Marcos 6
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs ARA
1 'Et Sizi 'ut'en inle 'et whuch'a nanja 'ink'ez dukeyah ts'ih whenája. Yugha hoodul'eh chah hiyulh whendel.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nahulyis dzin 'et Lizwif hubuluglez whubodulh'eh hoh lhanah dune 'et hudelhts'i hidánts'o tube huba hooncha 'ink'ez 'uhútni, “Ndun dune nts'ez de hahónla hoh 'utni? Ndi be ts'uwhunih, 'i be nts'ez de hahónla hoh 'utni? 'Et nts'e na'a 'ut'en sdabe hooncha huwa 'ut'en tuné'ut'en?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Koo 'uwhulh'en, 'en ilah ih 'int'ah? Mary buye' 'ink'ez bulhutsinkah chah James, Joses, Judas, Simon, 'ink'ez budestl'ahkah chah 'en ts'iyawh njan huwhut'i?” 'Et hits'a desnih.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 'Et Sizi ndo búlhni, “K'us ndan Yak'usda be nus whúnilh'en yalhtuk teh ndulhcho hoh hidelhti, 'et whunts'ih bukeyah whut'en, bulhtuskah, 'ink'ez bukoo huhuwhut'i chah, 'en zeh chahidílhti.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 'Et huwa nyoh 'et Sizi 'aw huwa 'oot'en tune'óot'en ghaít'ah, 'et whunts'ih bulunah nduda, 'en zeh buk'edilnih hoh soo ná'bulh'ih.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 'Et ndunnah 'aw be 'alha' hoont'ah, 'i chahiyít'ih, 'et Sizi buba hooncha. 'Ink'ez whunat keyah hoh neya 'ink'ez dune hubodulh'eh.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 'Aw 'et ndunnah lanezi 'o 'at nanah, “Anih,” hubudáni' 'ink'ez nanah hinli hoh lhelhts'un whebalh'a. 'Ink'ez hiye úlhtus, 'i hubugha iní'ai ntsi' nudúdeh, 'i dune yudúlts'i 'i hits'ah hanáhinooyoot ka.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 'Ink'ez khunek ulhtus, 'i hubutl'aida'ai, “Teh'us ts'ih hoonliyaz teh whutoohla gunih! Teh'alh, 'i chah, ézdlai, 'i chah, k'us sooneya teh bulh sudoolhú'oo gunih! Tuz 'i zeh dutóohtan.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Nuhkesgwut, 'i 'ink'ez dzoozt'an 'ilhuk'i be súhke, 'i zeh be 'óohneh.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 'Et 'udun chah ndo búlhni, “Keyah lhghadah'az t'eh dune bukoo danah honilhti t'eh, 'et bukoo 'et wahke 'uts'un keyah ts'ih téh'us whuts'un.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 'Et keyah nenáh'az 'ink'ez dune 'aw hachanwhuhílh'al t'eh, k'us chanuwhuhudústs'uk t'eh huwu nátóoht'as 'ink'ez whulez ch'a nuhke naóohghat. 'Et dahúja t'ehonoozeh. Ts'ah'un nuhwhudúsni Sodom 'ink'ez Gomorrah whut'en sdabe hintsi'. 'Udék'elh'az dzin t'eh hiyé dzuh nutézut, ndunnah keyah whut'en, 'en 'o nus ba dzuh nahutezut ho' hoont'ah.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 'Aw 'et whehándel 'ink'ez dune Yak'usda bughunek be hubulh yahúlhtuk, “Nuhwhulubeshi ch'a lht'ananoohdelh,” hubuhútni.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Lhanah ntsi' nudúdeh, 'i hubugha delhts'i hubugha whenabunanyoot 'ink'ez dune lhanah nduda khe be hubuhulho hoh soo ná'buhalh'en.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 'Aw 'et hubudayi cho Herod hiyúlhni yulh údants'o Sizi dulhcho hoh búlh khunek bughi denzut. 'Ink'ez 'utni, “John dune too be 'ulh'en 'ut'en. Dazsai inle 'ink'ez nakhítna, 'et huwa Yak'usda ye ulhtus, 'i buyidí'ai hoh 'út'en whunul'en teh ne'út'en.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 'Et bulunah chah, “Elijah 'ut'en,” hutni. 'Et 'uyoon chah 'uhutni, “Uda hukw'u na'a Yak'usda be nus whunilh'en 'ut'en,” hutni.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 'Et hubudayi cho Herod whulh 'údants'o hoh 'et 'utni, “John dune too be 'ulh'en 'ut'en. Butsi suba k'uhinentsel inle da, 'et whunts'ih nakhítna,” ni.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Herod dich'oh John dune too be 'ulh'en 'ahiyoo'alh huwá bulh'a ínle. Hiyulhghel 'ink'ez tsak'ehíya'ai. Ndun ts'eke Herodias hiyúlhni, 'en yughusda. 