Lucas 9

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Auqui arrti Jesús oberabarama uiti bama doce ñanunecasarrti. Bacheboti ümoma üriacaboma, nauqui puerurrüma acüpuma tanene ümo bama machoboreca, y nauqui urriancama tato uimia bama maunrrocono.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Nanti ümoma: —Icüpucaño nauqui aburaboi arrüna causane arrtü üriabucati Tuparrü, y nauqui apacura ümo bama maunrrocono.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Nantito ümoma: —Tapü apacaca isaneantai, ni barrton, ni pusanese, ni autapiquibo, ni aumonibopü. Amecosi aübu arrüna ane aucütüpü. Tapü apacaca quiatarrü camisarrü.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Arrtü anati naqui yasuriuruti año au niporrti, abasiquia acamanu cheperrtü amecatito auquimanu.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Arrtü apiñatai au taman pueblurrü auna cauta chirranrrüpüma asuriuruma año, amecosito auquimanu. Apipetobisaño ñünana cütorrü, na atusi ümoma que ane nipünatema.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Auqui süromatü manuma doce. Amencoma auqui nanaiña puebluca. Urapoimia arrüna urriampae manitacarrü y urriancama tato uimia bama maunrrocono.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Arrti yüriaburrü Herodes ipiatenti nanaiña arrüna isamutenti Jesús. Chütusiopü ümoti causane uiti ui arrüna oncoiti, itopiqui aboma bama namatü que arrti Juan Bautista süboricoti tato, que tonenti Jesús.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Maquiataca namatü, arrti Jesús tonenti profetarrü Elías, naqui cuati tato icu cürrü. Aboma ito maquiataca namatü, arrti Jesús tonenti taman profetarrü antiburrü, naqui süboricoti tato.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Tapü arrti Herodes nanti: —Arrüñü rracüpuca tücañe nauqui atüsü nitanurrti Juan Bautista; tusio te iñemo ta coiñoti. ¿Ñacutipü maniqui ipiatempae nürirrti, maniqui Jesús? Sane nauquiche arrti Herodes rranrrti asaratiti Jesús.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Auqui cuama tato bama apostolerrü esati Jesús. Iñataimia esati. Urapoimia isucarüti nanaiña arrüna isamutema. Auqui arrti Jesús sürotitü aübuma auna cauta champü genterrü, taha saimia manu pueblurrü nürirri Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Nauquiche tütusio ümo bama macrirrtianuca, süromatü isiuti. Arrti yasuriuruti ümoma aübu nurria. Manitanati ümoma causane arrtü üriabucati Tuparrü. Arrübama maunrrocono eanama urriancama tato uiti.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Nauquiche tütümümüca, arrübama ñanunecasarrti süromatü esati, namatü ümoti: —Asamu nariorrü ümo na genterrü, nauqui aüro tato acansa y nauqui apache tuburibo taha ubau manio poca saimia. Itopiqui auna cauta nusaca champü isane.
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Pero arrti Jesús nanti ümoma: —Apache arraño tuburiboma. Auqui namatü: —Champü isane soboi, cunauntaiñantai cinco panes y torrü nopiococa. ¿Arrianca nauqui somenotü supacompora pemacarrü ümo na cütüpürrü genterrü?
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Arrüna nubiquirrimia taqui cinco mil mañoñünca. Auqui nanti Jesús ümo bama ñanunecasarrti: —Aburasoi isucarüma tari tümonsoma taiquiana cincuenta.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Sane isamutema. Namanaiña tümonsoma.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Auquimanu arrti Jesús iquianiotiño mecuti manio cinco panes y arrümanio torrü nopiocomanca. Asaratitü ape. Machampiencanati ümoti Tuparrü yobitobo. Auqui itorrimiatati ümo bama ñanunecasarrti, nauqui aitorrimiama ümo genterrü.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Namanaiña basoma y abecoma nurria. Auqui ubataso doce noconoca ui na nisobüraturrüma.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Taman nanenese arrti Jesús anancati meaboti. Aboma ichepeti bama ñanunecasarrti. Auqui ñanquitioti pünanaquimia: —¿Urama sane macrirrtianuca iñemo?
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Arrüma namatü: —Aboma bama namatü arrücü Juan Bautista. Aboma bama maquiataca namatü arrücü Elías. Namatito aemo bama maquiataca arrücü tamanti uturuqui bama antiburrü profetarrü, naqui süborico tato.
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Auqui ñanquitioti pünanaquimia: —¿Carü arraño, aburaño iñemo? Auqui arrti Pedro nanti ümoti: —Arrücü Cristo naqui tacümanauncunu uiti Tuparrü.
