Lucas 22
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Tüsaimia manu pierrta parrcua, auna cauta basoma pan champü levadura eana.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü bapacheroma niquiubuma, causane nauqui aitabairomati Jesús. Pero birrubuma ñünana macrirrtianuca.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Auqui süroti choborese auti Judas, nürirrtito Iscariote, naqui eanaqui manuma doce apostolerrü.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Arrti naqui Judas sürotitü esa bama üriatu bama sacerdoterrü y bama mayüriabuca auqui niporrti Tuparrü. Baparioti aübuma, causane nauqui aitorrimianatiti Jesús ümoma.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Arrüma bien pucünuñama. Namatü ümoti: —Supacheca aemo monirri itobo.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Urria ümoti. Auqui caüma bapacheroti niquiubuti, nauqui aitorrimianatiti Jesús ümoma anecanatai, tapü tusio ümo macrirrtianuca.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Iñatai manu pierrta parrcua. Au manu pierrta batabaiyoma ito nobirrama, nauqui aama, ñaquioncorrüma iyoti Tuparrü.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Arrti Jesús bacüpuruti ümo bama torrü, arrti Pedro y arrti Juan. Nanti ümoma: —Amecosi apapema oemo ümo na pierrta parrcua.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Arrüma ñanquitioma pünanaquiti: —¿Cauta arrianca nauqui supapema?
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Arrti nanti: —Arrtü apiñatai au pueblurrü apicuñucati taman ñoñünrrü, ane bausürrü ompacüti ataso ui turrü. Amecosi isiuti au na porrü cauta sürotitü.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Amucanaño sane ümoti maniqui ipoche acamanu: “Nanti Señor: ¿Cauta naca manu curato auna cauta irra ichepe bama nirranunecasa ümo na pierrta parrcua”?
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Auquimanu itusiancatati ausucarü manu cuarto sürümanarrü ane ape au primer piso, chauqui tücoñocono. Acamanu apapema.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Süromatü manuma torrü. Tabüco uimia nanaiña tacana arrüna nanti Jesús ümoma. Auqui mapemanama, nauqui aama ümo manu pierrta parrcua.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Nauquiche tütobiquia, iñataiti Jesús aübu bama maquiataca ñanunecasarrti. Atümoti esa mensarü.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Auqui nanti ümoma: —Chaübopü nirranca irra aupu ümo na parrcua antes que ichaquisürü.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Itopiqui sucanañü aume nurria, chüpuerurrüpü irra tatito ümo na pierrta cheperrtü cocono sobi arrüna ümoche na pierrta, arrtü üriabucati Tuparrü.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Auqui iquiampetati manu coparrü, machampiencanati ümoti Tuparri, nanti: —Aucha nanaiña año arrüna itorrimiata aume.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Itopiqui sucanañü aume, auquina caüma chichacaiquipü arrüna niyü uva, cheperrtü üriabucati Tuparrü.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Auqui iñentatito pan. Machampiencanati ümoti Tuparrü. Ichepesünatati. Itorrimiatati ümoma, nanti: —Arrünani tone nisütüpü. Tone torrio nauqui aco autacu. Aumase pan sane, nauqui nantarrtai apaquioncañü.
