João 8
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Tapü arrti Jesús sürotitü onü manu yiriturrü nürirri Olivos.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Tansürü quiatarrü nanenese basücübücoti tato au niporrti Tuparrü. Nanaiña manu genterrü cuatü esati. Tümonsoti acamanu, na anunecati ümoma.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Auqui iñataimia acamanu bama maestro ümo nüriacarrü ichepe manuma fariseorrü. Cuatü uimia taman paürrü, arrüna tabüco uimia aübuti quiatarrü ñoñünrrü. Süro uimia cümuinta manu genterrü esati Jesús.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Auqui namatü ümoti Jesús: —Maestro, arrüna paürrü tabüco soboi, ananca aübuti quiatarrü ñoñünrrü.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Nantü nüriacarrü uiti Moisés, arrüna paürrü sane nisüboriquirri tiene que barurui oboi canca nauqui aco osoi. ¿O uracü sane?
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Ui arrüna ñanquitioma sane pünanaquiti, ñacocotorrüma ümoti, nauqui puerurrü urabomati. Tapü arrti Jesús mataconoconoti, y maconomonoti acü ui neherrti.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Arrüma ñanquitioma tatito pünanaquiti. Auqui atüraiti, nanti ümoma: —Arrti naqui champü nomünantü uiti abuturuqui, tari cusürüboti aruruiti na paürrü.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Auqui mataconoconoti tatito, seguibo ñaconomocorrti acü ui neherrti.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Numo toncoimia arrüna nurarrti ümoma, masamuña aüroma tato auqui manu taiquianati taman, cusürüboma bama manrrü tüyarusürürrüma. Onconoti Jesús acamanu aübu manu paürrü.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Auqui atüraiti tato, nanti ümo manu paürrü: —¿Cauta nacarrüma? ¿Champüti naqui uiche carrtigabocü?
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 —Champü, Señor —nantü manu paürrü. —Bueno —nanti Jesús ümo—, ni sobipito carrtigabocü. Acosi tato au napo, tapü ananto sane obi aisamune arrüna churriampü.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Auqui manitanati tatito ümo manuma macrirrtianuca, nanti ümoma: —Arrüñü tacana basarurrü ümo macrirrtianuca icu na cürrü. Arrti naqui icocorotiñü ane basarurrü ümoti, arrüna bachebo isüboriquiboti. Chauqui chamencotiquipü au tomiquianene.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Arrübama fariseorrü namatü ümoti: —Arrücü ta anitaca atacucüatoe, sane nauquiche chüvaleopü arrüna nura.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Aiñumuti Jesús: —Ñemanauntu arrüna nisura. Valeo arrtü rranitaca ichacuñüantoe. Itopiqui tusio iñemo auquiche isetü y cauta niyücü. Tapü arraño chütusiopü aume auquiche isetü, ni cautapü niyücü.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Arraño apacurrtaca aübuti quiatarrü isiu napapensaca icuqui nantai cürrü. Arrüñü chiyacurrtacapü aübuti quiatarrü.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Arrtü yacurrtaca aübuti quiatarrü ta ñemanauntu ito niyacurrtaca, itopiqui arrti Iyaü, naqui uiche aicüpuruñü anati ichepeñü.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Ane arrüna nüriacarrü aboi, nantü sane: Na atusi arrtü ñemanauntu nurarrti taman ñoñünrrü, tiene que aboma bama torrüma o trerrüma bama terrticurrü, bama chepatai nurarrüma.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Arrüñü terrticurrüñü iñemoantoe, y arrti Iyaü terrticurrtito iñemo, itopiqui uiti aicüpurutiñü.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 —¿Cautamo nacarrti aüma? —ñanquitioma pünanaquiti. Nanti Jesús: —Arraño chapisuputacapüñü, ni apisuputaratipito Iyaü. Arrtünampü apisuputacañü, apisuputacatipito naqui Iyaü.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Nanaiña arrüna sane nanti Jesús numo anancati manunecanati au niporrti Tuparrü au manu cauta naca manu baurirri auche aüro monirri macumanatarrü ümoti Tuparrü. Y champüti naqui puerurrü aiquianatiti Jesús au preso, itopiqui chiñataiquipü manu nesarrti horarrü ensümunu uiti Tuparrü ümoti.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Nanti tatito Jesús ümoma: —Arrüñü yecatü auquina. Arraño caüma apapachequiucañü, pero chüpuerurrüpü ichabü aboi. Sane nauquiche caüma auconca aübu nanaiña nomünantü aboi. Chüpuerurrüpü aye aboi au na cauta niyücü.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Arrübama israelitarrü namatü: —¿Causane nanti chüpuerurrüpü aye osoi auna cauta niyücürrti? ¿Taqui rranrrti aitabairotiyü?