'En gha 'uyínla ínle. Dulhutsin Philip bu'at 'en lhch'a bunenjoot, 'et whunts'ih yughusda.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 John dune too be 'ulh'en Herod yudani, “Yak'usda bughunek k'uninyuz ho' 'int'ah nyulhutsin bu'at zih silda.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 'Et huwa bu'at Herodias, 'en John dune too be 'ulh'en yuts'u dutnik 'ink'ez yuzoolhghelh hukwa' ninzun. 'Et whunts'ih Herod, 'en bugha 'aw yuzoolhghelh ghaít'ah.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 'Et Herod 'en chah John dune too be 'ulh'en yé nuljut, t'eoonínzun John dune too be 'ulh'en, ts'ah'un dune unli, 'ink'ez Yak'usda budune 'int'ah. 'Et huwa yugha 'óoli. John whulat tune 'út'en, 'et huwa hóont'i hoh yoozélhts'ai.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 'Et 'ilhudzin Herodias bughá whults'ut Herod whuzdli dzin 'et dune dézti 'ink'ez nehughan moodih chah 'ink'ez Galilee whut'en moodih tubulh, ts'iyawh bughu nuséya.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Herodias butse' danínya 'ink'ez huba nedak. Herod 'ink'ez hubughu nusja tubulh huba hoonzoo. 'Et hubudayi cho Herod ndun ts'eke ndi yúlhni, “Ndai suts'un buka' dini, 'i ngha tesdlelh,” yúlhni.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lhat yuts'u náhezya hoh ndi yúlhni, “Ndai suts'un buka' dini, 'i ngha tesdlelh, ndai hubudayi cho be usdli, 'i lhulcho 'i whunts'ih ngha tesdlelh,” yúlhni.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 'Et ndun ts'ekeyaz 'az whenája 'ink'ez bu'ama 'en yoodalhkut, “Ndai simba buts'u hukwa' doosni?” yúlhni, “John dune too be 'ulh'en butsi,” yúlhni, bu'ama.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 'Et ts'ekeyaz 'ahoh hubudayi cho yuts'un lhgha nadija 'ink'ez ndi yúlhni, “John dune too be 'ulh'en butsi k'an 'ahoh tsets'ai be sugha ninínkaih,” yúlhni.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 'Et hubudayi cho 'ahoh ni suli 'et whunts'ih 'aw yuch'a 'uts'un 'udooni ghaít'ah, bughu nusja 'en hubunalh yuts'u náhezya 'et huwa.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 'Et 'ahoh 'ilhunuh huwuhinli, 'adinla delhts'i ts'ih wheyálh'a, John dune too be 'ulh'en butsi whusaínoo'alh wheni. Huwuhinli 'en 'adinla delhts'i ts'ih whénya 'ink'ez John dune too be 'ulh'en yutsi k'éinentsel.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Tsets'ai bé na'ai 'ink'ez ts'ekeyaz yutl'ayánkai. 'En be'ama yutl'ayankai.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 'Et John dune too be 'ulh'en yugha hoodul'eh hiyulh 'údants'o, buyust'e hikunasdel 'ink'ez whuyihiyalhti.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 'Aw 'et ndunnah whel'a whusanáhedel 'ink'ez Sizi ts'un 'ilhuhowezdel 'et 'uhidáni nts'oh tuné'hust'en 'ink'ez ndet dune whéoobuhodalh'i.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Lhanah dune whusahúdulh 'ink'ez whenáhudelh, 'et huwa Sizi 'ink'ez yugha hoodul'eh tubulh 'uhúte'alh 'et whunts'ih búgha chawhulhts'it, 'et ndo búlhni, “Uts'un uztoodelh nts'e whenich'oh úztet'ilh, 'et 'astl'iyaz naoolhuyis.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 'Aw 'et nus ts'i be hutezki, dune hoolah ts'ih whuz nehúninki.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 'Et whunts'ih lhanah dune huba'en hutezki hoh 'ink'ez 'ahoh t'ehonínzun ndun 'int'ah, 'et huwa keyah totsuk whut'en lhanah helwus. Sizi 'ink'ez yugha hoodul'eh tubulh butsuh 'et whuz lhgha hadílghaz.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 'Et Sizi ts'i be hainya lhanah 'ilhuhowezdel 'et hubunilh'en, tube hubugha té'nanzin 'ants'ih sheepyaz bughu chaídlah lí'hint'ah. 'Et lhat 'et whubuwhéoodunilh'i.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 'Aw 'et ye 'ún whezulh hoh yugha hoodul'eh highu nindel 'ink'ez 'uhiyúlhni, “Aw 'et tube ye 'ún whezulh 'ink'ez njan dune hoolah chah 'uhoont'ah.