirri tusio iñemo que bien churriampü arrüna nomünantü. Tusio nanaiña nomünantü ui nüriacarrü.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Torrio te uiti Tuparrü nüriacarrü. Pero arrüñü ñoñünrrü. Chipiacapü icoco, tacanarrtü mosorrüñü ümo nomünantü.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 ¡Causanempü arrüna niyachücoi! Itopiqui chisamutempü arrüna urria iñemo, tapü arrüna ünantü iñemo, tone isamute.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ui arrüna sane tusio iñemo que nüriacarrü urria, tapü nomünantü churriampü uisamune.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Sane te, champürrtü arrüñü isamute arrüna churriampü, ta arrüna nomünantü ane sauñü, o sea yaca mecu.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Tusiatai iñemo champü isane urria puerurrü isamune sobiatoe. Irrancatai isamune arrüna urria, pero chüpuerurrüpü.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Chisamutempü arrüna urria isiu nirranca isamune, ta isamute arrüna churriampü, arrüna chirrancapü. Chüsamianapü iñemo.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Uirri te tusio nurria que champürrtü sobiatoe isamune arrüna churriampü, ta ui naca nomünantü sauñü, tacanarrtü yaca mecu.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Así que saneantai nisüboriqui: Irranca isamune arrüna urria, pero ta nantarrtai yarrtai arrüna nomünantü sobi.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Urriantai iñemo icocorio arrüba yacüpucurrti Tuparrü. Irranca icocorio aübu nanaiña niñapensaca.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Pero arrüna cürrü nisütüpü ane quiatarrü nüriacarrü ümo, uiche isamune arrüna nomünantü. Arrümanu nüriacarrü bahiyo aübu niñapensaca urria. Uirri yaca tacana au preso ui nomünantü.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Suraboira sane: Irranca isamune isiu nirrancarrti Tuparrü aübu nanaiña niñapensaca, pero aübu arrüna cürrü nisütüpü icocota quiatarrü nüriacarrü nesa nomünantü.
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 ¡Tarucu nichaquisürücü y nisuchequi ui arrüna sane nisüboriqui! Isonca te ñana uirri. ¿Causane sobi? ¿Quitipü nauqui puerurrü aitaesümunutiñü pünanaqui arrüna sane nisüboriqui? ¡Chapie ümoti Bae Tuparrü! Arrti icüpurutiti Señor Jesucristo, naqui Señor. Uiti ichaesübuca.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.