Atos 21
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NVT
1 Jilanaca eccu, warcuquiz luzzinc̈ha. Nekztan Cos cjita yok tirichuc ojkchinc̈ha. Jaka taz̈uqui Rodas cjita yokquin ojkchinc̈ha. Jalla niwjctan Pátara cjita watja ojkchinc̈ha.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Jalla nii Pátara wajtquiztan tsjii Fenicia kjutñi ojkñi warcu zalchinc̈ha. Nekztan nii warcuquiz luzcu ojkchinc̈ha.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Jalla nuz̈ ojkcan Chipre cjita yoka az̈kquin cherchinc̈ha. Chipre yokaqui zkar latuquintac̈ha. Tira ojkchinc̈ha Siria yoka irantizcama. Tiro cjita wajtquiz kuzi ecz z̈elan, nekztan Tiro watja luzzic̈ha.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Jalla nicju criichi jilanaca kjurchinc̈ha, zalañcama. Nekztanaqui ninacz̈tan kamchinc̈ha tsjii simana. Ninacaqui Espíritu Santuz̈ cjen chiikatchic̈ha Pabluz̈quiz, tuz̈ cjican:
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Simanaz̈ wattan, Tiro wajtquiztan ulanchinc̈ha. Niz̈aza tjapa nii wajtchiz criichi z̈oñinacaqui maatakanacz̈tanami ocjalanacz̈tanami wejtnacaquiz cumpant'ichic̈ha wajtz̈ tjiya. Jalla nicju tsjii k'ara z̈elatc̈ha, kot atquin. Nii k'arquiz quillz̈cu Yoozquin mayizassinc̈ha.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Nekztanaqui zumpacha kjara tansascu, jaljtassinc̈ha “Kjaz̈llami okall” cjican. Nekztanaqui wejrnacqui warcuquiz luzzinc̈ha. Ninacazti kjuya quejpchic̈ha.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Nekztanaqui Tiro wajtquiztan zarakchinc̈ha, Tolemaida cjita watja irantiscama. Jalla nicju criichi jilanacz̈quin tsaani ojkchinc̈ha. Jalla nekztanaqui tsjii nooj kamchinc̈ha nii jilanacz̈tan.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Niiz̈ jaka taz̈uqui Pabluz̈tan wejtnacatan ulanchinc̈ha. Nekztan Cesarea cjita watja irantichinc̈ha. Jalla nii wajtquiz irantiz̈cu Felipz̈ kjuya ojkchinc̈ha. Jalla niitac̈ha liwriiñi Yooz taku parliñiqui jalla nii oficiuchiztac̈ha. Niiz̈ tuqui Jerusalenquin pakallawk jilanaca illztatac̈ha, Yooztajapa langzjapa. Tsjiiqui nii Felipitac̈ha. Jalla niiz̈ kjuyquin kamchinc̈ha.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Nii Felipiqui pajkpaltan ana zalzi tjunmatanacchiztac̈ha. Niz̈aza ninacaqui Yoozquiztan zizta taku parliñi profetanacatac̈ha.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Jalla ninacz̈ kjuyquin tsjii kjaz̈ maj kamz̈cu, tsjii Agabo cjita z̈oñiqui tjonchic̈ha Judea cjita yokquiztan. Nii z̈oñiqui Yooz taku parliñi profetatac̈ha.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Jalla nii z̈oñiqui wejrnac tjonzñi tjonchic̈ha. Nekztanaqui Pabluz̈ jweranta kojch aptichic̈ha. Nii kojchtan persun kjojcha kjara jwersic̈ha tuz̈ cjican:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Jalla nuz̈ nonz̈cu, wejrnacmi niz̈aza nii Cesarea wajtchiz criichinacami tjappacha Pabluz̈quiz rocassinc̈ha ana Jerusalén watja okajo.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pabluzti kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Jaziqui wejtnaca razunz̈tan Pabluz̈ taku ana atipi atchinc̈ha. Jalla nuz̈ cjen ana tira chiichinc̈ha. Tiikazza cjichinc̈ha:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Jalla nekztanaqui ojkzjapa tjaczinc̈ha. Nekztan Jerusalén wajt kjutñi ojkchinc̈ha.