Lucas 19

Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jalla nekztanaqui Jerusalén wajt kjutñi ojkcan Jesusaqui Jericó cjita watja luzzic̈ha; nekztan nii wajt taypiquiz watchic̈ha.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Nicju tsjii ricach z̈oñi z̈elatc̈ha Zaqueo cjita. Nii z̈oñiqui impuesto cobriñiz̈ jiliritac̈ha, ancha ricachutac̈ha.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Niz̈aza nii z̈oñiqui Jesusa pajz pecatc̈ha. Kolta z̈oñitac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan wacchi z̈oñinacz̈ taypiquiz cjen, Jesusiz̈quin anatac̈ha cherchuca.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Nekztan Zaqueoqui tucquin z̈ajtz̈cu tsjii sicómoro cjita munti yawchic̈ha, Jesusa cherzjapa. Nii munti, jicz latuquiz z̈elatc̈ha, Jesusiz̈ watz z̈catipan.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Nii munti nuz̈ watcan, Jesusaqui tsewcchuc cherzic̈ha. Nuz̈ cherz̈cu cjichic̈ha:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Jalla nuz̈ chiitiquiztan Zaqueoqui apura chjijwz̈quichic̈ha. Ancha cuntintu Jesusa risiwchic̈ha.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Jalla nii cherz̈cu, tjappacha nii z̈oñinacaqui Jesusiz̈ quintra chuchchic̈ha, tuz̈ cjican:
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Jalla nekztanaqui Zaqueoqui tsijtscu, Jesusa Jilirz̈quiz cjichic̈ha:
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha:
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Wejrqui tsewctan cuchanz̈quita Yooz Z̈oñtc̈ha. Wejrqui tii muntuquiz tjonchinc̈ha, ujchiz z̈oñinaca kjawzñi, niz̈aza ninaca liwrii.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Jerusalén wajtz̈ z̈cati z̈elan, z̈ejlñi z̈oñinacaqui pinsichic̈ha, tuz̈ cjican: “Anzilla Yooz mantiz tjuñiqui tjonac̈hani”. Jalla nuz̈ pinsitiquiztan, niz̈aza nii z̈ejlñi z̈oñinaca niiz̈ chiita taku nonznan, Jesusaqui tii quintu paljaychic̈ha,
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 tuz̈ cjican:
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ima ojkcan, nii z̈oñiqui tunca niiz̈ piyunanaca kjawzic̈ha. Kjawz̈cu zapa mayniz̈quiz tsjii pajk valorchiz paaz intirjichic̈ha. Niz̈aza ninacz̈quiz cjichic̈ha: “Tii paaztan negocioz̈ paaquic̈ha, wejt quejpsquizcama”.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Nii z̈oñz̈ persun wajtchiz z̈oñinacaqui nii walja chjaawjkatchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan niiz̈ wirquin tsjii cumizuna mantichic̈ha, tuz̈ cjeyajo: “Tii z̈oñi anaz̈ pecc̈ha uc̈hum chawc jiliri cjisjapa”.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Niz̈tami chawc jiliri nombritatac̈ha. Nekztan niiz̈ yoka quejpchic̈ha, mantizjapa. Niiz̈ irantiz̈cuqui, kjawzñi cuchanchic̈ha niiz̈ paaz intirjita z̈oñinacz̈quin, jaknuz̈t zapa mayni paaztan canc̈haja, jalla nii zizjapa.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Primir piyunaqui prisintichic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, am paaztan canchinc̈ha tunca wiltan wiltan juc'anti”.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Nii chawc jiliriqui nii piyunz̈ honora paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: “Ancha walic̈ha. Zuma piyunamc̈ha amqui. Nii zkoluc paaztan zumpacha trabajchamc̈ha. Jaziqui amqui jilirim cjequic̈ha, tunca watja mantiñim cjequic̈ha”.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Tsjii piyunazti prisintichizakazza, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, am paaztan canchinc̈ha pjijska wiltan wiltan juc'anti”.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Nii chawc jiliriqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: “Jaziqui jilirim cjequic̈ha. Pjijska wajtquiztan mantiñim cjequic̈ha”.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Nekztanaqui tsjii piyunazti prisintichizakazza, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, tiz̈ am paazqui. Tsjii pañquiz z̈cucz̈cu chjojchinc̈ha.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Amqui walja cumpliskatñi patrunamc̈ha. Jalla niztiquiztan am eksinc̈ha. Ricujñamc̈ha ana amiz̈ nonztaqui. Niz̈aza ajzñamc̈ha ana amiz̈ c̈hjactaqui”.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Nekztanaqui nii chawc jiliriqui chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: “Ana zum piyunamc̈ha amqui. Am persun chiita takuqui am uj tjeez̈a. Amqui zizzamc̈ha, wejrqui kjanapanz̈lani cumpliskatiñ z̈oñtni, jalla nii. Ana weriz̈ nonztaqui ricujiñc̈halani. Ana weriz̈ c̈hjactaqui ajzniñc̈halani.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Niz̈tiquiztanaqui, ¿kjaz̈tiquiztanam amqui wejt paaz ana bancuquiz majcz̈injo? Bancuquiz majcz̈intiquiztan wejrqui paaz machtanpacha ricujtasac̈ha, tekz quejpz̈cu”.