Hebreus 11
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs VC
1 Ri cukbꞌal cꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios nuꞌon cha jun chi riqꞌuin nojiel ránima nroyoꞌiej ri xtiyoꞌx cha, y nuꞌon cha chi nunimaj, mesque man nutzꞌat ta.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Iqꞌuiy chiquivach ri vinak ri xaꞌcꞌujieꞌ ojier can tiempo quireꞌ xquiꞌan. Can xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, y ri Dios can xka choch ruma quireꞌ xquiꞌan.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Y ojreꞌ ruma kacukubꞌan kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, kataꞌn chi ja ri Dios ri xbꞌano ri roch-ulief y nojiel ri cꞌo chicaj. Y antok xaꞌruꞌon, man jun chica xucusaj; xa joꞌc xuꞌej chi caꞌcꞌujieꞌ y can ja xaꞌcꞌujieꞌ.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ri Abel ruma can rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ ri xuyaꞌ jajaꞌ choch ri Dios más otz choch ri xuyaꞌ ri Caín ri runimal. Rumareꞌ xiel choch ri Dios chi man jun chic ru-pecado, y ri Dios can xka choch nojiel ri xuyaꞌ ri Abel choch. Y mesque ri Abel xcon, cꞌo ri xucꞌut can chakavach, ruma jajaꞌ xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Ri Enoc ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ man xcon ta, xa can quireꞌ cꞌas xucꞌuax-el chicaj y man xlitaj ta chic, ruma ja ri Dios ri xucꞌuan-el richin. Pero antok cꞌa cꞌo vaveꞌ choch-ulief, can xkꞌalajin chi ri rucꞌaslien can xka choch ri Dios.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Can nicꞌatzin chi nakacukubꞌaꞌ kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios. Ruma xa man xtakacukubꞌaꞌ ta kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, man jun bꞌay nkojcovin nakaꞌan ri nika choch. Y chi nkujiel-apa más cierca riqꞌuin ri Dios, can nicꞌatzin chi nakanimaj chi jajaꞌ can cꞌo-ve, y chi xtuyaꞌ utzulaj kax chica ri ncaꞌcanun richin.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Ri Noé ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, mareꞌ xunimaj ri xuꞌej ri Dios cha, chi cꞌo jun nem kax ri xtibꞌanataj ri choch-ulief, mesque majaꞌ tutzꞌat ri nem kax reꞌ. Ri Noé can xniman cha ri Dios y can riqꞌuin xibꞌinreꞌl xuꞌon ri jun nem arca incheꞌl jun barco, chi xaꞌrucol ri ru-familia. Y rumareꞌ xbꞌakꞌalajin-pa chi ri nicꞌaj chic vinak man otz ta xquiꞌan, ruma man xquinimaj ta ri Dios. Y ri Noé ruma xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ri Dios xuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ri Abraham ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios; rumareꞌ, antok xayox ruma ri Dios chi niꞌa chic jun lugar ri xtusipaj cha, jajaꞌ xniman cha ri Dios y xꞌa, mesque man rataꞌn ta pacheꞌ xtibꞌaka-ve.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Y ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ xcꞌujieꞌ chupan ri lugar reꞌ, ri ranun prometer ri Dios cha; pero jajaꞌ xuꞌon chi incheꞌl xa man richin ta ri lugar reꞌ. Y rumareꞌ xa chupan jay ri i-bꞌanun cha tziak xcꞌujie-ve, y quireꞌ jeꞌ xquiꞌan ri Isaac y ri Jacob, mesque chica ijejeꞌ niyoꞌx ri lugar reꞌ.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ri Abraham xuꞌon quireꞌ, ruma royoꞌien ri jun chic tanamet más jaꞌal; ri tanamet reꞌ man niqꞌuis ta y ja ri Dios ri xbꞌano pensar cheꞌl nuꞌon cha y ja ri Dios bꞌanayuon.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Ri Sara ri raxjayil ri Abraham, can xucukubꞌaꞌ jeꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios. Rumareꞌ xunimaj chi ketzij ri xuꞌej ri Dios, xyoꞌx ruchukꞌaꞌ chi xcꞌujieꞌ ral y can xcꞌujieꞌ ri ral, mesque jajaꞌ manak ral alaxnak y xa aviela chic jeꞌ.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Y rumareꞌ, mesque ri Abraham chꞌiti mámix chic antok xcꞌujieꞌ ri ralcꞌual, ri i-rumáma jajaꞌ can iqꞌuiy xaꞌcꞌujieꞌ, can incheꞌl ri estrellas (chꞌumil) ri icꞌo chicaj, y can incheꞌl ri sanayeꞌ ri cꞌo chuchiꞌ ri mar ri man jun nitiquir nijilan.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Quinojiel ijejeꞌ cukul quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, y quireꞌ xaꞌcon-el, mesque ri Dios cꞌa majaꞌ tuyaꞌ ri ranun prometer chica. Pero ruma xquinimaj-el ri xuꞌej ri Dios chica, can chi-naj xquitzꞌat-pa. Xquinimaj-el chi ketzij ri xꞌeꞌx chica. Y can xaꞌquicuot xquitzꞌat-apa ri xuꞌej ri Dios chi nuyaꞌ chica. Y xquiꞌej chi ijejeꞌ man i-richin ta ri roch-ulief y xa choj ncaꞌkꞌax.