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Niz̈aza yekjap Yoozquin criichi jilanacaqui wejtnacaquiz cumpant'ichic̈ha. Tsjii ninacz̈quiztan Mnasón cjita z̈oñi z̈elatc̈ha. Niiqui Chipre cjita wajtchiz z̈oñitac̈ha. Az̈k wata Yoozquin criichipantac̈ha. Niiz̈ kjuyquin alujazjapatac̈ha Jerusalén wajtquin.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Jerusalén watja irantiz̈cu, Yoozquin criichi jilanacaqui wejrnac ancha cuntintu risiwt'ichic̈ha.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Niiz̈ jaka taz̈u Pabluqui wejtnacatan Jacobz̈quin tjonzñi ojkchic̈ha. Jalla nicju tjapa nii Jerusalén icliz jilirinacaqui z̈elatc̈ha.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pabluqui jilanacz̈quiz tsaanz̈cu, tjappacha niiz̈ ojklayta quint'ichic̈ha. Yoozqui Pabluz̈quiz wali pajk obranaca paakatchic̈ha ana judío z̈oñinacz̈ yokaran ojklayan. Jalla nii quint'ichic̈ha Pabluqui.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Jalla nii takunaca nonz̈cuqui, Yooz honora chiichic̈ha. Niz̈aza Pabluz̈quiz cjichic̈ha:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Niz̈aza ninacaqui nonzic̈ha tii quintu: Amqui yekja yokquin kamñi judionacz̈quiz tjaajinñamc̈ha, “Moisés mantita lii ana cumplis waquizic̈ha”, jalla nii. Niz̈aza ninacaqui am puntuquiztan tuz̈ nonzic̈ha: Amqui “Lucmajch wawanaca ana chimputa cjis waquizic̈ha”, cjican tjaajinñamc̈ha. Niz̈aza amqui “Uc̈hum judío cuzturumpinac jaru ana paaz waquizic̈ha” cjican tjaajinñamc̈ha. Jalla nuz̈ am puntuquiztan nonzic̈ha tekz z̈ejlñi hermanonacaqui.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Anziqui nii hermanonacaqui am tjonchi zizcu ajcznaquic̈ha. Jaziqui, ¿jaknuz̈um cjeequi?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Amqui jalla tuz̈um paac̈haj. Tii Jerusalén wajtquiz pajkpaltan z̈oñinaca z̈ejlc̈ha. Ninacaqui compromitta taku cumplistanc̈ha.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Amtan chica ninaca chjic̈ha. Nekztan ninacz̈tan chica am uc̈hum cuzturumpi paa. Niz̈aza ninacz̈ gasto pacna, ninaca persun ach chara k'ala murta cjisjapa. Jalla niz̈tiquiztan tjappacha intintiskataquic̈ha, amqui uc̈humnaca cuzturumpi ana quintrac̈ha, jalla nii. Jalla nuz̈ chiichiiñinacaqui toscara cjitaz̈ cjequic̈ha. Ampachazakazim uc̈hum lii jaru paac̈ha. Jalla nuz̈ intintaquic̈ha tjappachaqui.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Niz̈aza wejrnacqui nacjuñta wajtchiz ana judío criichinacz̈quiz cjijrchinc̈ha, tuz̈ cjican: “Z̈oñiz̈ paata yoozquiz wilana jawkta chjizwi anac̈ha lujlsqui. Niz̈aza jora zkenzcu conta animal chjizwimi anac̈ha lujlsqui. Niz̈aza luctakz̈tanami maatakz̈tanami anac̈ha adulteriuquiz ojklayzqui”. —Jalla nuz̈ Pabluz̈quiz chiichic̈ha nii icliz jilirinacaqui.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Jalla nekztanaqui Pabluqui nii pajkpaltan z̈oñinaca chjitchic̈ha. Niiz̈ jaka taz̈uqui ninacz̈tan chica cuzturumpi paachic̈ha. Nekztanaqui timpluquin luzzic̈ha c̈hjulorat nii cuzturumpi paaz tjuñinaca z̈erznac̈haja, jalla nii mazjapa. Nii cuzturumpi paaz tjuñinaca z̈erztan, Pabluqui persunjapami ninacz̈tajapami ofrenda tjaastanc̈ha. Nii puntu zakaz timpluquin mazñi luzzic̈ha.