Marcos 5

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ke lé tehene nge Gadara wo Iésu me lépwo acémun den ko a goon ne gaale cemwo pejié ne Galilé.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ke me e ole mu pwo ali ong wo Iésu, ke e te wiebé kuti mu ha a iitihi wo pa apulie na pwo duéé kon. Ke e âbé beni Iésu.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Téteda he ni benaamwon, heme bwén ke pwang, ke e teme da ni pwowiikau ne ha ali iitihi, ke é ne pwo ni juwole. Ke e pitanahieng ko ni péi.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Me e ali Iésu mu ité, ke e téte beniieng, ke e tidihi jilin ânebuhen,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 ke e toii da pie: «Iésu, pa *Naî Padué na nihe e daaité, ade aceli nimem me go pwo tong? É ileko ne he nii Padué pie go nemwo pwo tong aceli ta!»
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 E pii anaa, be e pii ten wo Iésu pie: «Duéé, go wie mu ko pa apulie ce!»
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ke e tahimwoeng wo Iésu pie: «He piwoté ace niim?» Ke lé hegi ne ten ne ni duéé pie: «A niime pie Bwehi duéé, be hiwon geme.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ke e wâgo ko Iésu wo pali, ke e pii ten pie: «[Hemepie go pawiehi ni duéé mu kong] ke go nemwo cibéélé mu éni ha amu!»
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 — ausente —
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 — ausente —
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ke e ne telé ana lé ilehi wo Iésu. Ke lé wie mu ko pali apulie, ke lé gaale he li puwokwo. Ke lé te tai téte kuti li puwokwo mu hamwo juwole, ke lé ole he jié, ke lé mwiiê. Caa te piâmwonuhi a 2000.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Wo lépwo awéihi puwokwo, ke lé téte ngen, ke lé â piuti a jepule naa, ne ha a mwopopwaalé ke é na ati ha amu. Ke lé âbé ni apulie, beme lé alihi nina e ko tuie.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ke lé tehenebé pele Iésu, ke lé ali pali apulie li pwo duéé kon, he e caa ko tebwo, ke e caa cuwohe ni epwén, be caa ju wâé nang. Ke lé téetieng, ke te junihe mwotilé.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ke lépwona lé alihi nina e tuie, ke lé piuti te lépwo béén ali jepule ko pa apulie naa, me ni puwokwo.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ke lé wâgo ko Iésu wo lépwo apulie mu ha amu naa, ke lé pii ten pie: «Nimeme me go engen mu ha amu teme.»
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ke me e taa pwo ali ong wo Iésu, ke wo pali lé wie mu kon li duéé, ke e ileeng pie: «Nimung me é âdé céim.»
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Kehe icehi ana te muhi te Iésu, ke e pii ten pie: «Go mwojuia ne ha a pomwa tem, pele lépwo béém. Ke go uti telé a bwo pipwoééhem de Padaame, ke ati ni naado na e pwo me dem!»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ke e mwojuia mwo wo paje, ke e uti ne ha a duaan na pii kon pie Dix Villes ni naado na e pwo me den wo Iésu. Ke lé tai téetihi ne ni apulie.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 E taa pwo ali ong wo Iésu, ke e gaale ko a goon ne gaale cemwo. Ke me e ole mu pwo ong, ke hiwon ni apulie na lé mu aujenieng ne ticepwon.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ke e tuiebé wo Jaïrus, pa céiu caa te *mwotapitihi, ke e ali Iésu, ke e â tidihi jilin ânebuhen.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ke e pii ten pie: «Go âbé epin, be e caa pwo me e mele ê naîng! Go âbé me go ne ni im huîin, beme tieden a cunu kon, ke me wâé nang mwo.»
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ke e âcéin wo Iésu. Ke te nihe hiwon mwo ni apulie na lé ân, ke lé caa ju pitité.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ke e mu hadenii ni apulie naa ê céiu toomwo na caa 12 ni jo na cunu nang hen, be e mu tuie ni benaamwon na e mu téte kon a cewéle.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Caa junihe hiwon ni dotéén na e mu â alilé, ke lé bwo pwo me junihe cunu nang kuti. Ke e caa ju patieden ati ni mwani ten, kehe icehi ana time uce wâé nang, kehe bwo junihe cunu nang kuti.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ke e téne a jepule ko Iésu, ke e âbé ne ha a tapitihi naa. Ke e piâbé alecehe Iésu, ke e ti ko a epwénen.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Be e niimihi pie, ‘Mepie é te ju ti ko a epwénen cehi, ke o caa te pitieden a cunu kong.’
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ke me e pwo, ke e te cuwo kuti a bwo téte kon na ali cewéle. Ke e téne ne kon pie caa tieden a cunu kon.E ti ko a epwénen êna cunu nang|alt="Woman touches his cloak" src="lb00310b.tif" size="col" ref="5.29"
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ke wo Iésu mwo, ke e téne pie, e engen kojaeng a céiu duaa niihen, ke e biteeng, ke e tahimwo ni apulie pie: «He woo na e ti ko a epwénung?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ke lé hegi ne ten wo lépwo acémun den pie: «Go ko cuwo ha awieme ni apulie na lé ko pitité! Ke é mu ko ade na go tahimwohi pie, woo na e ti kom?»
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Kehe icehi ana e te piniê aujenieng wo Iésu, beme e niê hane pie, he woo na e pwo anaa.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ke e te ju éjén êgi toomwo ko a bwo mwotieng, be e temehi ana e ko tuie ne kon. Ke e âbé ke e tidihi jilin ânebuhe Iésu, ke e pii ten ati a juuju.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Adéiko go êje! Caa wâé go mwo ko a céihi tem! Ke go engen, ke me e mu pelem a péém. Be caa te tieden a cunu kom!»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 É he e mwo ko pii anaa wo Iésu, ke lé tehenebé ni béé apulie mu pele Jaïrus, pali eapwihi mwotapitihi, ke lé pii ten pie: «Au! E caa mele wo êgi naîm. Kehe go nemwo pahauli pa apipune.»
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 E téne ni pwocihe naa wo Iésu, kehe time e uce pipéce ne kon, ke e pii te Jaïrus pie: «Go nemwo pwo me mwotiko! Kehe go céihi ne kong!»
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 E te ju pé cehi Pétéru, me Cang me Ioane, lupwo pwénaâjién. Be time uce nimen me lé âcéin ne ce béé apulie.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ke lé tuie nge ha a pomwa te Jaïrus. Ke te junihe hiwon kuti ni pwocihe lang. Ke wo Iésu, ke e ali ni apulie he lé ko é, ke lé pihemun.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ke e taa ha ali mwa, ke e pii telé pie: «É mu ko ade na geé te junihe pié ne da kon? Kona geé é kona woté? Geé ko pii pie e caa mele ê cuwo ewa ne; kehe woéo, ke é pii pie e teko ju puluta!»
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ke lé pihoonieng.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ke e pétaa ko a in, ke e pii ten pie: «Talita, koumi!» A bwopiinen pie: «Ê naîng, go cuwoda!»
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ke e te cuwoda kuti, ke e engen! Ê cuwo nahi toomwo naa, ke 12 ni jo hen. Ke lé te junihe téetihi ne nina lé mu lang.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ke e pii telé wo Iésu pie: «Geé ne celi e wii.» Ke e pii mwoiuhi telé pie: «Geé nemwo pii te ce béé apulie ana e tuie ne éni.»
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.