Atos 27
Ri utzilaj rutzij ri Dios pa kachʼabel (CAKNT) vs NTLH
1 Y cuando bin chic chi ri Pablo y ch'aka chic ri jec'o pa cárcel yetak-e c'a Roma, ri tenemit ri c'o pa rech-ulef Italia, xejach-e pa ruk'a' jun achi rubinan Julio. Ri Julio, capitán quichi cien soldados, y ri soldados ri' je richi ri ch'aka chic soldados ri je richi ri Augusto ni'ix chique.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Romari' ren y ri kach'alal Aristarco ri petenak pa tenemit Tesalónica ri c'o pa Macedonia, xojbe riq'uin ri Pablo. Xojoc-e pa jun barco ri petenak c'a pa jun tenemit rubinan Adramitio, y nik'ax pa ch'aka chic tenemit ri jec'o chuchi' ri mar pa rech-ulef Asia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ruca'n k'ij xojapon pa tenemit rubinan Sidón. Y chiri', ri Julio ri capitán quichi ri soldados, xu'on jun favor che ri Pablo, roma xuya' lugar che chi xeberu'ona' saludar ri kach'alal y chuka' ri kach'alal ri' xquito-pe ri Pablo.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Xojoc chic e chupa ri barco, y xkaya' can ri tenemit Sidón. Y cuando joj-benak, xbekac'ulu' jun nimalaj quiek'ik' ri petenak, y romari' xojk'ax chech ri Chipre ri jun rech-ulef ri c'o pa ya', roma chiri' man can ta rubey quiek'ik'. Pa ka-izquierda xc'ue-wi can ri Chipre.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Y cuando kak'axan chic ronojel ri ya' ri c'o-apo chiquiwech ri Cilicia y Panfilia, xojapon pa tenemit rubinan Mira, ri pa rech-ulef Licia c'o-wi.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Y chiri' pa tenemit Mira, ri Julio ri capitán xberila' jun barco ri petenak pa jun tenemit rubinan Alejandría, y nibe c'a Italia. Y chupa chic ri barco ri' xojrucusaj-wi-e chi naka'an ri ch'aka chic bey ri c'o chakij.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Y q'uiy k'ij ri can ekal (akal) xojbe. C'ajari' xojapon chech ri tenemit rubinan Gnido, roma ri quiek'ik' can chakawech petenak-wi, y jojrutzolej chakij. Romari' xojapon chech ri Salmón, y xbekasururej-pe rij ri Creta ri jun rech-ulef ri c'o chuka' pa ya'.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Y can cuesta joj-benak, kac'uan-e ri ruchi' ri ya', y pa ka-derecha xc'ue' can ri Creta. Y cuando xbekila' ri lugar rubinan Buenos Puertos, chiri' xojc'ue-wi-ka. Ri lugar ri' c'o-apo chunakaj ri tenemit rubinan Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Y q'uiy yan tiempo xk'ax, romari' cuesta chic ni'an binen parui' ri mar, roma jari' ru-tiempo ri quiek'ik'. Y romari' ri Pablo xu'ij chique ri achi'a' chi tiquinojij utz ri niqui'en.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Raja' xu'ij chique: Ren ninnojij, xa nakatz'om chic bey parui-ya', niq'uis ri barco, ri eka'n (aka'n) ri ruc'uan-e, y xkojq'uis roj chuka', xcha'.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero ri Julio ri capitán quichi ri soldados man xunimaj ta ri xu'ij ri Pablo che. Xa ja ri xu'ij ri rajaf ri barco y ri xu'ij ri achi ri uc'uayon richi ri barco, xa jari' ri x-an.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Roma chiri' man utz ta chi yec'ue-ka pa ru-tiempo quiek'ik', roma man utz ta ri lugar, romari' can conojel xquinojij, más utz niquiya' can ri lugar ri' y niquitaj quik'ij ye'apon pa Fenice, ri c'o chuka' chiri' pa Creta. Roma ri Fenice man pa rubey ta quiek'ik' c'o-wi.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Y cuando xpe ri quiek'ik' ri petenak pa sur, reje' xquinojij chi utz jojbe pa Fenice. Cuando xojel-e, xe chuchi' ri ya' richi ri Creta joj-benak-wi.