Atos 16
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NTLH
1 Después ri Pablo y ri Silas xaꞌbꞌaka Derbe y Listra. Y chireꞌ pa tanamet Listra cꞌo jun discípulo rubꞌinan Timoteo, ral jun ixok israelita ri runiman jeꞌ ri Jesucristo, pero ri rutataꞌ griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Y ri hermanos ri icꞌo Listra y ri icꞌo Iconio can otz ncaꞌchꞌoꞌ chirij ri Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ri Pablo nrajoꞌ chi ri Timoteo niꞌa quiqꞌuin chi nuꞌon ri rusamaj ri Dios. Y quireꞌ xuꞌon, pero xuꞌon ri circuncisión cha, chi otz nitzꞌiet cuma ri israelitas ri icꞌo pa tanamet Listra y ri icꞌo cierca ri tanamet, ruma quinojiel i-taꞌmayuon chi ri rutataꞌ ri Timoteo xa griego.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Y nojiel tanamet pacheꞌ ncaꞌkꞌax-ve ri Pablo y ri i-bꞌanak riqꞌuin, niquiꞌej can chica ri hermanos ri man israelitas ta, chi tiquibꞌanaꞌ ri quiꞌeꞌn ri apóstoles y ri ancianos ri icꞌo Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Rumareꞌ ri iglesias ri icꞌo pa tak tanamet chireꞌ, can xquiyaꞌ cánima riqꞌuin ri Dios, y kꞌij-kꞌij icꞌo ri ncaꞌbꞌaka quiqꞌuin ri niquinimaj ri Jesucristo.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Y ri Espíritu Santo man xuyaꞌ ta permiso chica chi xaꞌa chupan ri lugar rubꞌinan Asia, chi niquitzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Dios chireꞌ. Rumareꞌ ijejeꞌ xaꞌkꞌax Galacia y Frigia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Y xaꞌbꞌaka pacheꞌ cꞌo-ve ri minjuon richin ri lugar rubꞌinan Misia. Y xquiꞌan pensar chi ncaꞌa chupan ri lugar Bitinia, pero ri Espíritu Santo man xuyaꞌ ta lugar chica.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Y xquicꞌuaj ri minjuon richin ri Misia, y xaꞌbꞌaka-ka pa tanamet Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Y chakꞌaꞌ ri Pablo xutzꞌat chupan jun incheꞌl achicꞌ, chi cꞌo jun ache aj-Macedonia ri paꞌl-apa choch, y ri ache reꞌ nuꞌej cha: Tabꞌanaꞌ favor catakꞌax kiqꞌuin Macedonia y kojatoꞌ, xchaꞌ cha.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Y antok ri Pablo rutzꞌatuon chic ri jun incheꞌl achicꞌ reꞌ, konojiel xkachojmij-kiꞌ chi nkuꞌa cꞌa Macedonia, ruma xiꞌka pa kaveꞌ (xkaꞌan entender) chi ri xꞌeꞌx cha ri Pablo, nuꞌej chi ri Dios nrajoꞌ chi nkuꞌa cꞌa quiqꞌuin ri aj-Macedonia chi nakatzijuoj ri evangelio chica.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Y xojuoc-el chupan jun barco, y xkayaꞌ can ri tanamet Troas. Y choj xojꞌa cꞌa Samotracia. Chucaꞌn kꞌij xojiel chic el chireꞌ, xojbꞌaka pa tanamet Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Y antok xkayaꞌ can ri tanamet Neápolis, xojbꞌaka pa tanamet Filipos. Y ri Filipos ja ri tanamet ri más rakalien ri cꞌo chupan ri lugar rubꞌinan Macedonia. Y ri vinak ri icꞌo chupan ri tanamet reꞌ i-romanos. Y xojcꞌujie-ka chupan ri tanamet reꞌ qꞌuiy kꞌij.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Y jun kꞌij richin uxlanien, ojreꞌ xojiel-el chuchiꞌ ri tanamet y xojꞌa chuchiꞌ ri río, jun lugar pacheꞌ niꞌan orar. Y xojbꞌatzꞌuyeꞌ cꞌa chireꞌ, y xkatzijuoj-ka ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf Jesucristo chica ri ixokiꞌ ri xquimol-quiꞌ chireꞌ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Jun chiquivach ri ixokiꞌ ri xquimol-quiꞌ chireꞌ, rubꞌinan Lidia. Y ri rutanamit jajaꞌ Tiatira. Jajaꞌ nucꞌayij tziak ri color morado, can nuyaꞌ rukꞌij ri Dios y nraꞌxaj-pa ri nuꞌej ri Pablo. Ri Ajaf Dios xchꞌoꞌ pa ránima, rumareꞌ jajaꞌ xunimaj ri Jesús.