Lucas 7

Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Et dune Sizi yoozelhts'ai ndet hubugha ndo búlhni, 'aw 'et ts'iyawh lhaoodinla. 'Ink'ez keyah Capernaum huwhutni whuz lhgha dinya.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 'Ink'ez njan 'et keyah whut'en 'et 'ilhunuh nehughan whumoodih yuba ne'út'en. Tube yúk'entsi', 'en tube nduda 'ink'ez 'aw 'et datetsah.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 'Et ndun nehughan whumoodih Sizi yulh údants'o 'ink'ez Lizwif tsuh whudelhdzulh, 'en whuz whebalh'a. Sizi hiyoodutélhkut nehughan whumoodih yuba ne'ut'en soo na'yooleh ka.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 'Et Sizi highu nindel hoh soo tube cho hits'uh tedudlih 'ink'ez 'uhiyulhni ndun nehughan whumoodih, 'en tube unzoo ho' 'int'ah yuba ne'ut'en, 'en soo na'yooleh ka.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 “Nedune, 'en hubuk'entsi' 'ink'ez 'en bugha Lizwif buluglez neba 'uhóonla,” hiyulhni.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 'Et hubulh tez'as. 'Et Sizi koo wheghah uyalh hoh, 'et ndan nehughan whumoodih 'en hubulh dune Sizi hits'ú whebalh'a. Hidudezdel 'ink'ez Sizi 'uhiyúlhni, “Nehughan whumoodih njan ndunyúlhni, ‘SMoodihti 'ants'i 'et dzuh ne'dudoldzut gunih. Sukoo datányalh huba 'aw soo cha'lhudzooh 'et huwa.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 'Et si chah 'et ndunuszun 'aw soo cha'lhudzooh ndudutésyalh huba. 'Et whunts'ih 'ants'ih nghunek be dini t'eh, 'et suba ne'út'en soo na'óotneh.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 'Alha si chah 'onghunnah sgha ndoh 'uhint'ah hoh hukwa' huninzun tune' satelh'en. 'Et si chah whuz na'a zeh nehughan huba gha ndoh 'ust'ah. 'Et 'ilhunuh, ‘Inyalh!’ dúsni t'eh, 'et 'ahoh 'aw 'et teyalh. 'Et 'uyoon, ‘'Anih!’ dúsni t'eh, 'et 'ahoh sts'u teyih. 'Et suba ne'út'en, ‘Njan dineh!’ dúsni t'eh, 'et 'ahoh 'et ndút'ih.’ ”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Sizi ndun dune daja ni yulh údants'o hoh tube buba hooncha. 'Et ndunnah hinedulh, 'en hubuts'un nalhú'a 'ink'ez ndo búlhni, “Israel ndulhcho keyah ndun dune 'en k'una'a 'aw 'ilhunuh ndulhcho be huba 'alha' hoont'ah nachasulhtek.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ndunnah yuts'un whel'a ndun nehughan whumoodih bukoo ts'ih nahundel, 'et ndun yuba ne'út'en nduda, 'en 'aw dáchait'ah hoh highu danándel.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 'Et 'om bun dzin Sizi njan keyah Nain huwhutni, yugha hoodul'eh bulh, 'ink'ez hooncha hoh lhannah hinedulh, 'en chah ts'iyawh whuz haíndel.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Njan keyah na'nestl'oo ghu ti wheghah nihúnindel, 'et khunyaz dune dazsai hidihídezkai. 'Et 'ama tsandelh, 'aw 'ilhunuh zeh buye' 'int'ah. 'Et keyah whut'en, 'en lhanah yulh údulh.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 'Et neMoodihti ya'en hoh yugha te'nanzin 'et ndi yúlhni, “Intso ilah!”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 'Ink'ez be nesulhti yughu neninya 'ink'ez yut'agheznai. Ndunnah yelhtelh, 'en chah 'ilhuz nihunindel. 'Ink'ez 'et 'utni, “Chilh dune didinyih nyudúsni!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 'Ink'ez ndun dune dazsai nduk ninatl'adenda 'ink'ez yawhénilhtuk. 'Ink'ez Sizi, 'en be'ama tl'anayalhti.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ts'iyannah hunelhújoot, 'ink'ez Yak'usda hidélhti hoh njan duhutni, “Njan netah nus whunilh'en hooncha unli, 'en whusainya.” 'Ink'ez 'et chah nduhútni, “Yak'usda budune hubutah nunasja.