Atos 28

Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Soo yats'úzdel ndi noo 'i Malta hiyúlhni 'et t'ets'onanzin.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 'Et whut'en tube nets'un hínzoo. Náwheoonilhtan 'ink'ez whuzk'uz. Kwun neba hídulhk'an 'ink'ez soo cho nene'hulh'en.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paul tsuz 'ilhidughezdla 'i nus tsídule hoh tl'ughus neoolhch'oolh, 'i kwun be ninzil hoh Paul yula súlhch'ulh.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 'Et ndunnah Malta whut'en ndi tl'ughus Paul yula yé dint'uk hinilh'en 'et 'ulhódutni, “Ndunnah dune neghan 'int'ah. Wheni neyak'usda, 'en boozi, 'i 'ahoolhyez 'uk'elháhoolh'i ts'útni, 'en hutenalh yughá ho'alh ghaít'ah, yatoo k'ut dujih whúnts'i.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 'Et whunts'ih Paul 'aw dachaínil hoh kwun k'ut dula yughat 'et ndi tl'ughus yuts'úhainkat.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Hibalh'i, wulk'et tulih, k'us khunyaz tulih nadooldis 'ink'ez daóotsah. Sa hiba lh'i hukw'elh'az 'aw hoonli cha'ínel. 'Et huwa 'uts'un na'a na'húnudzun 'ink'ez ndun buYak'usda bulh 'ilhunuh 'int'ah huninzun.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 'Aw bughu nilhdza ilah 'et tl'o k'ut whuzdla, noo k'ut hubudayi, Publius hiyúlhni, 'en bube'ildzun hoonli. Soo whu'it teh bugha dáznindel 'ink'ez tat dzin buzih uzdálts'i.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Publius be'abá kw'usuti k'ut sulhti dada be chah 'ink'ez bubut k'e dzuh nuzut. Nts'e sulhti, 'et Paul yughu danínya 'ink'ez tenadidli, yuk'událni, 'ink'ez soo ná'yinla.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 'Et ndúhooja hukw'élh'az noo k'ut whut'en hunduda ts'iyawh whusahándel 'ink'ez 'en chah soo ná'huja.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Hoonliyaz lhai nets'ótelhdel 'ink'ez uztezki hoh ndai buka ts'untezilh, 'i chah netl'anáhiyelya.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Tat sanun inle hukw'elh'az, keyah Alexandria ts'ih haínki, 'i Lhulhutsin Lht'adanke hiyúlhni, 'i ts'i khi noo k'ut intan, 'i be uztezki.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Keyah Syracuse huwhútni 'et uzninki 'ink'ez tat dzin 'et uzdálts'i.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 'Et whezdinki 'et doo chah keyah Rhegium huwhútni whuz ts'uninki. 'Et 'om bun 'et yoo'az tezts'i, 'et nat dzin inle 'et keyah whuyaz Puteoli huwhútni 'et yats'úzki.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Bulunah huba 'álha' hoont'ah nabuts'ínla hoh 'ilhuh hukw'enilhghel 'et hubuzih uzdóolts'i nehútni. 'Aw 'et yun k'ut 'uts'uja hoh Rome ts'ih ts'utezdel.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ndunnah neulhutsínkah Rome 'et nelh 'úhudants'o hoh, 'e'óoket, Appius huwhútni, 'ink'ez ts'uztez bakoo chah tat ts'uyi huwhútni, 'et tazah 'uhooldzah ts'ih whuz nedadezdel. 'Et Paul hubutelh'en hoh, Yak'usda, “Suchanailya,” yudáni 'ink'ez 'aw 'et budzi nduk ná'uja.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 'Et Rome ts'ih ts'unindel hoh Paul whute nehughan 'ilhunuh zeh yughunli hoh dich'oh whút'i higha óoni'ai.