Gálatas 4
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Iñata quiatarrü machepecatarrü aume: Supiarrtü anatipü taman patrón ichepe bama imostorrti, y anatito taman aütorrti, naqui chiñataiquipü niyarusürücürrti. Arrti maniqui aütorrti tacanati imostorrti, itopiqui chiñataiquipü niyarusürücürrti. Pero ta, nenarrirrti maniqui patrón tone ito nenarrirrti maniqui aütorrti; torrio ñana ümoti nanaiña üriacaboti.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Pero mientras chimiantiqui aboma bama bacuirara itacuti y itacu manu enarriboti, hasta que iñatai manu nanenese ensümunu uiti yaütoti ümoti, nauqui atorri uiti nanaiña manu nenarrirrti ümoti.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Sane ito arroñü tücañe numo chiñataiquipü nuyarusürücü, macoconauncatai ümo yacüpucurrüma y ñapensacarrüma macrirrtianuca icu na cürrü.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Pero numo tiñatai manu nanenese ensümunu uiti Tuparrü, icüpurutiti aütorrti icu na cürrü. Anati icu cürrü auqui taman paürrü. Icocotatito nanaiña nüriacarrü.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Pero cuati nauqui aitaesümunuti oñü eanaqui manu nüriacarrü, nauqui asamunuti oñü propoirrü tacana aütorrti Tuparrü.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Arraño caüma chauqui taütorrti Tuparrü. Sane nauquiche arrti Tuparrü icüpurutiti Espíritu Santo au nabausasü. Arrti Espíritu Santo anatito au nausasürrti Cristo. Uiti naqui Espíritu Santo caüma usucana oñü sane ümoti Tuparrü: “Arrücü Suiyaü”.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Arrüna nabaca caüma champürrtüqui tacana mosorrü, ta aütorrti Tuparrü año caüma. Torrio ito uiti aume nanaiña nenarrirrti auqui nacarrti Cristo.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Ñemanauntu, arraño tücañe chapisuputacatipü Tuparrü. Apaserebiquia ümo bama chütüpü tuparrüma.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Pero caüma chauqui tapisuputacati Tuparrü, y arrti tisuputarati nurria año. ¿Causanempü caüma nauqui apicoco tatito nanaiña arrüba ñanunecacarrüma macrirrtianuca icuqui nantai cürrü? ¡Ümonatai napacoconauncu ñome!
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Ta arraño apicocota nurria nanaiña arrüba yacüpucurrüma bama israelitarrü. Apiñanaunta arrüba naneneca ensümunu uimia, y arrüba panca, pierrtaca y añoca.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Ane penarrü sobi, tapü ümonatai arrüna nirratrabacaca autacu.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Apisamuse tacana arrüna niyachücoi. Arrüñü chauqui tiñocoquio nanaiña arrüba yacüpucu bama israelitarrü, niyaca caüma tacana arraño tücañe. Pero tapü apapensaca que ane napipünate saübuñü.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Apaquionsaño nurria ümo arrone primer niyapaseaca tanu aume. Anancañü ñaunrrococa aubesa, nauquiche surapoi ausucarü acamanu arrüna omirria manitacarrü icütüpüti Jesucristo.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Nauquiche tarucu nichaquisürücü ui manu norrocorrü, pero arraño champürrtü apuncañü, chapiñococapüñü, ni apipenecapüñü. Sino apasuquiucañü tacana ümoti taman ángel esaquiti Tuparrü, o tacana ümoti Jesucristo.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 ¿Cauta naca arrone naupucünuncu saübuñü aucutanu? ¿Causanempü atacüru naupucünuncu? Abu rraquioncañü nurria que arraño tücañe tarucu naurrianca apayura iñemo, hasta aurrianca apitorrimia iñemo nausüto, arrtü puerurrüpü.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 ¡Tapü caüma autüboriquia iñemo, itopiqui na surapoi ausucarü arrüna ñemanauntu!