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Auqui arrti Jesús urapoiti nurria isucarüma, tapü urapoimia arrüna sane.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Nantito ümoma: —Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que ichaquisürü nurria y chüpuerurrüpü isuasürü ümo bama mamayoreca israelitarrü y bama üriatu sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü. Tiene que ichabori, pero pürücü trerrü naneneca isüboriquia tato.
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Auqui nantito ümo namanaiña: —Arrtü anati naqui rranrrü ayetitü isiuñü, tari taquisürübati isiuquiñü. Tari tacürusu ñaquioncorrti iyotiatoe naneneca, tacanarrtü chüvaleopü nisüboriquirrti ümoti.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Arrti naqui chirranrrüpü aconti auqui niyaca, ensoro ñana nisüboriquirrti. Pero arrti naqui coiño auqui niyaca iyebo uiti ñana nisüboriquirrti au napese.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Champü niyaserebiquirri ümoti ñoñünrrü acananenti nanaiña arrüba abe icu na cürrü, arrtü au nitacürurrü peneco nausüpürrti au infierno. Itopiqui tarucu nicua nuyausüpü. Champü aye uirri tacana nicuarrü.
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Arrti naqui cüsobo saübuñü y aübu nisura, arrüñü ito chirrancapü yaca aübuti au manu nanenese auche iseca tato aübu tarucu nanentacarrü y aübu tarucu nisüriaca uiti Iyaü, y aübu bama angelerrü samamecana ümoti, ta arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Sucanañü ito aume ñemanauncurratoe: Aboma bama auna auchepe chüpuerurrüpü acoma cheperrtü arrtaimia nüriacarrti Tuparrü auna icu na cürrü.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Tübupasao ocho naneneca nipiarirrti Jesús sane. Auqui sürotitü onü taman yiriturrü nauqui eanti. Süromatü isiuti arrti Pedro, arrti Jacobo y arrti Juan.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Nauquiche tanancati Jesús meaboti, campiabo naca nisurrti y arrüna naibirrti isamunü purusubiapae, cuara.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Auquimanu paecüburuma torrü mañoñünca aparimia aübuti Jesús. Arrümanuma torrü arrti Moisés y arrti Elías.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Tarucapae nanentacarrü itupecuma. Manitanama ümo niconcorrti Jesús, y ümo arrüna cuabotü itaquisürücüboti au Jerusalén.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Arrti Pedro y arrübama icumpañeruturrti tarucapae nirrancarrüma anuma. Pero süsioma arrtayomatü. Sane nauquiche arrtaimia arrümanu nanentacarrti Jesús, aübu manuma torrü mañoñünca auqui napese amoncoma ichepeti.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Masamuña aquichoma esaquiti Jesús manuma torrü. Auqui arrti Pedro nanti: —Maestro, urriampae nusaca auna. Supasamuna trerrü cüpahumanca, taman aemo, taman ümoti Elías quiatarrü ümoti Moisés. Pero arrti Pedro manitanatiatai, chütusiopü ümoti isane arrüa nanti.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Nauquiche anatiqui manitanati Pedro, cuatü taman cüsaüborrü, itamurriquianama. Arrübama ñanunecasarrti Jesús birrubuma, itopiqui taboma eana manu cüsaüborrü.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Eanaqui manu cüsaüborrü rabotü taman manitacarrü, nantü sane: —Arrti naqui tonenti isaü. Tarucu nicuarrti iñemo. ¡Amonsotü ümoti!
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Nauquiche tochenco manu manitacarrü, auqui asaramatü tato ümoti Jesús, tamantiatai. Arrüma churapoipüma isucarüti quiatarrü arrüna arrtaimia.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Au manu quiatarrü nanenese cuama tato onüqui manu yiriturrü. Cuamatü sürümanama macrirrtianuca cümenuti Jesús.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Eanama anancati taman ñoñünrrü. Arrti manitanati fuerte nurria. Nanti sane ümoti Jesús: —Maestro, asamu nurria iñemo, apucüru itacuti cunauntaiñatiatai isaü.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Anati choborese auti. Arrtü cuatü ataquerrü ümoti tosibicoti uiti, y atüo ahiquiti. Yaruraüburutiti acü y chirranrrtipü aiñemecanatito.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Chauqui tirranquiquia pünanaqui bama anunecasa, nauqui aicüpurumati choborese auquiti. Pero chüpuerurrüpüma.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Auqui arrti Jesús nanti: —Hasta caümainqui chapicococapüñü, y tarucu nomünantü aboi. Abu tücoboi niyaca abarrüpecu. ¿Hasta auchepü ñana tiene que ñasamunaunca abaübu? ¡Apiquiataunarrti maniqui ñaüma!