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Jajaꞌ y quinojiel ri icꞌo pa rachuoch xaꞌan bautizar; después ri Lidia xuꞌon rogar chakavach y xuꞌej: Xa nquinitzꞌat chi inreꞌ ketzij xinnimaj ri Ajaf, quixam-pa viqꞌuin, y quixcꞌujieꞌ pa vachuoch, xchaꞌ. Ri ixok reꞌ xuꞌon chika chi xojcꞌujie-ka riqꞌuin.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Y jun bꞌay antok oj-bꞌanak chi nkuꞌa chupan ri lugar ri pacheꞌ niꞌan-ve oración, xkacꞌul jun xtan. Y ri xtan reꞌ cꞌo jun itziel espíritu riqꞌuin, y jareꞌ ri nibꞌano cha chi nuꞌon adivinar ri chica xtibꞌanataj pa quicꞌaslien ri vinak. Ri xtan reꞌ jun esclava, y ri rajaf qꞌuiy miera niquichꞌec chirij.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Y ri xtan reꞌ bꞌanak chirij ri Pablo y chikij ojreꞌ, y riqꞌuin ruchukꞌaꞌ nichꞌoꞌ y nuꞌej chikij: Ri achiꞌaꞌ reꞌ i-rusamajiel ri Namalaj Dios ri cꞌo chicaj, y niquitzijuoj chiva ri chica nicꞌatzin ntiꞌan ixreꞌ chi quireꞌ nquixcolotaj, nichaꞌ.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Y qꞌuiy kꞌij ri quireꞌ xuꞌon. Y jun kꞌij ri Pablo man xucochꞌ ta chic. Rumareꞌ jajaꞌ xtzuꞌn can chirij y xuꞌej cha ri itziel espíritu ri cꞌo riqꞌuin ri xtan: Pa rubꞌeꞌ ri Jesucristo niꞌej chava chi catiel-el riqꞌuin ri xtan, xchaꞌ ri Pablo. Y ri itziel espíritu reꞌ ja xiel-el riqꞌuin ri xtan, ri misma huora reꞌ.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Antok ri i-rajaf ri xtan xquitzꞌat chi manak chic miera xtiquichꞌec chirij, xaꞌbꞌaquitzꞌama-pa ri Pablo y ri Silas, y xaꞌquicꞌuaj pa juzgado chiquivach ri achiꞌaꞌ ri niquiꞌan juzgar.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Y antok xaꞌquipabꞌaꞌ chiquivach ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌbꞌano juzgar, xquiꞌej: Ri achiꞌaꞌ reꞌ israelitas, y niquicꞌax quinoꞌj ri vinak vaveꞌ pa tanamet.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Y niquicꞌut jun chic costumbre chakavach, ri man otz ta chi nakanimaj y nakaꞌan, ruma ojreꞌ xa oj romanos, xaꞌchaꞌ.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Y iqꞌuiy vinak ri xaꞌbꞌapalaj-pa chiquij ri Pablo y ri Silas. Ri achiꞌaꞌ ri niquiꞌan juzgar xaꞌquirakꞌachꞌij-el ri quitziak ri Pablo y ri Silas y xquiꞌej chi caꞌchꞌay cha xicꞌaꞌy.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Y después, antok i-chꞌayuon chic altíra, xaꞌbꞌayoꞌx pa cárcel, y xꞌeꞌx cha ri chajiniel chi caꞌruchajij otz.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Rumareꞌ jajaꞌ, joꞌc xꞌeꞌx quireꞌ cha, can ja ri más pa dentro xaꞌbꞌaruya-ve ri Pablo y ri Silas. Y ri cakan xaꞌruyaꞌ chucajol ri chieꞌ ri niꞌeꞌx cepo cha.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Y pa nicꞌaj-akꞌaꞌ ri Pablo y ri Silas ncaꞌbꞌixan niquiyaꞌ rukꞌij ri Dios, y niquiꞌan jeꞌ orar. Y ri nicꞌaj chic ri icꞌo pa cárcel ncaꞌcaꞌxaj.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Y jun arapienta xpa jun nem cubꞌrakan, y xusiluoj nojiel ri ruxieꞌ ri cárcel. Ri ruchiꞌ ri cárcel xaꞌjakataj, y ri cadenas (yariena) ri i-cusan chi i-tzꞌamuon ri icꞌo pa cárcel xaꞌtzokopitaj.