2 Coríntios 12
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Arrüna nirranitaca ichacuñüantoe sürotiqui, panaca champürrtü urria nurria arrüna sane. Pero irranca suraboi ausucarü arrümanu numo yasacatü auqui quiatarrü niyasata, y arrümanu itusiancanatiyü Señor isucarüñü.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Tütabe catorce añoca arrti Tuparrü iquianatiñü ape au manu tercer napese au manu tiemporrü, nauquiche ticococati Cristo. Pero chütusiopü iñemo, arrtü anancañü taha aübu nanaiña nisütüpü, o arrtü aübu niyesa espirituatai. Arrtiatai Tuparrü tusio ümoti. Pero tusio nurria iñemo que anancañü taha au manu paraíso.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Taha ñoncoi arrüna chüpuerurrüpü rranitane auqui ñanitacarrüma mañoñünca, y ane ito bacüpucurrü iñemo, tapü surapoi.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ui arrüna sane puerurrüpü ane nivianucu pario. Pero champü isane nivianucu ui arrüna yacatü, más bien ipucünuncatai yucuata arrüba nichaquisürücü.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Arrtü nampü irranca rranita iñemoantoe, chüpuerurrüpü rranitatai, itopiqui ñemanauntu arrüna surapoipü. Pero chisamutempü sane, tapü anati mapensara que arrüñü ane manrrü nivialequi pünanaqui arrüna arrtaiti au nisüboriqui.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Arrümanu quiatarrü niyasata champü tacanache. Sane nauquiche arrti Tuparrü bacheboti ichaquisürücüboñü, nauqui tapü isamucañü ñentonaunrrüñü. Yaca aübu arrüna norrocorrü uiti taman choborese. Chebo uiti Tuparrü, nauqui acheti ichaquisürücüboñü.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Chauqui tütabe trerrü nirranquiqui pünanaquiti Señor, nauqui acurati iñemo.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Pero arrti nanti iñemo sane: “Iñatai aemo nibuenucu. Itopiqui ui arrüna chacusüucapü manrrü tusio nisusüu au nasüboriqui”. Sane nurarrti iñemo. Sane nauquiche caüma urriantai iñemo arrüna chisusüucapü. Ipucünuncatai icuata, itopiqui uirri caüma tusio nicusüurrti Cristo au nisüboriqui.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Sane nauquiche urriantai iñemo nichaquisürücü auqui nacarrti Cristo. Unumañü. Champü isane iñemo. Tüboricoma iñemo. Cuantio chütamampatai iñemo. Pero nanaiña urria iñemo auqui nacarrti. Itopiqui arrtü chisusüucapü, auqui caüma ñemanauncurratoe isusüuca uiti.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Rranitaca one tacanati locorrü, itopiqui iñemoantoe arrüna nirranitaca. Abu aboi isamute sane. Itopiqui arrañopü tiene que apanita nurria ichacuñü. Ñemanauntu te, arrüñü champü isane niyaca. Pero ta isiatai niyaca tacana bama maquiataca apostolerrü, bama ensümunuma aboi.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Bien ñasamunaunca abaübu. Itusiancata ausucarü ta ñemanauncurratoe apóstol ñü. Ñasamuca milagrorrü y señarrü taha abarrüpecu.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Arraño isiatai naucua iñemo tacana bama icocoromati Jesús au piquiataca puebluca. Champü nünantü sobi aume. Tamantai arrüna quiatarrü niyachücoi abaübu: Chirranquiquiapü naumoni amopünanaqui. ¡Tapü ünantü aume arrüna sane!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Chauqui nisobori, nauqui yero tanu aubesa yasaraño. Ui na caüma tabe trerrü niñame tanu. Arrtü iñatai, sane tatito sobi: Chirracobracapü amopünanaqui. Chirrancapü ümo naumoni, irranca nauqui isuasürü aume, aübu nanaiña nabausasü. Arrti taman ñoñünrrü bapacarati itoboti aütorrti, y itobo arrüna utuburiboti. Champürrtü bapacarati ñaüma itobo utuburiboti yaütoti. Arrüñü tacanati aubaü.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Itorrimiata nanaiña arrüna ane sobi autacu, hasta arrüna nisüboriqui, nauqui rrayura aume. ¿Carü arraño, aensapü chisuasürücapü aume, itopiqui arrüna naucua iñemo?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Así que bien tütusio aume, champürrtü apacarrtaca ichopiquiñü. Rrepente anati naqui nanti: “Arrti Pablo ipiacati nurria encañati oemo”.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Cautapü tirrencañaca aume? Ni arrübamapü icüpucama tanu encañaoma aume.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Nauquiche icüpucati Tito ichepeti maniqui quiatarrü saruqui, ¿acasopü encañaoma aume? No arrti Tito y arrüñü chepatai supapensaca y supachücoi.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 De rrepente arraño apapensaca que rraconomoca nanaiña arrüna sane nauqui rranitaca ichacuñüantoe. No chüsanempü. Rranitaca au nürirrti Cristo isucarüti Tuparrü. Rranitaca sane, nauqui rrayura aume, masaruquitaiqui, bama cuasürü iñemo.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Arrtü yeca tanu yasaraño, irrucatai, itopiqui rrepente autabüca sobi aübu arrüna churriampü iñemo. Y sane ito arraño arrtü ichabüca aboi aübu arrüna chüsamiamanapü aume. Ane penarrü sobi autabü aübu naburatoquiqui aumeampatoe y abubatio nenarrirrti quiatarrü, autüboriquiatai y cadati taman mapensarati itacutiatoe, y apanitaca churriampü ümoti quiatarrü y vanurrü año y champü nurrianturrü abarrüpecu.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Sane nauquiche irruca, arrtü yeca tanu tatito yasaraño. Ñonquisio nisüso autopiqui isucarüti Tuparrü. Chirrancapü isuche tatito ui bama sürümanama isamutema nomünantü tücañe, y chiñorronconomapücü, bama bavivico tacana numuquianca tücañe y isamutema arrüna chomirriampü.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.