Atos 16
Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARIB
1 Nekztanaqui Pabluz̈tan Silz̈tan irantiz̈quichic̈ha Derbe Listra cjita watjanacquiz. Jalla nicju tsjii Yoozquin criichi z̈oñz̈quiz zalchic̈ha, Timoteo cjita. Niiz̈ maaqui judío z̈ontac̈ha, Yoozquin criiñtac̈ha. Niiz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Niz̈aza Listra wajtchiz criichi z̈oñinacami Timoteo rispitchic̈ha. Iconio wajtchiz z̈oñinacaqui Timoteo rispitchizakazza.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Nekztanaqui Pabluqui Timoteo kjutzñi pecatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui judionacz̈ cuzturumpi jaru Timoteo chimpuskatchic̈ha, nii yokaran kamñi judionacaz̈ ana quintra chiyajo. Timoteoz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha, anatac̈ha judío. Jalla nuz̈ cjen Timoteoqui ana chimpuchiztac̈ha, judionacaz̈ irata. Jalla nii zizzic̈ha nii yokaran kamñi judionacaqui.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nekztanaqui tjapa watjanaca ojklaycan, Pabluqui niiz̈ mazinacz̈tan Jerusalén parlita quintu mazzic̈ha. Apostolonacami Jerusalén icliz jilirinacami, jalla ninacaz̈ chiita taku quint'ichic̈ha tjapa Yoozquin criichi jilanacz̈quiz.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Jalla niz̈tiquiztanaqui niiran z̈ejlñi criichinacaqui Yoozquin walja tjapa kuzziz cjissic̈ha. Niz̈aza zapuru Yooz jiczquiz luzatc̈ha iya z̈oñinacaqui. Jalla niz̈tiquiztan tsjanz̈ yapatc̈ha Yoozquin criichi jilanacaqui.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Jalla nekztanaqui Espíritu Santuqui Pabluz̈quizimi niiz̈ mazinacz̈quizimi atajchic̈ha, ana Asia yokaran Yooz taku parliñi ojklayajo. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Frigia, niz̈aza Galacia cjita yokanacaran ojklaychic̈ha.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Jalla nuz̈ ojklayz̈cu, Misia cjita lintiquin irantichic̈ha. Jalla niwjctan Bitinia yokquin luzquiz pecatac̈ha. Jalla nuz̈ pinsan Jesucristuz̈tan Espíritu Santuz̈tan nii yoka luz ana munchic̈ha.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Jalla niz̈tiquiztan Bitinia yokquin ana luzzic̈ha. Antis Misia yokquin watz̈cu, Troas cjita watja irantichic̈ha. Jalla nii watjaqui pajk kot tjiiquiz z̈elatc̈ha.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Jalla nicju tsjii ween Yoozqui Pablo chjuuzkatchic̈ha. Chjuuzcan jalla tuz̈ Pabluqui cherchic̈ha, tsjii Macedonia wajtchiz z̈oñi cherchic̈ha. Tsijtsi z̈elatc̈ha. Niz̈aza rocatc̈ha, tuz̈ cjican: “Macedonia yok kjutñi kajkz̈calla amqui. Yanapt'alla”.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Jalla nuz̈ wiiquin chjuuz̈cuqui Pabluqui tjaczic̈ha Macedonia ojkzjapa. Niz̈azakaz wejrnacmi tjaczinc̈ha Pabluz̈tan ojkzjapa. Ultimupanz̈ Yoozqui wejrnaca kjawzic̈ha, nawjk ojklayajo liwriiñi taku paljayajo.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Jalla nekztanaqui Troas wajtquin tsjii warcu zalazzinc̈ha. Nekz luzcu ojkchinc̈ha. Nii pajk kot taypiquiz tsjii kolta yoka z̈elatc̈ha, Samotracia cjita. Jalla nii tirichuc ojkchinc̈ha. Niiz̈ jaka taz̈uqui Neápolis cjita watja irantichinc̈ha.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Jalla nekztan ojkchinc̈ha Filipos cjita watja. Nii watjaqui tuquitanpacha romano cjita wajtchiz z̈oñinacaz̈ julz̈tatac̈ha. Jalla Macedonia yokquin nii watjaqui tsjan chekan pakjitac̈ha yekja watjanacquiztanaqui. Jalla nicju tsjii kjaz̈ maj kamchinc̈ha.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Tsjii jeejz tjuñquiz wajtquiztan ulanchinc̈ha, niz̈aza puj atquin. Jalla nicju z̈oñinacaqui ajczñitac̈ha, Yoozquin mayizi. Jalla nuz̈ z̈ejlcan wejrnacqui julzinc̈ha. Nekztanaqui liwriiñi Yooz taku palt'ican, nii ajczi maatakanacz̈quiz paljaychinc̈ha.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Tsjaa maatakqui Lidia cjititac̈ha. Naaqui Tiatira cjita wajtchiz z̈ontac̈ha. Niz̈aza naaqui fin murat telanaca tuyiñtac̈ha. Naa z̈onqui Yoozquin walja kuz tjaachintac̈ha. Jalla nuz̈ cjen, Yoozqui naaz̈a kuzquiz Pabluz̈ chiita taku catokskatchic̈ha.