Marcos 11
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVT
1 Nekztanaqui pizc wajtquin irantichic̈ha Tsjiiqui Betfagé cjitac̈ha, tsjiiqui Betania cjita. Jerusalén wajtz̈ z̈catillatac̈ha, Olivos cjita cur zanquiz. Jesusaqui tsjii pucultan tjaajinta z̈oñinaca tuqui cuchanchic̈ha,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 tuz̈ cjican: —Jerusalén watja oka. Irantiz̈cu tsjii mokz̈ta aznu cheraquic̈ha. Nii aznuqui ana zinta z̈oñiz̈ yawztac̈ha. Jalla nii aznu jwerz̈cu wejtquin zjijcaquic̈ha.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Yekjap z̈oñiz̈ pewcznanaqui, “¿Kjaz̈tiquiztan niz̈ta paa?” cjenaqui, anc̈hucqui tuz̈ kjaaznaquic̈ha, “Chawjc jiliriz̈ pecc̈ha”, cjican. “Upaquiztan tii aznuc tjepuntaz̈ cjequic̈ha”.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nekztan nii pucultanaqui ojkchic̈ha. Tsjii aznu cherchic̈ha, kjuy zanquiz mokz̈ta; callquiztac̈ha. Nekztan ninacaqui aznu jwersic̈ha.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Yekjap nekz z̈ejlñi z̈oñinacaqui pewczic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan anc̈huc nii aznu jwerjo?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Jesusiz̈ chiitacama kjaazic̈ha. Nuz̈quiz nii z̈oñinacaqui cutzic̈ha.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Jesusiz̈quin nii aznu zjijcchic̈ha. Nekztan zquitinaca carunsic̈ha, Jesusiz̈ yawzjapa.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Yekjap z̈oñinacaqui ch'ojña ramuzanaca pootz̈cu, nii jiczquiz chjinchic̈ha. Zquitinaca chjinchizakazza. Nuz̈ paachic̈ha rispitsjapa.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Jesusiz̈ tucquin ojkñi z̈oñinacami Jesusiz̈ wirquin apzñi z̈oñinacami tjappacha wiwchic̈ha, tuz̈ cjican: —¡Viva tii Yooz tjuuquiz tjonchi z̈oñi! ¡Yooz wintijla!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Tiiz̈ mantaquic̈ha, uc̈hum tuquita z̈oñic̈ha David cjita, jalla niz̈ta! ¡Yooz wintijla! ¡Viva uc̈hum Yooz!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jalla nuz̈u Jesusaqui Jerusalén watja luzzic̈ha. Niz̈aza timpluquiz luzzic̈ha. Tjapa kjutñi chercherchic̈ha. Nekztan tjuñiz̈ zeziz̈ cjen Betania cjita wajtquin ojkchic̈ha niiz̈ tuncapan tjaajinta z̈oñinacz̈tan.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Jakataz̈uqui Jesusaqui Betania wajtquiztan ulanz̈can, c̈hjeri eecskatchic̈ha.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Az̈quiztan higuer munti cherchic̈ha, ch'ojña chjañchiz. Nii munti cherzñi ojkchic̈ha, “Frutaj z̈ejlz̈”, cjican. Nii munti irantan, chjañikaz z̈elatc̈ha. Anatac̈ha frut timpu.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Nekztan Jesusaqui nii muntiz̈ quintra chiichic̈ha: —Tii muntiquiztan anaz̈ jecmi iya fruta lulaquic̈ha. Niiz̈ tjaajintanacaqui nii chiita nonzic̈ha.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Nekztan Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈tan Jerusalén watja irantiz̈cu timpluquiz luzzic̈ha. Nekztan timpluquiztan zawncchuc liwj tuyñi z̈oñinacami kjayñi z̈oñinacami tjirkatchic̈ha. Paaz campiiñi z̈oñinacz̈ mizami paloma tuyñiz̈ zillami k'ala pjokz̈inchic̈ha.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Jesusaqui nii timplu patiuran kuz̈ñi z̈oñinaca k'ala jarq'uichic̈ha.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Nekztanac chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: —Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Wejt kjuyac̈ha Yooztan parlis kjuyaqui. Jakzilta z̈oñimi Yooztan parlasac̈ha tekziqui.” Anc̈hucqui tii timplu tjangz kjuyaz̈takaz paachinc̈hucc̈ha.