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Nekztanaqui nii patrun jiliriqui parti z̈oñinacz̈quiz mantichic̈ha, tuz̈ cjican: “Intirjita paaz kjañzna. Nii tunca paazziz z̈oñz̈quiz tjaa”.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Z̈oñinacaqui cjichic̈ha: “¡Wejt Jiliri! Tunca paazzizza nii z̈oñiqui”.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Patrun jiliriqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Anc̈hucaquiz tii razunal cjiwc̈ha. Jakzilta z̈oñit niiz̈ wacchi tjaata cusasa zuma cwitac̈ha, jalla niiz̈quiz juc'anti tjaata cjequic̈ha. Niz̈aza jakzilta z̈oñit niiz̈ koloculla tjaata cusasa ana zuma cwitac̈haja, jalla niiz̈quiztan asta nii zkolocullami kjañtaz̈ cjequic̈ha”.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Niz̈aza nii jiliriqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican: “Nii wejt quintra z̈oñinacaqui ana wejr pecchic̈ha ninacz̈ chawc jiliri cjisjapa. Jaziqui zjijczna ticju. ¡Zjijcz̈cu wejt yujcquiz conzna!” Jalla nuz̈ mantichic̈ha nii jiliriqui.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Jalla nuz̈ quint'iz̈cu, Jesusaqui Jerusalén watja tira ojkchic̈ha.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Betfagé cjita niz̈aza Betania cjita watjanaca z̈catz̈incan, niz̈aza Olivos cjita curulla z̈cati z̈elan, jalla nekztan pucultan niiz̈ tjaajinta z̈oñinaca cuchanchic̈ha,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 tuz̈ cjican:
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Jalla nuz̈ jwerz̈cu zjijcawc cjen cunamit z̈oñimiz̈ pewcznac̈han, “¿Kjaz̈tiquiztan tii aznu jwerjo?” cjicanaqui. Jalla nii puntu pewcztiquiztan anc̈hucqui kjaaznaquic̈ha, tuz̈ cjican: “Jesusa Jiliriz̈ tii aznu pecc̈ha”.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Nekztanaqui nii pucultan tjaajintanacaqui ojkchic̈ha. Jaknuz̈t Jesusa chiitc̈haja, jalla nuz̈ cjitacama watchic̈ha. Jalla nuz̈ tsjii mokta aznu watchic̈ha.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Jalla nuz̈ jweran, nii aznuz̈ tuyñunacaqui pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Tjaajintanacaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Nekztanaqui Jesusiz̈quiz chjitchic̈ha. Nekztan zquitinaca jepz̈cu ninacaqui Jesusiz̈quiz yawkatchic̈ha.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Nii aznuquiz Jesusaz̈ jiczquiz okan, z̈oñinacaqui zquiti chjinchic̈ha, zquitinac juntuñ okajo chawc jiliriz̈takaz.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Olivos cjita curulla watan, Jerusalén watja tjenzic̈ha. Jalla nekztanaqui tjapa niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui altu jorz̈tan Yooz honora wayti kallantichic̈ha. Chipchipcan Yooz honora waytichic̈ha, tjapa Jesusiz̈ paata milajrunaca cherc̈hiz cjen.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Niz̈aza cjichic̈ha:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Jalla nuz̈ Jesusiz̈quiz honora waytitiquiztan tsjii z̈ejlñi fariseo z̈oñinacaqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Nekztan Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Jerusalén watja z̈catz̈incan, jalla nii watja cherz̈cu, Jesusaqui nii wajtchiz z̈oñinacaz̈ cjen kaachic̈ha,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 tuz̈ cjican:
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Wejt puntu ana intintazziz̈ cjen walja anawali tjuñinacaz̈ tjonaquic̈ha. Nii tjuñinacquiziqui anc̈huca quintra z̈oñinacaqui tii wajtz̈ tjiya tsjii pirka quintra paaquic̈ha. Tjapa kjuttanz̈ anc̈huca wajt muytata quintrarionacaqui z̈elaquic̈ha.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Niz̈aza anc̈huca wajt pirkami k'ala pajltaz̈ cjequic̈ha. Tii wajtchiz z̈oñinaca ocjalanacz̈tanpacha contaz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza tjappacha k'ala pampa nonz̈taz̈ cjequic̈ha, anaz̈ maz tawkitami z̈elaquic̈ha. Yoozqui anchucaquiz tsjii liwriiñi cuchanz̈quichic̈ha; anc̈huczti nii liwriiñiqui ana pajchinc̈hucc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan tii wataquic̈ha. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha Jesusaqui.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Jerusalén watja irantiz̈cu, Jesusaqui timpluquiz luzzic̈ha. Timpluquiztan zawncchuc liwj tuyñinacami kjayñinacami tjirkatchic̈ha.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Ninacz̈quiz cjichic̈ha:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Jalla nekztanaqui zapuru Jesusaqui tjaajnatcha timpluquiz. Pero timplu jilirinacami lii tjaajiñi maestrunacami wajt jilirinacami, jalla ninacazti jaknuz̈t Jesusa coni atas, jalla nii kaznatc̈ha.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Pero tjappacha nii wajtchiz z̈oñinacaqui Jesusiz̈ taku nonzjapa kuz tjaatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ana jaknuz̈quiztanami nii conz puntuqui asiptiskatz atatc̈ha.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.