Lucas 2
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVI
1 Au manio naneneca tücañe arrti yarusürürrü yüriaburrü César Augusto rranrrti atusi ümoti, mantucubo bama macrirrtianuca aboma iquiana nüriacarrti. Sane nauquiche bacüpuruti nauqui ane censo.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Arrümanu primer censo ane numo yüriaburrti Cirenio au manu cürrü Siria.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Namanaiña süroma tato au nesarrümantoe pueblurrü, nauqui acoroma.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 Arrti José anancati au manu pueblurrü nürirri Nazaret, ane au manu cürrü nürirri Galilea. Sürotitü auqui manu au manu cürrü Judea, au manu pueblurrü nürirri Belén, auna cauta anati icu cürrü David tücañe. Itopiqui arrti José anati auqui nesarrti familiarrü David.
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 Süroti tato au Belén nauqui acoroti ichepe Mariarrü. Arrti rranrrti apo aübu. Mariarrü chauqui tanati ipiaümacarrü cütüpü.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Nauquiche taboma au manu pueblurrü Belén, iñatai manu nanenese auche ane mecu Mariarrü.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 Acamanu anati icu cürrü naqui primer ipiaümacarrü. Cüburriuti uirri. Iñanati au taman babetama, arrüna auquiche auba numuquianca, itopiqui champü porrü tabüco uimia au pueblurrü cauta arücüma. Barücüroma au manu cüpahurrü, niyocora numuquianca.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Au manu tobirri aboma mañoñünca au manu rroense saimia Belén. Bacuirarama yutacu niyaburrüma nobirraca.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Rrepenteatai iñataiti taman ángel esaquiti Tuparrü. Cuara nurria itupecuma ui nanantacarrti Tuparrü. Au manu rratorrü tarucapae nirrucurrüma manuma mañoñünca.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Pero arrti ángel nanti ümoma: —Tapü aupirruca, itopiqui isecatü suraboi ausucarü arrüna urriampae manitacarrü, arrüna uiche apucünuma macrirrtianuca icu na cürrü:
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 One anati icu cürrü au nesarrti pueblurrü David naqui uiche autaesübuca eanaqui nomünantü. Tonenti Cristo, naqui Señor.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Suraboira ausucarü arrüna señarrü aume, nauqui atabüti aboi maniqui ñaüma. Anati cüburriuti, y anati barücüboti au taman babetama.
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 Au manu rratorrü iñataimia maquiataca angelerrü sürümanama acamanu esati. Macantarama ümoti Tuparrü sane:
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 —Gloria ümoti Tuparrü naqui anati au napese. Au na icu na cürrü, tari urria nacarrüma bama macrirrtianuca bama urria au narrtarrti Tuparrü.
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Auqui arrümanuma angelerrü süroma tato au napese. Tapü arrümanuma mañoñünca namatü ümomantoe: —Curi te au Belén, nauqui basarai arrüna pasabo, arrüna urapoiti Señor usucarü.
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Auqui süromatü au Belén, apuraurrü namenrrüma. Iñataimia taha. Asaramati José y Mariarrü. Y arrti maniqui ñaüma anati barücüboti au babetama.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Nauquiche tasaramati, urapoimia arrüna pasabo ümoma y arrüna nurarrti ángel ümoma icütüpüti maniqui ñaüma.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Namanaiña cütobüsoma ui nurarrüma
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 Pero Mariarrü iñahübuta au nitusirri nanaiña ba manitacaca.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Arrümanuma bacuirara yutacu nobirraca basücübücoma tato. Machampiencanama ümoti Tuparrü. Iñanaunumati, itopiqui arrtaimia nanaiña isiu nurarrti ángel ümoma.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Numo tütabe ocho naneneca nacarrti icu cürrü maniqui ñaüma, circuncidaboti. Iñatama üriboti Jesús, isiu yacüpucurrti ángel ümo Mariarrü, nauquiche chütochiquioquipü.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Numo tücumplibo manio cuarenta naneneca nauquiche turrian tato nurria ümo Mariarrü, tacana yacüpucu nüriacarrü, auqui iquianamati maniqui ñaüma au manu pueblurrü Jerusalén, nauqui aitorrimianamati ümoti Señor.
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 Isamutema sane, itopiqui sane nantü manu nüriacarrü: “Arrtü ñaümati naqui primer usaübosi, tiene que uitorrimianati ümoti Señor. Samamecanati caüma ümoti”.
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Süromatü au niporrti Tuparrü, nauqui acumanama ümoti isiu na yacüpucurrti ane corobo sane: “Torrü nututaquimianca o torrü nutaecusimianca”.
