Marcos 12

Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nekztan Jesusaqui tsjii quintu paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Tsjii z̈oñi z̈elatc̈ha, patruna. Nii z̈oñiqui uwas zkala c̈hjacchic̈ha. Nekztan pajk uyu pirkichic̈ha nii zkal muytata. Niz̈aza maz ojt paachic̈ha, uwas kjaz spjijtzjapa. Nekztan campanturi cherchi torre pirkichic̈ha, zkala itzjapa. ‛Nekztan nii patrunaqui zkala partira tjaachic̈ha piyunanacz̈quiz. Nekztan az̈kquin ojkchic̈ha.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Nekztanaqui zkala ricujz timpuz̈ tjontan nii patrunaqui tsjii piyuna cuchanz̈quichic̈ha, niiz̈ partir zkala ricujzjapa.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Nii partira tanzñi z̈oñinacaqui patrunaz̈ cuchanz̈quita piyuna tanz̈cu kijtchic̈ha. Wjajtchic̈ha. Ana c̈hjulchiz cuchanchic̈ha patrunz̈quin.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Nekztan nii patrunaqui tsjiiz̈tan wilta cuchanz̈quichic̈ha. Nii partira tanzñi z̈oñinacaqui nii patrunz̈ piyuna maztan c̈hajcchic̈ha. Achquiz chjojritchic̈ha. Chjaawjkatchic̈ha.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Nekztan nii patrunaqui wilta tsjii piyuna cuchanz̈quichic̈ha. C̈hjep wiltiquiziqui piyuna conchic̈ha. Niz̈ta anawali paachic̈ha tsjii kjaz̈ cuchanta piyunanacz̈quiz. Partiqui wjajttatac̈ha. Partiqui contatac̈ha.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ‛Iya tsjii z̈elatc̈ha nii patrunz̈ k'ay majch. Ultimquiziqui nii patrunaqui k'ay majch cuchanz̈quichic̈ha, “Wejt majch rispitta cjequic̈ha”, cjican.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Nii partira tanzñi z̈oñinacazti ninacpora parlassic̈ha tuz̈ cjican, “Tsjii nooj tii majchqui ejpz̈ irinsa tanznasac̈ha. Tii zkal yokanaca k'alaz̈ ricujasac̈ha. Ojklay tiiz̈ conla. Nekztan tsjii nooj uc̈humnacaltaz̈ tjappacha tii zkal yokanaca cjequiz̈, jalla”.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Nekztanaqui nii majch tanz̈cu conchic̈ha. Nekztan nii yokquiztan niiz̈ ticzi curpu jwescu, tjojtchic̈ha.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Nekztan Jesusaqui pewczic̈ha: —¿Nii uwas zkalchiz patrunaqui, c̈hjulut paac̈haja? Wejr cjiwcha, nii patrunaqui tjonaquic̈ha. Nekztan nii partira tanzñi z̈oñinaca conaquic̈ha. Nekztan niiz̈ uwas zkal yokanaca yekjanacz̈quiz tjaaquic̈ha.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ‛Anc̈hucqui Yooz taku liichinc̈hucc̈ha, ¿ana jaa? Tsjii Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Nuz̈ cjic̈ha cjijrta Yooz takuqui.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Nekztanaqui nii quintri z̈oñinacaqui Jesusa tanz pecatc̈ha: —Tii quintu wejtnaca quintraz̈, —cjican. Nekztan nii z̈ejlñi z̈oñinaca ekscu, quintri z̈oñinacaqui Jesusa ecchic̈ha, ana kjaz̈ cjiscu. Nuz̈quiz ojkchic̈ha.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Yekjap fariseo z̈oñinacaqui Herodes z̈oñinacz̈tan cuchanz̈quitatac̈ha, Jesusa pewczñi. Niiz̈ chiitiquiztan tsjii anazum taku jwes pecatc̈ha.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Jaziqui cjichic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, zizuz̈ wejrnacqui, am werarapan chiiñamc̈ha, z̈oñinacaz̈ am quintra chiichiz̈ cjenami. Niz̈aza am taku anaj tsjii tsjii chiichila z̈oñinacz̈ laycu. Yooztan kamz puntuquiztan werarapan tjaajiñamc̈ha. Jazic tjaajz̈nalla tii puntu. Wejrnacqui César cjita jilirz̈quiz tas paaz tjaayiñc̈ha. ¿Nuz̈ walikazkay uz̈ anaz̈ wali cjesaj? ¿Nii tas paaz tjaaz waquizasaya, uz̈ anaz̈ waquizasaj, jaa?