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ndunnah dune ts'iyawh n'awh keyah ts'ih nabalh'alh 'ink'ez 'i ts'uyi, 'i náhiyoododuket hiyoo'alh wheni, ndunnah 'aw hiyoo'alh hoolah 'et huwa.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 'Et Sizi ndo búlhni, “Nuhwhenich'oh hite'ulh, 'i hubugha ínah'ai daja.” 'Et hiyoodulhkut, “Whuz uztedulh hukwa' ninzun 'ink'ez $200.00 k'ah ts'uyi, 'i ts'onket 'ink'ez ih hubugha ízte'alh?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 'Et whunts'ih Sizi huboodulhkut, “Lhes dáltsuk aht'i 'et whunulh'en.” 'Et nahuhoon'ai hoh 'et 'uhiyúlhni, “Skwunlai lhes 'ink'ez nankoh lhook chah.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Sizi 'et yugha hoodul'eh ndo búlhni, “Ts'iyawh dune lhelhdun nibunahle 'ink'ez tl'oyaz k'ut hudóolts'i.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 'Aw 'et dune nátl'ahudelts'i tl'oyaz k'ut lanezi lanezi (100) 'ink'ez skwunlai lanezi (50) hoh lhanoowh teh lhuhusdúguz.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 'Aw 'et Sizi nyoo lhes 'ink'ez lhook bulh yílhchoot, ndoh yak'uz ts'ih yuta'en 'ink'ez, “Suchanailya,” ni hoh tenadedli. 'Et lhes taidalhkut hoh yugha hoodul'eh hubutunyoole ka butl'ayánla. 'Et nankoh lhook chah 'et ndúyinla hoh butainínla.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ts'iyawh 'uha'al 'ink'ez 'uhunesdai.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 'Et yugha hoodul'eh lanezi 'o 'at nankoh (12) k'its'ai dezbun, 'i lhook 'ink'ez lhes bulh 'et ninínkat, 'i 'ilhunahíghezdla.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 5,000 dune, 'en ndi lhes hiya'al.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 'Ahoh Sizi yugha hoodul'eh ts'i be naóobalh'a 'ink'ez Bethsaida huwhútni keyah whuz dutsuh whebalh'a nyan tadatus ts'ih whuz'ai. 'Et didut ndunnah 'ilhuhowezdel whenaóobalh'a.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 'Et whenáhedel hoh tenadutedli ka 'aw 'et buch'a násja 'ink'ez dzulh k'uz ts'ih whénya.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 'Aw 'et húlhgha suli 'et nyoo ts'i be k'an zeh taniz hekelh 'ink'ez Sizi 'en dich'oh 'awhuz nyoh yun k'ut 'int'ah.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Yugha hoodul'eh hubunilh'en nilhts'i 'i yenah hekelh, tube hunint'uk, 'aw 'uhoot'o chah ghaít'ah. 'Et bundada haootelh'en, 'et Sizi too k'ut uyalh hoh nus whuz hubughu ninya hube ghootéyalh inle.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 'Et whunts'i hitelh'en too k'ut uyalh hoh, “Dune tsen 'ut'en,” huninzun. Tube whéhunelhújoot 'ink'ez 'uhúldzul.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 'Et Sizi 'ahoh ndo búlhni, “Nuhdzi ulhtus úlhtsi! Si 'ust'en. Whenulhújut ílah.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 'Et ts'i bet hubughu dénya. 'Aw 'et nilhts'i chah 'ilhuz ninints'i, 'ink'ez yugha hoodul'eh tube buba hooncha.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Whutsuh whudelhdzulh lhes dáyinla 'et 'aw ts'ah'un nechahohoo'al, 'et huwa njan lhes bugha dahóoja hubeni taóodoolts'it ghaít'ah.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 'Aw 'et nyan bun k'ut yahúninki 'ink'ez keyah Gennesaret huwhútni, 'et ts'i whehídinguz.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ts'i bez hahándel 'aw 'et Sizi 'en nahuyoolhúts'it.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 'Et huwa ndulhcho nahulhúghaz 'ink'ez nts'oh Sizi usda hiyulh 'údits'o hoh, nduda hik'usútez 'i be hits'ú butule.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 'Ink'ez nts'oh Sizi nuya keyah whuyaz k'us keyah whuti k'us khunai nuyéh 'e'óoket whutah dune 'ilhodulh whuz nduda nébuhunle 'ink'ez Sizi híghu tédudlih, “Nyunaih 'ants'ih buk'abah 'et hunduda 'en hit'aóonalh,” hiyúlhni. 'Et ndunnah yut'agheznai, ts'iyawh soo ná'huja.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.