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero c'aja' oc kojel-e chiri', xkac'ul jun nimalaj quiek'ik' ri ni'ix Nordeste che, ri petenak parui' ri ya', jun quiek'ik' ri can q'uiy ruchuk'a', y noruq'uiaka-ri' chech ri barco ri anchi' joj-benak-wi.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Y roma yalan ruchuk'a' ri quiek'ik', can xojruc'uaj y man jojtiquier ta jojbin chakawech, romari' xkaya' lugar che chi xojruc'uaj.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Xojk'ax chirij jun rech-ulef ri c'o pa ya' rubinan Clauda. Y chiri' manak más ruchuk'a' ri quiek'ik', pero cuesta xu'on chake chi xkajotoba-e ri lancha ri chiriren-e roma ri barco anchi' joj-benak-wi.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Y cuando ri lancha c'o chic pa barco, ri achi'a' ri yesamaj pa barco xquibolkotij nima'k tak colo' chirij ri barco chi xquixim chi xquito' juba'. Y roma jotoban ri nimalaj tak tziak chi ri barco, ri quiek'ik' nunim ri barco anchi' man nim ta rupa ri ya' ri rubinan Sirte, romari' xepe ri yesamaj pa barco xequikasaj ri tziak, chi quiri' man xebeka ta chiri'. Roma reje' can quixi'n-qui' xa ta yebeka chiri'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Y ruca'n k'ij, roma ri quiek'ik' c'aja' rech, xquiq'uiakala' can pa ya' ri eka'n (aka'n) ri ruc'uan ri barco.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Y ri pa rox k'ij, roma ri quiek'ik' can c'a nim ruchuk'a', can xojto'n roj chuka', roma q'uiy samaj ri c'o pa barco chi xkaq'uiak can ri yec'atzin che ri barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Y roma can c'a nim ri quiek'ik' ri nimiyon kachi, y q'uiy yan k'ij ri man katz'eton ta ri k'ij ni ri ch'umil, romari' xe chic kacamic kayoben; can man jojcolotaj ta chic xkana'.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Y roma q'uiy yan k'ij ri man joj-waynak ta, ri Pablo xpa'e' chiquicojol conojel, y xu'ij chique: Xinimaj ta juba' ri xin-ij chiwe pa Creta, y man ta xojel-pe, manak ta niq'uis ri barco, ri yec'atzin che ri barco y ri eka'n (aka'n) ri ruc'amon-pe.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero cami nin-ij chiwe: Man tixi'j-iwi', roma man jun xticom, xe ri barco niq'uis can.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Roma chak'a' xuc'ut-ri' chinuech jun ángel ri rutakon-pe ri Dios, ri Dios ri Wajaf ri can nin-en ri rusamaj chuka'.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Y ri ángel ri' xu'ij chue: Pablo, man taxi'j-awi'. Ret can nic'atzin jatapon pa tenemit Roma chech ri César. Y awoma ret, ri Dios xquierucol chuka' ri je-benak awiq'uin chupa ri jun barco re'. Can man jun chiwe xticom can, xinuche'x roma ri ángel.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Romari' man tixi'j-iwi', roma ren can weta'n-wi chi ri Dios can xkojrucol anche'l ri xu'ij can ri ángel chue.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero c'o jun rech-ulef ri c'o pa ya' ri anchi' xkojbeka-wi, xcha' ri Pablo chique conojel ri achi'a' ri je-benak chupa ri barco.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Y ca'i' yan semanas titiquier-pe ri quiek'ik' parui' ri mar, y xojruc'uaj chupa ri mar rubinan Adriático. Y pa nic'aj-ak'a' ri achi'a' ri yesamaj chupa ri barco xquina'ej chi nakaj chic jojc'o-wi chi nakawil jun rech-ulef.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Y reje' xquiwetaj jani' rupa ri ya', y xquitzu' chi treinta y seis metros ri rupa. Y xojbin chic juba' y xquiwetaj chic y xa más co'l rupa ri ya', xe chic veintisiete metros.