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Nauquiche sürotitü esati Jesús maniqui ñaüma, arrti choborese yaruraüburutiti tatito acü ümo quiatarrü ataquerrü. Pero arrti Jesús icuansomoconotiti maniqui choborese. Y sane caüma urriancati tato maniqui ñaüma uiti Jesús. Aitorrimiatiti tato ümoti yaütoti.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Namanaiña cütobüsoma ui arrüna sane nüriacarrti Tuparrü. Urapoiticaü tatito Jesús niconcorrti Nauquiche amoncomainqui cütobüsoma ui arrüna sane, nanti Jesús ümo bama ñanunecasarrti:
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 —Amonsoi nurria arrüna sane, tapü tacürusu napaquionco: Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü ichorriquia ñana mecu bama mañoñünca.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Pero arrübama ñanunecasarrti chiyebopü uimia isane ümoche arrüna nanti. Champürrtü tütorrio ümoma nauqui entienderrüma. Birrubuma anquirioma pünanaquiti.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Auqui arrübama ñanunecasarrti uratoquioma ñacuti eanaquimia ane manrrü nüriacarrti.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Pero arrti Jesús tusiatai ümoti arrüna ñapensacarrüma. Iquianatiti taman ñaüma esati.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Nanti ümoma: —Arrti naqui yasuriurutiti naqui ñaüma au nisüri, ta tacanarrtü yasuriurutiñü ito. Arrti naqui yasuriurutiñü, yasuriurutitito naqui uiche aicüpuruñü. Itopiqui arrti naqui chütonempatai, tonenti naqui manrrü ane nüriacarrti abarrüpecu.
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Auqui arrti Juan nanti ümoti Jesús: —Maestro, anati taman ñoñünrrü, sumasacati bacüpuruti tanene ümo bama machoboreca au nüri. Auqui prohibibo soboi ümoti, tapü asioti aisamunenti sane, itopiqui champürrtü amencoti suichepe.
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Auqui arrti Jesús nanti ümoti: —Asioti saneantai, itopiqui arrti naqui chütüboricopü oemo, bayurarati oemo.
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Nauquiche tüsaimia manu tiemporrü nauqui aüroti tato Jesús au napese, sürotitü au Jerusalén aübu nanaiña nirrancarrti.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Bacüpuruti ümo bama coreorrü, nauqui ariorrüma acusürüma au manu taman puebluma au manu cürrü Samaria, nauqui apachema cauta arücüma manu tobirri. Süromatü.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Pero arrübama samaritanorrü chirranrrüpüma asuriuruma, itopiqui ünantü ümoma arrüna niyücürrüma au Jerusalén.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Arrti Jacobo ichepeti Juan nauquiche oncoimia arrüna sane, namatü ümoti Jesús: —¿Señor, arrianca nauqui supanqui pese auqui napese, nauqui üüma bama samaritanorrü, tacana arrüna tücañe uiti profetarrü Elías?
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Pero arrti Jesús macuansomoconoti ümoma, nanti: —Canapae tacürusu napaquionco, ta apacoconaunca ümoti Espíritu Santo, champürrtü ümoti choborese.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü champürrtü isecatü nauqui itabairoma macrirrtianuca, ta isecatü nauqui ataesübuma sobi eanaqui nomünantü.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Auqui süromatü au quiatarrü puebluma arücüma. Arrübama rranrrüma aüromatü isiuti Jesús Nauquiche aboma isiu cutubiurrü, tamanti ñoñünrrü nanti ümoti Jesús: —Señor, irranca yerotü asiucü au nanaiña auna cauta naecü.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Arrti Jesús iñumutati: —Arrüba numantureca abe niyoporrü cütu, y arrüba nutaumanca abe niñusumenurrü auna cauta apacansa. Pero arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü champü nipo cauta ñacansa.
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Nantito Jesús ümoti quiatarrü: —¡Ariacu isiuñü! Arrti iñumutati: —Señor, yeca tanu asiucü, arrtü tücoiñoti taita.
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Auqui nanti Jesús ümoti: —Arrübama chicocoropümañü tonema bama au narrtarrti Tuparrü tacana coiñoma. Tari tonema bama uiche aüroma cütu bama coiño. Pero arrücü acosi uraboi nüriacarrti Tuparrü.
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Auqui nantito quiatarrü ümoti Jesús: —Señor, irranca yerotü asiucü, pero yecatü baeta ñasamu nariorrü ümo bama ipiariente au nipo.
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Auqui arrti Jesús urapoiti isucarüma arrüna machepecatarrü: —Arrti naqui rranrrti atrabacati au ñanaunrrü pero chiñatatipü nurria, chüpuerurrüpü aye uiti naurri ñanaunrrü. Isiatai arrti naqui rranrrti aserebiti auna cauta ane nüriacarrti Tuparrü, tapü batacheboti ui maquiataca.
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.