Atos 20
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs VC
1 Y después antok xtanieꞌ ri ayoval y ri vinak i-manak chic chireꞌ, ri Pablo xaꞌrumol ri discípulos aj-Efeso, y xtzijuon chica chi nuyaꞌ ruchukꞌaꞌ cánima. Y xaꞌrukꞌatiej chijujun, xaꞌruꞌon despedir y ja xꞌa Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Y xꞌa cꞌa chiquitzꞌatic ri hermanos ri icꞌo nojiel lugar ri chireꞌ Macedonia, y xtzijuon quiqꞌuin chi xuyaꞌ ruchukꞌaꞌ cánima y qꞌuiy tzij ri xuꞌej chica. Y cꞌajareꞌ xꞌa Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Y xcꞌujieꞌ oxeꞌ icꞌ chireꞌ. Y antok jajaꞌ xrajoꞌ niꞌa chupan ri barco chi niꞌa Siria, xunaꞌiej chi ri ruvanakil israelitas ri man quiniman ta ri Jesús cꞌo ri canun pensar chi niquiꞌan cha antok xtuoc-el chupan ri barco. Rumareꞌ jajaꞌ xucꞌax ri ranun pensar, y xakꞌax chic jun bꞌay ri Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Y icꞌo ri xaꞌa riqꞌuin ri Pablo cꞌa Asia; y ri xaꞌa ja ri Sópater aj-Berea, ri Aristarco y ri Segundo ri aj-Tesalónica, ri Gayo aj-Derbe, ri Tíquico y ri Trófimo ri aj-Asia, y ri Timoteo jeꞌ.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Y ri hermanos reꞌ xaꞌa naꞌay chakavach, y xojquiyoꞌiej chireꞌ pa tanamet Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Y antok xakꞌax yan ri namakꞌej chi nicꞌux ri simíta ri manak levadura riqꞌuin, cꞌajareꞌ xojuoc-el chupan jun barco y xkayaꞌ can ri tanamet Filipos. Y vuꞌuoꞌ kꞌij ri xojꞌin chi xojbꞌaka quiqꞌuin chireꞌ Troas. Y siete (vukuꞌ) kꞌij ri xojcꞌujie-ka chireꞌ.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Y chupan ri naꞌay kꞌij richin ri semana, xkamol-kiꞌ quiqꞌuin ri discípulos ri icꞌo chupan ri tanamet reꞌ chi nakacꞌux ri simíta ri nunataj ri rucamic ri Ajaf Jesucristo. Y ri Pablo xchꞌoꞌ chiquivach y cꞌa pa nicꞌaj-akꞌaꞌ xuqꞌuis, ruma chucaꞌn kꞌij niꞌa jajaꞌ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Y chi oxeꞌ piso richin ri jay pacheꞌ kamaluon-ve-kiꞌ, can sakil rubꞌanun ruma qꞌuiy lámparas i-tzijuon.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Pero cꞌo jun alaꞌ rubꞌinan Eutico, ri tzꞌuyul pa ru-ventana ri jay. Y ruma ri Pablo xa choj xuyuk-ka rij ri rutzij, ri alaꞌ xvar-ka, y ruma que-queꞌ nivar, ja xtzak-pa ri chi oxeꞌ piso. Y antok xpilisas, xa quiminak chic.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Y ri Pablo xka-pa y xjupieꞌ paroꞌ ri ru-cuerpo ri alaꞌ, y xukꞌatiej. Y xuꞌej: Man tixiꞌij-iviꞌ. Ri alaꞌ xa cꞌas.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Y ri Pablo xjotieꞌ chic el. Jajaꞌ xuper ri simíta, y xquicꞌux. Y xutzꞌom chic tzij jun bꞌay y cꞌa xsakar-pa xtanieꞌ. Y cꞌajareꞌ xꞌa.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Y ri hermanos can xquinaꞌ chi xcꞌujieꞌ más ruchukꞌaꞌ cánima ruma can cꞌas ri alaꞌ xquicꞌuaj.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Y ri Pablo chirakan xꞌa pa tanamet Asón. Pero ojreꞌ xojꞌa naꞌay chupan barco, chi quireꞌ nikil-kiꞌ riqꞌuin ri Pablo chireꞌ Asón, ruma quireꞌ ruꞌeꞌn jajaꞌ chika.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Y antok xbꞌakacꞌulu-kiꞌ chireꞌ pa tanamet Asón, jajaꞌ xꞌa kiqꞌuin chupan ri barco chi xojꞌa pa tanamet Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Xojiel chic el chireꞌ Mitilene, y chucaꞌn kꞌij xojakꞌax choch ri isla rubꞌinan Quío. Chi ruox kꞌij xojcꞌujieꞌ bꞌaꞌ ri Samos, y pa tanamet Trogilio xojuxlan-ve. Y jun chic kꞌij xojbꞌaka pa tanamet Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Y man xojꞌa ta pa tanamet Efeso, ruma ri Pablo man nrajoꞌ ta chi qꞌuiy kꞌij nicꞌujie-ka Asia. Xa can nrajoꞌ yan nibꞌaka Jerusalén richin ri namakꞌej Pentecostés, vi xa xtitiquir.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Y chireꞌ pa tanamet Mileto ojcꞌo-ve, antok ri Pablo xutak quiyoxic ri ancianos richin ri iglesia ri cꞌo Efeso.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Antok xaꞌlka riqꞌuin, jajaꞌ xuꞌej chica:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Inreꞌ xinꞌan chꞌuteꞌn choch ri Ajaf Dios chi xinꞌan ri rusamaj. Mesque cꞌo okꞌiej, mesque ri nuvanakil israelitas itziel xinquitzꞌat y xinquiyaꞌ pa sufrimiento, pero xinꞌan ri rusamaj jajaꞌ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Man jun bꞌay cꞌa xinmalij ta chi xintzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri otz nuꞌon cha ri icꞌaslien. Y xixtijuoj riqꞌuin ri ruchꞌabꞌal ri Dios antok xkamol-kiꞌ y pa tak ivachuoch jeꞌ.