Mateus 20
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NAA
1 Nanti Jesús ümoma: —Arrtü üriabucati Tuparrü oemo, pasao tacana uiti taman patrón. Ane niyorrti bien arubaesa, ane uva cütu uiti. Taman nanenese tansürapae sürotitü apacheti bama trabajadorerrü ümoti nauqui atama nüta uva.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Nauquiche tütabücoma uiti, nanti ümoma: Rrapacaca aume taman denario au sapese. Auqui bacüpuruti ümoma au niyorrti nauqui atrabacama. Süromatü.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Taqui a las nueve tansürü sürotitü au plaza, besüro narrtarrti ümo bama mañoñünca aboma acamanu champü yachücoimia.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Nanti ümoma: “Amecosi apatrabaca au niyo, apata nüta uva. Rrapacaca bien aume”. Auqui arrümanuma mañoñnca süromatito atrabacama ümoti.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Tiñatai toce. Süroti tatito au plaza. Isamutenti tatito isiatai. Isiu nimümürrü taqui a las tres, isiatai tatito uiti.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Tütümümüca a las cinco, süroti tatito au plaza. Tabücoma uiti manuma mañoñünca aboma acamanu tümonsoma, champü yachücoimia. Nanti ümoma: “¿Causane chapatrabacacapü arrüna nanenese?”
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Auqui namatü ümoti: “Itopiqui champüti naqui iquianati somü supatrabaca”. Auqui nanti ümoma: “Amecosi au niyo apatrabaca. Rrapacaca bien aume”.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Nauquiche tütobiquia, nanti maniqui iyoche ümoti maniqui capatarrü: “Aiyoberabasama manuma trabajadorerrü y apaca ümoma. Cusürübo apaca ümo manuma aübapae aiñanaimia. Au nitacürurrü apaca ito ümo manuma amoncomantai auqui tansürü”.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Auqui cuamatü manuma aüboqui aiñanaimia a las cinco isiu nimümürrü. Pagabo ümoma taman denario.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Au nitacürurrü pucünuñama ito manuma tücoboi yatrabacacarrüma auqui tansürü, ñaquioncorrümampü pagabo ñana manrrü ümoma. Pero tamantai ito denario pagabo ümoma.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Nauquiche tiyasutiuma manu pagorrü, uratoquioma ümoti maniqui iyoche.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Namatü: “Arrübama aübapae aiñanaimia tamantai horarrü batrabacarama. Pero arrücü apacaca ümoma isiu nisubaiqui arrüna apacaca suiñemo. Abu arrüsomü enterurrü sapese supatrabacaca ümo nipequi surrü”.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Auqui arrti maniqui iyoche nanti ümoti manqui taman: “Saruqui, champürrtü rrencañaca aemo. Ta tüsurapoi asucarücü que rrapacaca taman denario au sapese.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Nani arrüna nacanasa, acosi. Taiquiana urria aemo tanu. Arrüñü irranca rrapaca ümo bama aübatai atrabacama isiu tacana arrüna nirrapacaca aemo.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Arrüñü isamute aübu nimoni isiu arrüna nirranca. ¿Taqui ünantü aemo arrüna tarucu nibeunucu?”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Sane te pasabo ñana: Arrübama champütiatai asaratü ümoma caüma, tonema bama cusürübo aüromatü ñana esati Tuparrü. Tapü arrübama arucapae ümoma caüma, tonema bama champü yaserebiquirrimia ñana.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Tanati Jesús isiu cutubiurrü, niyücürrti au Jerusalén. Auqui tasuruma peese uiti bama ñanunecasarrti. Nanti ümoma:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 —Tusio aume que usaca noecü au Jerusalén. Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que ichorri ümo bama üriatu sacerdoterrü y ümo bama manunecana nüriacarrü. Arrüma caüma namatü tiene que ison.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Tiene que ito aitorrimianamañü ümo bama extranjerurrü. Arrüma caüma emeonomañü, icübairomañü y icüramucunumañü apü curusürrü. Pero yopürücü trerrü naneneca tiene que isübori tato eanaqui macoiñoca.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Au manu nanenese arrümanu nicüpostoti Zebedeo sürotü esati Jesús aübu bama torrü aürrü: Arrti Jacobo y arrti Juan. Bachesoiyo esati.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Arrti Jesús ñanquitioti pünanaqui: —¿Isane narriantümo? Aiñumu manu paürrü: —Irranca nauqui aitümocoquio arrüba torrücaü nisaütaiqui apetacucü au napese arrtü üriabucü. Taman au nepanauncu nehe, quiatarrü au nepau nehe.
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Aiñumuti Jesús: —Chütusiopü aemo isane arrüna anquitio. Auqui nanti ümoti Jacobo y ümoti Juan: —¿Aensapü puerurrü avantabo año ümo nautaquisürücü tacana arrücuatü taquisürücürrü cuabotiqui iñemo? Auqui iñumutama: —Puerurrü somü.
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauntu te autaquisürüca ñana tacana arrüna nichaquisürücü. Pero arrümanu naurriantümo nauqui autümo au nepanauncu y nepau niñe, canapae champü nisüriaca nauqui itorrimia aume. Arrtiatai Iyaü naqui puerurrü aitorrimiati ümo bama urria au ñaquioncorrti.
23 Então Jesus lhes disse:
24 Arrümanuma diez maquiataca ñanunecasarrti Jesús oncoimia arrüna sane. Tüboricoma ümoti Juan y ümoti Jacobo.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Auqui tasuruma uiti Jesús namanaiña manuma ñanunecasarrti, nanti ümoma: —Arraño bien tusio aume arrüna sane. Arrübama ane nüriacarrüma icu na cürrü isamutema isiu nirrancarrüma, fuerte nurria yacüpucurrüma.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Pero arraño tapü sane aboi aumeampatoe. Arrti naqui rranrrü ane manrrü nüriacarrti, tari yaserebirati ümo bama maquiataca,
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 tiene que aisamunutiyü tacana mosorrü ümo bama maquiataca.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Sane ito arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü champürrtü isecatü nauqui aserebimia iñemo. Ta isecatü nauqui yaserebi ümo bama macrirrtianuca y nauqui itorrimia nisüboriqui tacana bapacatarrü itobo nomünantü uimia. Sane nurarrti Jesús.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Pasaoma auqui manu pueblurrü Jericó, niyücürrüma au Jeruslén. Cütüpürrü macrirrtianuca süromatü isiuti Jesús.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Acamanu isiu cutubiurrü aboma torrü mañoñünca tümonsoma, supusuma. Oncoimia que pasaoti Jesús auquimanu esaquimia. Tosibicoma, namatü: —¡Señor, arrücü eanaqui nesarrti familiarrü yüriaburrü David, apucüru suichacu!
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Auqui cuasoma ui manuma macrirrtianuca, na etayoimia. Pero arrüma manrrü nitosibirrimia: —¡Señor, arrücü eanaqui nesarrti familiarrü yüriaburrü David, apucürü suichacu!
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Auqui arrti Jesús tochencoti. Tasuruma uiti. Cuamatü esati. Nanti ümoma: —¿Isane naurriantümo?
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Arrüma iñumutama: —¡Señor, suirranca sumasara tato!
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Arrti Jesús pucürusuti itacuma. Iñentati nistorrüma. Au manu rratorrü asarama tato nurria. Auqui süromatü isiuti Jesús.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.