Atos 17
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NTLH
1 Nauquiche tüsüromatü auqui Filipo, pasaoma auqui manio puebluca, nobürirri Anfípolis y Apolonia. Auqui iñataimia au manu pueblurrü nürirri Tesalónica. Acamanu ane taman porrü sinagoga sürümanarrü, auna cauta meaboma bama israelitarrü.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Sürotitü Pablo taha tacana arrüna nantarrtai isamutenti. Anunecati ümo bama israelitarrü ñome ba trerrü semana cada nanenese nesa macansacarrü.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Itusiancatati isucarüma Nicororrü, auna cauta ane corobo, arrti Cristo tiene que ataquisürüti, y arrtü coiñoti, tiene que asüboriti tato. Nantito Pablo ümoma: —Arrti naqui Jesús, naqui surapoi ausucarü, tonentito Cristo, naqui tacümanauncunuti uiti Tuparrü.
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Auqui caüma aboma bama israelitarrü icocotama, y süromatü ichepeti Pablo y arrti Silas. Aboma ito bama griegorrü icocotama ito. Y abe ito paüca arrüba tarucu ñupapanauncurrü.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Pero arrübama maquiataca israelitarrü pesabatai ümoma arrüna icocotama. Tüboricoma y oberabarama uimia bama mañoñünca malorrüma, arrümanuma champü niyachücoimia. Amencomantai yusiu cayaca, itümoniancatama genterrü. Auqui süromatü au niporrti Jasón apacheriurumati Pablo y arrti Silas, nauqui acurrtama aübuma isucarü genterrü.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Pero champürrtü tabücoma uimia. Sane nauquiche iñenomati Jasón y arrübama mümanamantai icocoromati Jesús. Süromatü uimia esa bama mayüriabuca. Namatü aübu nitosibirrimia: —Arrübama mañoñünca itümoniancatama genterrü au nanaiña cürrü y caüma aboma ito auna.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Arrti Jasón batasuruti ümoma au niporrti. Arrüma isamutema arrüna churriampü, chicocotapüma nüriacarrti yarusürürrü yüriaburrüCésar, itopiqui namatü que anati quiatarrü yüriaburrü, maniqui nürirrti Jesús.
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Nauquiche toncoimia arrüna sane manitacarrü arrüna genterrü y arrübama mayüriabuca, tüboricoma nurria.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Bacobürarama monirri pünanaquiti Jasón y pünanaqui bama icumpañeruturrti, nauqui ataesübuma uimia. Numo tübapacarama, emecanama.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Auqui caüma bama icocoromati Jesús bacüpuruma ümoti Pablo ichepeti Silas nauqui aüromatü auqui manu. Süromatü au tobirri auqui pueblurrü, besüro uimia au manu quiatarrü pueblurrü nürirri Berea. Inataimia taha. Süromatü au porrü sinagoga.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Arrübama israelitarrü acamanu manrrü buenurrüma pünanaqui bama pohoso au Tesalónica, itopiqui yasutiuma nurria arrüna nurarrti Tuparrü. Naneneca leheboma Nicororrü uiti Tuparrü, na atusi ümoma arrtü ñemanauntu nurria arrüna urapoimia bama apostolerrü isucarüma.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Sane nauquiche sürümanama bama israelitarrü icocoromati Jesús au manu pueblurrü. Aboma ito bama griegorrü icocotama, paüca ito, arrüba urria ñupapanauncurrü.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Pero arrübama israelitarrü auqui Tesalónica ipiatema arrüna urapoiti Pablo nurarrti Tuparrü au Berea. Cuamatü isiuma au Berea nauqui aitümoniancanama ito bama pohoso acamanu, nauqui atüborimia ümo bama apostolerrü.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Pero arrübama icocoromati Jesús icüpurumati Pablo abeu narubaitu turrü. Tapü arrti Silas ichepeti Timoteo süsioma au Berea.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Arrübama icumpañeruturrti Pablo auqui Berea süromatü ichepeti isuqui turrü au manu pueblurrü nürirri Atenas. Acamanu süsioti Pablo. Tapü arrüma süroma tato au Berea, nauqui uraboimia isucarüti Silas isucarütito Timoteo tari yeracamatü conto esati Pablo au Atenas.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Tapü arrti Pablo anati barrüperarati icümenuma au Atenas. Acamanu sucheboti nurria, itopiqui arrtaiti au manu pueblurrü sürümanama nituparrüma, nisanturrüma.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Manitanati aübu bama israelitarrü au na porrü sinagoga. Manitanatito aübu bama griegorrü iñanaunumati Tuparrü. Naneneca manitanati aübu bama aboma au plaza.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Eanaqui manuma mañoñünca aboma bama estudiaboma ñanunecacarrüma bama epicúreos. Aboma ito bama maquiataca estudianterrüma ümo ñanunecacarrüma bama estoicos. Baparioma aübuti Pablo. Auqui namatü ümomantoe: —¡Isanempü arrüna urapoiti usucarü naqui ñoñünrrü! Canapae manitanatiatai. Maquiataca namatü: —Canapae manitanati ümo bama maquiataca matupaca, arrübama chusuputacapüma. Namatü sane itopiqui arrti Pablo chauqui turapoiti isucarüma arrüna urriampae manitacarrü cütüpüti Jesús, y arrüna nisüboriquirrti tato eanaqui macoiñoca.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Auqui manu iquianamati Pablo onü taman yiriturrü nürirri Areópago, auna cauta nantarrü iyoberabaramacü. Acamanu ñanquitioma pünanaquiti: —Suirranca atusi suiñemo arrüna nuevurrü nanunecaca.
