Lucas 20
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NVT
1 Zapuru Jesusaqui timpluquiz z̈oñinacz̈quiz tjaajnatc̈ha, y niz̈aza liwriiñi Yooz taku paljayatc̈ha. Jalla nuz̈ tjaajnan, tsjii nooj timplu jilirinaca, lii tjaajiñi jilirinaca, wajt jilirinaca, jalla ninacaqui Jesusiz̈quiz macjatchic̈ha.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Nuz̈ macjatz̈cu Jesusiz̈quiz paljaychic̈ha:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Nekztanaqui Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Ject Juan mantiz̈quichi bautisjapajo? ¿Yoozkaya uz z̈oñinaca, ja? Kjaazna.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Jalla nuz̈ chiitiquiztanaqui ninacpora ch'aasi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 “Zoñiz̈ mantitacha Juanqui” cjican uc̈hum kjaaznaquiz̈ niiqui, tjapa z̈oñinacaqui uc̈hum conac̈hani maztan c̈hjacjawi. Tii z̈oñinacaqui Juanz̈ puntuquiztan cjiñic̈ha, niiqui werarapanc̈ha Yooz taku paljayñi profetaqui, jalla nii.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Nuz̈ palt'iz̈cu nii jilirinacaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Nekztanaqui Jesusaqui z̈oñinacz̈quiz paljayi kallantichic̈ha. Paljaycan tii quintu quint'ichic̈ha, tuz̈ cjican:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Uwasa ajz cujicha timpu tjontan patrunaqui piyuna cuchanz̈quichic̈ha niiz̈ partir zkala ricujzjapa. Nii pachpiquiz partira langzñi z̈oñinacazti patrunaz̈ cuchanz̈quita piyuna kijchcu chjatkatchic̈ha. Ana c̈hjulchiz cuchanchic̈ha.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Nekztanaqui patrunaqui wilta tsjiiz̈tan piyuna cuchanz̈quichic̈ha. Nekztan partir yokquiz kamñi z̈oñinacaqui patrunaz̈ cuchanz̈quita piyuna ch'aanchic̈ha, niz̈aza kijtchic̈ha, niz̈aza ana c̈hjulchiz cuchanchic̈ha patrunz̈quin.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Nekztanaqui patrunaqui tsjiiz̈tan cuchanz̈quichic̈ha. Nii partira z̈oñinacaqui cuchanz̈quita piyuna chjojritchic̈ha, niz̈aza chjatkatchic̈ha.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ‛Niz̈tami nii yokchiz patrunaqui pinsichic̈ha, tuz̈ cjican: “¿C̈hjulut wejr paas? Wejt k'ayi majch cuchnac̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cuqui nii partira z̈oñinacaqui rispitac̈hani”.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Pero partira zkala langzñi z̈oñinacazti cuchanz̈quita majch cherz̈cu, ninacpora parlassic̈ha, tuz̈ cjican: “Tiiqui tjappacha tii irinsa tanznac̈hani. Jaziqui ticz̈ conz̈la. Nekztan uc̈humz̈ tii zkal yokac tanznaquic̈ha”.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Nuz̈ pinsitiquiztan partira langzñi z̈oñinacaqui cuchanz̈quita majch yok tjiya jwescu conchic̈ha.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Wejrqui cjiwc̈ha. Tjonz̈cu zkal yokchiz patrunaqui partira langzñi z̈oñinaca conaquic̈ha. Nekztanaqui patrunaqui niiz̈ zkal yoka yejkz̈quin tjaaznaquic̈ha.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Jesusaqui ninacz̈ kjutñi cherz̈cu cjichic̈ha:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Nii maz cjen jakziltat ujquiz tjojtsnac̈haja, jalla niiqui pirasuz̈takaz t'okuntaz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza jakziltiz̈ juntuñ nii mazqui tjojtsnaquiz̈ niiqui, pulpuz̈takaz t'oknaquic̈ha.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Jesusaqui nii quintu chiyatc̈ha quintra z̈oñinacz̈ puntu. Jalla niz̈tiquiztan timplu jilirinaca, niz̈aza lii tjaajiñi maestrunaca, jalla ninacaqui Jesusaqui tanz pecatc̈ha nii orapacha. Pero parti z̈ejlñi z̈oñinaca ekscu, ana tani atchic̈ha.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Pero nii quintranacaqui Jesusiz̈quiz tiraz̈ awayt'atc̈ha. Niz̈aza tsjii kjaz̈t awayt'ini z̈oñinaca mantichic̈ha, Jesusiz̈tan ojklayajo zuma z̈oñiz̈takaz. Nuz̈ chica ojklaycan Jesusiz̈quiztan ana zuma taku jwes pecatc̈ha, uj tjojtunzjapa. Jalla nuz̈ uj jwezanz̈cu nii wajt chawc jilirz̈quiz intirjiz pecatc̈ha.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Jalla nuz̈ awayt'ican Jesusiz̈quiz pewczic̈ha tuz̈ cjican:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Jaziqui tjaajznalla tii puntuquiztan. Wejrnacqui César cjita chawc jilirz̈quiz tas paaz tjaayiñc̈ha. ¿Jalla nuz̈ tas paaz tjaazqui wali cjesaya, uz anaz̈ wali cjesaj?