Lucas 18
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs ARA
1 'Et Sizi be whuts'odul'eh, 'i bugha ndo búlhni. 'Et ndez na'a whunehodulh'eh hoh njan ndutni, dune 'ahoolhyez tenazdoodli 'ink'ez 'et whulazdootnih gunih.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 'Et ndo búlhni, “Et 'ilhun keyah, 'et ndun nahéyelh, 'en 'aw Yak'usda yé chaniljut, 'ink'ez dune ba 'ants'ih 'int'ah.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 'Et keyah zeh 'ilhunuh tsandelh, 'en 'ahoolhyez yugheyih 'ink'ez ndi yúlhni, ‘Ndun such'a detni, dásinla suba ts'ah'un na'honleh!’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 'Et 'astl'iyaz whuts'un hoont'i hoh 'aw yoozólhts'a ghaít'ah. 'Et 'udek'elh'az na'dudútni, ‘'Aw Yak'usda be chanuzulhújut 'ink'ez dune chah 'ants'ih suba hinli.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 'Et whunts'ih ndun tsandelh sdabe tesudule, 'et huwa buba ts'ah'un na'whutesdlilh, doo ka sih suk'a'doolhdzas!”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 'Ink'ez neMoodihti ndo búlhni, “Ndun naheyelh ts'ah'un cha'ít'ah, daja ni oozélhts'ai.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 'Et whuz na'a zeh k'us ndan Yak'usda budune, dzin 'ink'ez 'ulh'ek 'i bulh hits'u tedudlih, 'ink'ez soo hubulh whulh'ai. 'Aw hiyoozólhts'ai ghait'ah nahzun ih?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 'Et 'un whudusni, 'a cho huba k'utetnilh! 'Et whunts'ih yinkak dune ye' ndi yun k'ut whusanája t'eh, soo ih dune buba 'alha' hoont'ah naootélelh?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Bulunah ts'ah'un na'a 'ust'ah na'hundunúdzun, 'ink'ez 'onghunnah, 'en hintsi' hubunínzun. 'Et huwa Sizi 'en ndi nawhutnuk 'i be whúts'odul'eh 'i be 'ubulh yalhtuk hoh njan ndo búlhni,
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Nanah dune Lizwif hubuluglez whucho tenahudutedli ka whuz wheha'az. 'Ilhunuh 'en Pharisee 'int'ah, 'ink'ez 'ilhunuh sooneya 'ilhunanowes'aih 'int'ah.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ndun Pharisee 'en dich'oh siyin 'ink'ez tenadudli hoh njan ndutni, ‘Yak'usda suchanailya nyudusni. 'Aw 'uyoon dune dúlh nduchaust'ah. 'Uyoon 'en huwhilhtsi' sooneya be, 'en 'aw ts'ah'un cha'it'ahnah 'uhint'ah, 'ink'ez ts'ekoo k'us dune bulh tínta' 'ut'ihnah. 'Ink'ez ndun sooneya 'ilhunanowes'aih, 'en whunts'ih bunduchalhút'ah.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Hukw'enilhghel 'et totsuk nat sahá'delhuya. 'Ink'ez ndai suba k'elha unli, 'i chah bulah, 10%, luglez huwas'aih,’ ni Pharisee.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 'Et ndun sooneya 'ilhunanowes'aih, 'en chah 'udun siyin. 'Aw nduk whunts'ih yutóo'en ghaít'ah 'ink'ez yuk nelhú'ai. 'Ink'ez budzi k'ut hoolhchis, ‘Yak'usda sugha te'ninzeh! Lubeshi 'ulh'en 'ust'ah,’ ni.”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 'Et Sizi ndo búlhni, “Ndun whudusni ndun sooneya 'ilhunanowes'aih, 'en Yak'usda nalh ts'ah'un na'uja hoh bukoo ts'ih nanja. 'Et 'ilhunuh 'aw nduchaínil. 'Et ndez na'a njan ndúhoont'ah, ndun duba nahúdzoo, 'en hooya yutelhtsilh. 'Ink'ez ndun yuk 'ududildzun, 'en Yak'usda nduk na'yutelilh.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 'Aw 'et 'uskehyaznah highih hininla khun sih buk'edoolnih ka. 'Et yugha hoodul'eh honilh'en hoh, ‘Dah!’ buhútni.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 'Et whunts'ih Sizi yugha hoodul'eh 'anih hubúlhni, “Whute 'uskehyaz suts'un toohdelh. Khun teh dah budoohni gunih. Ndunnah Yak'usda hubudayi cho unli whuz hudelhts'i, 'en ndunnah 'uskehyaz hubunduhúlt'ah ho' hint'ah.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Soo ts'ah'un 'alha 'ún whudusni, ndet Yak'usda hubudayi cho unli ts'ih, ndunnah Yak'usda hubudayi cho unli 'aw 'uskehyaz k'una'a chahuhóolhchulh t'eh, ndunnah 'aw whuz dahóoya ghaít'ah.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 'Aw 'et 'ilhunuh dune moodih uncha 'en Sizi yoodulhkut, “Dune hoodulh'eh unzoo, nts'e na'a datesnilh hoh 'ilhuz khutesnalh whuch'a ootélhdoh?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 'Et Sizi ndi yúlhni, “Di ka' sudini, nuszoo sudini? 'Aw 'ilhunuh unzoo hoolah. Yak'usda 'en zeh unzoo ho' 'int'ah.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ndai Yak'usda khunek dune butl'aida'ai, 'i t'eininzun. Khun teh ts'ekoo bulh tinta 'ooht'en gunih. Dune soolhghelh gunih. 