Marcos 11
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs NVT
1 'Aw 'et Jerusalem whéghah hedulh, nat keyah Bethphage 'ink'ez Bethany chah 'et dzulhyaz Olive be hóodzi, 'et whuz nihúnindel. 'Et Sizi nanah yugha hoodul'eh whébalh'a, 'et ndo búlhni,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Keyah whiyaz nda ts'ih whuz'ai whuz ah'us. Whuz lhugha dah'az, 'et yeztliyaz, donkey hiyúlhni, whutsuh da dune yak'uchaídah, 'i 'et whédint'uk, 'i lhk'unadooh'uk 'ink'ez suts'u toolhdlooh.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Dune, ‘Di ka 'et ndaht'en?’ nuwhúlhni t'eh, ‘NeMoodihti yuka' ninzun’ doohtni. 'Aw 'et sih nuhtlayoolhtelh.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 'Et whehá'az 'ink'ez keyah 'et yeztliyaz nahuyilhti, 'ilhunuh bukoo ndati 'et whédint'uk, 'ink'ez lhk'unahida'uk.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 'Et bulunah n'awh nahudelhúya, 'en hubuhoodulhkut, “Et daht'en hoh aht'en yeztliyaz lhk'unadah'uk?” hubuhútni.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 'Et Sizi buba nahezya k'una'a hubuhútni, 'et 'ants'ih t'ehudínel 'ink'ez hubula hudetnik.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 'Et Sizi yeztliyaz highu hinílhti hoh bulunah nahiyíts'uz 'i hiba hik'ehiyílhdel 'ink'ez Sizi yuk'étl'adida.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Lhanah dune chah nahiyíts'uz, 'i ti 'et nehíyuzbus. Bulunah chah 'ul k'us 'ut'an k'unuhídut'as, 'i ti nahídulhdelh Sizi yuk'ut lhuteyalh 'et wheni.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ndunnah dune Sizi hitsuh hedulh, 'ink'ez hik'ah hedulh, ts'iyawh hahuzulh hoh 'uhutni,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Netsuh whudelhdzulh, David hubudayi cho keyah 'et dúhoont'ah chah zeh whusawhutélts'ulh, 'et Yak'usda ba ts'odóolhti.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 'Aw 'et Sizi Jerusalem keyah neninya hoh Lizwif hubuluglez whucho ts'ih danínya 'ink'ez dulhcho núyuz'en. 'Aw 'et náwhendunilhghel 'et huwa Bethany huwhútni ts'ih whuz lanezi 'o 'at nanah yugha hoodul'eh whuz hubulh whén'az.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 'Om bun Bethany ts'ih whuz de nahédulh 'et Sizi buye'élts'ul.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nilhdza 'et mai chun yunílh'en but'an chah hoonli. 'Et yughu nínya mai ntélhcholh ka. Yughu ninya hoh 'ut'an zeh 'int'ah, nk'achah bumai hoolah.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 'Et Sizi ndi mai chun ndi yúlhni, “Aw 'o 'at dune nyumai hunoo'alh ghaít'ah!” 'Et ndutni hoh yugha hoodul'eh hídants'o.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 'Et Jerusalem ts'ih hunindel. Sizi Lizwif hubuluglez whucho 'et daninya. Ndunnah 'e'óoket 'ink'ez 'ooket ts'iyawh tinábuninyoot. Sooneya lhk'enáhududzaih bukw'uzdai chah naína'ai, 'ink'ez dut'ai be 'óoket chah,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 'aw luglez hoonli ne'hóole butl'achahoo'al.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 'Ink'ez Sizi dune whubodulh'eh ndo búlhni, “Yak'usda be' dustl'us k'ut 'uk'ut ne'úsduguz,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 'Et náwhulnuk moodih 'ink'ez Moses be' dustl'us 'uk'ununa'úsduguz hodánts'o hoh, hizoolhghelh hukwa húnuta, tube hiyé nuljut, ts'iyannah 'ilhuhowezdel hubodulh'eh, 'en huba hooncha 'et huwa.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Soo nadálhghel ibulh Sizi yugha hoodul'eh hubulh Jerusalem whuch'a nahúndel.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Hoh bundada 'uda 'et ti hedulh ndi mai chun hinilh'en. Soo ts'ah'un bughih tubulh desuz.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 'Et Peter, 'en whunalnik hoh Sizi bulh yátelhtuk, “Nehodulh'eh nilh'en ndi mai chun bulh buk'éhanya, 'i desuz,” yúlhni.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 'Et Sizi ndo búlhni, “Njan whunaoolhúnih, Yak'usda nuhwhuba 'alha' 'int'ah t'eh,
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 ndi dzulhyaz 'i 'udóohni, ‘Didilts'it 'ink'ez bun k'ut whucho ts'ih tailts'it.’ 'Et soo nuhdzi yuh 'aw nawh cha'hoot'ah 'ink'ez nuhwhuba 'alha' hoont'ah t'eh, dawhútenilh dahni, ts'iyawh nuhwhuba 'et ndó tenilh.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 'Et huwa' 'un whudúsni, ndi be 'alha' hoont'ah, 'i be tenadahdli, 'ink'ez hoonli ka' dahni 'et 'alha' nahzun hoh nuhgha tekulh t'eh, ndai buka' dahni, 'i nuhgha tekulh ho' 'int'ah.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 'Et sahyin hoh tenadahdli, 'ink'ez 'uyoon ts'un nuhwhuba dzuh t'eh, buba n'ún whutulhdelh, 'et sih nuhwhe'aBá, yak'uz úsda, 'en nuhwheni chah nuhwhulubeshi nuhwhuba 'un yutoolhdelh.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 'Et 'uyoon buba n'ún chaootulhdulh t'eh, nuhwhe'aBá, yak'uz úsda, 'en chah 'aw nuhwhulubeshi nuhwhuba 'un yutoolhdelh ghaít'ah.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 'Ink'ez doo chah Jerusalem ts'ih nahundel, Sizi Lizwif hubuluglez whucho nuya hoh náwhulnuk moodih, Moses be' dustl'us 'uk'ununa'úsduguz, 'ink'ez dune tsuh whudelhdzulh, 'en Sizi highu nindel,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 'ink'ez ndi híyulhni, “Nedini ndai bugha dune bugha ndoh 'int'ah hoh njan ndint'en? Ndan nghá ooni'ai hoh 'int'en?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 'Et Sizi ndo búlhni, “Ilhun zeh hukwa nuhoodutelhkut. 'Et ndusudáhni t'eh, 'et sih ndun whudóosni ndi dune bugha ndoh 'ust'ah hoh njan ndust'en.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ndusudóohni ndun John dune too be' 'ulh'en ndan yutl'ahón'ai hoh dune too be 'úlh'en inle, Yak'usda tulih k'us dune tulih yugha ooní'ai?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 'Et 'ahoh dich'oh dutah hukw'u nahúhulhye hoh njan duhútni, “Daja chah uzdooni, ‘Yak'usda yugha ooní'ai,’ ts'utni t'eh, 'et sih dooni, ‘Di ka John nuhwhuba 'alha' cha'dusnih?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 'Et, ‘Dune yugha ooní'ai ts'utni t'eh,” 'et njan dune hubé hunuljut 'et huwa, ts'iyawh dune John dune too be 'ulh'en, 'en Yak'usda be nus whunilh'en unli inle huninzun.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 'Et huwa Sizi 'uhiyúlhni, “Aw t'ets'onízun.” Sizi 'et ndo búlhni, “Si chah ndan sugha óoni'ai 'aw nuhwhudoosni ghaít'ah.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.