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Nekztan timplu chawjc jilirinacaqui judio lii tjaajiñinacaqui nii quintu zizcu parlichic̈ha: —¿Jaknuz̈t tii Jesusa conas? —cjican. Tjapa z̈oñinacazti Jesusiz̈ tjaajintiquiztan ispantichic̈ha: —Ancha cusala, —cjican. Niz̈tiquiztan nii quintri z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiztan eksñitac̈ha.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Tjuñiz̈ kattan Jesusaqui wajtquiztan ulanchic̈ha niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈tan.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Jakawenztaz̈uqui nii higuer cjita munti wilta watchic̈ha. Waaa, kjoñchi cherchic̈ha, z̈ep'anacz̈quiztanpacha.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedruqui Jesusiz̈ tuquita chiita taku cjuñz̈cu cjichic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, cherz̈ca. Amqui tii muntiz̈ quintra chiichamc̈ha. Jaziqui kjoñchic̈ha.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesusaqui kjaazic̈ha: —Yoozquiz tjapa kuztan cjee.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Weraral cjiwc̈ha, jakzilta z̈oñit nii najwc curquiz, “Curu, tekztan zaraka. Pajk kotquiz luzca”, nuz̈ cjican chiyasaz̈ niiqui, niz̈tapachaz̈ curu okasac̈ha, ana paysnakasaz̈ niiqui, tjapa kuztan cjesaz̈ niiqui.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Jaziqui anc̈hucaquiz chiyuc̈ha, c̈hjulumi Yoozquiztan mayizaquiz̈ niiqui, tjaataz̈ cjequic̈ha, Yoozquin tjapa kuztanz̈ cjee.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Niz̈aza anc̈hucqui c̈hjulorat Yoozquiztan mayisaja, nii orac anc̈huca quintra z̈oñinacz̈ uj pertunaquic̈ha. Nekztan anc̈huca Yooz Ejpqui anc̈huca ujmi zakaz pertunaquic̈ha.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Anc̈hucqui ana z̈oñz̈ uj pertunasaz̈ niiqui, niz̈aza arajpach Yooz Ejpqui anc̈huca ujnaca anazakaz pertunasac̈ha.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Nekztanaqui Jesusaqui Jerusalén watja wilta quejpchic̈ha niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈tan. Jesusaz̈ timpluran ojklayan timplu jilirinacz̈tanami lii tjaajiñinacz̈tanami wajt jilirinacz̈tanami jalla ninacaqui Jesusiz̈quin tjonchic̈ha.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Nekztan pewczic̈ha: —¿Ject jilirit am mantichi, tii paazjapajo? ¿Jec jilirit am utchi jiliriz̈takaz paazjapajo?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesusac nekztan kjaazic̈ha: —Wejrmi jazic anc̈hucaquiz zakal pewcznac̈ha. Anc̈hucaz̈ kjaaztan, wejr zakal anc̈hucaz̈ pewcz̈tac kjaaznac̈ha, jec jilirit wejr utchi, nii.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Tiil pewcznac̈ha anc̈hucaquiz. ¿Ject Juan mantichi, bautisjapajo? Yoozkaya uz̈ z̈oñej. Jazicz̈ kjaazna.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Nekztanac ninacpora ancha ch'aasi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Kjaz̈um kjaaznaquejo? “Yooz mantitac̈ha”, cjequiz̈ niiqui, nekztan “¿Kjaz̈tiquiztan anc̈huc nii Juan ana criichinc̈huctajo?” nuz̈ cjec̈han tiicni.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Uc̈humqui anapanc̈ha chiyi atasac̈ha, “Z̈oñiz̈ mantitacha”, cjican. Z̈oñinacaqui walja nii Juanz̈quin rispittiquiztan, cjichic̈ha: —Werara Yooz taku parliñi profetac̈ha Juanqui. Niz̈tiquiztan nii jilirinacaqui z̈oñinaca ekscu,
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 ana kjaazñi atchic̈ha. Ninacaqui chiichic̈ha: —¿Jaknuz̈ukazlan? Nekztanac Jesusac cjichic̈ha: —Niz̈aza wejr ana zakal maznasac̈ha, jec jilirit wejr utchi, nii.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.