'Undunooht'ih gunih. 'Uyoon ba hohts'it gunih. Nuhwhé'aba 'ink'ez nuhwhe'ama bulh budóolhti.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 'Et ndi yúlhni, “Nusol da whuts'un, ndi ts'iyawh buk'une' zust'en.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 'Et Sizi njan oozalhts'a hoh 'et ndi yúlhni, “Awhuz 'ilhunuh mba 'et whuz'ai. Ndai int'i, 'i ts'iyawh be 'ónket, 'ink'ez tel'ennah hubugha íyo'alh. 'Et sih nduk yak'uz dezti, 'i 'et mba téla. 'Ink'ez 'anih se'ut'en k'ah tune' ónt'en ka sunanyalh.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 'Et whudánts'o hoh tube budzi yuk 'úja. Ndun dune tube soode'a 'int'ah 'et huwa.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 'Et Sizi yunilh'en hoh ndun dune tube budzi nduda suli, 'et 'utni, “Ndunnah soo hude'a 'uhint'ah dahóolhcho huba howa whulna hoh Yak'usda hubudayi cho unli ts'un hutedulh.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 'Et ndi khunai ncha, 'i camel hiyulhni, 'i buba howa whulna hoh ughabatsoh bulatah bukoní'a hukwutelgwulh. 'Et whuz na'a 'o nus howa whulna hoh ndunnah soo hude'a 'uhint'ah, 'en Yak'usda hubudayi cho unli dahútedulh.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 'Et ndunnah hodants'o 'uhutni, “Ndan zeh simba doojih?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 'Et whunts'ih ndo búlhni, “Dune ndai bulh 'uhuhooleh ghaít'ah, 'et whunts'ih Yak'usda ba huwa chahoolnah ho' hoont'ah.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 'Et Peter yatelhtuk hoh Sizi njan ndi yulhni, “Whunilh'en ndai ts'it'i, 'i ts'iyawh bulazdetnik 'ink'ez nye'ut'en k'ah ts'ih ts'oot'en ka nyuts'un tezdel.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 'Ink'ez ndo búlhni, “Alha 'un whudúsni, ndet Yak'usda hubudayi cho unli, 'et huwa dune bukoo huwu tezya t'eh, k'us budusnekah, k'us dulhutsinkah teh, k'us bu'at, buzkeh chah, ndi ts'iyawh huwu tezya t'eh,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 'et ndan 'et ndúja, 'en 'o nus lhat butl'anaóotedúkulh. 'Et nus de whusawhélts'ut t'eh, 'et 'ilhuz khutena.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 'Aw 'et ndunnah lanezi 'o 'at nanah, 'en 'udun nibuninla 'ink'ez ndo búlhni, “Sih soo zulhts'ai, Jerusalem ts'ih ts'utedulh 'ink'ez yinkak dune ye', ndunnah nus whunilh'en, 'en bugha hik'e'anguz, 'i ts'iyawh lhawhudutenilh.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Lizwif 'udun yun k'ut whut'en butl'a'duteltelh. 'En highu notelyoh, 'ink'ez highu tedloh, 'ink'ez higha dútezoh.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Hiyootelhtsus 'ink'ez hituzelhghelh. 'Et whulh tat dzin dinadutédalh.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 'Ink'ez njan ndo búlhni, 'aw hubeni tachaóodulhts'it. Bughunek daja ni hubuch'a whuntest'i ho' hoont'ah. 'Aw daja ni ho' 'utni, 'aw t'ehonízun.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 'Et hukw'elh'az Sizi keyah Jericho wheghah uyalh hoh, dune chawhés'en, 'en ti whuzih usda, 'ink'ez dune ts'un datni.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 'Et dune lhanah hoh wheghah hudulh hoh 'et hubuduzts'ai. 'Et ndo búlhni. “Et dawhut'en ho' whutni?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 'Et 'uhiyúlhni, “Sizi Nazareth whut'en 'en wheghah uyalh.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 'Et hahuyih, “Sizi, David buts'ah hainzut, sugha te'nenzeh!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 'Et 'udetsah hedulh khunek ulhtus, 'i be, “T'eduzinih!” hiyúlhni. 'Et whunts'ih 'o nus 'ultus hoh hahuyih, “David buts'ah hainzut, sugha te'ninzeh!” ni.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 'Et Sizi 'ilhuz nininya 'ink'ez dune chawhés'en duts'un hítoolhte hubúlhni. 'Et Sizi hizih nehinílhti hoh yoodulhkut,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ndet mba 'uwhutesdlilh hukwa' ninzun?” “Moodihti doo chah whunulh'en nasilhtsi!” ni.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ho'en naoondle! Mba 'alha' 'ust'ah 'et huwa soo na'inja.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 'Et 'ahoh whunilh'en nasdli, 'ink'ez Sizi yuntezya 'ink'ez Yak'usda délhti. 'Et ts'iyannah, njan 'et honalh'en, 'en chah ts'iyawh Yak'usda hudélhti.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.