Lamentações 2
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NTLH
1 Te vach' yilji chon̈ab' Sion, palta ix q'uic'b'i q'uinal d'ay yujto te nivan ix aj scot yoval sc'ol Jehová. Man̈ jantacoc svach'il yilji Israel palta ix juvieli. Majxo snacotlaj scajnub' Jehová yuj yoval sc'ool chi'.
1 Quando ficou irado , o Senhor cobriu Jerusalém de escuridão. Ele transformou num monte de ruínas a cidade de Jerusalém, que parecia um céu e que era o orgulho do povo de Israel. No dia da sua ira, Deus abandonou até o seu próprio Templo.
2 Man̈xa junoc chon̈ab' b'aj cajan eb' yin̈tilal vin̈aj Jacob ixto can yuj Jehová. A yuj yoval sc'ool, elan̈chamel ix laj yac' lajvoquem scuartel eb' aj Judá. Toxo ix satel snivanil yelc'och jun nación yed' masanil eb' yajal yaj d'ay.
2 Sem dó nem piedade, o Senhor destruiu todas as cidades de Judá e na sua ira acabou completamente com as suas fortalezas. Ele jogou por terra, humilhados, o reino de Judá e as suas autoridades.
3 Yuj yoval sc'ol chi', ix yac' lajvoc masanil yipal Israel. Ix yiq'uel scolval d'ay ayic ix javi eb' ajc'ool. Ix yac'och sc'ac'alc'olal d'a yib'an̈ yin̈tilal vin̈aj Jacob, icha val junoc c'ac' satanel masanil tas.
3 No calor da sua ira, Deus acabou de uma vez com o poder de Israel. Quando os inimigos chegaram, ele não quis nos ajudar e ainda se jogou contra nós como um fogo que destrói tudo ao seu redor.
4 A Jehová, lajan val ix yutej sb'a icha junoc ajc'ool, ix yac'b'at sjul-lab' d'a stojolal chon̈ab'. Icha val junoc milum anima, ix smilcham eb' xajan cuuj. Icha junoc c'ac', icha val chi' yajoch yoval sc'ol d'a yib'an̈ scajnub' eb' aj Sion.
4 Como se fosse um inimigo, Deus apontou as suas flechas contra nós e, com a sua força, matou as pessoas mais estimadas do nosso povo. Ele derramou a sua ira, como se fosse fogo, sobre os moradores de Jerusalém.
5 Lajan ix sc'ulej Jehová icha val sc'ulej junoc ajc'ool, juneln̈ej ix lajviem Israel yuuj. Ix spojem masanil scuartel yed' sdespacho Judá. Tzololixon̈ej sjavi cusc'olal d'a yib'an̈ eb' aj Judá chi' yuuj.
5 O Senhor é como um inimigo. Ele destruiu Israel, derrubou as suas fortalezas e arrasou os seus palácios, trazendo com isso tristeza e choro sem fim para o povo de Judá.
6 Icha tz'aj yixtajb'at junoc lechpat, icha val chi' ix aj yixtanb'at stemplo Jehová b'aj smolb'ej sb'a eb' chon̈ab'. A ix ac'an sb'atcan q'uin̈ satc'olal yed' sc'ual ic'oj ip yuj eb' aj Sion. A yuj yoval sc'ol Jehová ix spatiquejcanel eb' rey yed' eb' sacerdote.
6 Deus arrasou o seu Templo, como se fosse uma horta, e destruiu o lugar onde o adorávamos. Ele nos fez esquecer as festas religiosas e os sábados. No calor da sua ira, ele rejeitou com desprezo os reis e os sacerdotes.
7 Toxo ix spatiquejel yaltar Jehová, man̈xa yopisio stemplo yuuj. Toxo ix yac'canoch d'a yol sc'ab' eb' ajc'ool yic sjuchajem smuroal. Val yel yav eb' ajc'ol d'a stemplo Jehová, ichato sc'ual q'uin̈.
7 O Senhor desprezou o seu altar, abandonou o seu Templo e deixou que os inimigos derrubassem as suas paredes. Ali eles deram os seus gritos de vitória, como nós fazíamos nos dias de festa.
