Lucas 20
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARC
1 Au manu taman nanenese anancati Jesús au niporrti Tuparrü, ñanunecacarrti ümo macrirrtianuca. Urapoiti arrüna urriampae manitacarrü. Acamanu iñataimia esati bama üriatu bama sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü, ichepe bama mamayoreca.
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Namatü ümoti: —Urasoi suisucarü quiti yacüpucuche aemo, nauqui puerurrü aisamune arrüna sane. ¿Quiti uiche aitorrimia aemo üriacabocü?
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Nanti Jesús ümoma: —Arrüñü ito irranca rranquirio amopünanaqui. Aburasoi isucarüñü ito.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 ¿Quiti uiche aicüpurutiti Juan Bautista nauqui aunimiati, arrti Bae Tuparrü o mañoñüncatai?
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Auqui baparioma aübumantoe, namatü: —¿Isane arrüna usurapoboibo? Arrtü usucana oñü que uiti Tuparrü ayeti tücañe Juan Bautista, auqui caüma arrti Jesús iñumutati: “¿Causane chapicocotapü nurarrti?”
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Tapürrtü usucana oñü que ui mañoñüncatai, namanaiña macrirrtianuca itabairoma oñü oboi canca, itopiqui arrüma ñaquioncorrüma ta arrti Juan manitanati au nürirrti Tuparrü.
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Auqui namatü ümoti Jesús: —Chütusiopü suiñemo quiti uiche aicüpurutiti Juan, nauqui aunimiati.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Auqui nanti Jesús ümoma: —Arrüñü ito chüpuerurrüpü suraboi ausucarü quiti uiche aitorrimia iñemo isüriacabo, nauqui puerurrü isamune arrüna sane.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Auqui manitanati ümo genterrü ui arrüna machepecatarrü: —Anati taman ñoñünrrü mancüturuti uva au niyorrti. Auqui torrio uiti mecu bama trabajadorerrü. Auqui sürotitü iche auquimanu ümo sürümana naneneca.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Nauquiche tiñatai mani nitiempo nupucu uva, bacüpuruti ümoti taman mosorrü nauqui anquirioti pünanaqui manuma trabajadorerrü nüta uva, arrüna tocabo ümoti. Pero arrüma ipubairomati. Icüpurumati tato saneantai, champü torrio ümoti uimia.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Arrti maniqui iyoche bacüpuruti ümoti quiatarrü mosorrü. Isiatai uimia ümoti. Ipubairomati, unumati, icüpurumati tato saneantai.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Auqui arrti maniqui iyoche bacüpuruti tatito ümoti quiatarrü mosorrü. Pero arrümanuma trabajadorerrü bahiyoma ümoti, obürio ümoti uimia. Penecoti uimia tato.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Aüboqui nanti maniqui iyoche: “¿Causane caüma sobi? Mejor icüpuruti naqui isaü, naqui tarucu nicuarrti iñemo. Arrtü tasaramati, canapae ane ñanauncurrüma ümoti”.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Pero nauquiche asaramatü manuma trabajadorerrü ümoti, namatü ümomantoe: “Tonenti naqui tiene que asuriuruti nanaiña nenarrirrti naqui iyoche. Mejor uitabairoti, nauqui asio oemo nanaiña”.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Auqui aiquianamati auqui manu ñanaunrrü. Taborioti uimia. ¿Causane caüma uiti maniqui iyoche ümo manuma trabajadorerrü?
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Sürotitü te taha esama nauqui ataborimia uiti, y nauqui aitorrimiati manu ñanaunrrü ümo maquiataca. Nauquiche oncoimia arrüna sane manuma macrirrtianuca namatü: —Tapü pasabo arrüna sane.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Arrti Jesús asaratitü nurria ümoma, nanti: —Taqui chütusiopü aume isane ümoche ane corobo icu Nicororrü sane:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 ‛Arrti naqui taübüco onü manu canrrü, iñarrioti. Tapürrtü paquio manu canrrü onüti, cütocati nurria iquiana. (Arrti Jesús tacana manu canrrü. Arrübama üriatu israelitarrü tacana bama masamunu porrü.)
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü rranrrüpüma aiñenomati Jesús au manu rratorrü, itopiqui tusiatai ümoma, ta ümoma aüro manu machepecatarrü. Pero birrubuma ñünana genterrü.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Auqui caüma bacüpuruma ümo bama mañoñünca nauqui arrüpiama ümoti. Mapañama ane ñanauncurrüma ümoti Tuparrü, abu rranrrüma nauqui atabüti Jesús uimia arrtü manitanati arrüna churriampü, nauqui puerurrüma aitorrimianamati ümoti yüriaburrü rromanorrü.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Sane nauquiche ñanquitioma pünanaquiti: —Maestro, tusio suiñemo arrücü anunecaca arrüna urria, champü nümoche obi ñapensacarrüma bama macrirrtianuca. Anunecaca causane nauqui aye osoi nosüboriqui urria ümoti Tuparrü.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Ucanü suiñemo, ¿taqui urria bapaca impuestorrü ümoti yarusürürrü yüriaburrü César, o churriampü?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Pero arrti Jesús tütusiatai ümoti arrüna ñacocotorrüma ümoti. Nanti ümoma: —¿Causane aurrianca apencaña iñemo?
