Atos 17

Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ri Pablo y ri Silas xaꞌkꞌax pa tanamet Anfípolis y Apolonia, cꞌajareꞌ xaꞌbꞌaka pa tanamet Tesalónica. Y ri israelitas ri icꞌo chireꞌ cꞌo jun qui-sinagoga.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Y ri Pablo, can incheꞌl rubꞌanun-pa nicꞌaj chic tanamet, naꞌay niꞌa pa sinagoga, can quireꞌ jeꞌ xuꞌon chireꞌ Tesalónica; xꞌa pa sinagoga. Oxeꞌ cꞌa kꞌij richin uxlanien quireꞌ xuꞌon. Jajaꞌ xutzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Dios chica ri israelitas.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Y can ja ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri xucusaj chi xuchol y xucꞌut chiquivach ri vinak, chi xcꞌatzin chi ri Cristo qꞌuiy sufrimiento xꞌan cha cuma ri vinak, can xcon y xcꞌastaj chic pa chiquicajol ri quiminakiꞌ. Y ri Pablo xuꞌej jeꞌ chica ri vinak: Ri Jesús ri nitzijuoj inreꞌ chiva, ja ri Cristo, xchaꞌ chica.
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Y icꞌo nicꞌaj vinak israelitas ri xquinimaj ri Ajaf Jesucristo y xaꞌcꞌujieꞌ quiqꞌuin ri Pablo y ri Silas. Quireꞌ jeꞌ xquinimaj iqꞌuiy ri man israelitas ta ri niquiyaꞌ rukꞌij ri Dios. Y xquinimaj jeꞌ iqꞌuiy utzulaj tak ixokiꞌ.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Rumareꞌ ri vinak israelitas ri man niquinimaj ta ri Jesucristo, itziel xaꞌquitzꞌat ri Pablo y ri Silas. Rumareꞌ ijejeꞌ xaꞌbꞌaquimalo-pa achiꞌaꞌ ri i-itziel y i-kꞌoraꞌ. Can qꞌuiy cꞌa ri vinak ri xaꞌquimol, y camec xquiꞌan-ka chupan ri tanamet. Y ijejeꞌ riqꞌuin quichukꞌaꞌ xaꞌuoc pa rachuoch ri ache Jasón rubꞌeꞌ, chiquicanuxic ri Pablo y ri Silas chi ncaꞌquilasaj-pa y ncaꞌquiyaꞌ pa quikꞌaꞌ ri vinak.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Pero xa man xaꞌquil ta ri Pablo y ri Silas, rumareꞌ xa ja ri Jasón y nicꞌaj chic hermanos ri xaꞌquicꞌuaj cꞌa chiquivach ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌbꞌano juzgar pa tanamet. Y riqꞌuin quichukꞌaꞌ ncaꞌchꞌo-apa, y niquiꞌej: Ri Pablo y ri Silas niquicꞌax quinoꞌj quinojiel vinak richin ri roch-ulief y xaꞌlka vaveꞌ chupan ri katanamit.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Y ja ri Jasón ri xcꞌulu-apa quichin ri pa rachuoch. Quinojiel ri i-bꞌanak chiquij ijejeꞌ xa man niquinimaj ta ri ru-ley ri rey César, ruma niquiꞌej chi cꞌo chic jun qui-rey ri Jesús rubꞌeꞌ, xaꞌchaꞌ.