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Y ruma ri xquiꞌej, can kꞌalaj chi quiyoꞌien ri ketzij tanamet pacheꞌ xcaꞌbꞌacꞌujie-ve.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Xa ta cꞌa niquiꞌan pensar ri pacheꞌ i-alanak-ve-pa, xaꞌtiquir ta xaꞌtzalaj chic pa jun bꞌay chiquij.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Pero ijejeꞌ quiyoꞌien jun chic tanamet más otz, y reꞌ ja ri cꞌo chicaj; rumareꞌ ri Dios man niqꞌuix ta nuꞌej chi jajaꞌ Qui-Dios, ruma ranun preparar jun quitanamit ri pacheꞌ xcaꞌcꞌujie-ve.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Ri Abraham ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ xunimaj ri xꞌeꞌx cha ruma ri Dios, chi tuquimisaj ri Isaac chi nuyaꞌ choch. Ri Dios quireꞌ xuꞌej cha ruma xrajoꞌ xutzꞌat vi xa ri Abraham can ketzij rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin. Ri Abraham can xuchojmij chi nuquimisaj ri Isaac choch ri Dios, mesque chirij ri Isaac ri Dios ranun promesas.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Ri Dios xuꞌej cha ri Abraham: Joꞌc ri i-rumáma ri Isaac xtiquibꞌinaj chi i-ketzij i-amáma.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ri Abraham xuꞌon pensar chi xa ta nicon ri Isaac, ri Dios cꞌo ru-poder chi nucꞌasuoj-pa chiquicajol ri quiminakiꞌ. Y rumareꞌ ri Isaac incheꞌl xcon y xcꞌastaj chic pa, ruma ri Abraham xucꞌan chic pa ri rucꞌajuol.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ri Isaac ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ xuꞌej can chica ri Jacob y ri Esaú, ri icaꞌyeꞌ rucꞌajuol, ri chica bendiciones ri xtuyaꞌ ri Dios chica chiquivach-apa.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ri Jacob ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ antok ya nicon, xaꞌruꞌon can bendecir ri ralcꞌual ri José, y xuyaꞌ ruchukꞌaꞌ paroꞌ ri ruchꞌameꞌy antok xuyaꞌ rukꞌij ri Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ri José ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ antok ya nicon, xunataj chica ri ruvanakil israelitas chi xtalka jun kꞌij antok ri quimáma xcaꞌiel-el chupan ri nación Egipto. Y xuꞌej can chica chi tiquicꞌuaj ri rubꞌakil antok xcaꞌa.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Ri rutie-rutataꞌ ri Moisés ruma quicukubꞌan quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ antok xalax, xcavaj ri Moisés oxeꞌ icꞌ. Quireꞌ xquiꞌan ruma ri Moisés jun acꞌual chula-oc titzuꞌn. Y ijejeꞌ man xquixiꞌij ta quiꞌ choch ri rey Faraón, ri bꞌiyuon chi caꞌquimisas quinojiel ri alabꞌo ri ncaꞌlax.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Y ri rumiꞌal ri Faraón xuꞌon incheꞌl ral cha ri Moisés. Pero antok xnimar-pa ri Moisés, xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ man xrajoꞌ ta chic chi xꞌeꞌx ral ri rumiꞌal ri Faraón cha.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Ruma xuꞌon pensar chi más otz nuꞌon sufrir junan quiqꞌuin ri ruvanakil, ri i-rutanamit ri Dios, que choch ri jaꞌal niquicuot chupan ri man otz ta ri man nilayuj ta y xa pecado.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Y ri Moisés xuchaꞌ ri ru-sufrimiento ri Cristo, que choch ri bꞌayomal ri xyoꞌx ta cha chireꞌ chupan ri nación Egipto. Jajaꞌ can rataꞌn chi pa ruqꞌuisbꞌal ri sufrimiento reꞌ, cꞌo otz rucꞌaxiel xtiyoꞌx cha, y jareꞌ ri rutzꞌatuon chic apa.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Y jajaꞌ can rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios antok xiel-pa Egipto. Y man xuxiꞌij ta riꞌ, mesque ri rey yacatajnak royoval chirij. Ri Moisés siempre xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios; incheꞌl can nutzꞌat ri Dios, ri man nitzꞌiet ta.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Ri Moisés, ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, xuꞌon ri vaꞌen richin ri Pascua y xuꞌej jeꞌ chica ri ruvanakil israelitas chi tiquiyaꞌ quiquiqꞌuiel ri ovejas chuchiꞌ ri cachuoch, chi quireꞌ antok xtipa ri Jun ri ncaꞌquimisan ri naꞌay alabꞌo, man xcaꞌruquimisaj ta ri naꞌay alabꞌo calcꞌual.