Atos 27
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs ARIB
1 Jalla nekztanaqui nii jilirinacaqui tantiichic̈ha, Pabluz̈ quija roman chawc jilirz̈quin tjatzjapa. Jalla niz̈tiquiztan Pablumi parti presonacami intirjitatac̈ha tsjii Julio cjita capitanz̈quiz, Italia watja chjitzjapa. Nii capitanaqui Augusto cjita batalionquiztan jiliritac̈ha. Wejrqui Pabluz̈quiz cumpant'ichinc̈ha.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Adramitio cjita wajtquiz tsjii warcu z̈elatc̈ha. Nii oraqui nii warcuqui ojkzpachatac̈ha Asia kjutñi. Jalla nuz̈ cjen nii warcuquiz luzzinc̈ha. Niz̈aza wejtnacatan Aristarco cjita z̈oñitac̈ha. Niiqui Tesalónica wajtchiz z̈oñitac̈ha. Tesalónica watjaqui Macedonia yokquintac̈ha.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Jaka taz̈uqui Sidón cjita wajtquin irantichinc̈ha. Jalla nicju Julio capitanaqui Pabluz̈quiz tsjii favora paachic̈ha, Pabluz̈quiz permiso tjaachic̈ha niiz̈ mazinacz̈quin tjonznajo atintita cjisjapa.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Nekztanaqui Sidón wajtquiztan ulanz̈cu Chipre cjita zkolta yoka watchinc̈ha. Zkar latu watchinc̈ha tjamiz̈ cjen.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Jalla nekztanaqui Cilicia niz̈aza Panfiliaz̈ niiz̈ waruñ chawc kota kajkchinc̈ha Mira cjita watjacama. Mira watjaqui Licia cjita yokquintac̈ha.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jalla nicju zultatz̈ capitanaqui tsjii Italia ojkñi warcu zalchic̈ha. Nii warcuqui Alejandría wajtquiztan ulnatc̈ha. Jalla nii warcuquiz capitanaqui wejrnac luzkatchic̈ha tira ojkzjapa.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nekztanaqui tsjii kjaz̈ maj ojkchinc̈ha zumat. Ancha tjamiz̈ cjen ch'aman irantichinc̈ha Gnido cjita yokz̈ wartuñtan z̈cati. Niz̈aza nii ancha tjamiz̈ cjen Salmón cjita yok z̈cati watchinc̈ha. Nekztanaqui Creta yok z̈cati irantican tajachuc muytiz̈cu ojkchinc̈ha.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Tjamiz̈ cjen, ch'aman ojkcan Creta cjita yok z̈cati ojkchinc̈ha. Niz̈tami wejrnacqui irantichinc̈ha Buenos Puertos cjita watja, Lasea wajtz̈ z̈cati.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Jalla nicju irantizjapaqui walja timpuqui pertitac̈ha. Auti timpu irantisquiz cjen, tjamiqui tirapan tjamchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan anawalitac̈ha chawc kotquiz ojkzqui. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui chiiz̈inchic̈ha,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 tuz̈ cjican:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Nii zultatz̈ capitanazti Pabluz̈ chiita ana cazzic̈ha. Warcuchiz tuyñumi, niz̈aza warcuz̈ capitanami, jalla ninacz̈ takukaz nonzic̈ha.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Nii wajtquiz auti timpu watzjapa, warcuz̈taqui anatac̈ha cuza. Jalla niz̈tiquiztan jos tjappacha ninacaqui pinsatc̈ha nawjctan ojkz tsjan cusa, nii. Fenice cjita wajtquin irantis pecatc̈ha jaknuz̈umi. Fenice watjaqui Creta yokquinzakaztac̈ha. Nii wajtquiztan cherz̈taqui pajk kota tjenc̈ha warutuñtan, uz̈atuñtan. Jalla nicjuñtac̈ha waliqui auti timpu watzqui.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Jalla nekztanaqui warutan zuma querz̈can ninacaqui pinsichic̈ha, tira ojkzjapa. Jalla nekztan ninacaqui zarakchic̈ha. Creta yok tjiyaranpan ojkchic̈ha.