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Au manu tiemporrü anati taman ñoñünrrü bavivicoti au Jersalén, nürirrti Simeón. Anati Espíritu Santo au nausasürrti. Bien buenurrti y manaunuti ümoti Tuparrü. Tücoboi yarrüperacarrti ümoti naqui uiche ataesübu genterrü israelitarrü.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Arrti Espíritu Santo turapoiticaü tücañe isucarüti, ta chücoiñotipü mientras chasaratitipü Cristo, naqui cuabotü esaquiti Tuparrü.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Au manu nanenese arrti manqui ñoñünrrü sürotitü au niporrti Tuparrü uiti Espíritu Santo. Arrti José y Mariarrü iñataimia ito acamanu aübuti Jesús, nauqui aisamunema isiu nüriacarrü.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 Auqui arrti Simeón süroti esama, aiquiantiti maniqui ñaüma. Iñanaunutiti Tuparrü, nanti sane:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 — ausente —
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 — ausente —
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Arrti José y Mariarrü cütobüsoma ui na nurarrti Simeón ümoti maniqui ñaüma.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Auqui arrti Simeón macunusüancanati ümoma, auqui nantito ümo Mariarrü nipiacütoti Jesús: —Sürümanama bama israelitarrü chiyasuriurumatipü ñana naqui ñaüma y sürümanama ito bama yasuriurumati.
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 Nanaiña arrüna ñapensacarrüma au nausasürrüma tiene que atusi ñana. Tapü aemo Maria, orronene nurria aemo au nausasü tacana arrone oquio ui cüsese.
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 Acamanu ananca ito taman paürrü profetarrü, nurirri Nanarrü, nitaquiumucuturrti Fanuel, auqui nesarrti familiarrü Aser. Chauqui tüpoma nurria. Poso tücañe numo cupiquirriqui nurria, pero numo tütabe siete añorrü yaviviquirri aübuti iquiana, coiñoti pünanaqui.
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 Tütabe ochenta y cuatro añoca nacarrü sane viurarrü. Ane au niporrti Tuparrü naneneca y tobiquia, yaserebiquirri ümoti Señor aübu neancarrü, y ane nauche chübasopü ui ñaquioncorrü iyoti (ayunabo).
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 Au manu rratorrü sürotü esama. Machampiencana ümoti Tuparrü. Manitana cütüpüti ñaüma ümo bama barrüperara cümenuti Cristo, naqui uiche ataesübuma eanaqui nomünantü bama auqui Jerusalén.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Arrti José ichepe Mariarrü numo tisamutema nanaiña isiu yacüpucu nüriacarrü, basücübücoma tato au manu cürrü Galilea, au manu nesarrüma pueblurrü Nazaret.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Arrti maniqui ñaüma sunaunti acamanu. Arrti Bae Tuparrü bacheboti ñapanauncubuti y icunusüancanatiti.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Arrti José y Mariarrü añoca süromatü au Jerusalén ümo pierrta parrcua.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Numo tütabe doce añorrü ümoti Jesús, süroma tatito au Jerusalén ümo pierrta aübuti Jesús, tacana arrüna yacheatarrüma.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Nauquiche tüpasao manu pierrta, arrti José y Mariarrü süroma tato au niporrüma. Tapü arrti Jesús süsioti au Jerusalén. Pero chütusiopü ümoma, arrtü onconoti,
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 ñaquioncorrüma cuati eana manu cütüpürrü genterrü. Nauquiche tütane taman nanenese namenrrüma, yapacheriurumati eana manuma ipiarientetorrüma isiu cutubiurrü.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 Champürrtü tabücoti uimia. Auquimanu basücübücoma tato au Jerusalén nauqui apacheriurumati.
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Pürücü trerrü naneneca tabücoti uimia. Anancati au niporrti Tuparrü. Tümonsoti eana manuma manunecanama nüriacarrü. Onsapecoti nurarrüma, y ñanquitioti pünanaquimia.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Namanaiña bama oncoimia nurarrti cütobüsoma ui ñapanauncurrti y ui na tusio ümoti, arrtü ane arrüna ñanquitioma pünanaquiti.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Arrti José ichepe Mariarrü asaramatü ümoti. Cütobüsoma. Nantü nipiacütoti ümoti: —¿Causane aisamune suiñemo arrüna sane? ¡Naüma y arrüñü au nanaiñantai subacatü supapacheriurü, y tarucu penarrü soboi acü!
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Auqui arrti Jesús nanti ümoma: —¿Causane abasiquia apapacheriuruñü? ¿Taqui chütusiopü aume, arrüñü tiene que yaca au na niporrti Iyaü?
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Pero arrüma chentienterrüpüma ümo arrüna sane nurarrti.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Auquimanu süroti tato isiuma au Nazaret. Macoconaunrrti ümoma. Tapü nipiacütoti iñahübuta nanaiña arrüna sane au nitusirri.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Arrti Jesús sunaunti y manrrü ñapanauncurrti y arrti Tuparrü pucünuñati icuatati y genterrü isiatai.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.