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Jesusaqui ninaca pizc kuzziz zizatc̈ha. Nekztan kjaazic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan anc̈hucqui wejr ujchiz jwes pecjo? Tsjii paaz zjijca, cherzjapa.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Tsjii paaz zjijcchic̈ha. Nekztan Jesusac pewczic̈ha: —¿Tii paazquiz, jecz̈ yujctaya? ¿Jecz̈ tjuu cjijrtataya? Ninacaqui kjaazic̈ha: —César cjita jilirz̈ tjuuc̈ha. Niiz̈ yujcc̈ha niiqui.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Nekztan Jesusaqui chiichic̈ha. —C̈hjulumi jilirz̈ta cjenaqui jilirz̈quiz tjaa. Niz̈aza c̈hjulumi Yoozta cjenaqui Yoozquiz tjaa. Nuz̈ chiitiquiztan ninacaqui ancha ispantichic̈ha.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Nekztan yekjap saduceo z̈oñinacaqui Jesusa cherzñi ojkchic̈ha. Jacatatz puntu ana criiñipantac̈ha. Jesusiz̈quin macjatz̈cu pewczic̈ha:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 —Tjaajiñi Maestro, Moisesaqui uc̈humnacalta cjijrtkalc̈ha, tuz̈ cjican: “Tsjii z̈oñi ticznasaz̈ niiqui, niiz̈ tjun ana ocjalchiz cjesaz̈ niiqui, nekztan nii ticzi z̈oñz̈ jilaqui naa z̈ewatan zals waquizic̈ha, nii ticzi jilz̈ cuntiquiztan ocjala paazjapa”.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Jaziqui pakallak jilazullca z̈elatc̈ha. Nii jilir jilaqui zalsic̈ha. Nekztan ticzic̈ha ana ocjalchiz.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Nekztan tsjii taypir jilaqui naa z̈ewatan zalsizakazza. Nekztan ana ocjalchiz ticzizakazza. Nekztan yekja taypir jilaqui naa z̈ewatan zalsizakazza. Nekztan ana ocjalchiz ticzizakazza.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Tjappach nii pakallak jilazullcanacaqui naa z̈onatan zalsic̈ha. Nekztan tjappacha ana ocjalchiz ticzic̈ha. Ultimquiziqui naa z̈onqui ticzinc̈ha.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Jaziqui z̈oñinaca jacatattanaqui wilta z̈eti tantanaqui ¿jakzilta jilz̈ tjun naa z̈on cjequejo? Pakallakuqui naa z̈onatan zalsic̈ha.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jesusaqui kjaazic̈ha: —Anc̈huca takuqui tsjii kjutñi chiyiñc̈hucpanc̈ha. Anc̈hucqui Yooz takumi Yooz azimi anapan zizza.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ticzi z̈oñinacaz̈ jacatattanaqui anaz̈ zals z̈elaquic̈ha. Anaz̈ tjotjowami turtakanacami zalznaquic̈ha. Arajpach anjilanaca irataz̈ kamaquic̈ha.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Jacatatz puntuquiztan Moisesaqui liwruquiz cjijrtkalc̈ha. Liichinc̈hucc̈ha, ¿ana jaa? Tsjii ujsñi kalquiztan Yoozqui Moisesquiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: “Abrahamz̈ Yooztc̈ha wejrtc̈ha. Niz̈aza Isaacz̈ Yooztc̈ha, niz̈aza Jacobz̈ Yooztc̈ha”.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Yooz Ejpqui anac̈ha ticzi z̈oñz̈ Yoozqui, z̈ejtñi z̈oñz̈ Yoozqui. Niz̈tiquiztan anc̈huca takuqui ancha tsjii kjutñipankazza.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Nekztanaqui z̈oñinacz̈tan Jesusiz̈tan ch'aasñi nonz̈cu tsjii judiuz̈ lii tjaajiñi z̈oñiqui macjatz̈quichic̈ha. Jesusaz̈ zuma kjaaztiquiztan nii z̈oñiqui pewczizakazza, tuz̈ cjican: —¿Jakzilta Yooz mantitat chekanaqui?
