Atos 23
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVT
1 Nekztanaqui Pabluqui nii ajczi jilirinacz̈ kjutñi cherzic̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cu, tuz̈ cjichic̈ha: —Jilanaca, wejt kuzquiz zizuc̈ha, tii noojcama wejrqui Yooz yujcquiziqui walika kamchinc̈ha, nii.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nuz̈ chiitiquiztan, Ananías cjita chawc jiliriqui Pabluz̈ z̈cati z̈ejlñi z̈oñz̈quiz mantichic̈ha Pabluz̈ atquiz kijchnajo.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pabluzti kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Pizc kuzziz z̈oñi, Yoozqui am casticaquic̈ha. Amqui tekz julzamc̈ha, uc̈hum lii jaru wejr jusjizjapa. Jaziqui, ¿kjaz̈tiquiztan amqui uc̈hum lii quintra wejr kijchnajo mantichamtajo?
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Jalla nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Jalla nuz̈ Yooz chawc jiliriqui chayskazkaya?
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Nekztan Pabluqui cjichic̈ha: —Jilanaca, anal wejrqui zizatuc̈ha tiiqui Yooz chawc jiliriz̈laja, jalla nii. Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Tsjii wajt jilirz̈ quintraqui anac̈ha chiizqui”.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Jalla nekztanaqui Pabluqui naazic̈ha, parti ajczñi z̈oñinacaqui saduceo partiquiztantac̈ha, niz̈aza parti ajczñi z̈oñinacazti fariseo partiquiztantac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan altu jorz̈tan nii z̈oñinacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Jilanaca, fariseo parti z̈oñtc̈ha wejrqui. Wejt familiaqui fariseo partizakazza. Tsjii noojiqui ticzi z̈oñinacaqui jacatataquic̈ha. Jalla nii tjuñi wejrzakal tjewznuc̈ha. Jalla nii puntuquiztan anc̈hucqui wejr jusjic̈ha.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Jalla nuz̈ chiitiquiztan fariseo partinacz̈tan saduceo partinacz̈tan porapat aptjapzic̈ha. Nekztanaqui nii ajczñi z̈oñinacaqui t'akzic̈ha.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Nii saduceo z̈oñinacazti cjiñitac̈ha, “Ticziquiztanaqui anaz̈ wira jacatatasac̈ha. Niz̈aza anaz̈ anjilanacami zajranacami z̈elasac̈ha”, nuz̈ cjiñitac̈ha. Nii fariseo z̈oñinacazti jacatatz puntumi anjilanacz̈ puntumi, zajranacz̈ puntumi, tjapa nii puntunaca criiñitac̈ha.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Jalla niz̈tiquiztan altu jorz̈tan ch'aasi kallantichic̈ha. Nekztan tsjii kjaz̈ lii tjaajiñi maestronacaqui tsijtsic̈ha. Ninacaqui fariseo partiquiztantac̈ha. Ninacaqui paljaychic̈ha tuz̈ cjican: —Tii z̈oñz̈quiz ana c̈hjul ujmi wachuc̈ha wejrnacqui. Cunamit tsjii anjilac̈ha Pabluz̈quiz chiiz̈inchini, uz̈ ispirituz̈laj tiiz̈quiz chiiz̈inchi.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Juc'ant juc'ant ch'aascan aptjapsic̈ha. Jalla nuz̈ cjen comandante jiliriqui eksnatc̈ha Pablo chjojritz̈ta cjec̈haj, jalla nii. Nekztan nii comandantiqui zultatunacz̈quiz mantichic̈ha nii judionacz̈ taypiquiztan Pablo jwescu wilta cuartilquin chjichajo.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Niiz̈ jaka zeztaz̈u nii arama Yooz Jiliriqui Pabluz̈quiz jecz̈quichic̈ha, tuz̈ cjican: —Pablo, tjup kuzziz cjee. Jaknuz̈ tii Jerusalén wajtquiz wejt puntuquiztan paljayc̈hamz̈laja, niz̈aza Rom wajtquin wejt puntuquiztan paljaystanc̈ha.