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nii pakallawk cuzturumpi paaz tjuñinaca z̈erz̈mayatac̈ha. Jalla nii ora tsjii kjaz̈t judionacaqui z̈elatc̈ha Asia provinciquiztan tjonchi. Ninacaqui Pablo cherchic̈ha timpluquiz z̈ejlñi. Jalla nuz̈ cherz̈cu, ninacaqui tjapa z̈oñinaca aptjapchic̈ha Pabluz̈ quintra. Niz̈aza Pablo tanzjapa jirchic̈ha.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Nekztan kjawchic̈ha tuz̈ cjican:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Niiz̈ tuquilla Pabluqui Trófimo cjita z̈oñz̈tan z̈elatc̈ha. Trofimuqui Efeso wajtchiz z̈oñitac̈ha. Niiz̈ pucultan chica cherz̈cu, nii judío z̈oñinacaqui tuz̈ pinsatc̈ha, Pabluqui timpluquin nii Trófimo chjitchiz̈lani, cjican. Jalla niz̈tiquiztan Pabluz̈ quintra kjawchic̈ha.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Tjapa z̈oñinacaqui Pabluz̈ quintra z̈awjchi tjojktichic̈ha. Zati pariju tjonchic̈ha timplu kjutñi. Nekztanaqui Pablo tanchic̈ha. Timplu kjuyltan tanz̈cu zawncchuc joochic̈ha. Nekztanaqui nii timplu zanami chawjczic̈ha.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ninacaqui Pablo conzmayatac̈ha. Nekztan z̈oñinaca walja aptjapzi cjen, zultatz̈ jilirz̈quin maztatac̈ha.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Jalla nii quintu zizcu, walja apura zultatunaca juntassic̈ha ninacz̈ sargentunacz̈tan. Nekztan zati pariju jirchic̈ha jakziquin tama z̈oñinaca z̈elatc̈haja, jalla nicju. Nekztanaqui z̈oñinacaqui nii zultatunaca sargentunacz̈tanpacha cherchic̈ha. Nuz̈ cherz̈cu Pablo kijtz̈ cjen nuz̈quiz apatatchic̈ha.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Jalla nekztanaqui nii zultatz̈ jiliriqui macjatz̈cu Pablo preso tanchic̈ha. Niz̈aza mantichic̈ha, pizc carinz̈tan chelajo. Nekztanaqui z̈oñinacz̈quiz pewczic̈ha:
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Nii z̈oñinacazti tjapaman puntunaca chiican kjawchic̈ha. Ancha altu jorz̈tan arnan, nii zultatz̈ jiliriqui ana intintasi atatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan mantichic̈ha, cuartilquin chjicha, cjican.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Zultatz̈ cuartil guardanacz̈quiz macjatz̈can, zultatunacaqui Pablo waytiz̈cu chjitchic̈ha, ana nii z̈oñinacz̈quiz kijchkatzjapa.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Niiz̈ wirquiz tama z̈oñinacaqui apzquichic̈ha, kjaw jawi:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Nekztanaqui Pabluqui cuartilquiz makawc cjen zultatz̈ jilirz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Jaziqui amqui anaz̈ nii anawal egipt wajtchiz z̈oñimc̈ha. Niiqui az̈k tjuñinaca gobiernuz̈ quintra z̈oñinaca tjojktiskatchic̈ha. Ch'ekti yokquin tsjii pajkpic warank guerrillero juntichic̈ha gobierno niiz̈ puestuquiztan chjatkatzjapa. ¿Ana nii egipto z̈oñimya?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Nekztanaqui Pabluqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Nekztanaqui zultatz̈ jiliriqui permiso tjaachic̈ha, z̈oñinacz̈quiz paljayajo. Nekztanaqui Pabluqui tsijtsic̈ha nii gradanac juntuñ. Niz̈aza kjara waytiz̈cu z̈oñinaca ch'ujquizkatchic̈ha. Jalla nuz̈ z̈oñinaca ch'ujquizkatz̈cu, Pabluqui hebreo tawkquiztan paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.