8 A Jehová ix naan sjuanem smuroal chon̈ab' Sion. Ix cham val snaani tas ol aj sjuan lajvoc. Maj oc'laj sc'ool masanto ix lajviem yuuj. Junxon̈ej ix aj yem juynaj storreal yed' smuroal.
8 O Senhor decidiu arrasar as muralhas de Jerusalém. Ele fez o plano de destruição e, sem descanso, o levou até o fim. Muralhas e paredes racharam e vieram abaixo ao mesmo tempo.
9 Toxon̈ej ix emcan vecan spuertail jun chon̈ab' chi' d'a sat luum. Ix can̈chajpaxb'at yijchul ayochi. A vin̈ sreyal yed' eb' ayoch yajalil, ix b'atcan eb' d'a scal eb' ch'oc chon̈ab'il b'aj malaj sc'ayb'ub'al Dios. Man̈xalaj tas syac' Jehová yil eb' schecab'.
9 Os portões da cidade estão enterrados no entulho, e as suas trancas foram despedaçadas. O rei e as autoridades estão espalhados pelas nações pagãs. Não se ensina mais a e os
10 A eb' yichamtac vinaquil chon̈ab' Sion man̈xalaj syal eb', c'ojanem eb' d'a sat luum. Syac'q'ue pococ eb' d'a sjolom, syac'anoch pichul eb' yic cusc'olal. A eb' ix cob'estac ix d'a Jerusalén tz'em n̈ojan eb' ix d'a sat luum yuj q'uixvelal.
10 Os moradores mais velhos de Jerusalém estão sentados no chão, em silêncio. Em sinal de tristeza, puseram terra na cabeça e vestiram roupa feita de pano grosseiro. As moças estão ajoelhadas, com a cabeça encostada no chão.
11 Ste ixtaxel in sat yuj oq'uel, max techaj cusc'olal vuj svab'i. Man̈xalaj in tec'anil yic svilan satel eb' vetchon̈ab'. A eb' unin tzato chuni, scham eb' d'a yoltac calle yuj vejel.
11 Os meus olhos estão gastos de tanto chorar; estou muito aflito. A tristeza acabou comigo por causa da destruição do meu povo, e porque vejo crianças e bebês morrendo de fome nas ruas da cidade.
12 Syal eb' unin d'a snun icha tic: Ac' co vael, ac' co vino, xchi eb'. Ichato echen tz'ic'an eb', stelvi eb' d'a yoltac scalleal chon̈ab'. Tz'em n̈ojnaj eb' d'a yol sc'ab' snun, tz'el sc'ol eb'.
12 Essas crianças dizem: “Mamãe, estou com fome! Mamãe, estou com sede!” Elas caem pelas ruas, como se estivessem feridas, e morrem aos poucos nos braços das mães.
13 ¿Mach yed'oc ol ex in lajb'ej ex aj Jerusalén? Ex aj chon̈ab' Sion, ¿tas junoc ch'oxnab'il tzin ch'ox d'ayex yic svac'an snivanil e c'ool? Te nivan ix aj e lajviemi, ¿machto val ol ex ac'an b'oxoc?
13 Jerusalém querida, o que posso lhe dizer? Como posso consolar você? Nunca ninguém sofreu assim; a sua desgraça é tão grande como o mar. Quem poderá lhe dar esperança?
14 A tas ix yal eb' syesejoch sb'a schecab'oc Dios d'ayex, es masanil. Maj ch'oxjiel e mul yuj eb', yuj chi' maj q'uexvi e pensar. Ix alji es lolonel d'ayex, ix eyac'anoch d'a e c'ool.
14 As visões dos seus profetas foram falsas e enganosas. Se eles tivessem condenado abertamente os seus pecados, tudo teria sido diferente e melhor para você. O que esses profetas fizeram foi enganá-la com mentiras.
15 Ayic tz'ilji Jerusalén yuj eb' tz'ec' d'a yol b'e, stz'it sc'ab' eb' sb'uchvaj d'ay. Tz'el yav eb', stzicub'tan̈an sat eb' sb'uchvaji. Syalan eb' icha tic: ¿Tob'an am a jun chon̈ab' tic sb'inaj d'a sat lum tic to man̈xo jantacoc svach'il yilji? xchi eb'.