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Aiñumuti Jesús: —Arraño te icuqui nantai cürrü. Tapü arrüñü champürrtü icuqui na cürrü. Arrüñü isecatü auqui napese.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Sane nauquiche tüsurapoi ausucarü, que auconca ñana aübu nanaiña nomünantü aboi, itopiqui chaurriancapü apicoco ta arrüñü arrti maniqui üriotü ayetitü.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Auqui ñanquitioma pünanaquiti: —¿Ñacucümo? Aiñumuti Jesús, nanti: —Chauqui tüsurapoi ausucarü auqui maübo.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Ane cütüpürrü surapoboiboñü ümo arrüna churriampü napisamute. Pero chüsurapoipü caüma. Solamenterratai surapoi icu na cürrü arrüna nanti iñemo naqui uiche icüpuruñü. Arrüna nurarrti ñemanauncurratoe.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Pero arrüma chentienderrüpüma que manitanati icütüpüti Tuparrü, naqui Yaütoti.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Sane nauquiche nanti ümoma: —Arrtü tapiñacañü apü curusürrü, auqui caüma tusio aume ta arrüñü naqui Cristo, itopiqui champü isane isamute ui niñoñemantoe. Solamenterrtai surapoi ausucarü arrüna ñanunecacarrti Iyaü iñemo.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Arrti icüpurutiñü auna icu na cürrü, y anati ichepeñü. Champürrtü iñoconotiñü tamanñü, itopiqui isamute arrüna urria ümoti.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Numo nanti Jesús arrüna sane, sürümanama macrirrtianuca icocoromati.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Auqui nanti ümo bama israelitarrü, bama ticocoromati: —Arrtü apiñata nausüboriqui isiuqui arrüna nirranunecaca aume, ñemanauncurratoe nirranunecasa año caüma.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Auqui ito caüma apisuputacai arrüna ñemanauntu. Ui arrüna ñemanauntu librerrü año, chümosorrüquipü año.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Aiñumuma: —Arrüsomü eanaqui nesarrti familiarrü Abraham tücane, y champü tümosorrü somü. ¿Causane ucanü librerrü somü ñana? Uncamo librerrü somü.
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume: Arrti naqui isamutenti nomünantü, mosorrti ümo nomünantü.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Arrübama mosorrü champü isane nüriacarrüma. Tapü arrti naqui aütorrti patrón torrio ümoti nanaiña üriacaboti.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Arrüñü Aütorrti Tuparrüñü. Arrtü autaesübuca sobi eanaqui nomünantü auqui caüma ñemanauncurratoe nautaesübucu.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Tusio te iñemo que arraño eanaqui nesarrti familiarrü Abraham. Pero ta aurrianca apitabairoñü, itopiqui chaurriancapü apasurio nisura.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Arrüñü surapoi arrüna itusiancatati naqui Iyaü isucarüñü. Sane ito arraño apisamute arrüna amoncoi uiti aubaü.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Arrüma iñumutama, namatü: —Arrti naqui suiyaü tücañe, tonenti te Abraham. Nanti Jesús ümoma: —Arrtü nampü ñemanauntu que aubaüti Abraham, apisamutempü isiu arrüna urriante uiti tücañe.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Isecatü suraboi ausucarü arrüna ñemanauntu manunecatarrü, arrüna ñoncoi uiti Tuparrü. Pero arraño aurrianca apitabairoñü. Arrti Abraham nuncapü aisamunenti arrüna sane.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Arraño apisamute isiu tacana arrüna isamutenti naqui ñemanauncurratoe aubaü. Auqui namatü ümoti Jesús: —Arrüsomü champürrtü aütorrti naqui chüposopü. Anati tamantiatai suiyaü, naqui Bae Tuparrü.