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Y antok ri vinak y ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌbꞌano juzgar pa tanamet Tesalónica xcaꞌxaj ri xquiꞌej, camec xquiꞌan-ka y man niquil ta chica niquiꞌan.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Pero antok ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌbꞌano juzgar quibꞌanun chic recibir ri miera ri xcꞌujieꞌ can pa quicꞌaxiel ri Jasón y ri nicꞌaj chic hermanos, ja xaꞌquilasaj-el.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Ri hermanos reꞌ, chaꞌnin xaꞌquitak-el chakꞌaꞌ ri Pablo y ri Silas pa tanamet Berea. Y antok ri Pablo y ri Silas icꞌo chic chireꞌ Berea, xaꞌa chupan ri qui-sinagoga ri israelitas.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Y ri israelitas reꞌ más otz quinoꞌj chiquivach ri israelitas ri icꞌo Tesalónica, ruma ijejeꞌ otz xcaꞌxaj ri ruchꞌabꞌal ri Dios. Y nojiel ri nicaꞌxaj quiqꞌuin ri Pablo y ri Silas, niquicanuj chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, chi niquitzꞌat xa ketzij ri niquiꞌej o xa man ketzij ta. Ri vinak reꞌ can kꞌij-kꞌij quireꞌ niquiꞌan.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Y can iqꞌuiy ri xquinimaj ri Ajaf Jesucristo chiquicajol ri israelitas. Y quireꞌ jeꞌ chiquicajol ri man israelitas ta, icꞌo ixokiꞌ ri otz quicꞌaslien chiquivach ri vinak y iqꞌuiy jeꞌ achiꞌaꞌ ri xquinimaj.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Pero ri israelitas ri icꞌo pa tanamet Tesalónica ri man quiniman ta ri ruchꞌabꞌal ri Dios, xcaꞌxaj chi ri Pablo cꞌo pa tanamet Berea nutzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Dios chica ri vinak chireꞌ. Rumareꞌ ijejeꞌ xaꞌa cꞌa Berea. Y chireꞌ xaꞌquitakcheꞌj ri vinak chi caꞌpalaj chirij ri Pablo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Pero ri hermanos ri icꞌo Berea, chaꞌnin xquitak-el ri Pablo chuchiꞌ ri mar. Y ri Silas y ri Timoteo xaꞌcꞌujieꞌ can Berea.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Y ri hermanos ri xaꞌcꞌuan richin ri Pablo, xquicꞌuaj chupan ri tanamet Atenas. Y ri hermanos reꞌ xaꞌtzalaj chiquij, y eꞌn-pa chica ruma ri Pablo chi caꞌbꞌaka riqꞌuin chaꞌnin ri Silas y ri Timoteo.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Y antok ri Pablo i-royoꞌien ri Silas y ri Timoteo pa tanamet Atenas, jajaꞌ nikꞌaxo ránima ruma nutzꞌat chi ri tanamet reꞌ nojnak riqꞌuin ídolos.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Rumareꞌ ri Pablo ncaꞌtzijuon pa sinagoga chirij ri nuꞌej ri ruchꞌabꞌal ri Dios quiqꞌuin ri israelitas y nicꞌaj chic vinak ri niquiyaꞌ rukꞌij ri Dios. Y quireꞌ jeꞌ nuꞌon kꞌij-kꞌij pa qꞌuiyiꞌal. Ncaꞌtzijuon chirij ri ruchꞌabꞌal ri Dios quiqꞌuin ri ncaꞌlka chireꞌ.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Y chireꞌ Atenas icꞌo jeꞌ achiꞌaꞌ ri nicajoꞌ nicatamaj más noꞌj, icꞌo ri niꞌeꞌx epicúreos chica y nicꞌaj chic ri niꞌeꞌx estoicos chica; icꞌo chiquivach ijejeꞌ ncaꞌbꞌatzijuon riqꞌuin ri Pablo. Pero icꞌo jujun ri niquiꞌej: ¿Chica came nrajoꞌ nuꞌej chika ri jun ache reꞌ, xa nivalavot? ncaꞌchaꞌ. Y nicꞌaj chic niquiꞌej: Ri ache reꞌ incheꞌl xa ncaꞌrutzijuoj cꞌacꞌacꞌ dioses, ncaꞌchaꞌ. Y quireꞌ ri niquiꞌej ri vinak reꞌ, ruma ri nutzijuoj ri Pablo chica, ja ri ru-evangelio ri Jesús y nuꞌej jeꞌ chica chi ri Jesús xcꞌastaj-pa chiquicajol ri quiminakiꞌ.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Y ri vinak reꞌ xquicꞌuaj ri Pablo chupan jun lugar rubꞌinan Areópago, ri pacheꞌ niquimol-ve-quiꞌ ri autoridades chiquicajol ijejeꞌ. Y antok xaꞌbꞌaka, ijejeꞌ xquicꞌutuj cha ri Pablo: ¿Cꞌo cheꞌl naꞌej chika chirij ri cꞌacꞌacꞌ noꞌj ri natzijuoj?