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Urasoi suisucarü arrüna champü tüsomoncoi. Caüma suirranca atusi suiñemo isane arrüna sane.
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Itopiqui arrübama pohoso au Atenas y arrübama extranjerurrü pohoso ito acamanu, toneantai yachücoimia, nauqui onsaperioma arrüba nuevurrü manunecataca y tacane ñapanitema ito.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Auqui arrti Pablo atüraiti acamanu eanama onü manu yiriturrü nürirri Areópago. Nanti sane ümoma: —Arraño mañoñünca auqui Atenas, yasacatü aume tarucapae napanauncu ümo matupaca, masantuca.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Itopiqui yacatü auna cauta nantarrü apeanca. Isuñutui taman altar canrrü ane nicororrü cütüpü, nantü sane: “Arrüna altar ümoti maniqui Tuparrü chusuputacatipü”. Arraño apiñanauncati Tuparrü, pero ta chapisuputacatipü. Tonenti te naqui ümoche arrüna nirranitaca ausücarü.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 ‛Uiti urriane cürrü y nanaiña arrüba abe icu. Ane nüriacarrti au napese y icu ito cürrü. Sane nauquiche champürrtü bavivicoti ñoquiana ba poca omirriante ui bama mañoñüncatai.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Champürrtü nesesitaboti nisamucu bama mañoñünca icuqui nantai cürrü, itopiqui arrti te bacheboti osüboriquibo, uiti manasaca y uitito torrio oemo nanaiña arrüna ane icu na cürrü.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Isamunutiti tücañe maniqui taman ñoñünrrü (naqui Adán). Auquiti caüma aboma bama sürümanama macrirrtianuca icu na cürrü. Süboricoma uiti ñome mantucubo añorrü según arrüna nirrancarrti. Bachebotito cürrü ümoma cauta avivimia.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Rranrrti nauqui bapacheriuruti, averrtü puerurrü usuputarati. Ñemanauncurratoe, bama masaruquitaiqui, arrti Tuparrü anati auna uyarrüpecu, pero chüpuerurrüpü basarati.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Itopiqui uiti te osüboriquia. Uiti uñamenca, uiti usaca. Tacana arrüna namatü tücañe bama antiburrü aupariente bama ipiacama nicororrü: “Arroñü aütorrti Tuparrü”.
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Ñemanauntu te aütorrti Tuparrü oñü. Sane nauquiche tapü mapensaca que arrti Tuparrü urriancati ui oro, plata, canrrü, ni aisamunumatipü macrirrtianuca ui neherrüma, isiu arrüna ñapensacarrüma.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Tücañe champürrtü carrtigaboma macrirrtianuca uiti Tuparrü, itopiqui chütusiopü ümoma. Pero caüma bacüpuruti ümo bama apostolerrü, nauqui aüromatü au nanaiñantai auna icu na cürrü, nauqui uraboimia nürirrti Tuparrü, isucarü genterrü na aiñorronconomacü.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Itopiqui cuatüqui ñana manu nanenese ensümunu uiti Tuparrü auche acüputi ümoti taman ñoñünrrü, naqui tacümanauncunu uiti, nauqui acurrtati ñemanauncurratoe ümo nanaiña genterrü icu na cürrü. Sane nauquiche tusio ümo namanaiña macrirrtianuca arrüna sane, itopiqui arrti naqui ñoñünrrü süboricoti tato uiti Tuparrü eanaqui macoiñoca. Sane nurarrti Pablo.
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Auqui caüma arrübama amoncoma acamanu oncoimia nurarrti Pablo icütüpü arrüna nisüboriquirrimia tato bama coiño. Aboma eanama bama unumati Pablo, maquiataca namatü: —Anitase tatito suisucarü au quiatarrü nanenese arrüna sane.
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Auqui sürotitü Pablo auqui manu eanaquimia.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Pero aboma bama icocotama y süromatü isiuti. Eanama anancati taman ñoñünrrü nürirrti Dionisio, naqui tamanti eanaqui bama mayüriabuca au Atenas. Ane ito taman paürrü nürirri Damaris arrüna icocota, y aboma ito maquiataca acamanu bama icocotama.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.