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Y ri vinak israelitas ruma xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ xaꞌcovin xaꞌkꞌax chupan ri Mar Rojo. Xaꞌkꞌax chucajol ri yaꞌ, incheꞌl xa pa chakeꞌj ulief xaꞌin-ve. Y ri aj-Egipto xcajoꞌ jeꞌ xquiꞌan quireꞌ, pero ijejeꞌ xa xaꞌjiekꞌ.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Y ruma ri israelitas quicukubꞌan quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ antok ijejeꞌ xquiyaꞌ vielta siete (vukuꞌ) kꞌij chirij ri tanamet Jericó, ri muro ri cꞌo chirij ri tanamet reꞌ xtzak.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Chupan ri tanamet reꞌ, xcꞌujieꞌ jun ramera ri Rahab rubꞌeꞌ. Jajaꞌ ruma rucukubꞌan rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, mareꞌ xuyaꞌ qui-posada ri icaꞌyeꞌ israelitas ri xaꞌlka chi xalquitzꞌataꞌ ri tanamet Jericó chalakꞌal; y mareꞌ jeꞌ man xquimisas ta. Pero ri man xaꞌniman ta cha ri Dios, ri icꞌo chupan ri tanamet reꞌ, xaꞌquimisas.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Cꞌo came modo ncaꞌnnataj quinojiel ri vinak ri xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios? Man nuyaꞌ ta tiempo chi niꞌej más; incheꞌl chirij ri Gedeón, ri Barac, ri Sansón, ri Jefté, ri David, ri Samuel ri profeta, y chiquij ri nicꞌaj chic profetas ri xaꞌcꞌujieꞌ ojier can tiempo.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ijejeꞌ ruma xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ xaꞌchꞌacuon chiquij nicꞌaj chic naciones, icꞌo chiquivach ijejeꞌ ri pa ruchojmil xquiꞌan gobernar, icꞌo ri xquiꞌan recibir ri ranun prometer ri Dios chica, y icꞌo jeꞌ ri xquitzꞌapij quichiꞌ leones (coj).
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Icꞌo jeꞌ ri man xaꞌcꞌat ta antok xaꞌyoꞌx pa kꞌakꞌ. Ruma xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, icꞌo ri xaꞌcolotaj pa quikꞌaꞌ ri xcajoꞌ ta xaꞌquiquimisaj cha espada. Icꞌo nicꞌaj ri manak chic quichukꞌaꞌ, pero ruma quicukubꞌan quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ri Dios xuyaꞌ quichukꞌaꞌ. Xaꞌchꞌacuon chiquij nicꞌaj chic ejércitos ri xquiꞌan guerra quiqꞌuin y xaꞌquitarariej-el.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Icꞌo jeꞌ ixokiꞌ ri xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ ri Dios xaꞌrucꞌasuoj ri quiquiminak. Icꞌo nicꞌaj chic ri xaꞌyoꞌx pa tak sufrimientos ruma quicukubꞌan quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, y man xcajoꞌ ta xquiyaꞌ can ri Dios chi xaꞌcuol-el, ruma cataꞌn chi niquilaꞌ jun cꞌaslien más otz, mesque xaꞌquimisas.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Icꞌo nicꞌaj chic ruma quicukubꞌan quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, rumareꞌ xaꞌtzeꞌn ri vinak chiquij y xaꞌchꞌay, icꞌo xaꞌtzꞌam cha cadena (yariena), y icꞌo xaꞌtzꞌapes pa tak cárceles.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Icꞌo ri xaꞌquimisas cha abꞌaj, y nicꞌaj chic xaꞌkupex cha sierra. Icꞌo ri xꞌeꞌx chica chi tiquiyaꞌ can ri Dios, pero ijejeꞌ man xquiyaꞌ ta can. Icꞌo ri xaꞌquimisas cha espada, icꞌo ri xaꞌxulie-xaꞌjotieꞌ ruma i-bꞌanun perseguir, y ruma manak quitziak, xa quij ovejas y cabras ri xaꞌquicusaj. Can i-puobra. Qꞌuiy sufrimiento xquikꞌasaj y qꞌuiy itziel kax xꞌan chica.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ri vinak ri man quiniman ta ri Dios i-altíra itziel, rumareꞌ man otz ta chi xaꞌcꞌujieꞌ ri utzulaj tak vinak chiquicajol. Rumareꞌ ri quicukubꞌan quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios xaꞌxulie-xaꞌjotieꞌ pa tak desiertos, pa tak kꞌayis, y pa tak cuevas, ruma ri sufrimiento ri xquikꞌasaj.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Quinojiel ijejeꞌ can xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, y rumareꞌ can xquicuot ri Dios quiqꞌuin. Y antok xaꞌcon, cꞌa quiyoꞌien ri ranun prometer ri Dios chica.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Ruma ri Dios xuꞌon pensar chi nuyaꞌ ri jun bendición más otz chupan ri ka-tiempo ojreꞌ. Rumareꞌ junan xtiyoꞌx ri bendición reꞌ quiqꞌuin ri kateꞌt-kamamaꞌ, ri can xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios. Y quireꞌ nuꞌon cumplir ri Dios ri nuyaꞌ chika.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.