Marcos 11
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NTLH
1 Nekztanaqui pizc wajtquin irantichic̈ha Tsjiiqui Betfagé cjitac̈ha, tsjiiqui Betania cjita. Jerusalén wajtz̈ z̈catillatac̈ha, Olivos cjita cur zanquiz. Jesusaqui tsjii pucultan tjaajinta z̈oñinaca tuqui cuchanchic̈ha,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 tuz̈ cjican:
2 com a seguinte ordem:
3 Yekjap z̈oñiz̈ pewcznanaqui, “¿Kjaz̈tiquiztan niz̈ta paa?” cjenaqui, anc̈hucqui tuz̈ kjaaznaquic̈ha, “Chawjc jiliriz̈ pecc̈ha”, cjican. “Upaquiztan tii aznuc tjepuntaz̈ cjequic̈ha”.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Nekztan nii pucultanaqui ojkchic̈ha. Tsjii aznu cherchic̈ha, kjuy zanquiz mokz̈ta; callquiztac̈ha. Nekztan ninacaqui aznu jwersic̈ha.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Yekjap nekz z̈ejlñi z̈oñinacaqui pewczic̈ha:
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Jesusiz̈ chiitacama kjaazic̈ha. Nuz̈quiz nii z̈oñinacaqui cutzic̈ha.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Jesusiz̈quin nii aznu zjijcchic̈ha. Nekztan zquitinaca carunsic̈ha, Jesusiz̈ yawzjapa.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Yekjap z̈oñinacaqui ch'ojña ramuzanaca pootz̈cu, nii jiczquiz chjinchic̈ha. Zquitinaca chjinchizakazza. Nuz̈ paachic̈ha rispitsjapa.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Jesusiz̈ tucquin ojkñi z̈oñinacami Jesusiz̈ wirquin apzñi z̈oñinacami tjappacha wiwchic̈ha, tuz̈ cjican:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Tiiz̈ mantaquic̈ha, uc̈hum tuquita z̈oñic̈ha David cjita, jalla niz̈ta! ¡Yooz wintijla! ¡Viva uc̈hum Yooz!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jalla nuz̈u Jesusaqui Jerusalén watja luzzic̈ha. Niz̈aza timpluquiz luzzic̈ha. Tjapa kjutñi chercherchic̈ha. Nekztan tjuñiz̈ zeziz̈ cjen Betania cjita wajtquin ojkchic̈ha niiz̈ tuncapan tjaajinta z̈oñinacz̈tan.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Jakataz̈uqui Jesusaqui Betania wajtquiztan ulanz̈can, c̈hjeri eecskatchic̈ha.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Az̈quiztan higuer munti cherchic̈ha, ch'ojña chjañchiz. Nii munti cherzñi ojkchic̈ha, “Frutaj z̈ejlz̈”, cjican. Nii munti irantan, chjañikaz z̈elatc̈ha. Anatac̈ha frut timpu.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Nekztan Jesusaqui nii muntiz̈ quintra chiichic̈ha:
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nekztan Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈tan Jerusalén watja irantiz̈cu timpluquiz luzzic̈ha. Nekztan timpluquiztan zawncchuc liwj tuyñi z̈oñinacami kjayñi z̈oñinacami tjirkatchic̈ha. Paaz campiiñi z̈oñinacz̈ mizami paloma tuyñiz̈ zillami k'ala pjokz̈inchic̈ha.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Jesusaqui nii timplu patiuran kuz̈ñi z̈oñinaca k'ala jarq'uichic̈ha.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Nekztanac chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Nekztan timplu chawjc jilirinacaqui judio lii tjaajiñinacaqui nii quintu zizcu parlichic̈ha:
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Tjuñiz̈ kattan Jesusaqui wajtquiztan ulanchic̈ha niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈tan.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Jakawenztaz̈uqui nii higuer cjita munti wilta watchic̈ha. Waaa, kjoñchi cherchic̈ha, z̈ep'anacz̈quiztanpacha.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedruqui Jesusiz̈ tuquita chiita taku cjuñz̈cu cjichic̈ha:
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Jesusaqui kjaazic̈ha:
22 Jesus respondeu:
23 Weraral cjiwc̈ha, jakzilta z̈oñit nii najwc curquiz, “Curu, tekztan zaraka. Pajk kotquiz luzca”, nuz̈ cjican chiyasaz̈ niiqui, niz̈tapachaz̈ curu okasac̈ha, ana paysnakasaz̈ niiqui, tjapa kuztan cjesaz̈ niiqui.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Jaziqui anc̈hucaquiz chiyuc̈ha, c̈hjulumi Yoozquiztan mayizaquiz̈ niiqui, tjaataz̈ cjequic̈ha, Yoozquin tjapa kuztanz̈ cjee.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Niz̈aza anc̈hucqui c̈hjulorat Yoozquiztan mayisaja, nii orac anc̈huca quintra z̈oñinacz̈ uj pertunaquic̈ha. Nekztan anc̈huca Yooz Ejpqui anc̈huca ujmi zakaz pertunaquic̈ha.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Anc̈hucqui ana z̈oñz̈ uj pertunasaz̈ niiqui, niz̈aza arajpach Yooz Ejpqui anc̈huca ujnaca anazakaz pertunasac̈ha.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Nekztanaqui Jesusaqui Jerusalén watja wilta quejpchic̈ha niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈tan. Jesusaz̈ timpluran ojklayan timplu jilirinacz̈tanami lii tjaajiñinacz̈tanami wajt jilirinacz̈tanami jalla ninacaqui Jesusiz̈quin tjonchic̈ha.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Nekztan pewczic̈ha:
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jesusac nekztan kjaazic̈ha:
29 Jesus respondeu:
30 Tiil pewcznac̈ha anc̈hucaquiz. ¿Ject Juan mantichi, bautisjapajo? Yoozkaya uz̈ z̈oñej. Jazicz̈ kjaazna.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Nekztanac ninacpora ancha ch'aasi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican:
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Uc̈humqui anapanc̈ha chiyi atasac̈ha, “Z̈oñiz̈ mantitacha”, cjican.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 ana kjaazñi atchic̈ha. Ninacaqui chiichic̈ha:
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.