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Arrübama churriampü ñanunecacarrüma tarucu nirrancarrüma nauqui acuasürüma aume, abu churriampü ñapensacarüma abaübu. Rranrrüma nauqui apiñoconoti Cristo, nauqui amenotü isiuma.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Bien urria arrtü aboma bama rranrrüma nauqui acuama aume. Pero tari bien urria ñapensacarrüma abaübu, y tari isamunenama ito arrüba nomirria, arrtü yaca iche amopünanaqui.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Masaruquitaiqui, orronene iñemo autacu. ¿Auchepü ñana apitusiancata que anati Cristo au nabausasü?
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Urriampaepü arrtü yacaiqui acamanu auchepe, nauqui rrapari nurria abaübu. Chütusiopü iñemo causane sobi autacu.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Arraño canapae aurrianca apicoco nanaiña nüriacarrü uiti Moisés, nauqui asuriuruti año Tuparrü. ¿Causanempü chamoncoipü nurria, nauqui atusi bien aume arrüna nantü manu nüriacarrü?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Ta ane corobo sane: Aboma torrüma aütorrti Abraham. Arrti maniqui taman auqui nicumanacatarrti, arrti maniqui quiatarrü auqui nicüpostotiatoe.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Arrti maniqui auqui nicumanacatarrti anati icu cürrü tacanati cualquierarrtai. Pero arrti maniqui quiatarrü anati icu cürrü auqui propiorrü nicüpostoti Abraham, tonenti naqui samamecana uiti Tuparrü, tacana arrüna turapoiticaü tücañe.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Arrüba torrü paüca tacana machepecatarrü. Ui cada taman paürrü tusio oemo taman tratorrü uiti Tuparrü. Ui manu taman paürrü cumanacarrü, nürirri Agar, tusio oemo caüma que masamunuti Tuparrü tratorrü esa manu yiriturrü nürirri Sinaí, auna cauta torrio nüriacarrü ümoti Moisés y ümo bama israelitarrü. Arrüma caüma tacana mosorrüma ümo manu nüriacarrü.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Arrüna nüri manu paürrü Agar nantü auqui besüro “yiriturrü canrrü”. Ui arrüna sane nürirri maquionca oñü ümo manu yiriturü Sinaí au manu cürrü Arabia, arrüna cauta torrio tücañe nüriacarrü. Arrübama israelitarrü pohoso au Jerusalén tonema bama abomainqui isiu manu tratorrü, nauqui aicocoma.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Pero ane ito manu quiatarrü tratorrü uiti Tuparrü. Arrübama süromatü isiu, taesüburuma eanaqui manu nüriacarrü. Arroñü te uicocota manu quiatarrü tratorrü.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Itopiqui nantü sane icu Nicororrü:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Sane nauquiche arraño masaruquitaiqui, chauqui tabaca au nesarrti familiarrü Abraham, tacanati maniqui quiatarrü aütorrti, naqui auqui propiorrü nicüpostoti, nürirrti Isaac. Arrti anati icu cürrü, itopiqui arrti Tuparrü turapoiti tücañe que tiene que acurusüti, arrtü tanati icu cürrü.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Arrti maniqui aüto Agar tüboricoti tücañe ümoti Isaac, itopiqui curusüoti uiti Tuparrü. Sane ito caüma arrübama israelitarrü tüboricoma ümo bama icocoromati Jesús, itopiqui yasuriurumati Espíritu Santo.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Icu nicororrü nantü sane yacüpucurrti Tuparrü ümoti Abraham: Aipene manu cumanacarrü aesaquicü, aipenerrtito maniqui aürrü, tapü chepesüro ñana naenarri ümotito. Aitorrimia nanaiña naenarri ümoti Isaac, nauqui propiorrü ahü auqui nacüposü”.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Sane nauquiche, masaruquitaiqui, arroñü champürrtü tacana naübosi cumanacarrü, ta tacana naübosi manu propoirrü nicüpostoti Abraham.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.