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Y roma niquixi'j-qui' chi ri barco nupaxij-ri' chiquiwech abaj, xequiya-ka pa ya' quieji' ch'ich' ri ni'ix ancla chique, chi quiri' ri barco man tibin más. Ri quieji' anclas ri' chirij can ri barco jec'o-wi. Reje' quiyoben c'a jampe' nisakar-pe, pero xa man nisakar ta ka.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ri achi'a' ri yesamaj pa barco niquijo' yelumaj (yenimaj), romari' xquikasaj-ka ri lancha pa ya'. Niqui'en anche'l ja ri ch'aka chic anclas ri jec'o chech ri barco ri yequikasaj-ka.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Romari' ri Pablo xberu'ij che ri capitán quichi ri soldados y chuka' chique ri soldados: Xa xtiya' lugar chi yelumaj (yenimaj) ri yec'uan ri barco, man jun chiwe rix ri xtic'ase' can.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Romari' xepe ri soldados xequikupila' ri colo' ri anchok che quiyukuban-wi ri lancha chech ri barco, chi quiri' tibe ri lancha parui-ya'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Y cuando nisakar-pe, ri Pablo xu'ij chi quiewa'. Quiere' ri xu'ij raja' chique conojel ri je-benak pa barco: Cami c'o yan ca'i' semanas ri man jix-warinak ta, chuka' man jix-waynak ta.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Romari' nin-ij chiwe cami, chi quixwa' chi nic'ue iwuchuk'a'. Roma can xkojcolotaj konojel, anche'l ri xk'alajix chinuech. Can man jun ri c'o anchique xtuc'ulumaj.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Y cuando ri Pablo xu'ij yan ri tzij ri' chique, raja' xberuc'ama-pe jun ruway, xuya' matiox che ri Dios chiri' chiquiwech conojel, xuper y xutaj-ka.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Y conojel más xc'ue' ruchuk'a' cánima, romari' ja xewa-ka chuka'.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Y konojel ri joj-benak pa barco, joj doscientos setenta y seis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Y cuando je-waynak chic utz, xquitz'om ruq'uiakic ri trigo pa ya', chi quiri' nik'ob-ka juba' ralal ri barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Cuando xsakar-ka, ri achi'a' ri yesamaj chupa ri barco, man quieta'n ta anchique rech-ulef xojbeka-wi. Xe xquitzu' chi c'o jun ruk'a' ri mar, y jabel ri ruchi'. Romari' xquinojij chi niquitaj quik'ij chi niquic'uaj-apo ri barco chiri'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Romari' xquikupila' can ri colo' richi ri anclas, y ri anclas xebe can chuxe' ya'. Y xequisol can ri remos ri yec'uan richi ri barco. C'ajari' xquijotoba' ri jun nimalaj tziak ri c'o chech ri barco, y ri quiek'ik' xutz'om runimic ri barco chuchi' ri ya'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Y can c'a naj jojc'o chi nakawil ruchi' ri ya', cuando xbekila' jun nimalaj boloj sanayi'l c'o chuxe' ya', y chiri' xbek'ate-wi ruxe' rutza'n ri barco. Can man xsilon ta chic. Y ri rij can ri barco can nik'aj benak, roma ri ya' can riq'uin ronojel ruchuk'a' nupaxij-ri' chiri'.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Romari' ri soldados xquinojij yequicamisaj conojel ri presos, chi quiri' man jun timuxan chi nilumaj-e (ninimaj-e).
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero ri capitán man xrojo' ta, chi quiri' nicolotaj ri Pablo. Xa xu'ij chi ri jani' yetiquier yemuxan, quiena'ey-e chi ye'el-e chuchi' ri ya'.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Y ri ch'aka chic ri man yetiquier ta, xu'ij chique chi tiquitz'ama' jujun tabla o xabachique (xama'anchique) ri je-k'ajinak-e che ri barco, chi quiri' man yejik' ta. Y can quiri' xka'an chi xojel-e c'a chuchi' ri ya', y man jun chake ri xcom.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.