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Pero nuz̈ pewcztiquiztan nonz̈cu Jesusaqui ninacz̈ pizc kuzziz naychic̈ha. Nekztanaqui cjichic̈ha:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Tsjii paaz zjijca, cherzjapa.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Anaz̈ jecmi Jesusiz̈quiztan ana wal taku jwesi atasac̈ha nii z̈ejlñi z̈oñinacz̈ yujcquiz cjicanpachaqui. Jalla nuz̈ Jesusiz̈ kjaaztiquiztanaqui ninacaqui ispantichic̈ha; ch'uju cjissic̈ha.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Wiruñaqui tsjii kjaz̈t saduceo cjita z̈oñinacaqui Jesusiz̈tan zali ojkchic̈ha. Nii saduceo z̈oñinacaqui tjaajiñitac̈ha, ticzi z̈oñiqui anapan jacatatasac̈ha, nuz̈ cjiñitac̈ha. Jalla nii jacatatz puntuquiztan Jesusiz̈quiz paljaychic̈ha,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 tuz̈ cjican:
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Jaziqui pakallak jilazullca z̈elatc̈ha. Jilir jilaqui zalsic̈ha. Nekztan ticzic̈ha ana ocjalchiz.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Nekztanaqui tsjii taypir jilaqui z̈ew z̈on tjunatan zalsizakazza. Nekztan ticzizakazza ana ocjalchiz.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Nekztanaqui yekja taypir jilaqui z̈ew z̈on tjunatan zalsizakazza. Niiz̈ jaru niiz̈ jaru naa tjunatan zalsic̈ha tjapa nii pakallak jilazullcanacaqui. Niz̈aza tjappacha ticzic̈ha jilazullcanacaqui. Ana ocjala ecchipanc̈ha.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ultimquiziqui naa maatak z̈onqui ticzinc̈ha.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Jaziqui z̈oñinaca jacatattanaqui, ¿jakzilta jilz̈ tjunt cjequejo naa z̈onjo? Tjappacha nii pakallak jilazullcaqui naa z̈onatan zalsic̈ha. —Jalla nuz̈ pewczic̈ha saduceo quintra z̈oñinacaqui.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jalla niz̈ta puntuquiztanaqui Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Jakziltat Yoozquin kuzzizlaj niiqui ticziquiztan jacatatz̈cu, arajpach wajtquin z̈elaquic̈ha. Nicju z̈ejlcan ana zalznaquic̈ha. Niz̈aza anaz̈ zalzmi z̈elasac̈ha.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Arajpachquin z̈ejlcan, z̈oñinacaqui anjilaz̈takaz cjequic̈ha; ana ticznasac̈ha. Niz̈aza jalla nuz̈ jacatattiquiztanaqui Yooz z̈ejtñi maatinacapanc̈ha.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Yooz tawk libruquiz tsjii ujsñi kal quintu z̈ejlc̈ha. Nii quintu quint'ican Moisespachac̈ha uc̈hum zizkatchi, z̈oñinaca ticziquiztan jacatatñi, jalla nii. Nii Yooz tawk libruquiz Moisesqui cjijrchic̈ha, tuz̈ cjican: “Yooz jiliriqui Abrahamz̈ Yoozza. Niz̈aza Isaacz̈ Yoozza. Niz̈aza Jacobuz̈ Yoozza”.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Nii z̈oñinacz̈ curpu ticziz̈ cjenami, z̈ejtc̈ha. Yoozqui anac̈ha ticzi z̈oñz̈ Yoozqui. Niic̈ha z̈ejtñi z̈oñz̈ Yoozqui. Tjapa Yoozquin kuzziz z̈oñinacaqui z̈ejtchipan z̈ejlc̈ha.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Jalla nekztanaqui tsjii kjaz̈ lii tjaajiñi maestrunacaqui cjichic̈ha:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Jesusiz̈ walja zizñi zizñi chiican quintra z̈oñinacaqui eksic̈ha iya pewczjapaqui. Panz̈ atiptatac̈ha ninacaqui.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Davidpachac̈ha Cristuz̈ puntuquiztan “Wejt chawjc jiliric̈ha” cjican chiichic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan, ¿jaknuz̈t Cristo chawjc jiliri cjicanpacha Davidz̈ majch cjesajo?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Tjapa z̈oñinacaz̈ nonznan, Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Lii tjaajiñi maestrunacz̈quiztan cwitaza. Ninacaqui tol zquitchiz ojklayz justasñic̈ha, walja honorchiz cjisjapa. Niz̈aza palazquiz ojklaycan zuma rispitchiz̈ tsaanskatz pecñic̈ha. Niz̈aza ajcz kjuyquiz tucquin julz pecñic̈ha. Niz̈aza pjijstiquiz lujlcan ancha tucquin julz̈cu honorchiz cjiskaz pecñic̈ha.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Niz̈aza ninacapacha z̈ew maatakz̈ cusasanaca tanzjapa, incallc̈ha. Z̈oñinaca incallzjapa Yooztan az̈ka az̈ka parlitaz̈oka cjiñic̈ha. Yoozquin tjapa kuzziz z̈oñinacaz̈takaz tjeez pecc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui juc'ant tsjan anawaliz̈ castictaz̈ cjequic̈ha.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.