2 Crônicas 20
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NTLH
1 Ix ec' jun tiempoal, a eb' moabita yed' eb' amonita, junn̈ej ix yutej sb'a eb' yed' eb' meunita yic syac'an oval eb' yed' Judá.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 Yuj chi' ix javi jayvan̈ vinac yal d'a vin̈aj Josafat sreyal Judá icha tic: A d'a Edom yed' d'a junxo sc'axepal a' mar Muerto, van scot jantac soldado d'ayach. Ayxoec' eb' d'a chon̈ab' Hazezon-tamar, xchi eb' vin̈. (A jun chon̈ab' chi' scuchan pax En-gadi.)
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Ix te xiv vin̈aj Josafat chi', ix snaan vin̈ to syac'och sb'a vin̈ d'a yol sc'ab' Jehová, yuj chi' ix yal vin̈ to masanil anima d'a yol yic Judá tz'och d'a tzec'ojc'olal.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Ix cot masanil anima d'a junjun chon̈ab' d'a yol yic Judá chi' yic sc'anan scolval Jehová eb' yed' vin̈.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Ix lajvi chi', ix q'ue lin̈an vin̈aj Josafat chi' d'a scal masanil eb' anima molanec' d'a Jerusalén chi', d'a yichan̈ jun ac' yamaq'uil stemplo Jehová.
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 Ix yalan vin̈ icha tic: Ach Jehová, co Diosal ach yed' eb' co mam quicham, a ach tic sDiosal ach satchaan̈, Yajal ach pax d'a yib'an̈ masanil chon̈ab'. Te nivan a poder, malaj junoc mach syal stec'b'an sb'a d'a ichan̈.
6 e orou assim: — Ó
7 Ach co Diosal, a ach ic'naquel juntzan̈ anima cajan d'a sat luum tic, aton b'aj ayon̈ ec' a on̈ a chon̈ab' Israel on̈ tic. Ac'annaccan lum d'a juneln̈ej d'ayon̈ a on̈ yin̈til on̈ can vin̈aj Abraham tic, aton vin̈ a vach'c'ool.
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 Ayic cajnajnacxo eb' co mam quicham d'a tic, sb'oannacq'ue jun templo eb' to ic yaji, yalannac eb' icha tic:
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 Tato sjavi junoc yaelal d'a quib'an̈ ma junoc oval sjavi yuj co chucal, ma ilya, ma vejel, ol on̈ javoc d'a ichan̈ d'a a templo tic, yujto ayach ec' d'ay. A d'a scal co yaelal chi' ol co c'an a colval, ol ab'an tas ol co c'ana', ol on̈ a colani, xchi eb'.
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 A ticnaic jun, ina yajec' eb' amonita, eb' moabita yed' eb' cajan d'a tzalquixtac yic Seir, aton lum sluum eb' b'aj maj yal a c'ol ec'naccot eb' co mam quicham a on̈ israel on̈ tic ayic yelnaccot eb' d'a Egipto, to sq'uexb'eejnac sb'a eb', maj satjiel-laj eb' anima chi' yuj eb'.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Axo ticnaic jun, a tas tz'aj spacan jun chi' eb' d'ayon̈, to snib'ej eb' syac' oval qued'oc yic tzon̈ yiq'uel eb' d'a lum luum ac'nac co macb'enej tic.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 Ach co Diosal, eloc val d'a a c'ool to tzac'och syaelal eb', yujto a on̈ tic malaj quip yic sco tec'b'an co b'a d'a yichan̈ jantac eb' soldado van sjavi yac' oval d'a tic. Man̈ cojtacoc tas val sco c'ulej, yuj chi' a d'ayach scac'och co pensar, xchi vin̈ rey chi' d'a Jehová.