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Sane ito isamutenti aübu manu coparrü iyau niyacarrüma, nanti ümoma: —Tone niñoto, arapara caüma itacu sürümanama macrirrtianuca, na atusi que arrti Bae Tuparrü isamutenti nuevurrü tratorrü aübuma.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 ‛Pero arrti naqui ñoñünrrü uiche aitorrimianañü anati auna ichepeñü esa na mensarrü.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que ison, ta sane ñapensacarrti Tuparrü iñemo. Pero taquisürütiatai naqui uiche aitorrimianañü.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Auqui caüma bama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquimiantoe quiti naqui uiche aitorrimiatiti Jesús ñana.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Auqui caüma bama ñanunecasarrti Jesús uratoquioma ümomantoe, ñacuti naqui manrrü ane nüriacarrti.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Auqui nanti Jesús ümoma: —Arrübama ane nüriacarrüma ümo macrirrtianuca icu na cürrü, isamutema isiu nirrancarrüma aübuma. Y arrübama mayüriabuca namatü que urria yachücoimia ümo genterrü.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Tapü arraño tapü apisamute sane. Arrti naqui ane manrrü nüriacarrti, tari ichimiancanatiyü isucarü maquiataca. Arrti naqui bacüpuru, tari tonenti naqui baserebio aume.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 ¿Ñacuti naqui ane manrrü nüriacarrti, arrti naqui tümonsoti esa mensarrü nauqui aati, o arrti naqui baserebio pemacarrü? Ñemanauntu te, arrti naqui tümonso esa mensarrü. Tapü arrüñü isecatü nauqui yaserebi aume.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 ‛Arraño nantarrtai amoncaño ichepeñü numo chütamampatai iñemo.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Sane nauquiche yacheca aume abüriacabo, tacanati Iyaü bacheboti isüriacaboñü,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 sane nauqui auba y aucha ichepeñü ñana esa nimensa auna cauta ane nisüriaca, y nauquito autümo au tronorrü y apacurrta ümo bama auqui ba doce familiarrü Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Nantito Señor ümoti Simón Pedro: —Simón, Simón, arrti choborese ñanquiriorotiyü pünanaquiti Tuparrü, nauqui ane nüriacarrti aemo. Rranrrti acheti macocotorrü aemo.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Pero arrüñü rranquiquia atacucü tapü tacürusu nacoconauncu iñemo. Arrtü turrian tato naquionco iñemo, ayura ümo bama aruquitaiqui au nisüri, nauqui tapü oncono uimia ñacoconauncurrüma iñemo.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Auqui nanti Simón Pedro ümoti Jesús: —Señor, yecatü asiucü au preso, cheperrtü isonca achepecü.
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Nanti Jesús ümoti: —Pedro, suraboira nurria asucarücü: Caüma na tobirri antes que apu pohorrü, apanca trerrü veserrü, ucanü que chasuputacapüñü.
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaquimia: —Nauquiche icüpucaño tanu, champürrtü apacaca pusanese, ni aumonibopü ni ausapatubupü. ¿Taqui ane faltabo aume? —Champü te —namatü.
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Nanti ümoma: —Tapü caüma apiquia naupusane y apaca ito aumonibo. Arrti naqui champü nicüserrti, tari ipiaventecanati nicüburrirrti, nauqui aye uiti icüseboti.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Itopiqui sucanañü nurria aume, tiene que acoco sobi arrüna nantü icu Nicororrü. Ta ane corobo sane: “Urabomati tacanati yatabayorrü”. Nanaiña arrüna corobo iñemo tücañe, tiene que acoco sobi caüma.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Auqui namatü ümoti: —Señor, auna abe torrü cüseca posürümanaca. Nanti: —Iñatai, abasio sane.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Auqui arrti Jesús sürotitü auquimanu. Sürotitü onü manu yiriturrü nürirri Olivos, tacana arrüna nantarrtai yachücoiti. Arrübama ñanunecasarrti süromatü isiuti.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Nauquiche tiñataiti taha, nanti ümoma: —Apean auna, tapü apatacheca arrtü cuatü aume macocotorrü.
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Auqui sürotitü manrrü tahiqui pario pünanaquimia. Nichequirri tacana arrtü baruca canrrü. Acamanu bachesoiyoti, nauqui eanti.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Nanti: —Iyaü, arrtü arrianca, aitaesümunusuñü pünanaqui nichaquisürücü arrüna cuabotü iñemo. Pero aiña isiu narrianca, tapü aiñata isiu nirranca.
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Au manu rratorrü iñataiti taman ángel esaquiti Tuparrü, nauqui acheti icusüubuti Jesús.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Onquisioti tarucapae nisuchequirrti y nirrucurrti. Manrrü meaboti ümoti Tuparrü. Au na neancarrti umüunca ümoti notorrü, rrüquio acü.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Nauquiche tütacürusu neancarrti, süroti tato esa bama ñanunecasarrti. Tabücoma uiti manumuma ui nisuchequirrimia.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Auqui nanti ümoma: —¿Causane abasiquia aumpanu? Apatüsai, nauqui apean, tapü apatacheca ui macocotorrü, arrtü cuatü aume.
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Anancatiqui manitanati, rrepenteatai iñataimia sürümanama mañoñünca. Arrti Judas cusürüboti aübuma, abu tonenti naqui tücañe eanaqui bama doce ñanunecasarrti. Sürotitü esati Jesús, nauqui anquiti nurria ümoti aübu besorrü ümoti.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Auqui nanti Jesús ümoti: —¡Judas, así que ui arrüna besorrü aitorrimiacañü mecuma, arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü!