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Jalla niz̈tiquiztan naa z̈onqui bautistatac̈ha naaz̈a familianacz̈tanpacha. Nekztanaqui wejtnacaquiz roct'ichinc̈ha, tuz̈ cjican: —Anc̈hucqui ultimupan wejrqui Jesucristuz̈quin criichinc̈hataqui cjic̈haj niiqui, wejt kjuyquin tjonz̈calla alujazjapa. —Nuz̈ roctiquiztan naaz̈a kjuyquiz wejrnacqui alujazzinc̈ha.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Tsjii noojiqui wilta Yoozquin mayiziz yokquin ojkcan, wejrnacqui tsjaa zajriz̈ tanti turatan zalchinc̈ha. Naa turqui ariwiñi zizzintac̈ha. Naaqui patrunz̈ manta payiñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan walja paaz ganiñtac̈ha naaz̈a patrunz̈japa.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Naa turqui Pabluz̈quiz niz̈aza wejtnacaquiz apzñi kallantichinc̈ha. Jalla nuz̈ apzcan kjawiñtac̈ha, tuz̈ cjican: —Tii z̈oñinacaqui arajpach Yooz sirwiñic̈ha. Niz̈aza anc̈hucaquiz liwriiñi Yooz taku paljayñic̈ha. —Jalla nuz̈ kjawcan chiichinc̈ha.
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Zapuru niz̈ta kjawcan wejtnacaquiz apzniñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui naaz̈ajapa tsjii zkoluc z̈awjznawcz̈ cjetc̈ha. Jalla nuz̈ cjen naaz̈a kjutñi quejpz̈cu cherzic̈ha. Niz̈aza naa tanñi zajriz̈quiz chiichic̈ha, tuz̈ cjican: —Zajra, Jesucristuz̈ tjuuquiz am ulna cjiwc̈ha taa turaquiztan. Jalla nii orapacha nii zajraqui naa turaquiztan ulanchic̈ha.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Jalla niz̈tiquiztan naa tura patrunanacaqui naaz̈a ariwiñiquiztan ana iya paaz gani atchic̈ha. Jalla nuz̈ cjetc̈ha nii patrunanacaqui. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Pabluz̈tan Silz̈tan tanchic̈ha. Nekztanaqui pajk plazquin chjitchic̈ha nii wajt pajk jilirinacz̈ yujcquin.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Juez jilirinacz̈quin prisintiskatchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tii judío z̈oñinacaqui uc̈hum z̈oñinaca aptjapc̈ha.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Niz̈aza ninacz̈ tsjemat cuzturumpinaca tjaajinc̈ha. Jalla nii cuzturumpinaca uc̈humqui anaz̈ catokz waquizic̈ha. Niz̈aza ana niicama kamz waquizic̈ha. Lii quintrac̈ha. Uc̈humnacaqui roman z̈oñinacc̈humc̈ha.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Jalla nuz̈ chiitiquiztan nii wajtchiz z̈oñinacaqui Pabluz̈ niz̈aza Silz̈ quintra tjojktichic̈ha. Niz̈aza nii juez jilirinacaqui mantichic̈ha, ninacz̈ cujtta zquiti chjojkz̈inajo, nekztan parz̈tan wjajtajo.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Jalla nuz̈ walja wjajtz̈cu, carsilquiz chawjcchic̈ha. Niz̈aza nii carsila itzñi z̈oñi mantichic̈ha, ninaca zuma wijilajo.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Jalla nuz̈ mantitiquiztan, nii carsila itzñi z̈oñiqui ninaca carsil kjuyl majcchic̈ha, nawjk c'utz̈jati. Jalla nekzi pajk mazu madera z̈elatc̈ha, niiqui z̈oñi castics maderapantac̈ha. Nii maderquiz ninacz̈ kjojcha majcz̈inchic̈ha.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Jalla nuz̈ cjenami chica arama Pabluz̈tan Silz̈tanaqui Yoozquin mayizican z̈elatc̈ha. Niz̈aza Yooz wirsu itscan z̈elatc̈ha. Jalla nuz̈ mayizan, nuz̈ itsan, nii parti carsilquiz chawjcta z̈oñinacaqui nonzic̈ha.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Jalla nekztanaqui tiripintit tsjii tembloraz̈ tjonchi. Nekztan nii carsil yokanacami pirkanacami liwj chekjinskatchic̈ha. Jalla nuz̈ chekjintiquiztanaqui tjapa nii carsil zananacami justokaz cjetsic̈ha. Niz̈aza nii preso z̈oñinacz̈ c̈hejlta carinanacami justokaz jersic̈ha.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Jalla niz̈ta watz̈cu, carsil itzñi z̈oñiqui tjaji wajtsic̈ha. Nii carsil zananaca cjetsi cherz̈cu, “Pris z̈oñinacaqui atipchiz̈ caa” nuz̈ cjican pinsichic̈ha. Jalla nuz̈ pinsiscu, niiz̈ pajk cuchillu jwessic̈ha, cuchillz̈tan persuna conzjapa.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Nekztanaqui Pabluqui kjawchic̈ha, tuz̈ cjican: —Anam persunpacha c̈hjojrichaquic̈ha. Tjapa chawjcta pris z̈oñinacami tekz z̈ejlc̈ha.