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Masanil eb' aj Judá, lin̈anq'ue eb' d'a yichan̈ Jehová yed' masanil yetb'eyum yed' yal yuninal eb', vach'chom eb' te cotacto.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 Ay jun vin̈ levita yin̈tilal vin̈aj Asaf scuchan Jahaziel yuninal vin̈aj Zacarías, yixchiquin vin̈aj Benaías yuninal vin̈aj Jeiel, yixchiquin vin̈aj Matanías. Ix och Yespíritu Jehová d'a vin̈,
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 yuj chi' ix yal vin̈ icha tic: Ab'ec val ex aj Judá, ex aj Jerusalén yed' ach rey Josafat. Xchi val Jehová icha tic: Man̈ ex xivoc, man̈ eyec xiv e b'a d'a yichan̈ jantac soldado chi', yujto a jun oval chi', man̈ eyicoc, palta vic a in Dios in tic.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 A q'uic'an tzex emc'och eyac' oval yed' eb'. Sq'ueul eb' d'a lum svitzal yic Sis, yic tze chalan e b'a yed' eb' d'a stitac a a' tz'ec' d'a tz'inan lum yic Jeruel.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Man̈oc ex ol eyac' oval chi', palta ton̈ej ol ex aj ta', malaj tas ol e c'ulej, ton̈ej ol eyila' tas ol aj ex in colani, xchi Jehová. Yuj chi' e masanil ex cajan ex d'a Jerusalén yed' d'a Judá, man̈ ex xivoc, man̈ eyec xiv e b'a. Tzex b'at q'uic'an chi', yujto a Jehová ayoch qued'oc, xchi vin̈.
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Yuj chi', ix em cumnaj vin̈aj Josafat chi', ix emc'och snan̈al sat vin̈ d'a sat luum, ix empax cumnaj masanil eb' aj Judá yed' eb' aj Jerusalén chi', ix yac'anem sb'a eb' d'a yichan̈ Jehová.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 Ay juntzan̈ eb' levita yin̈tilal vin̈aj Coat yed' eb' yin̈tilal vin̈aj Coré, ix syamanoch eb' sb'itan d'a chaan̈, syalan vach' lolonel eb' d'a Jehová sDiosal Israel.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Axo d'a q'uin̈ib'alil d'a junxo c'u chi', ac'valto ix q'ue van eb' smasanil, ix b'at eb' d'a sb'eal tz'inan luum yic Tecoa. Ayic van sb'at eb' chi', ix och tec'tec' vin̈aj Josafat, ix yalan vin̈ d'a eb' icha tic: Ab'ec tas ol val ex aj Jerusalén yed' ex aj Judá: Caq'uecoch Jehová co Diosal yipoc co c'ool, malaj tas ol on̈ ic'anoc, scac'anpaxoch eb' schecab' Dios tic yipoc co c'ool yic vach'n̈ej ol aj quelc'ochi, xchi vin̈ d'a eb'.
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Ayic toxo ix lajvi slolon vin̈ yed' eb' chon̈ab' chi', ix sic'anel juntzan̈ eb' sb'itan vin̈. Ix yac'anoch spichul eb' yic yopisio yic b'it. Ix b'ab'laj eb' yuj eb' soldado. Syalan vach' lolonel eb' d'a Jehová d'a b'ital icha tic: Caq'uec yuj diosal d'a Jehová, yujto tzon̈ xajanej d'a masanil tiempo, xchi eb'.