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Jalla niiz̈ jaka taz̈uqui tsjii kjaz̈ judío z̈oñinacaqui Pablo conzjapa juramentuz̈tan tsjii acuerduquiz asiptassic̈ha. “Pablo ana ticznaquiz̈ niiqui, wejrnac contal cjeec̈ha”. Nuz̈ cjican asiptassic̈ha. Niz̈aza ninacaqui palt'assic̈ha ninacpora, tuz̈ cjican: —Anaz̈ c̈hjul c̈hjerimi lujls, Pablo conañcama, —jalla nii.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Jalla nii parla asiptiñi z̈oñinacaqui pusi tunc jilatac̈ha.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Niz̈aza ninacaqui mazñi ojkchic̈ha timplu chawc jilirinacz̈quinami niz̈aza wajt jilirinacz̈quinami. Ninacz̈quiz mazzic̈ha tuz̈ cjican: —Tsjii acuerduquiz asiptassinc̈ha tuz̈ cjican: “Pablo ana ticznaquiz̈ niiqui, wejrnac contal cjeec̈ha”. Niz̈aza palt'assinc̈ha wejrnacpora, tuz̈ cjican: “Anaz̈ jecmi c̈hjul c̈hjerimi lujls, Pablo conañcama”, jalla nii.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Jaziqui anc̈hucqui parti jilirinacz̈tanami nii comandante jilirz̈quiztan nii Pablo mayaquic̈ha, tuz̈ cjican: “Wilta Pablo cuchanz̈calla wejtnacaquin. Wejrnacqui Pabluz̈ puntuquiztan tsjan zumpacha intintiz pecasuc̈ha”. Jalla nuz̈ cjican Pablo mayaquic̈ha. Wejrnacqui listuz̈ cjeec̈ha Pablo conzjapa. Ima anc̈hucaquiz irantiz̈can, wejrnacqui nii Pablo conac̈ha. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Jalla nekztanaqui Pabluz̈ cullaca majchqui Pablo conz puntuquiztan nonzic̈ha. Jalla nii nonz̈cuqui cuartilquin ojkchic̈ha Pabluz̈quiz mazñi.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Nekztanaqui Pabluqui tsjii zultatz̈ teniente kjawzic̈ha, tuz̈ cjican: —Tii tjowa chjicha comandantiz̈quin. Tiiqui quintuchizza.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Nekztanaqui nii teniente nii tjowa chjitchic̈ha tuz̈ cjican: —Nii Pablo prisita z̈oñiqui wejr kjawzic̈ha. Nekztan wejtquiz chiichic̈ha tii tjowa amquin chjichajo. Tiiqui amquiz quint'iz pecc̈ha.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Nekztan nii comandantiqui kjarcu tanz̈cu nii tjowa tsjii latu chjitchic̈ha. Jalla nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿C̈hjulum amqui wejtquiz chiiz pecya?
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Jalla nekztanaqui tjowaqui kjaazic̈ha tuz̈ cjican: —Judío z̈oñinacaqui tsjii acuerduquiz asiptassic̈ha. Jaka wenz amquiztan mayaquic̈ha Pablo chjitzjapa judío jilirinacz̈ yujcquin. Jalla tuz̈ mañz̈tan mayaquic̈ha, “Wejrnacqui Pabluz̈ puntuquiztan tsjan zumpacha intintiz pecasuc̈ha”. Jalla nuz̈ cjican mayaquic̈ha.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Amzti ana ninacz̈quiz juyzu paaz waquizic̈ha. Tsjii pusi tunc jil z̈oñinacaqui juramentuz̈tan tsjii acuerduquiz asiptassic̈ha, tuz̈ cjican: “Pablo ana ticznaquiz̈ niiqui, wejrnac contal cjeec̈ha”. Niz̈aza ninacpora palt'assic̈ha, tuz̈ cjican: “Anac̈ha c̈hjeri lujls Pablo conañcama”. Nii z̈oñinacaqui c̈hjojziz̈ tjewz̈a Pablo irantisquizcama. Anzpacha listuc̈ha, amiz̈ asiptita takukaz tjewz̈a.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Jalla nii quintu nonz̈cu nii comandantiqui nii tjowa cuchanchic̈ha. Niz̈aza mantichic̈ha: —Anaz̈ jecz̈quizimi amiz̈ quint'itaqui chiichiyaquic̈ha, —jalla nuz̈ cjican cuchanchic̈ha.