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Tsjii kjaz̈ majquiztan tsjii walja pjursanti tjamiqui tjonchic̈ha uz̈atan tuwantan cheechi.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Nekztanaqui tjamiqui warcu chjitchic̈ha chawc kot mor kjutñi. Tjamz̈ kjutñiqui anataz̈ wira ojkchuca. Jalla niz̈tiquiztan jakzichuckat tjamiqui uc̈hum chjichac̈hani, jalla nicjupankaz okac̈hani.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Jalla nekztanaqui Clauda cjita kolta yokz̈ waruñ watchinc̈ha. Jalla nicjuñ watan tjamiqui anatac̈ha ancha pjursanti. Tsjii kolta warcuqui pajk warcuz̈ wirquiz mojkz̈tatac̈ha. Ana ancha tjamiz̈ cjen nii kolta warcuqui pajk warcuquiz tewzic̈ha ch'aman.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Jalla nuz̈ tewz̈cu, nii pajk warcu kojchnacz̈tan zumpacha t'ejz̈tatac̈ha, ana cjacsnajo. Jalla niiran yok pjila z̈elatc̈ha Sirte cjita. Tjamiz̈ cjen nii yok pjilquiz julz eksnatc̈ha. Jalla niz̈tiquiz̈tan nii pajk pañuz cherchi pajk tultu apakchic̈ha warcu tsewctan. Nekztanaqui tjamz̈quiz warcu chjitskatchic̈ha.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii tjam queraqui tira walja pjursantitac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii warcuquiz z̈ejlñi kuzinacaqui pajk kotquiz tjojttatac̈ha.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Jalla niipa taz̈uqui warcuz̈ cusasanaca kot kjazquiz tjojtchinc̈ha wejtnaca kjarz̈tan.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Tsjii kjaz̈ majquiztan ancha ch'orawitac̈ha. Jalla nuz̈ ch'orawiz̈ cjen anaz̈ tjuñimi warawarami tjenatc̈ha. Niz̈aza nuz̈ ch'orawiz̈ cjen wejrnacqui “Ticznac̈hani. Anaz̈ jaknuz̈umi liwriyasac̈ha”, nuz̈ cjican chiichinc̈ha.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Tsjii kjaz̈ maj ana c̈hjeri lujlchi cjen Pabluqui ninacz̈ taypiquiz tsijtsic̈ha, tuz̈ cjican:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Anziqui anc̈hucqui tjup kuzziz cjisna, anac̈ha llaquiza. Tii warcuz̈ katanami, anaz̈ jakziltami ticznaquic̈ha.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Wejrqui Yooz sirwuc̈ha, niz̈aza Yooz partitc̈ha. Zez ween Yoozqui tsjii anjila wejtquiz cuchanz̈quichic̈ha. Nii anjilaqui wejtquiz jecz̈quichic̈ha,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 tuz̈ cjican: “Pablo, ana eksna amqui. Roman chawc jilirz̈ yujcquiz prisintistanc̈ha amqui. Jaziqui amiz̈ cjen tjapa amtan chica ojkñi z̈oñinaca z̈etaquic̈ha”.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Jilanaca, anac̈ha llaquiza. Wejrqui Yoozquin tjapa kuztanc̈ha. Jaknuz̈ nii anjilaqui chiitc̈haja, jalla niicamaz̈ cumplisnaquic̈ha.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Kot taypiquiz tsjii kolta yoka z̈ejlc̈ha. Jalla nii yoka irantiz̈ cjen warcuqui yokquiz c̈hjakz̈cu, tsijtsnaquic̈ha kjazquizpacha. —Jalla nuz̈ paljaychic̈ha Pabluqui.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Jalla nekztanaqui pizc simana ojktiquiztan, Adria cjita kot kjazquiz z̈elan, tjamiqui warcu chjichatc̈ha. Jalla nii ween chica arama warcu joojooñinacaqui pinsichic̈ha, yokquin irantic̈hani, cjican.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Jalla niz̈tiquiztan kjazquiztan kozzuc yokquin tupz̈cu, zizzic̈ha quinsa tunc sojtan metro. Niz̈aza tsjii kjaz̈tapacha ojkz̈cu wilta tupzizakazza. Jalla nuz̈ tupz̈cu, zizzic̈ha paatunc pakallakun metro.