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Ruma ojreꞌ man kaxan ta ri natzijuoj atreꞌ, y ojreꞌ nakajoꞌ chi atreꞌ naꞌej otz chakavach ri chica nuꞌej ri tzij reꞌ, xaꞌchaꞌ cha.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Y quireꞌ xquiꞌej, ruma quinojiel ri vinak aj-Atenas y ri i-patanak nicꞌaj chic tanamet ri chireꞌ icꞌo-ve, man jun chic kax más niquiꞌan, xa ja ri niquitzijuoj y nicaꞌxaj jun kax cꞌacꞌacꞌ.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Y ri Pablo xbꞌapiꞌie-pa chiquivach ri vinak chireꞌ Areópago, y xuꞌej cꞌa: Ixreꞌ ri ixcꞌo vaveꞌ Atenas, inreꞌ nitzꞌat chi ix altíra religiosos.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Ruma antok xinakꞌax ri pacheꞌ ntiyaꞌ quikꞌij quinojiel i-dioses, xintzꞌat jun altar ri pacheꞌ nuꞌej-ve: RICHIN RI JUN DIOS RI MAN KATAꞌN TA ROCH, nichaꞌ. Y ja ri Dios reꞌ ri man ivataꞌn ta roch ixreꞌ y ntiyaꞌ jeꞌ rukꞌij, jareꞌ ri nitzijuoj inreꞌ chivach vacame.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Ja ri Dios reꞌ ri bꞌanayuon ri roch-ulief y nojiel ri cꞌo choch. Jajaꞌ ri Rajaf ri rocaj y ri roch-ulief. Y jajaꞌ man nicꞌujieꞌ ta chupan jun templo bꞌanun cuma vinak.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Ri vinak jeꞌ man ncaꞌtiquir ta niquitoꞌ ri Dios, xa ja ri Dios ri nitoꞌn quichin ri vinak, ruma jajaꞌ ri niyoꞌn kacꞌaslien, nuyaꞌ kuxlaꞌ y nojiel kax.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Can rubꞌanun jeꞌ chika konojiel ri ojcꞌo choch-ulief chi joꞌc riqꞌuin jun vinak oj-patanak-ve, y kaquiran-kiꞌ choch-ulief, y ruꞌeꞌn jeꞌ janeꞌ (jaroꞌ) tiempo ri ncaꞌcꞌujieꞌ ri naciones y ri minjuon richin ri ka-lugar,
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 chi quireꞌ nakacanuj ri Dios, y pacheꞌ na xtikil-ve. Y jajaꞌ xa man naj ta cꞌo-ve kiqꞌuin chikajunal.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Y ruma jajaꞌ cꞌo kacꞌaslien, ruma jajaꞌ nkojsiluon, y ruma jeꞌ jajaꞌ ojcꞌo, can incheꞌl quiꞌeꞌn jujun achiꞌaꞌ poetas ri chiꞌicajol, chi ojreꞌ can oj ralcꞌual jeꞌ ri Dios.
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Y xa oj ralcꞌual ri Dios, man otz ta nakaꞌan pensar chi ri Dios can incheꞌl jun kax ri bꞌanun cha oro o plata o cha abꞌaj, ri xa achiꞌaꞌ i-bꞌanayuon.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Ri Dios can xaꞌrucochꞌ ri vinak ri xaꞌcꞌujieꞌ ojier can, ruma man cataꞌn ta ri chica otz chi niquiyaꞌ rukꞌij. Pero vacame ri Dios nuꞌon mandar chi quinojiel ri vinak titzalaj-pa cánima riqꞌuin y tiquibꞌanaꞌ ri nrajoꞌ jajaꞌ.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Ruma jajaꞌ can ruchoꞌn jun kꞌij chi ncaꞌruꞌon juzgar quinojiel vinak. Ruchoꞌn chic Jun ri can choj nkuruꞌon juzgar. Y ri Dios xucꞌut chi ketzij chi ri Jun reꞌ nkuruꞌon juzgar, ruma xuꞌon cha chi xbꞌacꞌastaj-pa chiquicajol ri quiminakiꞌ, xchaꞌ ri Pablo.
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Y antok ri vinak xcaꞌxaj chi cꞌo Jun ri xcꞌastaj-pa chiquicajol ri quiminakiꞌ, icꞌo xa xaꞌtzeꞌn-apa chirij ri Pablo, y icꞌo xaꞌeꞌn cha: Ya xcatkaxaj chic jun bꞌay chirij reꞌ, xaꞌchaꞌ.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Y ri Pablo xiel-pa chiquicajol.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Y icꞌo nicꞌaj vinak ri xquinimaj ri Ajaf Jesucristo. Ri vinak reꞌ can xaꞌa chirij ri Pablo. Chiquicajol ri vinak ri xaꞌniman, cꞌo ri Dionisio, jun cachꞌil ri niquiꞌan juzgar ri pan Areópago. Y cꞌo jeꞌ jun ixok rubꞌinan Dámaris ri xunimaj. Y icꞌo jeꞌ nicꞌaj chic ri xquinimaj.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.