Atos 21
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Auqui manu supasamuca nariorrü ümo bama suisaruquitaiqui. Somecatü au barco. Besüro soboi isuqui turrü au manu cürrü ane cümuinta turrü, nürirri Cos. Au quiatarrü nanenese sopiñatai au Rodas, y auqui taha sopiñatai au manu pueblurrü nürirri Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Acamanu tabüco soboi taman barco niyücürrü aürotü au Fenicia. Somenompo, auqui somenotito auqui manu.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Supapasaca saimia manu cürrü ane cümuinta turrü nürirri Chipre. Tusio auqui barco au nepaurrü. Somenotito, somequi ümo manu cürrü Siria. Auqui sopiñatai au manu pueblurrü Tiro au manu cürrü Siria, itopiqui taha tiene que onco niquiaca barco.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Supapachequiucama bama icocoromati Jesús acamanu. Tabücoma soboi. Siete naneneca subaca acamanu esama. Arrüma manitanama ümoti Pablo uiti Espíritu Santo, namatü: —Tapü aücatü au Jerusalén.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Numo tübupasao manio naneneca, acomorabo somü, somecatito. Namanaiña bama suisaruquitaiqui au nürirrti Jesús ichepe nanaiña paüca y masiomanca süromatü suichepe auqui pueblurrü abeu narubaitu turrü. Acamanu supachesoiquia y sopeanca.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Auqui supasamuca nariorrü ümoma. Somenotüpo au barco. Tapü arrüma süroma tato au niporrüma.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Arrüsomü caüma tacürurrü sobesa viajerrü isuqui turrü auqui Tiro au manu pueblurrü nürirri Tolemaida. Sopiñatai taha, supanquiquia nurria ümo bama suisaruquitaiqui au nürirrti Jesús. Tamantai nanenese subaca ichepema.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Quiatarrü nanenese tansürü somecatito. Sopiñatai au manu pueblurrü nürirri Cesarea. Acamanu somecatü au niporrti Felipe, naqui nantarrü urapoiti arrüna urriampae manitacarrü. Arrti tücañe tamanti eanaqui bama siete mañonünca tacümanauncunuma, nauqui ayurama ümo bama pobrerrü au Jerusalén. Amonco somü esati.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Arrti Felipe abe cuatro nitaquiumucuturrti chüboposoiquipü. Arrion profetarrüion, opipiaca apanita uiti Espíritu Santo.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Subaca acamanu ñome manio naneneca. Auqui iñataiti maniqui taman profetarrü auqui Jerusalén, nürirrti Agabo. Arrti ipiacati anitati uiti Espíritu Santo.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Bapasearati suiñemo. Iñentati nipoñoentorrti Pablo. Itomoenotiyü uirri, motomoeno nipoperrti y neherrti. Auqui nanti: —Sane nurarrti Espíritu Santo: Arrti naqui esache na poñoentorrü tomoenoti ñana sane au Jerusalén ui bama israelitarrü, y torrioti uimia mecu bama rromanorrü.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Numo somoncoi arrüna sane, arrüsomü ichepe namanaiña bama maquiataca acamanu sopitochenacacati Pablo, tapü sürotitü au Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pero arrti iñumutati, nanti sane: —¿Causane tarucapae nabareo? Chauqui tirranrrü ito isuche aboi. Urriantai iñemo arrtü itomoenomañü au Jerusalén, urria ito iñemo arrtü isonca auqui nacarrti Señor Jesús.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Como chichübotiyüpü nauqui asioti, sane nauquiche tacürusu subaca icuatati. Sumucana somü: —Tari isamunenati Tuparrü isiu nirrancarrti.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Nauquiche tübupasao manio naneneca, acomorabo somü. Somecatü au Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Süromatito suichepe bama mümanamantai suisaruquitaiqui auqui Cesarea. Sopiñatai au Jerusalén. Iquianama somü au niporrti maniqui taman ñoñünrrü, nürirrti Mnasón. Arrti tücañe auqui Chipre. Tücoboi icocorotiti Jesús. Amonco somü au niporrti.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Arrübama suisaruquitaiqui au Jerusalén bien yasuriuruma somü aübu nipucünuncurrüma.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Au quiatarrü nanenese arrti Pablo iquianati somü esati Jacobo. Acamanu iyoberabaramacü ito namanaiña bama ane nüriacarrüma eana bama icocoromati Jesús.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Arrti Pablo manquioti nurria ümoma. Auqui urapoiti isucarüma nanaiña arrüna urriante uiti Tuparrü aübuti eana bama chütüpü israelitarrü.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Numo toncoimia nurarrti, iñanaunumati Tuparrü. Auqui namatü ümoti: —Tusio aemo, aboma sürümanama bama israelitarrü icocoromati Jesús. Pero namanaiña arrüma icocotama ito nüriacarrü uiti Moisés.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Pero oncoimia que arrücü anunecaca ümo bama israelitarrü pohosoma au piquiataca cüca, tapü icocotamainqui nüriacarrü uiti Moisés, ni circunsidabopümainqui bama aütorrüma, tacana arrüna nubacheata, y tapü icocotamainqui nanaiña arrüba bacüpucuca antiburrü.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Causane caüma osoi? Contoatai caüma tütusio ümo macrirrtianuca, ta taiñatai auna Jerusalén.