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 'Et Judea yun k'ut nduhoolcho 'ink'ez 'et whunat keyah nduhoolcho chah, ts'iyannah hiyulh údants'o.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 John yugha hoodul'eh ts'iyawh ndi hiduténilh dahooja 'et.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 'Ink'ez nanah 'anih hubúlhni 'ink'ez Sizi ts'un whebalh'a hiyoodutelhkut ka, “Nyun ih whusatányalh inli, k'us 'uyoon tulih ka ts'itóo'en?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 'Et Sizi highu ni'az 'ink'ez 'uhiyúlhni, “John dune too be 'ulh'en, 'en nts'u nételh'a nts'oodutelhkut ka, nyun ih whusatányalh inli, k'us 'uyoon tulih ka ts'itóo'en?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 'Et 'ahoh ndunnah hunduda 'ink'ez buka, 'ink'ez ntsi' nududeh buyudínda, 'en chah lhanah hoh soo na'balh'en. Chawhés'en, 'en chah honilh'en butl'anáho'ai.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 'Et Sizi John yugha hoodul'eh ndo búlhni, “John buts'un ah'us. Ndet whunelh'en 'ink'ez whudáhts'o 'et dóohtni, nts'e na'a chawhés'en honilh'en nasdli. Nuchahúsdel, 'en nahúdelh nahusdli. Bukak nódutsi', leprosy hiyulhni, 'en chah soo ná'binla. Cha'hudusts'uk, 'en chah 'ahudits'o nahusdli. Yahadla, 'en chah dináhudidel. Tel'ennah, 'en chah khunek unzoo, 'i be hubulh yaíntuk ho' hint'ah.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 'Ink'ez ndunnah si sugha buba dzuh chahoolah, 'en degha nus hoonzoo bughá whults'ut.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 'Et John khunek yuba na'a whenáhet'az, 'aw 'et Sizi John yughu yatelhtuk hoh 'ilhunahuwésdel njan ndo búlhni, “Dune chahóot'ih ts'ih ndet hukwa tsi hoohli whuteh'ilh? Tl'o ghazilh nónulhts'i, 'i tulih teh'ilh nahzun ih?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ndet simba hukwa tsi hoohli whuteh'ilh? Dune naih duchut 'i be soo naduja, 'en tulih teh'ilh nahzun ih? 'Alha ndez whuz na'a soo nadut'ih, 'en lhai sooneya ts'iya hulhtsih 'ink'ez hubudayi cho bukoo huwhut'i.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 'Et ndet simba hukwa tsi hoohli whuteh'ilh? Nus whunilh'en tulih? A! 'Alha 'un whudúsni nus whunilh'en ba nus unzoo 'et nulh'en!
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 'En bugha 'uk'une'usguz inle hoh njan ndutni,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 'Alha 'un whudúsni, nus whunilh'en ndunnah whuzdli, 'en hubutah John dune too be 'ulh'en, 'en degha nus ncha 'int'ah. 'Et whunts'ih nts'e Yak'usda hubudayi cho unli, ndan degha nyoh 'int'ah, 'en 'o nus uncha unli.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ts'iyannah dune 'ink'ez sooneya 'ilhuhunughes'aih, Sizi daja ni hidants'o hoh Yak'usda buba 'alha' yija, John 'en too be' balh'en 'et huwa.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 'Et whunts'ih ndunnah Pharisee 'ink'ez Moses be' dustl'us k'ut daja ni hoh beni hoonli be yalhtuk, 'en ts'iyawh Yak'usda nts'e buts'uh hukwa' ninzun, 'ants'ih 'et 'un hubutelhdel. 'En 'aw John too be cha'bilel 'et huwa.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 'Et Sizi ndo búlhni, “Dune k'an yuk'edídeh nts'e na'a simba nuhwhuba lhzih niboosdlelh, k'us dant'ah dune hinli, 'et nuhwhudutésnilh.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ndez na'a njan nduhínt'ah, 'uskehyaz duhúlt'ah hoh hiya'alh be 'e'óoket 'et hudelhts'i. 'Ink'ez lhts'u háhudih hoh njan ndulhódutni,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Soo cho whunulh'en, John dune too be 'ulh'en whusainya, 'aw lhes chas'al 'ink'ez mai too chah chasnai. 