Gálatas 2
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Nauquiche tübupasao catorce añoca, yacatü tatito au Jerusalén ichepeti Bernabé. Iquiacatito Tito isiuñü.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Yacatü taha itopiqui arrti Tuparrü icüpurutiñü. Anancañü au manu reunión ichepe bama üriatu bama icocoromati Jesús taha. Surapoi isucarüma arrüna omirria manitacarrü ümo bama chütüpü israelitarrü, arrüna uiche utaesübu eanaqui nomünantü. Irranca atusi iñemo arrtü urria ümoma, tapü ümonatai nirratrabacaca.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Pero champürrtü asioma icuatati Tito nauqui asuriutipü nesarrüma señarrü bama israelitarrü, nürirri circuncisión, abu arrti chütüpü israelitarrti.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Rrapariquia aübu bama üriatu bama icocoromati Jesús, itopiqui aboma bama namatü suiñemo “saruqui”, abu ñapanrrüma. Iñanamacü eana bama icocoromati Jesús anecanatai, nauqui arrüpiama arrtü cocono uimia nanaiña arrüba yacüpucurrüma bama israelitarrü, o champü. Rranrrüma nauqui uicoco nanaiña yacüpucurrüma. Pero arrti Jesús chauqui titaesümunuti oñü ñünana manio bacüpucuca, arrüba botorrio tücañe uiti Moisés.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Sane nauquiche chüsupasutiupü nüriacarrüma bama mañoñünca, tapü mameso arrüna ñemanauncurratoe manitacarrü icütüpüti Jesucristo.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Arrübama üriatu bama icocoromati Jesús au Jerusalén champü piquiataca bacüpucuca uimia iñemo. Champü nümoche sobi nüriacarrüma, itopiqui ümoti Tuparrü ichepatai nusaca.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Así que chauqui tütusio ümoma que arrti Tuparrü icüpurutiñü rranuneca ümo bama chütüpü israelitarrü tacana yacüpucurrti ümoti Pedro tücañe nauqui anunecati ümo bama israelitarrü.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Tusiatai yayuracarrti Tuparrü ümoti Pedro, nauqui ane icusüubuti, nauqui anunecati ümo bama israelitarrü tacana apóstol ti ümoma. Isiatai tusio yayuracarrti Tuparrü iñemo, bacheboti isusüubu nauqui rranuneca ümo bama chütüpü israelitarrü.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Tonema arrübama üriatu bama icocoromati Jesús au Jerusalén: Arrti Jacobo, arrti Pedro y arrti Juan. Numo tütusio ümoma arrüna yacüpucurrti Tuparrü iñemo, itorrimiatama iñemo nehesüma y ümotito Bernabé, na atusi que tüyasuriuruma somü icumpañerutubuma. Namatü suiñemo: “Amecosi aburaboi nurarrti Tuparrü au ba piquiataca nacioneca. Tapü arrüsomü suburaboira auna isucarü bama israelitarrü”.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Pero ñanquitioma somopünanaqui tapü tacürusu supaquionco iyo bama pobrerrü au Jerusalén. Sane nauquiche nantarrü yapacheca niquiubuñü nauqui rrayura ümoma.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Auquimanu isuñucati tatito Pedro, numo cuati au manu pueblurrü Antioquía. Acamanu icuansomococati, itopiqui tusiatai iñemo arrüna nipünatenti.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Ta basoti aübu bama chütüpü israelitarrü, bama icocoromati Jesús. Auqui aiñanaimia bama maquiataca israelitarrü auqui Jerusalén esaquiti Jacobo. Arrti Pedro caüma chübasotiquipü aübu bama chütüpü israelitarrü. Iñanatiyü peese pünanaquimia. Birrubuti ñünana bama maquiataca, itopiqui churriampü ümoma arrüna basoti ichepe bama chütüpü israelitarrü.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Arrübama maquiataca israelitarrü aboma acamanu isamutema isiatai, hasta arrti Bernabé isamutenti isiuquimia, mapañatito.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Arrüñü yarrtai arrüna churriampü isamutema. Chisamutempüma isiu arrüna ñemanauncurratoe manitacarrü uiti Tuparrü. Auqui sucanañü ümoti Pedro isucarü namanaiña: “Arrücü Pedro israelitarrücü, pero ta chaviviquiapü tacana yaviviqui bama israelitarrü, abu arrücü israelitarrücü. ¿Causanempü acüpu caüma ümo bama chütüpü israelitarrü nauqui avivimia tacana bama israelitarrü?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Ñemanauntu te israelitarrü oñü auqui maübo usaca icu na cürrü. Champürrtü tacana piquiataca nacioneca, ane nomünantü oboi.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Pero tusio nurria oemo que arrti Tuparrü yasuriuruti oñü, arrtü uicococati Jesucristo, champürrtü ui na uicocota nanaiña nüriacarrü uiti Moisés. Sane nauquiche arroñü ito sopicococati Jesucristo, nauqui asuriuruti oñü Tuparrü. Itopiqui chupuerurrüpü asuriuruti oñü ui arrüna numacoconauncu ümo nüriacarrü”.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Urrianca te nauqui asuriuruti oñü Tuparrü auqui nacarrti Cristo. Uirri tusio que ane nomünantü osoi ito. ¿Pero acasopü basuquiucati Cristo, nauqui manrrü anempü nomünantü osoi? No, champü.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Uiñocota manu nüriacarrü uiti Moisés, choñoncapütüqui ümo, itopiqui oñoncatü caüma ümoti Cristo. Sane nauquiche ane nuipünate, arrtü oñoncatü tatito caüma ümo nüriacarrü.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Arrüñü leheboñü nurria nüriacarrü. Tusio iñemo, ta chüpuerurrüpü icoco. Sane nauquiche iñocota. Yaca tacanarrtü isonca pünanaqui. Ñoncatü caüma ümoti Cristo. Isüboriquia ümoti Tuparrü.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Yaca tacanarrtü isonca apü curusürrü ichepeti Cristo. Sane nauquiche caüma isüboriquia aübuti Cristo, anati au niyausasü. Chisüboriquiaiquipü cunauntañañü, y enterurrü nisüboriqui icu na cürrü icococati naqui Aütorrti Tuparrü. Ñoncatü ümoti, itopiqui isuasürüca ümoti, y arrti coiñoti ichopiquiñü. Uiti urria nisüboriqui.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Yasutiu arrümanu ñacumanatarrti Tuparrü iñemo. Arrüna niconcorrti Cristo otopiqui, ta nauqui utaesübu eanaqui nomünantü. Itopiqui arrtü arrti Tuparrü yasuriuruti oñü ui arrüna arrtü uicocota nüriacarrü uiti Moisés, entonces champü nümochepü aconti Jesús apü curusürrü.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.