Marcos 5

Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nekztanaqui kotz̈ najwctuñtan irantichic̈ha Gadara cjita yokquin.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Kjaz̈ wilta kjojchami kjarami carinz̈tan c̈hejlz̈inzpantac̈ha. C̈hejlz̈tiquiztan carinaqui kjoksñipankaztac̈ha; t'una kjolzñipankaztac̈ha. Anaz̈ jecmi nii z̈oñz̈ azquiziqui alcansatc̈ha, nii atipzjapaqui.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ween majiñ campu santuran cururan ojklayñitac̈ha kjawcan. Maztan persun janchi chjojritsñitac̈ha.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Az̈quiztan nii z̈oñiqui Jesusa cherz̈cu, zajtz̈quichic̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzlaki.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Nekztan altu jorz̈tan chiichic̈ha, tuz̈ cjican:
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Tuquiqui Jesusaqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican:
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Niz̈aza Jesusaqui pewczic̈ha:
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nekztan nii zajranacaqui Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, ana najwcuñ ojklayskatajo.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Nekziqui tsjii lumquiz tama cuchinacaqui lulatc̈ha.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Niz̈taqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican:
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nekztanac Jesusac cjichic̈ha:
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Nekztanaqui nii cuchi itzñi z̈oñinacaqui tsucaña zajtchic̈ha. Wajtquinami jochquinami cwint'ichic̈ha cuchi kjazquiz katta quintu. Nekztan z̈oñinacaqui ojkchic̈ha, nii paatanaca cherzñi.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 — ausente —
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 — ausente —
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Nekztanaqui z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha:
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Nekztan Jesusa walsiquiz luznan nii z̈ejtchi z̈oñiqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha:
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Jesusaqui ana munchic̈ha, tuz̈ cjican:
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Nekztanaqui Tunca Wajtanaca cjita yokaran ojklaychic̈ha nii z̈ejtchi z̈oñiqui. Nicjuñ jaknuz̈ Jesusaqui nii c̈hjetinchiz̈laja, jalla nii mazmazquichic̈ha. Jalla nekztanaqui nii maztiquiztan tjapa z̈oñinacaqui tsucchic̈ha.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Nekztanaqui Jesusaqui kot najwctuñtan quejpz̈quichic̈ha walsiquiz. Kot ataran z̈elan, nekziqui muzpa tama z̈oñinacaqui niiz̈ muytata ajczic̈ha.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jalla nekztan tsjii Jairo cjita z̈oñiqui tjonchic̈ha. Judionacz̈ ajcz kjuy jiliritac̈ha niiqui. Jesusa cherz̈cu niiz̈ yujcquiz ezlaki quillzic̈ha.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Nekztan Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, tuz̈ cjican:
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Nekztanac Jesusaqui niiz̈tan chica nii z̈oñz̈ kjuya ojkchic̈ha. Okan tama z̈oñinacaqui Jesusiz̈ wirquiz apzic̈ha, ts'acjascan tejwc tejwcwarascan.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Z̈oñinacz̈ taypiquiz tsjaa laa z̈on z̈elatc̈ha. Tuncapan wata ljoc okiñtac̈ha.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Tsjii kjaz̈ kullñi z̈oñinacz̈quin ojkchinc̈ha. Juc'anti sufriskatchic̈ha ninacaqui. Nuz̈quiz inapankaz tjappacha naaz̈a cusasa castassinc̈ha. Naa z̈onqui juc'anti laa cjisnatc̈ha; ana wira z̈eti atatc̈ha.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Lanz̈cu nii orapacha tsijtsic̈ha naaz̈a ljoc ojkñiqui. Z̈ejtchinc̈ha. Persun janchiquiz naychinc̈ha, nii laaquiztan z̈ejtchi.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Jesusaqui persun kuzquiz naychic̈ha, niiz̈ aztan naa z̈on c̈hjetinchic̈ha, nii. Nayz̈cu wir kjutñi cherzic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Nekztanac niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui cjichic̈ha:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Nekztan Jesusac z̈oñinacz̈ kjutñi chercherzic̈ha, jectc̈halaj nii lanzi, nii pajzjapa.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nekztan naa z̈onqui persun curpu z̈ejtchi nayz̈cuqui, ekekscan cjarcatcan macjatchinc̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzinc̈ha. Nekztan naaqui tjapa werara mazzinc̈ha.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha:
34 Então Jesus lhe disse:
35 Nekztanaqui Jesusiz̈ naa z̈onaquiz chiyan, tsjii z̈oñinacaqui tjonchic̈ha; Jairo cjita judio jilirz̈ kjuyquiztan tjonchic̈ha. Nii jilirz̈quiz cjichic̈ha:
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Jesusazti nii z̈oñinacz̈ chiita taku ana catokchic̈ha. Nekztan nii jilirz̈quiz cjichic̈ha:
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Nekztan Jesusaqui Pedruz̈tan Santiaguz̈tan Juanz̈tan (Santiaguz̈ lajk) ninacakaz apskatchic̈ha. Partinaca ana apskatchic̈ha Jesusaqui.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nekztan judío jilirz̈ kjuyquin irantiz̈quichic̈ha. Nekzi z̈oñinacaqui ancha kjawcanz̈ kaatkalc̈ha. Niz̈ta cherchic̈ha Jesusaqui. Ancha arnatc̈ha nii kaañi z̈oñinacaqui.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Kjuyquin luzcu, Jesusaqui cjichic̈ha:
39 Ao entrar, disse:
40 Nekztan nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjassic̈ha, nii nonz̈cu. Jesusazti zancuñ nii z̈oñinaca ulanskatchic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui maa ejpz̈tan niiz̈ mazinacz̈tan luzzic̈ha, jakziquin naa uz z̈elatc̈haja, nicju.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nekztan Jesusaqui naa uza kjara tanzic̈ha. Niz̈aza altu tawkz̈tan chiichic̈ha:
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Nekztanac nii orapacha naa uzqui z̈aaziñc̈ha. Ojklaychiñc̈ha. Tuncapan watchiztac̈ha naa uzqui. Nekztanaqui nii z̈oñinacaqui kuz kata tsucchic̈ha. Ancha ispantichic̈ha.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Nekztan Jesusaqui zuma iwjt'ichic̈ha, tuz̈ cjican:
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.