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ri ache ri chajiy quichin ri icꞌo pa cárcel xcꞌastaj ruma ri cubꞌrakan. Y antok jajaꞌ xutzꞌat chi ri ruchiꞌ ri cárcel i-jakal, xralasaj cꞌa ri ru-espada chi nuquimisaj-ka-riꞌ, ruma jajaꞌ xuꞌon-ka pensar chi xaꞌa quinojiel ri icꞌo pa cárcel.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Pero ri Pablo riqꞌuin ruchukꞌaꞌ xchꞌo-apa cha y xuꞌej: Man taquimisaj-ka-aviꞌ, xa ojcꞌo konojiel vaveꞌ, xchaꞌ.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Y ri ache chajiniel xucꞌutuj jun luz. Y antok rucꞌuan chic ri luz reꞌ, jun-anin cꞌa xuoc pa cárcel, pero can nibꞌarbꞌuot ruma ruxiꞌin-riꞌ. Y xbꞌaxuquieꞌ chukul cakan ri Pablo y ri Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Y xaꞌralasaj-pa pa cárcel, y xucꞌutuj chica: Tuoya, ¿chica niꞌan chi nquicolotaj? xchaꞌ chica.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Y ri Pablo y ri Silas xquiꞌej cha: Tanimaj ri Ajaf Jesucristo atreꞌ y tiquinimaj jeꞌ quinojiel ri icꞌo pan avachuoch, y can xquixcolotaj.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Y ijejeꞌ xquitzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf cha jajaꞌ y chica jeꞌ quinojiel ri icꞌo pa rachuoch ri chajiniel reꞌ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Y jajaꞌ xaꞌrucꞌuaj ri misma huora reꞌ ri chakꞌaꞌ, y xuchꞌaj ri pacheꞌ i-socotajnak-ve. Y xꞌan bautizar jajaꞌ y quinojiel ri icꞌo pa rachuoch.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Y xaꞌrucꞌuaj chirachuoch chi xaꞌrutzuk. Y jajaꞌ y ri icꞌo pa rachuoch can niquicuot cánima, ruma xquinimaj ri Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Y antok xsakar-pa ri chucaꞌn kꞌij, ri achiꞌaꞌ ri niquiꞌan juzgar xaꞌquitak chajiniel chi xbꞌaquiꞌej cha ri ache ri ncaꞌruchajij ri icꞌo pa cárcel, chi caꞌralasaj-el ri Pablo y ri Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Y ri ache chajiniel richin ri cárcel xbꞌaruꞌej cha ri Pablo: Ri achiꞌaꞌ ri niquiꞌan juzgar quiꞌeꞌn-pa chuva chi nquixvalasaj-el. Vacame quixiel cꞌa. Quixꞌin y ticꞌujieꞌ ri paz pa tak ivánima, xchaꞌ.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pero ri Pablo xuꞌej chica ri chajiniel ri xaꞌtak-pa cuma ri achiꞌaꞌ ri niquiꞌan juzgar: Ojreꞌ oj achiꞌaꞌ romanos. Y chaꞌnin xquitak kachꞌayic chiquivach ri vinak y sin que xojꞌan juzgar. Y xojquitzꞌapij pa cárcel. Y vacame nicajoꞌ nkojquilasaj-el chi man jun ninaꞌien chi nkujiel-el. Tiꞌej chica ri i-takayuon-pa ivichin, chi ijejeꞌ caꞌpa y kojquilasaj-el vaveꞌ, xchaꞌ ri Pablo chica.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Y ri chajiniel reꞌ ja xbꞌaquiꞌej chica ri achiꞌaꞌ ri niquiꞌan juzgar nojiel ri xuꞌej-el ri Pablo chica. Rumareꞌ ri achiꞌaꞌ ri niquiꞌan juzgar xquixiꞌij-ka-quiꞌ, ruma xcaꞌxaj chi ri icaꞌyeꞌ achiꞌaꞌ i-romanos jeꞌ.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Y ri ncaꞌbꞌano juzgar xaꞌbꞌaka cꞌa quiqꞌuin ri Pablo y ri Silas chireꞌ pa cárcel, y xquicuy quimac chiquivach ruma ri xquiꞌan chica. Y xaꞌquilasaj-pa ri pa cárcel y xquiꞌej chica chi caꞌiel-el chireꞌ pa tanamet.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Y antok ri Pablo y ri Silas xaꞌlasas-el pa cárcel, xaꞌa chirachuoch ri Lidia, xaꞌbꞌaquitzꞌataꞌ ri hermanos, xquiyaꞌ ruchukꞌaꞌ ri cánima y xaꞌa.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.