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Apitusianca isucarüñü taman monedarrü. Nauquiche titusiancatama nanti: —¿Quiti ausüpütuche arrüna ane icu, y quiti üriche arrüna corobo? Arrüma iñumutama: —Nausüpüturrti yarusürürrü yüriaburrü César, y nürirrtito.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Auqui nanti Jesús ümoma: —Sanen te, apacoconaun ümoti yarusürürrü yüriaburrü. Apacoconaun ito ümoti Tuparrü.
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Sane nauquiche chüpuerurrüpü ane causane uimia ümoti ui arrüna nanti isucarü genterrü. Cütobüsoma y etayoimia.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Aboma ito manuma saduceorrü süromatü asaramati Jesús. Arrüma chicocotapüma arrtü süboricoma tato ñana bama coiño. Namatü ümoti Jesús:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Maestro, ane nicororrü uiti Moisés, nantü sane: “Arrtü anati taman ñoñünrrü coiñoti y oncono nicüpostoti, pero champü naübosirri uiti, auqui arrti yaruquitorrti tari posoti aübu manu paürrü biurarrü, nauqui ane naübosirri uiti au nürirrti maniqui coiño”.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Bueno, aboma auna suyarrüpecu bama siete mañoñünca yaruquitorrümantoe. Arrti maniqui cusürübo apoti aübu manu paürrü. Coiñoti y chaübosiopü uiti.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Arrti maniqui segundo posoti aübu manu biurarrü y coiñotito, isiatai champü naübosirri uiti.
30 e o segundo
31 Auqui arrti maniqui tercero posoti aübu manu paürrü biurarrü. Coiñotito y campü naübosirri uiti. Sane pasabo ümo manuma maquiataca. Posoma aübu, y coiñoma. Champürrtü aübosio uimia.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Auqui coiño ito manu paürrü.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Carü arrtü süboricomampü tato bama coiño, ¿quiti naqui icüposüche manu paürrü? Itopiqui namanaiña posoma aübu.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Arrti Jesús iñumutati nurarrüma, nanti: —Auna icu na cürrü arrübama mañoñünca y ba paüca posoma.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Pero ñana arrtü süboricoma tato eanaqui macoiñoca, chauqui chüposopümainqui taha au napese.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Taha chauqui champüqui concorrü. Nacarrüma caüma tacana naca bama angelerrü. Arrüma caüma aütorrti Tuparrü, itopiqui süboricoma tato.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Arrti Moisés asaratiti Tuparrü tücañe apü manu suese omo. Acamanu tusio que arrübama coiño süboricoma tato, itopiqui acamanu nanti Tuparrü que arrti Tuparrti ümoti Abraham, ümoti Isaac y ümoti Jacob.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Arrti Tuparrü champürrtü Nitupa bama coiño, ta Nitupa bama süborico. Uirri tusio oemo que arrübama trerrü antiburrü süboricoma tato esati Tuparrü.
38 Ora, ele vivem todos.
39 Eanaqui manuma manunecana nüriacarrü namatü sane: —Ñemanauncurratoe, Maestro, bien aiñumuta arrüna nura bama saduceorrü.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Auquimanu champürrtü asiomainqui anquirioma pünanaquiti.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Auqui nanti Jesús ümoma: —¿Causane amucanaño que arrti Cristo aütorrti David, o sea eanaqui nesarrti familiarrü David tücañe?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Abu arrti David nanti Señor ümoti Cristo. Ane manu Salmo corobo uiti, nantü sane:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Arrtü nampü ñoñünrrtiatai Cristo eanaqui nesarrti familiarrü David, quiubupü nanti David “Señor” ümoti.
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Namanaiña macrirrtianuca oncoimia arrüna nanti Jesús ümo bama ñanunecasarrti. Nanti sane ümoma:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —Amasasai nurria ñünana bama manunecana nüriacarrü. Arrüma urriantai ümoma amema aübu naibirrimia abaesa. Rranrrüma nauqui apanqui nurria ümoma au plaza, y nauqui apanaun ümoma. Tümonsoma auna bien ümo nisurratoe au ba poca sinagoga. Tacane ito itacümanauncutama omirria tümoca au pierrtaca.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Pero arrüma encañaoma ñome ba viuraca iyo nomenarrirri, itopiqui arrio chüpuerurrüpü amocüma yutacuapatoe. Auqui meaboma yabaiturrü, nauqui tapü tusio arrüna churriampatai isamutema. Tonema bama carrticabo nurria ñana.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.