Lucas 15
GT:cak:Kaqchikel (CAK) vs ACF
1 Conojel ri c'uluy tak impuestos y ri vinak ni'ix aj-mac chique, yejel-apu riq'uin ri Jesús richin niquic'axaj ri nutzijoj.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Jac'a ri achi'a' fariseos y ri achi'a' q'uiy queteman chirij ri ley quire' niquijasja-apu chirij: Ri Jesús xa nuc'ul quivech ri aj-mac, y hasta junan niva' quiq'uin, yecha'.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Roma c'a ri', ri Jesús xutzijoj re jun ejemplo re' chiquivech:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 Si jun chive rix ec'o cien ru-ovejas, y si nisatz can jun tok yeruyuk'uj, rija' yeruya' can juba' ri noventa y nueve ri pa juyu' y ni'e chucanoxic ri jun satznak can hasta que xtril-pe.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Tok nril, niquicot nuya-pe chuvi' rutele'n.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Y tok nuka chiracho, yerumol ri ru-amigos y ri ru-vecinos, y nu'ij chique: Quixquicot junan viq'uin, roma xinvil-pe ri nu-oveja satznak.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Kitzij nin-ij chive, chi quiri' mismo ri ec'o chicaj más yequicot pa ruvi' jun aj-mac ri nujal runo'oj y nuya' can ri mac, que pa quivi' noventa y nueve ri choj quic'aslen, y man nic'atzin ta chi c'a niquijal na quino'oj richin niquiya' can ri mac.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Y si c'o jun ixok ri c'o lajuj méra rubinan dracma riq'uin, y si nutzak jun chiri' pa racho, ¿man nutzij ta cami jun candil, y numes rupan ri racho chucanoxic ri ruméra c'a xtril na?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Y tok nril, yeroyoj ri ru-amigas y ri ru-vecinas, y nu'ij chique: Quixquicot junan viq'uin, roma ja xinvil ri numéra nutzakon, nicha'.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Kitzij nin-ij chive, chi quiri' mismo ri ru-ángeles ri Dios, jani na yequicot tok jun aj-mac nujal runo'oj y nuya' can ri mac, xcha' ri Jesús.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Xch'o chic jun bey ri Jesús y xu'ij: C'o jun achi ec'o ca'i' ruc'ajol.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Jun k'ij ri chak'ila'tz xu'ij che ri rutata': Papá, taya' ri verencia ri nin-en tocar yin, xcha', y ri tata'aj can xujach na vi ri herencia chiquivech ri eca'i'.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Ca'i-oxi' k'ij tiyo'ox ri ru-herencia chiri', ri chak'ila'tz ja xuc'ayila' can ronojel ri achique xyo'ox che. Xunuc'-e ri méra rajil ri herencia ri xuc'ayij, y pa jun departamento naj-naj xbe-vi. Chiri' c'a, rija' xa achique na chi itzel c'aslen xuq'uis-vi ri ruméra.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tok xuq'uis ronojel ri ruméra, xtiquer jun nimalaj vayijal chupan ri lugar ri', y ri ala' manak chic achok che nuk'asaj-vi-ri'.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Xberusuju' c'a ri' pa samaj riq'uin jun achi aj chiri', y ri samaj xyo'ox chuk'a', ja ri yeruyuk'uj ak.San Lucas 15:15, 16|src="CN01759b.tif" size="span" ref="15.15"
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ri ala' bala ta nrojo' nutij-ka ri niquitij ri ak richin ninoj rupan, pero man jun niyo'on che rija'.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Jac'ari' tok achel xc'astaj ruvech, y xu'ij-ka pa ránima: Chiracho ri nata' ri'... man jun vayijal niquik'asaj ri rusamajela'. Jac'a yin roma vayijal, juba' ma nipa'e-ka vánima.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Más utz quicataj na, richin yitzolij riq'uin ri nata', y nin-ij che: Papá, yin veteman chi xin-en mac chuvech ri Dios, y chavech rat,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 romari' man utz ta chi c'a ni'ix na chi yin ac'ajol. Masque xa achel ta oc jun asamajinel tabana' chuve. Quiri' xtin-ij che, xcha-ka pa ránima.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Xcataj c'a pe, (xutz'om, xuchop) pe bey richin nitzolij-pe riq'uin ri rutata', y tok c'a naj na c'o-vi chiri', ri rutata' xutz'et chi ja ri ruc'ajol ri petenak. Xjik'ijo' ránima ri tata'aj richin xupokonaj ruvech, junanin xbe-apu riq'uin richin xuk'etej, y (xutz'ubaj, xutz'ub).
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Jac'ari' tok ri ala' xu'ij che ri rutata': Papá, yin xin-en mac chuvech ri Dios, y quiri' mismo chavech rat, romari' man utz ta chi c'a ni'ix na chi yin ac'ajol, xcha'.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero ri tata'aj xu'ij chique ri rusamajela': Tivelesaj-pe cha'anin ri tziek más utz y tijala' ri rutziak. Tiya' jun (mitk'a', anillo) chuvi' ruk'a' y tiya' ruxajab.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Tic'ama-pe ri tiojlaj váquix, y ticamisaj, kuva' c'a y tikabana' nimak'ij.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Roma ri jun nuc'ajol re' caminak chic, pero vacami xc'astaj chic pe. Satznak-e, y vacami xilitaj, xcha' ri tata'aj. Jac'ari' xtiquer-ka ri nimak'ij.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Jac'a ri (nimala'tz, nimalaxel) ruc'ajol xa benak pa juyu'. Tok xtzolij-pe y xuka chunakaj ri cacho, xrac'axaj chi najin k'ojon y xojoj pa jay.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Romari' rija' xroyoj jun chique ri samajela' y xuc'utuj che: ¿Achique ri' ri najin?
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Y ri samajinel xu'ij che: Ja ri achak' xtzolij-pe, y ri atata' xu'ij chi ticamises ri tiojlaj váquix, roma ri achak' tz'akat ruk'a-rakan xtzolij-pe.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Tok xrac'axaj quiri', xcataj royoval, man nrojo' ta ntoc-apu. Xel c'a pe ri rutata', nubochila' ri ruc'ajol richin ntoc-apu.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Jac'a ri ala' quire' xu'ij che ri rutata': Tuka chi'ac'u'x chi yin q'uiy juna' yin samajnak-pe aviq'uin; man jun bey man ta nuniman atzij. Pero rat nis-ta jun ch'uti cabra ayo'on chuve richin ta nubanon jun nimak'ij quiq'uin ri (vachbil, vach'il).
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Jac'a tok xtzolij-pe ri jun ac'ajol re xeruq'uisa' abeyomal quiq'uin ixoki' man utz ta quic'aslen, rat xa'ij chi xcamises ri tiojlaj váquix, xcha'.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Y ri tata'aj xu'ij che: Nuc'ajol, rat jumul ratc'o viq'uin. Romari' ronojel ri c'o viq'uin, avichin rat.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Pero vacami can utz vi chi nika'an nimak'ij y nkuquicot. Roma ri achak', chinuvech yin caminak chic e, y vacami xc'astaj chic pe. Satznak-e, y xilitaj chic, xcha' ri tata'aj. Quiri' ri xu'ij ri Jesús.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.