João 21
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs VC
1 Niiz̈ wiruñ Jesusaqui niiz̈ tjaajintanacz̈quiz wilta parizichic̈ha, Tiberias kot atquin. Jalla tuz̈ watchic̈ha.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Nekz z̈elatc̈ha, Simón Pedruz̈tan, “Pacha” cjita Tomastan, Caná de Galilea wajtchiz Natanaelz̈tan, Zebedeoz̈ majchnacz̈tan, niz̈aza tsjii pucultan iya tjaajintanacz̈tan. Jalla ninaca juntu z̈elatc̈ha.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Nekztan Simón Pedruqui cjichic̈ha:
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Kjanz̈canalla, Jesusaqui kot atquin parizizquichic̈ha. Nii tjaajintanacaqui ana zizatc̈ha, nii Jesusaz̈laj, jalla nii.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha:
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha:
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Nii Jesusaz̈ ancha k'aachita z̈oñiqui Pedruz̈quiz cjichic̈ha:
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Parti tjaajintanacaqui warcuquiz ojkchic̈ha ch'iz tanzquiz ch'iznaca joocan. Nii ch'iz tanzqui ch'iznacz̈tan chjijppachatac̈ha. Nii joocan kot atquin macjatz̈quichic̈ha. Ninacaqui kot atquiztan patac metruz̈ jalla nuz̈quinkaztac̈ha.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Nekztanaqui kot atquin irantiz̈cu, warcuquiztan ulanchic̈ha. Niz̈aza uj paraza cherchic̈ha, ch'iz tjucta. Niz̈aza t'anta z̈elatc̈ha.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha:
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Jalla nuz̈ maytiquiztan Simón Pedruqui warcuquiz luzcu nii ch'iznaca kot atquin jooz̈quichic̈ha. Nii ch'iz tanzqui pajk ch'iznacz̈tan chjijpitac̈ha, patac pjijska tunca quinsani ch'iznacchiztac̈ha. Jalla nuz̈ wacchi tanchiz̈ cjenami, nii ch'iz tanzqui ana wjajrzic̈ha.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha:
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Jalla nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quin z̈catz̈inz̈quichic̈ha. T'anta tanz̈cu, ninacz̈quiz tjaachic̈ha, niz̈aza ch'iz zakaz ninacz̈quiz tjaachic̈ha.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Ticziquiztan jacatatz̈cu, tii c̈hjep wiltiquiziqui Jesusaqui niiz̈ tjaajintanacz̈quiz parizichic̈ha.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Jalla nuz̈ c̈hjeri lujltiquiztan, Jesusaqui Simón Pedruz̈quiz pewczic̈ha, tuz̈ cjican
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Nekztan Jesusaqui Pedruz̈quiz wilta pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Nekztanaqui Jesusaqui c̈hjep wiltiquiziqui Pedruz̈quiz pewczic̈ha:
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ultim weraral amquiz chiyuc̈ha. Amqui tjowa cjicanaqui zquiti cujtz̈cu jakziquinam ojkz pecc̈haja, ojkñamtac̈ha. Pero chawcz̈cuzti, amqui kjaram waaznaquic̈ha. Yekja z̈oñiqui am zquiti tjutznaquic̈ha, niz̈aza ana amiz̈ ojkz pecta, jalla nijcchuc chjichta cjequic̈ha.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Jalla nuz̈ chiiz̈cu, Jesusaqui mazinchic̈ha, jaknuz̈t Pedro ticstanc̈halaja, niz̈aza jaknuz̈t Pedruz̈ cjen Yoozquin honora tjaataz̈ cjec̈haja, jalla nii. Nekztan nuz̈ chiiz̈cu, Jesusaqui Pedruz̈quiz tuz̈ cjichic̈ha:
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Nekztanaqui Pedruqui wir kjutñi kjutz̈cu, Jesusiz̈ tjaajinta k'ayi z̈oñz̈ kjutñi cherzic̈ha. Nii tjaajinta k'ayi z̈oñiqui pascu pjijztiquiz c̈hjeri lulan, Jesusiz̈ latuquiz z̈elatc̈ha. Niiqui Jesusiz̈quiz pewczitac̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt Jiliri, ¿ject am tankataquiya?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Jalla nii tjaajinta z̈oñz̈ kjutñi cherz̈cu, Pedruqui Jesusiz̈quiz pewczic̈ha, tuz̈ cjicha:
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Jesusaqui Pedruz̈quiz tuz̈ kjaazic̈ha:
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Jalla nuz̈ Jesusaz̈ chiitiquiztan, tii quintu ojkchic̈ha, nii tjaajinta k'ayi z̈oñiqui ana ticznaquic̈ha, jalla nii. Pero Jesusaqui ana niz̈ta chiichic̈ha, “Amqui ana ticznaquic̈ha” cjican. Pero Jesusaqui cjichic̈ha, “Wejt tjonzcama tii z̈oñz̈ z̈ejtz munaz̈ niiqui, ¿c̈hjulut amquiz importiya?” Jalla nuz̈kaz cjichic̈ha.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Wejrpachac̈ha nii tjaajinta k'ayi z̈oñiqui. Wejrqui tii cartiquiz cjijrtanaca maznuc̈ha. Niz̈aza tii liwruquiz cjijruc̈ha. Niz̈aza criichi z̈oñinacaqui zizza, weriz̈ mazta taku werarapanc̈ha.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Niz̈aza iya juc'anti Jesusaz̈ paatanaca z̈ejlc̈ha. Tjapa niiz̈ paatanaca cjijrta cjesaz̈ niiqui, nii cjijrta liwrunaca tjapa tii muntuquiz chjijpsnasac̈ha. Niz̈aza iya juc'anti z̈elaquic̈ha. Nuz̈ukazza. Amén.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.