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Kjaz kostan maz akji z̈elac̈hani cjican pinsichic̈ha. Nekztan warcu wirquiztan tsjii pajkpic pajk jirunaca quijtsic̈ha ana nii maz ajkquin c̈hjakajo. Ekscan tjuñi tjewks tjewznatc̈ha.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Jalla nuz̈ tjewz̈can, nii warcu joojooñinacaqui pinsichic̈ha, warcuquiztan atipasjapa. Jalla nuz̈ pinsiz̈cu, nii tewz̈ta kolta warcu kjazquiz chjijwnatc̈ha. Jalla nuz̈ chjijuncan nii pajk jirunaca quijtz̈taz̈okaz̈ cjetc̈ha nii warcuz̈ yujcquiztan.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Jalla nuz̈ cherz̈cu, Pabluqui zultatz̈ capitanz̈quiz paljaychic̈ha niz̈aza zultatunacz̈quizimi, tuz̈ cjican:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nuz̈ nonz̈cuqui zultatunacaqui nii kolta warcu mojkta kojchnaca pootz̈inchic̈ha kolta warcu kjazquin tjojtsnajo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Jalla nii kjantati Pabluqui taku tjaachic̈ha c̈hjeri lulajo, tuz̈ cjican:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Niz̈tiquiztan anc̈hucqui c̈hjulullamekaz lujlznalla, azi tanzjapa. Anaz̈ jecmi wira apt'isnasac̈ha. Niz̈aza ana zinta c̈hjojrichta cjequic̈ha.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Jalla nuz̈ chiiz̈cu Pabluqui tsjii t'anta tanzic̈ha. Niz̈aza Yooz Ejpz̈quin sparaquiz̈ cjichic̈ha tjapa nii z̈ejlñi z̈oñinacz̈ yujcquiz. Jalla nekztanaqui nii t'anta kjolz̈cu lujlchic̈ha.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Jalla niz̈tiquiztan tjapa nii z̈oñinacaqui lujlsquin kuzziz cjissic̈ha. Nekztan lujlchizakazza.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nii warcuquiz paa patac pakallawk tunca sojtan z̈oñinacatac̈ha.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Jaknuz̈t zapa mayni pecc̈haja jalla nuz̈ lujlchic̈ha. Jalla nuz̈ lujlz̈cu nii parti trig kuzinaca kjaz kotquin tjojtchic̈ha nii warcu cjez̈u cjeyajo.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Tjuñi tjewktanalla, warcu joojooñinacaqui nii yoka cherz̈cu ana pajatc̈ha. Pero tsjii puj atquin pjila iñz̈ta k'ar yoka z̈elatc̈ha. Nii yokquin warcu tsijtskatz pecatc̈ha.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Jalla nekztanaqui nii pajk quijtz̈ta jirunacz̈quiz mojkta kojchmi pootchic̈ha. Kjazquizpacha cutzic̈ha. Niz̈aza kochnaca jwerz̈cu, warcu irpiñi maderanaca cutsic̈ha. Nekztan pajk tultu, warcu juntuñ tucquin tsjijpsic̈ha tjami tanzjapa. Jalla niz̈tiquiztan warcuqui puju iñz̈ta yoka z̈catz̈inchic̈ha.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Jalla nuz̈ z̈catz̈incan, pizc curinti ojkñi kjaz jalla nekz cjissic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii warcuqui kjaz koztan yokquiz quijtsic̈ha. Warcu tucquiztanaqui pjilquiz luzzitac̈ha. Ana jaknuz̈quin kissic̈ha. Niz̈aza warcu wirquiztanaqui kjaz ljojkikaz̈ warcu kjolatc̈ha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Jalla nuz̈ cjen preso itzñi zultatunacaqui preso z̈oñinaca conz pecatc̈ha, ana atipskatzjapa kjazquiz narcan.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Zultatz̈ capitanazti Pablo liwriiz pecatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan presonaca conawc cjen atajichic̈ha. Nekztan mantichic̈ha, tuz̈ cjican:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Parti z̈oñinaca, anc̈hucqui tabla tanz̈cu kjazquiz zakaz luzna. —Jalla nuz̈ mantichic̈ha nii capitanaqui.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.