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 'Et hukw'elh'az tat dzin inle hoh Paul 'et whut'en Lizwif dune hincha hubulh yátelhtuk ka usda ts'ih duts'ó toodelh hubúlhni. Whusahándel hoh 'et ndó bulhni, “Dune 'ink'ez sulh Lizwif 'aw hoonli sulh dédowh hubuch'a nuchá'ust'il 'ink'ez netsuh whudelhdzulh buk'ah ts'ih né'whut'en hoh chah whuch'a nuchá'ust'il. 'Et whunts'ih Jerusalem 'et tsak'etsuha'ai 'ink'ez Rome whut'en, 'en hubutl'ásahalhti.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 'Et 'en suhoodalhkut 'ink'ez hoonli hoh tínta' nust'en hukw'elha datésah sugha náchahuhóo'alh, 'et huwa sula nahudutetnih hukwa' huninzun.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 'Et whunts'ih Lizwif huwanch'az nehúnindel 'ink'ez sulh dune 'aw hoh tink'us na'a bughu yaoolhtuk ghaít'ah, 'et whunts'ih 'oosneh huba' hoont'ah. 'Et huwa Rome whut'en hubudayi cho dezti bubut nitésyalh 'ink'ez buts'u tédutesdlih.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Ndan Israel hubuts'uh huhainzut hika tsih hóoli, 'en suba 'álha 'int'ah huwa ndi tes tl'ool be suhulhghel. 'Et huwa nanwhutes'ilh 'ink'ez nuhwhulh yátelhtuk hukwá nuszun.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 'Et njan dihíyulhni, “Aw nyun nyugha yun k'ut Judea whuts'un dustl'us nets'ó tl'achahusdlah, 'aw neulhutsinkah chah whuz de haíndel chah nyun hoontsi' k'una'a nghu yachahulhtuk.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 'Et whunts'ih daja dutenilh nts'óotuzelhts'ilh hukwa' ts'uninzun. T'ets'onínzun dune buts'ú dintnik ndulhcho hoh yinka hubuch'a yáhalhtuk 'et huwa.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 'Et Paul ts'un lhahódinla ndet dzin hits'u tedulh. 'Et 'o nus 'uhuneltsuk, 'en 'et dzin hits'u whúsaindel. 'Et bundada hulhgha whuts'un Yak'usda dune k'úne' bul'en hubugha hubodoolh'eh. Yak'usda be nus whúnilh'en 'uk'unuhúyuzguz 'ink'ez Moses yuk'une'úzguz, 'i chah 'i bugha Sizi huba 'alha 'oot'e whule hubúlhni.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Bulunah huba 'alha deja 'et whunts'ih 'onghunnah, 'en 'aw huba 'alha cha'dusnih.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 'Et Lizwif lhelhts'un 'uhutni. 'Et 'az náhedulh hoh Paul njan ndo búlhni, “Dalcho 'i be Ndoni 'en Yak'usda be nus whúnilh'en Isaiah 'uhiyúlhni, yudáni, ndi khunek nuhtsahda hubutl'aídoo'alh ka.
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 'Et utni,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Ndunnah dune hubeni dúts'o,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 'Ink'ez Paul 'udek'elh'az ndo búlhni, “Njan t'éoonohzin huba' hoont'ah, Yak'usda bughunek be uzdujih, 'i 'udun yun k'ut whut'en, 'en hubuts'un tl'aida'ai. Hiyoozólhts'a huba' hoont'ah!”
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 'Et Paul 'et ndudáni hukw'elh'az tube cho lhtana'hudentni hoh Lizwif whenáhedel.
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Nat naoodezut 'et Paul njan hukw'elha hoolh'i 'et whut'i. Ndun highundelh 'en du'ih teh hubutulh'ih.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Soo ts'et whucho Yak'usda dune k'úne' bul'en, 'ink'ez Sizi Gri neMoodihti 'en bugha chah dune hoodulh'eh. 'Aw dune whuch'a chahiníyoot hoh ndutni.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.