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Jalla nekztanaqui nii comandantiqui pucultan teniente kjawzic̈ha. Jalla nuz̈ kjawz̈cu tsjii ortina mantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Zultatunaca tuz̈ tjaczna, paa patac zultatu kjojchiñ ojkñijapa, niz̈aza pakallawk tunca zultatu cawallquiz yawchi ojkñijapa, niz̈aza paa patac zultatu lanziz̈tan ojkñijapa. Ispir ora listu tjacz̈ta cjequic̈ha Cesarea watja ojkzjapa.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Niz̈aza tsjii cawallu tjaczinaquic̈ha Pablo yawchi chjitzjapa. Niz̈aza Pablo chjichaquic̈ha ana c̈hjulu kjaz̈ cjiz̈cu. Nekztanaqui Félix cjita chawc jilirz̈quiz intirjaquic̈ha. —Jalla nuz̈ mantichic̈ha nii comandantiqui.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Niz̈aza nii Pablo chjichñi zultatunacz̈tan tsjii carta apaychic̈ha, tuz̈ cjican:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Al señor excelentísimo chawc jiliri Félix: Wejrqui amquin tsaanuc̈ha; Claudio Lisias wejrtc̈ha.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Judío z̈oñinacaqui tii z̈oñi preso tanchic̈ha. Niz̈aza conz cjichitakalc̈ha. Jalla tiiqui roman z̈oñic̈ha. Jalla nii zizcu, wejrqui zultatunacz̈tan ojkchinc̈ha, tii liwrii. Wejr irantan, judío z̈oñinacaqui tii conzmayatac̈ha.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Wejrqui ziz pecatuc̈ha, ultimu kjaz̈tiquiztan nii judío z̈oñinacaqui tii conkatz pecatjo, jalla nii. Niz̈tiquiztan judío jilirinacz̈ yujcquin chjitchinc̈ha.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Nekztanaqui zizzinc̈ha nii judionacz̈ lii puntuquiztankaz tii quintra uj tjojtunchic̈ha. Anaz̈ conz razunami niz̈aza ana carsilquiz chawjcz razunami z̈elatc̈ha tii judionacz̈quiztanaqui.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Jalla nekztanaqui nii judío z̈oñinacaqui tsjii acuerduquiz asiptassitakalc̈ha tii Pablo conzjapa. Jalla nii zizcu, nekztan wejrqui amquin apura cuchanz̈cuc̈ha. Niz̈aza niiz̈ta quintra z̈oñinacz̈quiz mantichinc̈ha, am yujcquiz parlajo, c̈hjul puntuquiztan quintra aptazaja, jalla nii. Jalla nuz̈ukazza”.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Jalla nekztanaqui ortin jaru zultatunacaqui ween Pablo chjitchic̈ha, Antípatris cjita watjacama.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Niiz̈ jaka taz̈uqui kjojchiñ ojkñi zultatunacaqui cuartilquin quejpz̈quichic̈ha. Cawallquiz ojkñi zultatunacakaz tira Pabluz̈tan ojkchic̈ha.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Cesarea watja irantiz̈cu, carta tjaachic̈ha chawc jilirz̈quiz. Niz̈aza nii jilirz̈quiz Pablo intirjichic̈ha.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Carta liiz̈cu, nii chawc jiliriqui Pablo pewczic̈ha, jakzi wajtchiz z̈oñitaz̈laja, jalla nii. Cilicia wajtchiz z̈oñi, nii zizcu,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 tuz̈ cjichic̈ha: —Am quintra aptazñi z̈oñinacaz̈ tjonchiz̈ cjen, am puntuquiztanaqui wejrqui atintac̈ha. Nekztanaqui nii jiliriqui mantichic̈ha Herodes pajk kjuyquiz Pablo zuma wijilta z̈elajo.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.