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesusaqui kjaazic̈ha: —Tii Yooz mantitac̈ha chekanaqui: “Nonz̈na anc̈hucqui, Israeli wajtchiz z̈oñinaca. Tsjan chawjc jiliric̈ha uc̈hum Yoozqui. Ana iya yekja Yooz z̈ejlc̈ha. Yoozqui Jiliripanc̈ha.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Anc̈hucqui tii anc̈huca Yoozquiz tjapa kuztan sirwaquic̈ha, niz̈aza tjapa animuz̈tanami, niz̈aza tjapa pinsamintuz̈tanami, niz̈aza tjapa aztanami”. Jalla nii Yooz mantitac̈ha chekanaqui.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Niz̈tazakaz nii jaru tii Yooz mantitac z̈ejlc̈ha. Tuz̈ cjic̈ha: “Jaknuz̈um persunpachquiz okzñamz̈laja, jalla niz̈ta okzñi kuzziz cjistanc̈ha z̈oñinacz̈quizimi, lijitum maziz̈takaz”. Tii pizc mantitanacac̈ha juc'ant chekanaqui c̈hjul mantitanacquiztanami.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Nekztan nii judío tjaajiñiqui cjichic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, werara chiichamc̈ha. Am chiitaqui cusac̈ha. Tsjii Yoozpankaz z̈ejlc̈ha; ana iya z̈elasac̈ha.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Tii Yoozquiz sirwispanz̈ waquizila, tjapa kuztan, niz̈aza tjapa animuz̈tan, niz̈aza tjapa pinsamintuz̈tan niz̈aza tjapa aztan. Nii jaruqui jaknuz̈um persunpachquiz okzñamz̈laja, jalla niz̈ta okzñi kuzziz cjistanc̈ha z̈oñinacz̈quizimi, lijitum maziz̈takaz. Yoozquin ujta wilana puntu mantitami niz̈aza ofrenda tjaaz mantitami jalla nii mantitanacz̈quiztan tii pizc Yooz mantitanacac̈ha juc'ant chekanaqui.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Nii judío tjaajiñi z̈oñiqui zuma intintazzi razunchiz chiichic̈ha. Niz̈ta nayz̈cu Jesusaqui chiichic̈ha: —Amqui Yooztan kamz jicz cjez̈ullac̈ha, Yooz mantita z̈oñi cjisjapa. Nekztan z̈oñinacaqui iya pecunchi Jesusiz̈quiz pewczñi anaz̈ atatc̈ha.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Jaziqui Jesusaqui timpluquiz tjaajincan, cjichic̈ha: —Nii judío tjaajiñinacaqui tuz̈ cjic̈ha: “Davidz̈ majchkazza Cristuqui”. ¿Kjaz̈tiquiztan nuz̈ cjeejo?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Arajpach Yooz Espirituqui David chiikatchic̈ha, tuz̈ cjican:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Jaziqui Davidaqui persunpacha cjichic̈ha: “Chawjc jiliric̈ha tiiqui”. ¿Niz̈tiquiztan jaknuz̈t niiz̈ chawjc jiliri niiz̈ majchqui cjesajo? —Nuz̈ cjichic̈ha Jesusaqui. Nii tama z̈ejlñi z̈oñinacaqui Jesusiz̈ taku nonz juztazzic̈ha.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Niz̈aza tjaajincan Jesusaqui cjichic̈ha: —Judío lii tjaajiñinacz̈quiztan cwitazaquic̈ha. Ninacac tol zquitchiz ojklayz juztazñic̈ha. Ninacaqui palazquiz tsaanskatzmi rispitskatzmi jalla niika pecñic̈ha.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ninacaqui ajcz kjuyquiz tucquin julz pecñic̈ha. Niz̈aza pjijstiquiz lujlcan ancha tucquin cjicjis pecñic̈ha.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ninacpacha z̈ewz̈ewanaca t'akjiri cjiskatñic̈ha. Niz̈aza z̈oñinaca incallzjapa az̈ka Yooztan parlitaz̈oka cjiñic̈ha. Jaziqui ninacaz̈ juc'anti casticta cjequic̈ha.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Nekztan Jesusaqui ofrenda tjaaz cajun yujcquin julzic̈ha. Nekzi z̈oñinaca paaz uchan cherchic̈ha. Yekjap ricachunacaqui muzpa paaz utchic̈ha.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Nekztan tsjaa poris z̈ewqui tjonchinc̈ha. Pizc paazalla utchinc̈ha, koluculla.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Jalla nekztanaqui Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈quiz kjawzic̈ha. Nekztan intintiskatchic̈ha: —Weraral chiyuc̈ha, naa poris z̈ewqui nii cajunquiz juc'anti utchinc̈ha, tjapa nii parti z̈oñinacz̈quiztan cjen.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Nii parti z̈oñinacaqui c̈hjetinta paaz utchic̈ha. Naa poris z̈ewzti tjappacha naatan kamñi paaz utchiñc̈ha.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.