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Ayic ix schaanel yich eb' sb'itan vach' lolonel chi' d'a tzalajc'olal chi', axo Jehová ix ac'anoch somc'olal d'a scal eb' van scot yac' oval yed' eb' aj Judá chi', aton eb' amonita, eb' moabita yed' eb' ix cot d'a tzalquixtac yic Seir chi'. Yuj chi' ix ac'ji ganar eb'.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 Yujto a eb' amonita yed' eb' moabita chi', ix och eb' yac' oval yed' eb' ix cot d'a Seir chi', ix lajviel eb' smasanil yuj eb'. Ix lajvi chi', axon̈ej eb' ix yutej sb'a, ix satlanel sb'a eb'.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Axo yic ix c'och eb' vin̈ vinac yic Judá b'aj chequel lum tz'inan luum, ix yilanb'at eb' vin̈ to a eb' ajc'ol chi' latz'anem eb' d'a sat lum schami, man̈xa junoc eb' ixto elcani.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 Yuj chi' ix b'at vin̈aj Josafat yed' eb' soldado ajun yed'oc chi', yic sb'at sic'anchaan̈ eb' masanil tas ix can yuj eb' ajc'ol ix cham chi'. Ix ilchaj yamc'ab' yuj eb', pichul yed' juntzan̈xo tas te caro stojol. Yuj chi' tzijtum tas ix yic' eb', palta ayto tas majxo tzac'van eb' yic'ancoti. A jantac tas ix yic'cot eb' chi', oxe' c'ual ix yac' eb' smolanq'uei.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 Axo d'a schan̈il c'ual, ix smolb'an sb'a eb' d'a jun ac'lic scuchan Beraca. Ata' ix yal vach' lolonel eb' d'a Jehová. Yuj chi' span̈anil Beraca ix sb'iejcan jun lugar chi' yuj eb'. (Beraca syalelc'ochi aloj vach' lolonel.)
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Ix lajvi chi', d'a tzalajc'olal ix b'ab'laj vin̈aj Josafat yuj eb' aj Judá yed' eb' aj Jerusalén, yujto a Jehová ix ac'an jun tzalajc'olal chi' d'a eb' yujto ix ac'ji ganar eb' ajc'ol chi'.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Axo ix javi eb' d'a Jerusalén, ix b'at eb' d'a stemplo Jehová yed' sonal salterio, te' cítara yed' q'uen trompeta.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 Ayic ix ab'chaji to a Jehová ix ac'an oval yed' eb' ayoch ajc'olal d'a eb' israel chi', ix te xiv masanil juntzan̈xo nación d'a Dios chi'.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Junc'olal ix yac' reyal vin̈aj Josafat chi', yujto a Dios ix ac'an junc'olal d'a scal vin̈ yed' juntzan̈xo chon̈ab' d'a slac'anil chi'.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Ayic 35 ab'il sq'uinal vin̈aj Josafat chi' ix schaanel yich vin̈ yac'an reyal d'a Judá, 25 ab'il ix yac' reyal vin̈ d'a chon̈ab' Jerusalén. Azuba sb'i ix snun vin̈, yisil ix vin̈aj Silhi.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 A vin̈aj Josafat chi', vach'n̈ej ix yutej sb'a vin̈ icha ix yutej sb'a vin̈aj Asa smam vin̈. Masanil tas ix sc'ulej vin̈, tojoln̈ej d'a yichan̈ Jehová.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Palta a juntzan̈ lugar yic ejmelal b'ajtac chaan̈, maj yiq'uel-laj vin̈, yujto man̈ masaniloc eb' anima tec'anxo spensar yoch tzac'an yuj sDiosal eb' yed' smam yicham.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 A jantacto yab'ixal vin̈aj Josafat chi' ayic ix el yich, masanto ix lajvi, tz'ib'ab'ilcan d'a yumal yic vin̈aj Jehú yuninal vin̈aj Hanani, junn̈ej yajcan yed' yumal yab'ixal eb' vin̈ sreyal Israel.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 Axo d'a slajvub'al sreyal vin̈aj Josafat chi', ix sb'oan strato vin̈ yed' vin̈aj Ocozías sreyal Israel. A jun vin̈ rey chi', te chuc spensar vin̈.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 Ix sb'o juntzan̈ te' barco eb' vin̈ yic sb'at d'a chon̈ab' Tarsis. A d'a chon̈ab' Ezión-geber ix sb'o te' eb' vin̈.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Yuj chi', a vin̈aj Eliezer aj Maresa yuninal vin̈aj Dodava ix alan jun lolonel tic d'a vin̈aj Josafat chi': Yujto junn̈ej ix utej a b'a yed' vin̈aj Ocozías, yuj chi' a Jehová choc' ol utanb'at masanil tas ix a b'o tic, xchi vin̈. Yuj chi', choc' ix aj juntzan̈ te' barco ix sb'o eb' vin̈ chi', majxo yal-laj sb'at te' d'a Tarsis chi'.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.