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Ane arrüna supapensaca sane: Aboma auna bama cuatro mañoñünca urapoimia nirrancarrüma acumanama ümoti Tuparrü.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Acosi aübuma, nauqui apisamune isiu arrüna nüriacarrü. Tiene que apaca itobo nitapaquiquirrimia. Ui arrüna sane caüma tusiatai ümo namanaiña macrirrtianuca, ta arrücü ito aicocota nüriacarrü uiti Moisés. Y tusio ito caüma, ta chiñemanauntupü arrümanio manitacaca aemo.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Tapü arrübama icocoromati Jesús, bama chütüpü israelitarrü, chauqui tücoboi supacüpuca quichonimiacarrü ümoma, ane corobo icu arrüna bacüpucurrü soboi ümoma, tapü basoma numañetu ba numuquianca mucumanana ümo maquiataca matupaca, y numañetu ba numuquianca mocoiñatai chübotüsoquiopü. Tapü chaboma ito notorrü, y tapü bavivicoma tacana numuquianca. Sane nurarrüma ümoti Pablo.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Urria nurarrüma ümoti. Au quiatarrü nanenese sürotitü aübu bama cuatro mañoñünca au niporrti Tuparrü nauqui aisamunema isiu nüriacarrü. Uraboimia que pürücü ba siete naneneca chauqui bien ticocotama isiu arrüna nüriacarrü uiti Moisés, nauqui acumanama ümoti Tuparrü.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Tüsaipü autacüru manio siete naneneca. Aboma ito au niporrti Tuparrü bama israelitarrü auqui manu provinciarrü Asia. Asaramati Pablo acamanu. Auqui matümoniancanama ümo bama macrirrtianuca au niporrti Tuparrü. Iñenomati Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Tosibicoma, namatü: —Mañoñünca auqui Israel, apayura suiñemo, tonenti naqui ñoñünrrü urapoiti isucarü nanaiña genterrü arrüna churriampü ñanunecacarrti ümo noesa genterrü israelitarrü y ümo ito nüriacarrü y ümo arrüna niporrti Tuparrü. Y toaviarrü cuamatü uiti bama griegorrü auna porrü samamecana ümoti Tuparrü. Sane nauquiche caüma ane nomünantü auna nocü uiti.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Itopiqui arrüma tasaramati Pablo au pueblurrü ichepeti Trófimo auqui Efeso, naqui griegorrü, champürrtü israelitarrti. Ñaquioncorrümapü caüma, arrti Pablo iquianatiti Trófimo au niporrti Tuparrü.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Sane nauquiche namanaiña macrirrtianuca auqui pueblurrü tüboricoma. Iyoberabaramacü. Enoti Pablo uimia. Itononomati türüpo auqui niporrti Tuparrü. Au manu rratorrü mamana uimia nituru niporrti Tuparrü.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Rranrrüma caüma aitabairomati Pablo. Auqui arrti maniqui comandanterrü ümo bama masortaboca rromanorrü ipiatenti que enterurrü genterrü au Jerusalén tüboricoma.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Auqui batasuruti ümo bama yacüpusurrti y ümo bama masortaboca. Süromatü yarucurrüma esa na genterrü. Arrübama macrirrtianuca asaramatü ümoti comandanterrü ichepe masortaboca. Auqui tochenco nocüsirrimia ümoti Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Aiñanainti comandanterrü esati Pablo. Enoti ui bama masortaboca. Itomoenomati ui torrü carenaca. Auqui arrti comandanterrü ñanquitioti pünanaqui genterrü: —¿Ñacuti naqui ñoñünrrü, isane nipünatenti?
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Auqui tosibicomantai bama macrirrtianuca. Aboma bama urapoimia sane, tapü bama maquiataca urapoimia quiatarrü. Asi que chüpuerurrüpü atusi ümoti comandanterrü isane pasabo. Sane nauquiche bacüpuruti nauqui aiquianamati Pablo au cuartel. Manu cuartel ane saimiantai ümo niporrti Tuparrü. Süromatü aübuti.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Numo tiñataimia esa manio gradarrü canrrü ümo cuartel, camperoti Pablo ui masortaboca ompacüma na aürotipo uimia, itopiqui simianatiatai ui bama macrirrtianuca nitüborirrimia ümoti.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Cuamatü isiuma, nitosibirrimia, namatü sane: —¡Apitabaisorrti maniqui ñoñünrrü!
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Tiñataimia masortaboca abeu nituru cuartel aübuti Pablo. Auqui ñanquitioti Pablo pünanaquiti comandanterrü, nanti: —Irranca baeta rrapari aübucü. (Manitanati Pablo auqui griegorrü.) Aiñumuti comandanterrü: —¡Así que aipiaca anita griegorrü!
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Tapü arrüna nirraquionco ta arrücü maniqui egipciorrü naqui bahiyoti subaübu aucutanu, maniqui yüriaburrü ümo bama cuatro mil mañoñünca mayatabayoca, bama süromatü iche eana rroense uiti.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Aiñumuti Pablo: —No, champürrtü arrüñü. Arrüñü israelitarrüñü. Yaca icu cürrü au manu pueblurrü sürümanarrü nürirri Tarso au manu cürrü Cilicia. Asamu nurria iñemo, irranca rranita ümo na genterrü.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Torrio uiti comandanterrü. Arrti Pablo atüraiti caüma omonü manio gradarrü ape. Masamunuti señarrü ümo genterrü, nauqui etaiyoimia. Nauquiche tetayoimia nurria, manitanati ümoma auqui ñanitacarrüma hebreo, nanti:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.