'En 'údahni ‘Ntsi' nududeh buyudínda,’ dahni.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 'Et yinkak dune ye' whusainya, 'a'alh 'ink'ez 'utnai. 'Et 'udáhni, ‘Ndun dune 'en bucha hooncha 'ink'ez tanutnai. Sooneya 'ilhunanowes'aih 'ink'ez lubeshi 'ulh'en, 'en hubudune,’ dáhni.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 'Ink'ez ndunnah hiye whunih na'dudil'i, 'en bugha ndi be whútnih, 'i ts'ah'un na'a 'uhóoja.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 'Et Pharisee 'ilhunuh yughu nusíya dudulh ná'oot'alh yulhni. 'Et whuz bukoo ts'ih yughu danínya. 'Et kw'uzdai yeyoh 'int'ah, 'i yuzih nilget ute'ulh wheni.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 'Et 'ilhunuh keyah whut'en, 'en lubeshi 'ulh'en ts'eke. 'Et Pharisee bukoo ts'ih 'et Sizi 'a'alh yulh údants'o hoh whuz whinya. Ndi k'unutsutjul sooltsun, 'i dezti, 'i alabaster luboodai bé yalhdze, 'i whuz wheya'ai.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 'Et yut'ak suyin. Utso 'ink'ez bunatsultoo buke k'eidilt'ik. 'I dutsigha be yuna'ulhdeh, 'ink'ez buke naidunants'ooz. 'Ink'ez ndi k'unutsutjul sooltsun, 'i dezti, 'i be yuke yulhlho.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 'Et ndun Pharisee, ndun 'anih yudani, dich'oh na'dudutni, “Et ndun nus whunilh'en unli t'eh, t'eoonózin da dant'ah ts'eke 'int'ah yut'aghunah. 'En lubeshi 'ulh'en 'int'ah.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 'Et Sizi ndi yúlhni, “Simon, hoonliyaz nyudutésnilh.” “Nehodulh'eh dini,” ni.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ilhunuh sooneya yughu sulh'ai nanah dune ghe 'ulh'ai. 'Ilhunuh 'en 500 unli sooneya, 'ink'ez 'ilhunuh 50 unli sooneya.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 'Aw hiba k'elha hitelhtsilh chahít'ih. 'Et nahúlt'ah huba whuladetnik. 'Et sudini, k'us ndan degha nus yuk'entsi'?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 'Et Simon 'utni, “Si ndunúszun, ndun degha nus lhai yuba ladetnik, 'en degha nus yuk'entsi'.” 'Et Sizi ndi yúlhni, “Soo ts'ah'un na'a 'udenja.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 'Et ndun ts'eke ts'un nalhu'a 'ink'ez Simon 'uyúlhni, “Ndun ts'eke nilh'en ih? Nkoo daníya hoh 'aw too suba 'et néchainkal suke be tóona'tesgus huba. 'Et whunts'ih ndun ts'eke dunatsúltoo be suke nainelhtsul 'ink'ez butsigha be yuna'alhde.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Nyun 'aw na'duts'oos be dahooja chasudínel. 'Et whunts'ih ndun ts'eke 'udechoo danínya whuts'un 'aw suke naduts'oos stl'echa'ínil.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 'Aw sutsi khe be chaílhoh 'et whunts'ih ndun ts'eke ndi khe be suke yulho.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 'Et huwa ndi ndusni, bulubeshi lhai ts'iyawh huba whunaoodelhúnah. Nilh'en ih 'ilhuz tube skentsi' ho' 'int'ah? 'Et whunts'ih ndunnah hoontsolyaz lubeshi huba hoolah unli, 'en whunts'ih hoontsolyaz zeh whe skehintsi'.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 'Ink'ez Sizi ts'eke ndi yulhni, “Nlubeshi ts'iyawh mba hoolah suli.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 'Et ndunnah 'onghunnah kw'uzdai k'ut na'hut'alh, 'en dich'oh 'ulhódutni, “Ndun, ndan ho' 'int'ah? Lubeshi 'i whunts'ih yuna'alhdeh?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 'Ink'ez ts'eke ndi yulhni, “Mba 'alha' hoont'ah, 'i be dinjih. 'Aw 'et ndzi dezghel hoh naindalh!”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.