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Arrübama amoncoma ichepeti Jesús arrtaimia arrüna pasabobo, namatü: —Señor, bahira ümoma aübu cüsese.
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Tamanti eanaquimia obürio uiti ümoti maniqui imostorrti yarusürürrü sacerdoterrü. Oquio nepanauncu numasurrti.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Tapü arrti Jesús nanti: —¡Asio sane, tapü ahiquia! Auqui caüma bacurarati ümoti maniqui obürio ümoti. Au manu rratorrü urriancati tato.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Auqui nanti Jesús ümo manuma üriatu bama sacerdoterrü y ümo manuma masortaboca auqui niporrti Tuparrü y ümo manuma mayüriabuca, bama cuamatü iyoti: —Arraño abecatü iyoñü aübu cüseca y aübu sueca tacanapaepürrtü cusüpürrüñü.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Nauquiche anancañü abarrüpecu naneneca au niporrti Tuparrü chapiñencopüñü. Pero chauqui tiñatai arrüna horarrü aume, itopiqui arrti choborese üriabucati caüma.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Auqui iñenomati Jesús. Sürotitü uimia au niporrti maniqui yarusürürrü sacerdoterrü. Tapü arrti Pedro süroti isiuti auqui icheatai.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Acamanu arrübama masortaboca maunrrimianama pese türüpo au nusuara. Acamanu tümonsoma itupecu, nauqui apema, itopiqui rrimianene manu tobirri. Arrti Pedro tümonsotito eanama.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Auquimanu cuatü taman cumanacarrü, besüro narrtarrü ümoti Pedro. Anati tümonsoti esa manu pese. Ane caüma narrtarrü ümoti, auqui nantü: —Arrüna noñünrrü ananca ito ichepe Jesús.
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Pero arrti Pedro mapañati ümo, nanti: —Champürrtü isuputacati maniqui ñoñünrrü.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Coboi pario tamantito asaratitü ümoti Pedro, nantito ümoti: —Arrücü ito anancü ichepeti Jesús. Nanti Pedro: —No, champürrtü anancañü.
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Tupasao taman horarrü cuati quiatarrü, nanti: —Ñemanauncurratoe arrti naqui ñoñünrrü anancatito ichepeti Jesús, itopiqui chanecanapatai galileorrtito.
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Pero arrti Pedro mapañati tatito, nanti: —Chütusiopü iñemo isane arrüna anitaca. Au manu rratorrü puuru pohorrü.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Auqui arrti Señor pebücoti, asaratitü ümoti Pedro. Tapü arrti Pedro aquionotiyü iyo nipiarirrti tücañe Señor ümoti sane: “Antes que apu pohorrü apanca trerrü veserrü que chasuputacapüñü”.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Auqui sürotitü türüpo. Orronene nurria ümoti, y tarucu nareorrti.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Arrümanuma mañoñünca bacuirara itacuti Jesús unumati, bacheboma ümoti.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Itamurriancatama nisurrti. Bacheboma isuti. Ñanquitioma pünanaquiti: —¿Tusio aemo quiti bachebo aemo? Urasoi, arrtü arrücü profetarrücü.
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Aruqui nanaiñantai ñanitacarrüma churriampü ümoti.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Nauquiche tütaneneca arrübama mamayoreca israelitarrü y bama üriatu bama sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü iyoberabaramacü. Itasurumati Jesús. Iñanamati esama. Acamanu ñanquitioma pünanaquiti:
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 —Urasoi nurria suisucarü, ¿arrücü Cristo? Auqui iñumutati nurarrüma: —Arrtü sucanañü aume que arrüñü, chapicocotapü.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Arrtü rranquitio amopünanaqui, chüpuerurrüpü apiñumu, y chaurriancapü apiñemecanañü.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü ichümoca ñana au nepanauncu neherrti Tuparrü, naqui tarucu nüriacarrti.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Auqui ñanquitioma pünanaquiti: —¿Así que arrücü Aütorrti Tuparrü? Iñumutati: —Arrüñü te.
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Auqui namatü: —Champü nümochetiqui terrticurrü. Chauqui toñoncoi nurarrti ui propoirrü nuñumasu.
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.