15 Os que vão passando zombam de você. Eles sacodem a cabeça, dão risadas e perguntam: “É esta a cidade que era chamada de ‘Beleza Perfeita’? É esta o orgulho do mundo inteiro?”
16 Masanil eb' ajc'ol sb'uchvaj d'ay, tz'el yav eb', schin̈an sc'ab' eb', syalan eb' icha tic: Toxo ix co satel Jerusalén d'a juneln̈ej. Aton jun c'u tic ix co tan̈vej val, a ticnaic van quilani, xchi eb'.
16 Todos os seus inimigos falam contra você e zombam. Com ódio, eles dizem: “Nós destruímos Jerusalém! Chegou o dia que estávamos esperando! Nós vimos tudo o que aconteceu!”
17 Toxo ix elc'och tas nab'il yuj Jehová, toxo ix elc'och slolonel nab'il yuj d'a peca'. Ix on̈ yac' sateli, majxo oc'laj sc'ol d'ayon̈. Ix el d'a sc'ol on̈ yac'an tzetzajoc, ix schaan yic'chaan̈ sb'a eb' ajc'ol chi'.
17 O Senhor fez o que havia planejado; ele cumpriu as ameaças que havia feito há muito tempo. Ele nos destruiu sem dó nem piedade, deixando que os inimigos nos vencessem e se alegrassem com a nossa derrota.
18 Ex aj Sion, c'anec scolval Jehová d'a smasanil e c'ool. C'ual d'ac'val ocab' yel yal e sat eyoq'ui. Man̈ ex och vaan eyoq'ui.
18 Que as suas muralhas, ó Jerusalém, peçam ajuda ao Senhor! Que as suas lágrimas corram dia e noite como um rio! Não descanse; chore sem parar!
19 Cotac scal tzex q'ue vaan, tzex avaj d'ac'valil, tze c'anan scolval Jehová. Mojb'ejecq'ue e c'ab' tzex oc' d'a smasanil e c'ol d'a yichan̈ Jehová. C'anec yoq'uelc'olal yuj eb' eyuninal, yujto a b'aj schalaj sb'a b'e van scham eb' yuj vejel.
19 Levante-se várias vezes de noite para clamar, pedindo ajuda ao Senhor. Derrame o coração na presença dele e peça pela vida dos seus filhos, que morrem de fome nas esquinas das ruas.
20 Mamin Jehová, naval sic'lab'il, ¿toc ay junocxo chon̈ab' tzutej icha tic? ¿Tocval smoj ay eb' ix nunab'il schianb'at yune' tzato chuni? ¿Toc val smoj smac'jicham eb' sacerdote yed' eb' a checab' d'a yol a templo?
20 Olha, ó Senhor Deus, e pensa: Alguma vez trataste alguém assim? Será que as mães deviam devorar os filhinhos que elas tanto amam? Será que profetas e sacerdotes deviam ser assassinados no próprio Templo?
21 A eb' unin yed' eb' ichamtac vinac, toxo ix em latz'an eb' d'a yoltac calle schami. A eb' quelemtac yed' eb' ix cob'estac, ix cham eb' yuj q'uen espada. D'a sc'ual yoval a c'ool ix a mac'cham eb', majxo oc'laj a c'ol d'a eb'.
21 Há mortos, tanto jovens como velhos, largados nas ruas; os meus moços e as minhas moças foram mortos à espada. No dia em que ficaste irado, tu, ó Deus, os mataste sem dó nem piedade.
22 Mamin Jehová, yalxon̈ej b'aj ix ic'cot tzijtum yaelal d'a Jerusalén, icha val tz'aj sjavi eb' anima d'a sc'ual q'uin̈. Man̈xalaj mach ix colchajel d'a sc'ual yoval a c'ol chi'. A eb' cuninal ix quil q'uib'oc, eb' ix co c'ayb'ej, ix miljicham eb' yuj eb' ajc'ool.
22 Fizeste chegar, de todos os lados, os meus terríveis inimigos, que vieram como se fosse para uma festa religiosa. Ó ninguém escapou, ninguém ficou vivo. Os inimigos destruíram os meus filhos que criei com tanto amor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.