Marcos 6

Yusuja Quisarati (CAVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesústu dirunucacuare tuhuaque. Cuacuaretu Nazaretju, tuque catemuticuareju. Tura mepehua cuana tsehuetu cuacuare.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Amena canajara huecaca juetihuajutu cuacuare caradati ishuque etareju. Nubitsu tujatu tuhua cuanaque bahuityatibunenucacuare. Anajacatacuare ecana, tura jidaque quisarati cuejayaju bacatsu.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Nanadaju ecuanara bacuareque taa riya. ¿Riyaquedya ama jatsu ri Joséja ebacuaque, mesa, caju cuana pujija ebacuaque? ¿Mariaja ebacuaque di taa riya? ¿Riyaque di taa ri Santiago, José, Simón, Judas jadyaja eujique? Tuja enuu cuanaque tupuju cuanaque taa rena rehua ecuanaja epujudya aniya, —jadya tuna jucuare.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jesúsra tuna acuare:
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Tuhua tuja epuju tujatu anericuare ama ai ejeque ecuitaja ataquique ama, tuhua cuanaque tuaqueja catyaticarama juya baatsu. Eje uma piji ujejeda cuanaque cuita camadya tujatu chachanecuare, tuja emetucu tsehue jabatsu.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Turatu bape cuita bacuare, eje uma piji ecana tuaqueja catyaticara juya baatsu.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Sitacuare tujatu peadya tunca beta earacana tura mepehua cuanaque.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Tuna cuadishahuaque cuahuie tujatu ecana acuare:
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Asicada juatsu catacati ishu jutu ishuque necadujutiume. Zapato jutuyaque cuita camadya necadujuticue.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ejeque epuju junatitsu, ejera jida batsayaju, tuhuadya neanicue tuja etareju, peya epuju dirunucaya tupu.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Eju junatiyaju ecuita cuanara batsacarama ayaju, eju tunara micuanara cuejayaque bacacacarama ayaju, masadama necuinanacue tuhuaque. Cuinanayaque neitataquenacue muru micuanaja ehuachi juque, “Aine yatse micuana tsehue juma”, jadya tuna ayaque. Tunadya tuna inime metse Yusuja quisarati bacacacarama ahua tibu, —jadya tuna Jesúsra acuare.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Epu cuana tupu tuna junenicuare Yusuja quisarati cueja juyaque.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ijehuecuinacuare tunajatu jetiama ijahua cuanara quijahuatishaya cuanaja ijahua cuana. Jetiama tuna ujejeda cuanaque chachanecuare, iyucaju riya piji etseri juratsu.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ecuari Herodesratu bacacuare Jesús ai juyaque, eje bucha juyaque jadya. Dutya quejatu ecuita cuanara Jesúsja ishu quisarati acuare.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Peya cuana bacue jucuare:
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Dutya ecuita cuanara quisarati ayaque bacatsutu Herodes jadya junucacuare:
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Juanra jadya quisarati ahuajutu Herodiasra dyaque ujeu bacuare. Iyemerecara ebari tujatu acuare. Jadya ama bucha patu Herodesra acuare: “Eje bucha juyaju ni tuque iyema”.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Herodestu bahuedya jucuare Juan Ecuita Cuana Utsaquique tuyuque, tuque Yusuja inime eque aniyaque jadya. Inime tujatu tupucuare “Yusura taa enerecaturau, era Juan iyemerehuaju”. Jadya tibudya tujatu etare apudaju ishamerecuare jutidya. Eje uma cuautu etare apudaju jucuare Juan tsehue quisaratira, tura cuejayaque bacacara ebari aya tibu. Jadya ama buchatu bape bape inime tupu tsehue jutidya cuinana bahue jucuare, inime cacuareticarama juya tibu.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Chamacamatu Herodiasra eje bucha iyemeree Juan aishuque emajaca dadicuare. Cuinana huecaca camaratsurutiyajutu Herodes chine caticuare. Cuejamerecuaretu dutya huaraji inime metse cuanaque. Sudaru cuana cuatsashaqui cuanaquetu cuejamerecuaredya. Tumebaedyatu Galilea yahua juque dutya inime metse cuanaque cuejamerebarecuaredya.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Tuna araarayajutu Herodiasja ebacujunaque dutya ihuarahua cuanaja yacuaju ijahue juishu nubiticuare. Jadya tuque ijahue juyaju baatsutu Herodesra bijisericuare tuja ijahue, tumebaedya tuatsehue araaraya cuanara. Tuja yatuca eque dyaque jida baatsu tujatu epuna ehue ebari acuare:
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Yusura ique panerecatura, era mique tyaana ayaque tyayaque ama juatsu. Ique chipiruqui. Jetiamaja ecuari ique. Etyaudya mique ecue ai aniyaque patya jaque, mira bacayaque juatsu, —jadyapa tujatu epuna ehue ebari acuare.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Jadya ahuajutu tumeque epuna ehue ebari cuinanaquenacuare etare juque. Tume tujatu ecuaque bacaduraticuare:
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Tumetu epuna ehue ebari nubinatinucacuare ecuari Herodes queja.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Jadya ahuajutu Herodes dyaque peya inime jucuare. Jadya ama bucha tujatu eje bucha tyataqui ama amadya bacuare, tura quisarati ahuaque tuatsehue chine juya cuanaja ijacaju jadya juhua tibu, “Yusura ique panerecatura, era tyaana ahuaque tyayaque ama juatsu”.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Jadya tibudya tujatu cuatsashacuare tuja sudaru:
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Jadya ahuajutu cuacuare etare apudaju. Cuaatsutu pititubuticuare Juan. Tubutsutu Juanja iyuca pejaju iyatsu epuna ehue ebari tyaticuare. Tura tyatihuaju tujatu ecuaque inamereticuare.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Jadya juhuaque bahue juatsutu Juanra mepehua cuanara emajuque queticuare. Dujutsu tuna ishaticuare caniju.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jidaque quisarati cuejara cuadishatanacuare cuanaque juetitsu tunajatu cuejaeticuare Jesús tuna eje bucha jutihua cuanaque, dutya tunara bahuityatihua cuanaque jadya.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Tunara tuque tuna junenitichine cuanaque cuejayaque tsunumeetu ecuita cuana Jesús queja umae jutiya, diruya jadya jucuare. Tuja, ni tura mepehua cuanaja jadyatu aijama emajaca jucuare ni araara ishu. Jadya tibudya tujatu ecana jadya acuare:
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Jadya cacuejatitsu tuna cuacuare cuaba eque peya queja amaca ajetaya ama queja.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Umada ecuita cuanara tuna badadicuare cuayaju. Adebadadicuare tuna eju Jesús cuayaju. Tume tuna Jesús cuayaju badaditsu ecuita cuana dutya epuju cuanaque tsajajabarecuare Jesús tura mepehua cuana tsehue cuaya queja. Baredadicuare tunara. Icueneta junati ecana jucuare.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Cuaba juque cuinanayaratu Jesúsra bacuare jetiama ecuita tuque ihua juyaju. Jadya baatsu tujatu ecana nerecada banaticuare. Uhuisha cuana aija naruquima juneniyaque bucha tujatu ecana banaticuare. Jadya tibu tujatu ecana jetiama Yusuja quisarati cuejatibunecuare.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Amena ijeti nubihuietu tura mepehua cuanara Jesús jipeticuare.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Isaracue ecuita cuana. Padiru ecana epu cuanaju, epu ashaasha cuana japadamaju. Pacabacatidiru ecana ara ishu cuanaque, —jadya tunajatu aticuare Jesús.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 —Cuadishaya ama tuna era. Micuanaradya ecana nemihuacue, —jadya tuna Jesúsra acuare.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 —¿Eje uma pan jatsu ecana cabetihua? Nebacaduraticue, —jadya tuna Jesúsra acuare.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Tume tujatu ecuita cuana cuarequi cuarequi iyabutyamerecuare tuhua tuna netibareyaju cuitadya.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Dutya ecuita cuana anibutecuare. Peadya cuareju cien, peya cuareju pishica tunca jadya tuna jetiama cuare anibutebarecuare.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jadya juatsutu Jesúsra inaticuare pishica pan, beta jae jadya. Inatsu tujatu barepa Yusu aniya queja petacuare. Petayaquetu jucuare:
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Dutya tuhua jucuare cuanaque tuna araaracuare, pana jeque juya tupu.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Jadya juhuajutu Jesúsra mepehua cuanara jequeshabarecuare peadya tunca beta earacana jiti arida cuanaque pan tunara arabishahua cuana tsehue, jae jadya tsehue.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Jetieque ama tuna araaracuare. Pishica mil deca cuana tuna araaracuare; epuna cuana, ebacua piji cuana jadya piyebamaque.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Tumetu Jesúsra tura mepehua cuanaque jadya acuare:
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Amena ecuita cuana cuadisha ishu isaratsutu Jesús tsuracuare emata baruda cuita amaju Yusu tsehue quisarati ishu.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Cuaba tsehue cuahua cuanaque tuna bei patya patya apunacuare. Jesús camadyatu jucuare uhuaju.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Japada equera tuna Jesúsra bacuare masada nerecada tsehue tarutaruyaju cuejijira acuatsuraya tibu. Amena huecaca japadama tacure quique pidya juhuaju tuna Jesúsra jipedirunucacuare, ena dyaque eque ajeajeyara. Baredirucara datse tujatu ecana acuare.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Jesús ena dyaque eque ajeajeyaju baatsu tuna quiquecuare:
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Dutyara tunajatu bape inime tillaqui jadya acuare, ena dyaque eque ajeya baatsu. Jadya juyaju tuna Jesúsra isaracuare:
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Tumetu tsuracuare tuna queja cuabaju. Tuque cuabaju tsurahuaju cuitatu amena cuejiji neticuare. Jadya baatsutu tura mepehua cuanaque anajacatacuare.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Tunaratu adebacuare ama jari tuja casa aniyaque, arepa tura pan, jae jadya jetiama ecuitaja ishu tupu amerehuaque bahua ama bucha. Adebataqui ama jari tuna bacuare Jesús aique.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Bei riquetsu tunajatu Genesaret yahuaju jaratsuranatitsu cuaba risinaticuare.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Muya jutidya, tuna cuaba juque cuinanayajutu tuhua aniya cuanara Jesús adebatsa piisi acuare.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Masadama tunajatu tsapecuare quisarati tuque junatihuaque. Dutya jujeri tuhua cuanaque tuna bahue jucuare. Jesús, tura mepehua cuanaque jadya tuna epu epu cuanaju junenicuare. Jesús tunaja epuju junatihuaque bahue juatsutu tuhua cuanara dujubarecuare ebadequi cuanaju ujejeda cuanaque tuaqueja.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Eju tuque junatiyaju epu achaacha cuanaju, epu arida cuanaju, tee cuanaju aniya cuanara jadya tunajatu cuinanashabarecuare edijiju ujejeda cuanaque. Canerecaticuare tuna tuaqueja:
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.