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Y chica ri nuvanakil israelitas y chica ri man israelitas ta, xinꞌej jeꞌ chi titzalaj-pa cánima riqꞌuin ri Dios y tiquibꞌanaꞌ ri nrajoꞌ jajaꞌ, y tiquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Kajaf Jesucristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Y vacame, ri Espíritu Santo nuꞌon chuva chi nquiꞌa Jerusalén, y man vataꞌn ta chica ri xtiꞌan chuva chireꞌ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ri vataꞌn inreꞌ, xa ja ri ruꞌeꞌn ri Espíritu Santo chuva ri nojiel tanamet ri pacheꞌ xinakꞌax yan pa; chi xquitzꞌapes pa cárcel y xtinkꞌasaj sufrimiento antok xquibꞌaka Jerusalén. Ruma quireꞌ ri ruꞌeꞌn ri Espíritu Santo chuva.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Pero man jun nu-cuenta niꞌan cha, ni man ja ta jeꞌ ri nucꞌaslien ri niꞌan pensar más; ri más niꞌan pensar, ja chi niqꞌuis can ri samaj ri ruyoꞌn ri Ajaf Jesús chuva, can xquiquicuot ta xtinqꞌuis rutzijoxic chica ri vinak ri evangelio, ri nuꞌej ri ru-favor ri Dios.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Y vacame inreꞌ vataꞌn chic chi ja ruqꞌuisbꞌal mul reꞌ ri xitzꞌat noch. Ixreꞌ ri xivaxaj antok xintzijuoj ri ru-reino ri Dios chiva, ixreꞌ xa can man xquinitzꞌat ta chic.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Rumareꞌ vacame niꞌej can chiva, chi man nuchꞌoꞌj ta inreꞌ xa icꞌo ri xcaꞌbꞌaka chupan ri castigo.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ruma man jun kax ri xinvavaj y man ta xinꞌej chiva, xa can nojiel ri runoꞌj ri Dios xinꞌej chiva.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Can tibꞌanaꞌ cuenta ri icꞌaslien y ri quicꞌaslien jeꞌ quinojiel ri hermanos, ruma jareꞌ ri samaj ri ruyoꞌn ri Espíritu Santo chiva, chi ntichajij otz ri ru-iglesia ri Ajaf Jesús, ruma jajaꞌ ri xcalo richin, riqꞌuin ri ruquiqꞌuiel ri xꞌin choch ri cruz antok xquimisas.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ruma can vataꞌn chi antok xquiꞌa, can xcaꞌpa vinak ri incheꞌl i-utif. Ruma ri utif, can ncaꞌuoc chiquicajol ri ovejas, ncaꞌquicꞌux y ncaꞌquiqꞌuis. Can quireꞌ xtiquiꞌan ri vinak ri xcaꞌuoc iviqꞌuin.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Y chiꞌicajol ixreꞌ icꞌo jeꞌ ri xcaꞌpalaj ri man ja ta rubꞌixic xtiquiꞌan cha ri ruchꞌabꞌal ri Dios, ruma xticajoꞌ chi ri discípulos ncaꞌa chiquij.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Rumareꞌ nojiel tiempo quixcꞌasieꞌ chi ntichajij-iviꞌ. Talka pan iveꞌ chi inreꞌ oxeꞌ junaꞌ ri xicꞌujieꞌ iviqꞌuin, y can pakꞌij chi chakꞌaꞌ xixvokꞌiej y xinꞌej chiva chi tibꞌanaꞌ ri otz.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Y vacame hermanos, nquixjach can pa rukꞌaꞌ ri Dios y ri ruchꞌabꞌal jeꞌ; ri chꞌabꞌal reꞌ nuꞌej chika ri ru-favor ri Dios, y can cꞌo ru-poder chi nuꞌon chi más nakacukubꞌaꞌ kacꞌuꞌx y chi junan jeꞌ ri xtikil ri herencia quiqꞌuin ri nicꞌaj ri can sak chic quicꞌaslien y i-richin chic ri Dios.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ni plata, ni oro, ni tziak richin jun xinrayij.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ruma ixreꞌ jaꞌal ivataꞌn chi inreꞌ can xisamaj, chi quireꞌ cꞌo xincusaj inreꞌ y cꞌo jeꞌ xquicusaj ri icꞌo viqꞌuin.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Inreꞌ can xincꞌut chivach chi nicꞌatzin chi nquixsamaj chi ntichꞌec i-miera, chi quireꞌ nquiꞌtoꞌ ri cꞌo nicꞌatzin chica. Y talka pan iveꞌ ri ruꞌeꞌn can ri Ajaf Jesús. Jajaꞌ ruꞌeꞌn can: Can más jaꞌal tiquicuot ri nisipan que choch ri nibꞌano recibir.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Y antok jajaꞌ ruꞌeꞌn chic nojiel reꞌ chica, xxuquie-ka y xuꞌon orar quiqꞌuin quinojiel ri icꞌo chireꞌ.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Y ijejeꞌ xaꞌuokꞌ, xquikꞌatiej y xquitzꞌubꞌaj ruchiꞌ ri Pablo.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Y can xaꞌbꞌisuon chirij ri Pablo, ruma jajaꞌ xuꞌej chica chi man chic xtiquitzꞌat ta roch. Y xaꞌa riqꞌuin chi xbꞌaquiyaꞌ can chupan ri barco.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.