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Jalla nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui micha tjeesnaj cjichic̈ha. Nekztanaqui carsil kjutñi zati pariju luzzic̈ha, walja tsucchi chekjincan. Nekztan Pabluz̈ Silz̈ kjojchquiz tuzi t'oksic̈ha.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Nekztanaqui zancu jwescu, pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —Jilanaca, wejr liwriita cjisjapa, ¿c̈hjulut wejr paaz waquizasaya?
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Pabluz̈tan Silz̈tanaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesucristo Jilirz̈quiz tjapa kuztan criya. Jalla nuz̈ cjenaqui liwriita cjequic̈ha am familianacz̈tanpacha.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Jalla nekztanaqui Pablo Silasqui niiz̈quizimi niiz̈ kjuy familianacz̈quizimi Yooz taku paljaychic̈ha.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nii weenpacha nii carsila itzñi z̈oñiqui ninacz̈ c̈hjojri awjz̈inchic̈ha. Jalla nekztanaqui niimi tjapa familianacami bautista cjissic̈ha.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈tan Silz̈tan jalla ninaca chjitchic̈ha persun kjuya. Niiz̈ kjuyquin c̈hjeri tjaachic̈ha. Nii z̈oñiqui familianacz̈tanpacha walja cuntintutac̈ha Yoozquin criiz̈cu.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Nii wenziqui juez jilirinacaqui zultat policianaca mantichic̈ha carsilquin, Pabluz̈tan Silz̈tan cutz ortinz̈tan cuchanchic̈ha.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ninacaz̈ carsilquin irantitan, nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈quiz cjichic̈ha: —Nii juez jilirinacaqui wejtquin ortina apayz̈quichic̈ha, anc̈huc cutznajo. Niz̈tiquiztan anc̈hucqui jazic liwriiz̈ okaquic̈ha.
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pabluzti nii zultat policianacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejrnacqui roman parti z̈oñinactc̈ha. Tjapa tii wajtquiz z̈ejlñinacz̈ yujcquiz wejrnaca wjajtchic̈ha, ana wejtnacaquiz zumpacha pewcz̈cu. Nekztanaqui inapacha wejrnac carsilquiz majcchic̈ha. ¿Jaziqui anc̈hucqui wejrnaca chjojzaka cuts pecya? ¡Anaz̈ cjesac̈ha! Antiz ninacaj persuna wejrnac tii carsilquiztan jwesi tjonla.
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Nekztanaqui nii policianacaqui ojkz̈cu nii juez jilirinacz̈quiz tjapa nii puntuquiztan quint'ichic̈ha. Pabluz̈tan Silz̈tan roman parti z̈oñinacquiztan, jalla nii quintu zizcu, ancha tsucchi cjissic̈ha.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Jalla niz̈tiquiztan pertuna mayizi ojkchic̈ha. Nekztanaqui nii jilirinacaqui tjonz̈cu jwessic̈ha. Nekztan Pabluz̈quizimi Silz̈quizimi rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tii wajtquiztanz̈ ulna.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Jalla nekztanaqui carsilquiztan ulanz̈cu Pabluz̈tan Silz̈tan Lidia kjuya ojkchic̈ha. Jalla nekztanaqui criichi jilanaca cherz̈cu, “Tjurt'iñi kuzziz cjee anc̈hucqui” cjican chiiz̈inchic̈ha. Nekztanaqui ojkchic̈ha.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.