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Auqui nanti Jesús ümoma sane: —Arrtüpü ñemanauntu aütorrti Tuparrü año, isuasürücapü aume, itopiqui isecatü esaquiti. Champürrtü isecatü ui niñoñemantoe. Uiti aicüpurutiñü.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 ¿Causane chüpuerurrüpü aüro au nautanu arrüna sucanañü aume? Ta ui na te chaurriancapü amoncoi arrüna nisura.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Arrti aubaü tonenti naqui choborese. Aurrianca apisamune isiu arrüna nirrancarrti. Arrti auqui maübo yatabayorrti. Churriampü ümoti arrüna ñemanauntu nurarrti Tuparrü. Arrtü manitanati, mapañati auqui nuñemarrti, itopiqui ñemanauncurratoe ñapanrrti. Nanaiña arrüba mapancaca icu na cürrü cuantio uiti.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Arrüñü rranitate arrüna ñemanauntu. Sane nauquiche chüpuerurrüpü apicoco.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Arraño chüpuerurrüpito apitusianca arrtü ane nomünantü sobi. Pero arrüñü surapoi arrüna ñemanauntu. ¿Causane chapicocotapü?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Arrübama icocoromati Tuparrü pucünuñama arrtü oncoimia nurarrti. Pero arraño champürrtü apicococati. Sane nauquiche chaurriancapü amoncoi nurarrti.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Auqui namatü manuma israelitarrü ümoti: —Taiquiana sumucana somü nurria aemo, arrücü tacana samaritanorrücü y anati choborese aucü.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 —Arrüñü champüti choborese sauñü —nanti Jesús—. Más bien arrüñü tarucu nirranauncu ümoti Iyaü, pero arraño apuncañü.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Champürrtü yapacheca niquiubuñü nauqui tarucu ñanauncurrüma macrirrtianuca iñemo. Pero anati quiatarrü naqui bapachero causane nauqui aiñanaunumañü. Arrti te ñemanauncurratoe yacurrtacarrti.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Ñemanauntu te arrüna sucanañü aume: Arrti naqui macoconaunrrü ümo nisura, chüpuerurrüpü aconti.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Aiñumuma manuma israelitarrü: —Chauqui tütusio nurria suiñemo, que anati choborese aucü. Itopiqui arrti Abraham coiñoti, y arrübama profetarrü tücañü coiñoma ito. Pero arrücü ucanü: “Arrti naqui macoconaunrrü ümo nisura, chücoiñotipü”.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Taqui ane manrrü nüriaca pünanaquiti Abraham, naqui suiyaü? Arrti coiñoti, y bama profetarrü coiñoma ito. ¿Isanempatai arrüna naca auna naquionco?
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Auqui iñumutati Jesús: —Arrtü nampü niñuñemantoepü arrüna nisüriaca, chüvaleopü. Pero anati naqui uiche atorri iñemo isüriacabo, ta uiti Iyaü. Arraño amucanaño que tonenti naqui Autupa.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Pero chapisuputacatipü. Arrüñü te isuputacati. Arrtüpü sucanañü que chisuputacatipü, ñapanrrüpüñü ito tacana arraño. Pero ñemanauntu te, isuputacati nurria, icocota nurarrti.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Arrti Abraham, naqui aubaü tücañe pucünuñati ui yarrüperacarrti isumenuñü. Auqui asaratiñü, pucünuñati.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Auqui namatü manuma israelitarrü: —Ni tütanempü cincuenta añorrü aemo, ¿causane ucanü que asacati Abraham?
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Aiñumuti Jesús: —Ñemanauntu sucanañü aume: Tücañe numo champütiqui Abraham icu na cürrü, arrüñü chauqui tanancañüantai.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Auqui macanama canca uiche arurumati, nauqui aitabairomati. Pero arrti Jesús iñanecanatiyü ñünanama, pasaoti eanaquimia. Auqui sürotitü türüpo auqui niporrti Tuparrü.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.